U nas zapłacisz kartą
Objawy trądziku alergicznego - Jak rozpoznać i leczyć alergiczne zmiany skórne?
Jakie inne choroby alergiczne mają objawy skórne?
Alergiczne choroby skóry stanowią szeroki zakres schorzeń dermatologicznych, które mają swoje podłoże w reakcjach alergicznych organizmu na różnorodne substancje.
Choroby alergiczne skóry obejmują między innymi atopowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry czy pokrzywkę. Dodatkowo alergia pokarmowa, oprócz oddziaływania na przewód pokarmowy, może manifestować się różnorodnymi objawami dermatologicznymi.
Atopowe zapalenie skóry (AZS)
W rozwoju atopowego zapalenia skóry odgrywają znaczącą rolę uwarunkowania genetyczne. U osób chorych oraz w ich rodzinach często obserwuje się różne objawy związane z atopią.
Choroba ta charakteryzuje się występowaniem wyprysków, którym towarzyszy silne swędzenie, co często prowadzi do drapania skóry i później nadmiernego jej rogowacenia. Atopowe zapalenie skóry zazwyczaj zaczyna się już w dzieciństwie i ma przewlekły, nawracający charakter. Niemniej jednak, w wielu przypadkach choroba może wygasać samoistnie z wiekiem.
Kontaktowe zapalenie skóry
Kontaktowe zapalenie skóry to najczęstszy rodzaj wyprysku, którego główną cechą są powierzchowne zmiany zapalne na skórze.
Te zmiany pojawiają się po bezpośrednim kontakcie skóry z substancją alergenną lub drażniącą, z którą pacjent wcześniej miał styczność w codziennym życiu lub w miejscu pracy. Do częstych przyczyn kontaktowego zapalenia skóry należą między innymi nikiel, formaldehyd, detergenty, oleje, rozpuszczalniki i inne związki chemiczne.
Pokrzywka
Pokrzywka to schorzenie skóry, charakteryzujące się pojawianiem się na niej bąbli pokrzywkowych, które są obrzęknięte i mają zabarwienie różowe lub białawe.
Te bąble szybko pojawiają się na skórze i równie szybko znikają, zazwyczaj w ciągu kilku do kilkunastu godzin, pozostawiając niewidoczne ślady. Towarzyszy im często silny świąd. Bąble te różnią się rozmiarami i kształtami, mogą być rozległe i przyjmować różne formy.
Jak wygląda leczenie trądziku martwiczego?
W leczeniu trądziku martwiczego bardzo ważną rolę odgrywa wczesne rozpoznanie choroby i odpowiednie leczenie, ponieważ w początkowym stadium zajęta jest tylko powierzchowna część mieszka włosowego, co zwiększa szansę na powodzenie leczenia i regenerację włosa.
Jest to choroba przewlekła, pozostawiająca przebarwienia i blizny, dlatego podczas terapii trądziku martwiczego bardzo często niezbędna jest pomoc psychologa lub konsultacja lekarza psychiatry.
Leczeniem pierwszego rzutu w trądziku martwiczym jest długoterminowa terapia antybiotykami. Podaje się doustne tetracykliny (antybiotyk o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym) lub izotretynoinę w połączeniu z glikokortykosteroidami - wykazuje działanie przeciwzapalne i normalizuje proces keratynizacji, hamując nadmierne tworzenie komórek łojowych.
W celu leczenia stanu zapalnego stosuje się również preparaty o działaniu miejscowym m.in. nadtlenek benzoilu, retinoidy, niacynamid, kwas salicylowy, kwas azelainowy oraz szampony przeciwbakteryjne.
W przypadku wystąpienia zmian trądzikowych należy skonsultować się ze specjalistą. Lekarz dokona właściwej diagnozy i w razie potrzeby przepisze leki dostępne wyłącznie na receptę (recepta online).
Jeśli do rozpoznania choroby dojdzie w zaawansowanym stadium, jedyną szansą na wystąpienie włosów w miejscach łysienia bliznowatego jest przeszczep.
Rodzaje trądziku
Poza typowym podziałem na trądzik zapalny i trądzik niezapalny, wyróżnia się także niektóre poważniejsze formy trądziku:
- Acne conglobata (trądzik skupiony) – to ciężka forma trądziku pospolitego, która występuje częściej u mężczyzn. U pacjentów pojawiają się ropnie, przetoki (ropnie, które uchodzą na powierzchnię skóry) i rozległe blizny. Ta forma trądziku występuje głównie na plecach i na klatce piersiowej, nie mniej jednak może pojawić się również na ramionach, brzuchu, pośladkach i skórze owłosionej głowy.
- Acne fulminans (trądzik piorunujący) – najcięższy rodzaj trądziku pospolitego, jest to wrzodziejąca forma trądziku skupionego, w której pojawia się również gorączka. Ten typ trądziku jest zaostrzeniem formy pospolitej, pojawia się nagle, zazwyczaj u chłopców w okresie okołopokwitaniowym. Objawia się powstaniem rozległych ropni i martwicy. Możliwe są również obrzęki oraz bóle kostno-stawowe.
Trądzik odwrócony – objawy
Choroba zaczyna się zwykle stopniowo – pojawiają się bolesne, podskórne guzki (zwykle niewielkie, o średnicy 0,5–2 cm), które mogą wyglądać jak czyraki (są wypełnione ropą). Niektóre osoby, zanim jeszcze pojawią się guzki, odczuwają dyskomfort w miejscach, gdzie później pojawiają się guzki – pieczenie, świąd, nadmierną potliwość. Guzki rosną, łączą się ze sobą i są wypełnione ropną treścią. Mogą pękać i wówczas wypływa z nich ropa i krew o nieprzyjemnym zapachu. Oprócz guzków mogą występować także zaskórniki otwarte, czyli guzki (zgrubienia) z czarną kropką na szczycie.
Po pojawieniu się guzków, dochodzi do tworzenia się przetok, czyli nieprawidłowych kanałów, którymi ropa uchodzi z guzków na zewnątrz, a także którymi guzki łączą się ze sobą. Guzki po opróżnieniu z treści ropnej goją z pozostawienie blizn.
Guzki mogą być bardzo bolesne, a ból może utrudniać poruszanie się, szczególnie jeśli obejmują pachy i pachwiny. Ból może mieć różne nasilenie, może być piekący, palący, kłujący, ściskający, rozpierający, tnący, pulsujący, ostry. Nasilenie bólu jest zależne od nasilenia zmian skórnych.
Oprócz bólu trądzikowi odwróconemu może towarzyszyć świąd. Zwykle świąd nasila się pod wpływem ciepła, aktywności fizycznej, stresu i pocenia się.
Ponadto przykrą dolegliwością jest nieprzyjemny zapach związany z ropą obecną w guzkach. Nie ma to nic wspólnego z higieną osobistą.
Wszystkie te objawy mogą wpływać na codzienną aktywność, relacje międzyludzkie oraz pracę.
- I stopień – tworzenie pojedynczych lub mnogich ropni bez przetok i bez bliznowacenia
- II stopień – nawracające ropnie z przetokami i bliznowaceniem, pojedyncze lub liczne znacznie oddalone od siebie zmiany
- III stopień – liczne zmiany rozsiane połączone ze sobą przetokami, zajmują cały obszar danej okolicy, występuje bliznowacenie.
Trądzik odwrócony – rozpoznanie
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu z pacjentem i oglądania zmian. Często zdarza się, że rozpoznanie jest opóźnione, ponieważ zmiany skórne występujące w trądziku odwróconym mogą być na początku choroby podobne do innych chorób, takich jak np. czyraków lub czyraczności.
- typowe zmiany – liczne głęboko osadzone guzki zapalne, zaskórniki, przetoki, ropnie, blizny
- typowa lokalizacja zmian skórnych – w szczególności pachy, pachwiny, okolice narządów płciowych, pośladki, zmiany często są rozmieszczenie obustronne
- przewlekły i nawrotowy przebieg.
Badania dodatkowe, takie jak biopsja skóry i badania mikrobiologiczne ropy z guzków nie są zwykle potrzebne.
Podczas zbierania wywiadu lekarz zapyta także o palenie tytoniu, obliczy BMI (body mass index), a także zmierzy obwód talii oraz ciśnienie tętnicze, ponieważ z trądzikiem odwróconym często współistnieją inne choroby, dotyczące całego organizmu.
