U nas zapłacisz kartą
Skuteczne tabletki na nadmierne owłosienie dostępne bez recepty
Jak leczy się hirsutyzm?
Hirsutyzm leczony jest na dwa sposoby: farmakologicznie oraz mechanicznie. Podstawę farmakoterapii stanowią doustne leki antykoncepcyjne, które regulują pracę układu hormonalnego. Usuwanie owłosienia mechanicznie łączy się z licznymi depilacjami. Skuteczną i długotrwałą formą usuwania nadmiernego owłosienia jest depilacja laserowa, którą możemy wykonać w wielu gabinetach kosmetycznych, pod czujnym okiem wykwalifikowanego kosmetologa. Dobór odpowiedniego lasera oraz odpowiednio dobrana częstotliwość wykonywania zabiegów niweluje niechciane włoski, a nam oszczędza mozolnej depilacji w warunkach domowych.
Z hirsutyzmem można skutecznie walczyć. Zarówno terapia lekami, jak i skuteczna depilacja bardzo korzystnie wpływają na psychikę osób dotkniętych hirsutyzmem. Nadmierne owłosienie szczególnie na twarzy jest często krępujące, a takie zabiegi pomogą pozbyć się niechcianych włosków. Pamiętajmy jednak, że często hirsutyzm jest problemem nie tylko wizualnym, ale również zdrowotnym. W związku z tym, jeśli zauważymy u siebie jakiekolwiek objawy mogące wskazywać na hirsutyzm, należy bezwzględnie udać się do lekarza rodzinnego, a ten skieruje nas do innych specjalistów w celu szczegółowej diagnostyki.
Do wybranego specjalisty można umówić się bez wychodzenia z domu poprzez portal LekarzeBezKolejki.pl.
Bibliografia:
- Otlewska A., Hackemer P., Menzel F. (2018). Hirsutyzm. Pediatria i Medycyna Rodzinna, 14(4): 392-395,
- Żana B., Jonas A. Diagnostyka i leczenie hirsutyzmu u dziewcząt. (2009). Ginekologia Polska, 80: 374-378.
Hirsutyzm – przyczyny
Nadmierny wzrost owłosienia w typowo męskich miejscach spowodowany jest nadmiarem androgenów u kobiet. W kobiecym organizmie hormony takie jak testosteron , androstendion i dihydrotestosteron wytwarzane są w jajnikach i nadnerczach w niskich stężeniach. Ilość wolnych androgenów we krwi jest także regulowana przez receptory SHBG (sex hormone binding globulin).
Zaburzenia owłosienia mogą być spowodowane chorobami takimi jak:
- zespół policystycznych jajników,
- wrodzony przerost nadnerczy,
- nowotwory jajnika, nadnerczy
- choroby układu hormonalnego, np. hiperprolaktynemia, niedoczynność tarczycy, akromegalia,
- dysgenezje gonad,
- otyłość.
Na wzrost poziomu androgenów mogą również wpływać leki, np.
- kortykosteroidy,
- steroidy anaboliczne,
- metoklopramid,
- metyldopa,
- fenotiazyna,
- cyklosporyna,
- fenytoina,
- streptomycyna.
Istnieje także hirsutyzm idiopatyczny , w którym nadmierne owłosienie występuje przy prawidłowym poziomie androgenów, regularnych cyklach miesiączkowych i prawidłowym obrazie jajników w badaniu USG. Przyczyną powstawania może być nadmierna aktywność enzymu 5α- reduktazy , która przekształca testosteron do jego bardziej aktywnej formy – dihydrotestosteronu. Może także wystąpić nadmierna wrażliwość mieszków włosowych na androgeny, co skutkuje wzrostem włosów.
Czy da się leczyć hirsutyzm metodami naturalnymi?
W walce z nadmiernym owłosieniem stosuje się różne metody. Depilacja woskiem czy golenie przynoszą niestety krótkotrwałe rezultaty, choć nie jest prawdą, że włoski odrastają mocniejsze i grubsze. Jednakże te techniki nie pozwalają na trwale usunięcie owłosienia i nie są skutecznym i trwałym rozwiązaniem problemu. Co więcej, stosowanie wody utlenionej jedynie je rozjaśnia, ale nadal pozostają widoczne.
Z hirsutyzmem zmagają się wyłącznie kobiety, natomiast istnieją także choroby, które wiążą się z nadmiernym owłosieniem i występują u obu płci.
Hypertrichoza
To również schorzenie polegające na nadmiernym owłosieniu, jednak w tym wypadku występuje ono na całym ciele, nie tylko na obszarach charakterystycznych dla mężczyzn. Mogą z jego powodu cierpieć zarówno mężczyźni, jak i kobiety, zdarza się także występowanie wraz z hirsutyzmem. Włosy mogą rosnąć również w nietypowych miejscach, na przykład na spodzie stóp.
Wrodzone uogólnione nadmierne owłosienie (typ 1 i 2)
Podłoże tych zaburzeń jest genetyczne – dziedziczone jest autosomalnie dominująco. Może się objawić już u noworodków. W przypadku pierwszego wariantu mówimy o występowaniu ciemnych, krętych włosów na górnej części tułowia oraz na twarzy, natomiast typ drugi wiąże się z ich nierównomiernym umiejscowieniem na skórze.