U nas zapłacisz kartą
Sure, here it is -htmlCopy codeTarczyca - Skórne Problemy i Ich Rozwiązania
Choroby tarczycy a dieta
Jeśli u pacjenta zostaną zdiagnozowane zaburzenia tarczycy, ważne jest nie tylko dobrane przez lekarza leczenia, ale również zwrócenie uwagi na swój styl życia. Pacjent szczególnie powinien zwrócić uwagę na swój codzienny jadłospis oraz przestrzegać zasad zdrowego żywienia. W diecie tarczycowej uwagę należy zwrócić na obecność jodu, wapnia, żelaza, selenu, cynku oraz wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 i witaminy D. Dietę tarczycową najlepiej skonsultować jednak z lekarzem lub dietetykiem, by mieć pewność, że pacjent sobie nie szkodzi, tylko wspiera jak najlepiej swój organizm.
Jeśli u pacjenta pojawią się problemy z tarczycą, konieczne będzie wdrożenie leczenia, które jest uzależnione od przyczyny i rodzaju zdiagnozowanego zaburzenia tarczycy. Leczenie wiąże się najczęściej z przyjmowaniem przepisanych przez lekarza medykamentów na tarczycę. Bardzo często pacjenci muszą przyjmować je do końca życia. Stosuje się je w celu łagodzenia objawów chorej tarczycy oraz poprawy ogólnej kondycji organizmu. Jeśli u pacjenta zostanie zdiagnozowany rak tarczycy, konieczne może okazać się usunięcie tarczycy lub jej fragmentu.
Zapobieganie chorobom tarczycy jest niezwykle trudne, dlatego szczególną uwagę należy zwrócić na regularne badania profilaktyczne – pomogą one wykryć ewentualne nieprawidłowości w zarodku, zanim jeszcze stan pacjenta znacznie się pogorszy.
- https://portal.abczdrowie.pl/niedoczynnosc-tarczycy[dostęp online 12.2023]
- Gajewski P., Szczeklik A., Interna Szczeklika, 2021
- Zgliszczyński Z., Wielka Interna. Endokrynologia, Warszawa, 2020
- https://en.wikipedia.org/wiki/Thyroid_disease[dostęp online 12.2023]
Warto zobaczyć również:
- Pieczenie pochwy: przyczyny i domowe sposoby łagodzenia
- Świszczący kaszel: przyczyny i metody leczenia
- Przyczyny i sposoby leczenia trądziku na szyi
- Zaburzenia tarczycy: objawy, diagnoza i leczenie
- Domowe sposoby na zbyt częste oddawanie moczu
- Jak radzić sobie z kaszlem duszącym i męczącym w nocy: przyczyny i leczenie
- Czynniki wpływające na zmniejszenie skuteczności tabletek antykoncepcyjnych
- Rozprawianie się z mitami o antykoncepcji: co jest faktem?
- Przyczyny i leczenie bólu podczas oddawania moczu
- Po jakim czasie tabletki antykoncepcyjne zaczynają działać?
Najczęściej diagnozowane choroby tarczycy – objawy, przyczyny, leczenie
Do najczęściej diagnozowanych zaburzeń w pracy tarczycy zaliczamy niedoczynność tarczycy i nadczynność tarczycy. Schorzenia te związane są z nieprawidłowym wydzielaniem hormonów tarczycy, wpływając m.in. na tempo przemiany materii oraz zwiększając ryzyko rozwoju niedokrwiennej choroby serca.
Niedoczynność tarczycy
Najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy jest choroba Hashimoto – przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy mające związek z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu immunologicznego, który produkuje przeciwciała niszczące tarczycę. Proces chorobowy wpływa na produkcję hormonów tarczycy, powodując jej niedoczynność. Ta choroba autoimmunologiczna ma związek z trybem życia oraz infekcjami o podłożu bakteryjnym i wirusowym.
Do przyczyn niedoczynności tarczycy zaliczamy m.in. niedobór jodu w pożywieniu. Jednak najczęstszą przyczyną niedoczynności tego narządu jest choroba Hashimoto, która dotyka głównie kobiety w średnim wieku, choć może również wystąpić u mężczyzn i kobiet w każdym wieku a także dzieci.
Objawy niedoczynności tarczycy mogą być również związane z zabiegiem usunięcia tarczycy i uszkodzeniem gruczołu tarczowego jodem promieniotwórczym. Inne przyczyny niedoczynności tarczycy to np. zaburzenia w pracy przysadki mózgowej, podostre zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy.
Objawy niedoczynności tarczycy to m.in.:
- zaburzenia przemiany materii – przyrost masy ciała i utrudnione spalanie tkanki tłuszczowej,
- uczucie zimna,
- zaparcia,
- zaburzenia miesiączkowania,
- niepłodność.
Inne objawy niedoczynności tarczycy to m.in. przesuszenie skóry i włosów, obniżone ciśnienie tętnicze i spowolniona praca serca. Leczenie niedoczynności tarczycy polega na przyjmowaniu brakujących hormonów tarczycowych.
Nadczynność tarczycy
Nadczynność tarczycy powoduje, że hormony tarczycowe wydzielane są w zwiększonej ilości. Nadczynność tarczycy najczęściej wywołuje choroba Gravesa-Basedowa (choroba o podłożu autoimmunologicznym), a także wole guzkowe toksyczne. Nadczynność tarczycy przyśpiesza przemianę materii oraz wpływa m.in. na funkcjonowanie mięśnia sercowego.
Objawy chorób tarczycy
Chora tarczyca objawy może dawać różne, zależnie od rodzaju schorzenia i jego przyczyny. Objawy nieprawidłowo działającej tarczycy zwykle są niecharakterystyczne, przez co diagnostyka bywa utrudniona. Do pierwszych objawów pojawiających się przy zaburzeniach tarczycy zalicza się między innymi:
- nagłą zmianę masy ciała – zarówno przybieranie na wadze, jak i chudnięcie,
- brak apetytu lub zwiększony apetyt,
- częste biegunki lub zaparcia,
- uczucie ciągłego zmęczenia,
- pieczenie języka,
- zmęczenie i senność,
- kołatanie serca,
- nieregularne miesiączki w przypadku kobiet,
- częste uczucie zimna lub napady gorąca,
- podwyższone lub obniżone ciśnienie,
- problemy z płodnością lub bezpłodność,
- opuchlizna widoczna na twarzy i szyi.
W niektórych przypadkach z chorobami tarczycy mogą wiązać się również objawy skórne oraz neurologiczne. Wraz z rozwojem zaburzeń tarczycy skóra staje się wysuszona, poza tym jest matowa i pozbawiona blasku. Może również się łuszczyć, a dodatkowo niejednokrotnie pojawia się też trądzik. Jeśli chodzi o objawy neurologiczne, u części pacjentów można zaobserwować drażliwość i niestabilność emocjonalną, a oprócz tego mogą występować stany lękowe, a także zaburzenia snu, zaburzenia nastroju, mrowienie kończyn, stany depresyjne oraz trudności z zapamiętywaniem. W skrajnych przypadkach mogą wystąpić nawet zachowania agresywne oraz nadpobudliwość.
Objawy skórne w niedoczynności tarczycy:
Niedoczynność tarczycy może wpływać na kondycję skóry w różnorodny sposób. Zmiany skórne są częstym aspektem tego schorzenia, choć nie zawsze są jednym z pierwszych objawów. Poniżej przedstawiamy niektóre z najczęstszych objawów skórnych związanych z niedoczynnością tarczycy:
Suchość skóry:
Osoby cierpiące na niedoczynność tarczycy często doświadczają suchości skóry. Skóra może stawać się matowa, szorstka i skłonna do łuszczenia się. To zjawisko wynika z redukcji aktywności gruczołów łojowych i zmniejszenia produkcji lipidów, które są niezbędne do zachowania nawilżenia skóry.
Obrzęk skórny:
Wynika z nagromadzenia płynów między komórkami skóry, co prowadzi do opuchlizny. Obrzęk może być szczególnie widoczny w okolicach twarzy, powiek, rąk i stóp. Jest to spowodowane zmniejszoną zdolnością organizmu do usuwania nadmiaru płynów.
Zmiany w kolorze skóry:
Niedoczynność tarczycy może wpływać na koloryt skóry. Skóra może stawać się bladej barwy lub mieć niezdrowy, żółtawy odcień. To zjawisko wynika z obniżonego metabolizmu, który wpływa na krążenie krwi w naczyniach skórnych.
Wypadanie włosów:
Osoby z niedoczynnością tarczycy często skarżą się na wypadanie włosów. To związane z osłabieniem mieszka włosowego i spowolnieniem tempa wzrostu włosów. Włosy mogą stawać się cieńsze i bardziej kruche.
Objawy chorób tarczycy
Choroby tarczycy nie zawsze są szybko rozpoznawane, ponieważ mogą im towarzyszyć objawy, które nie od razu kojarzone są z nieprawidłowym funkcjonowaniem gruczołu tarczowego. Diagnostyka schorzeń tarczycy opiera się na badaniach laboratoryjnych, na które pacjent kierowany jest przez lekarza.
Podstawą do wystawienia skierowania jest w szczególności pogorszenie samopoczucia pacjenta oraz symptomy, które mogą pośrednio świadczyć o chorobie.
Nadczynność tarczycy
- utratę wagi, szczególnie gdy następuje ona pomimo utrzymującego się lub zwiększonego apetytu,
- częste wypróżnianie,
- wytrzeszcz oczu,
- bezsenność,
- uczucie niepokoju,
- drażliwość i płaczliwość,
- przyspieszony puls,
- kołatanie serca,
- podwyższone ciśnienie krwi.
Niedoczynność tarczycy
Niedoczynność tarczycy wiąże się z kolei, z wystąpieniem następujących objawów: zwiększenie wagi (nawet, gdy takiemu stanowi nie towarzyszy zwiększenie apetytu), spowolnione tętno, obniżone ciśnienie krwi, senność, problemy z pamięcią, zaparcia.
