U nas zapłacisz kartą
Sure, here it is -htmlCopy codeTarczyca - Skórne Problemy i Ich Rozwiązania
Diagnostyka chorób tarczycy
Na etapie diagnostyki chorób tarczycy wykonywane są badania laboratoryjne, które pozwalają określić stężenie hormonów tarczycy w surowicy krwi. Inne badania diagnostyczne to m.in. USG tarczycy.
Nieprawidłowe wyniki badań hormonalnych są wskazaniem do konsultacji ze specjalistą. Zarówno obniżone, jak i podwyższone stężenie hormonów tarczycy powoduje poważne szkody w organizmie. Leczeniem chorób tarczycy zajmuje się lekarz endokrynolog. Uzupełnieniem leczenia jest m.in. odpowiednie postępowanie dietetyczne. Warto wiedzieć, że jest grupa produktów, których nie należy jeść przy chorej tarczycy.
Badanie poziomu hormonów tarczycy warto wykonywać profilaktycznie, co pozwala wykryć zaburzenia w pracy gruczołu tarczycowego, zanim zaczną one wywoływać bardzo nasilone objawy.
- K. Szwajkosz, A. Wawryniuk, K. Sawicka, R. Łuczyk, A. Tomaszewski, Niedoczynność tarczycy jako skutek przewlekłego autoimmunologicznego zapalenia gruczołu tarczowego, Journal of Education, Health and Sport, 2017, 7(5), s. 41-54
- S. Konturek, Fizjologia człowieka Tom 5: Układ trawienny i wydzielanie wewnętrzne, Fizjologia Konturka, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, 2023
- U. Ambroziak, Choroby tarczycy, Diagnozowanie i leczenie, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa, 2022
Informacje zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej, a stosowanie ich w praktyce powinno za każdym razem być konsultowane na indywidualnej wizycie lekarskiej z lekarzem specjalistą. Udostępnij Skomentuj
Najczęściej diagnozowane choroby tarczycy – objawy, przyczyny, leczenie
Do najczęściej diagnozowanych zaburzeń w pracy tarczycy zaliczamy niedoczynność tarczycy i nadczynność tarczycy. Schorzenia te związane są z nieprawidłowym wydzielaniem hormonów tarczycy, wpływając m.in. na tempo przemiany materii oraz zwiększając ryzyko rozwoju niedokrwiennej choroby serca.
Niedoczynność tarczycy
Najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy jest choroba Hashimoto – przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy mające związek z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu immunologicznego, który produkuje przeciwciała niszczące tarczycę. Proces chorobowy wpływa na produkcję hormonów tarczycy, powodując jej niedoczynność. Ta choroba autoimmunologiczna ma związek z trybem życia oraz infekcjami o podłożu bakteryjnym i wirusowym.
Do przyczyn niedoczynności tarczycy zaliczamy m.in. niedobór jodu w pożywieniu. Jednak najczęstszą przyczyną niedoczynności tego narządu jest choroba Hashimoto, która dotyka głównie kobiety w średnim wieku, choć może również wystąpić u mężczyzn i kobiet w każdym wieku a także dzieci.
Objawy niedoczynności tarczycy mogą być również związane z zabiegiem usunięcia tarczycy i uszkodzeniem gruczołu tarczowego jodem promieniotwórczym. Inne przyczyny niedoczynności tarczycy to np. zaburzenia w pracy przysadki mózgowej, podostre zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy.
Objawy niedoczynności tarczycy to m.in.:
- zaburzenia przemiany materii – przyrost masy ciała i utrudnione spalanie tkanki tłuszczowej,
- uczucie zimna,
- zaparcia,
- zaburzenia miesiączkowania,
- niepłodność.
Inne objawy niedoczynności tarczycy to m.in. przesuszenie skóry i włosów, obniżone ciśnienie tętnicze i spowolniona praca serca. Leczenie niedoczynności tarczycy polega na przyjmowaniu brakujących hormonów tarczycowych.
Nadczynność tarczycy
Nadczynność tarczycy powoduje, że hormony tarczycowe wydzielane są w zwiększonej ilości. Nadczynność tarczycy najczęściej wywołuje choroba Gravesa-Basedowa (choroba o podłożu autoimmunologicznym), a także wole guzkowe toksyczne. Nadczynność tarczycy przyśpiesza przemianę materii oraz wpływa m.in. na funkcjonowanie mięśnia sercowego.
Co to jest tarczyca – gdzie jest zlokalizowana i jakie pełni funkcje?
Tarczyca to nieparzysty gruczoł wydzielania wewnętrznego przypominający kształtem motyla, który może ważyć od 30 do 60 gramów. Tarczyca jest zbudowana z dwóch płatów, które połączone są cieśnią, przy czym prawy płat najczęściej jest nieco większy od płata lewego. Tarczyca zlokalizowana jest w przednio-dolnej części szyi. Tworzą ją komórki pęcherzykowe, w których produkowane i przechowywane są hormony. Hormon stymulujący tarczycę to tyreotropina (TSH), która jest produkowana przez przysadkę mózgową. Najważniejszym zadaniem tyreotropiny jest stymulowanie tarczycy do produkcji i wydzielania hormonów tarczycowych, do których zalicza się tyroksynę (T4), trijodotyroninę (T3) oraz kalcytoninę. Tarczyca w organizmie człowieka pełni wiele ważnych funkcji – hormony tarczycy odpowiadają między innymi za:
- perystaltykę jelit,
- regulację przemiany materii poprzez wpływ na wchłanianie glukozy i pobudzanie rozpadu tłuszczów,
- metabolizm kości,
- regulację laktacji,
- stymulację procesu utleniania w komórkach,
- pracę układu nerwowego,
- utrzymanie i wytwarzanie ciepła,
- produkcję glikokortykosteroidów i somatotropiny,
- rozwój organizmu,
- płodność.
Kalcytonina reguluje pracę przytarczyc, poza tym odpowiada dodatkowo za regulację gospodarki wapniowej oraz fosforanowej. Jej produkcja jest regulowana przez poziom wapnia we krwi – spadek poziomu Ca przyczynia się do zahamowania produkcji kalcytoniny. Zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego zajmuje się endokrynologia.