U nas zapłacisz kartą
Dieta a trądzik różowaty - klucz do zdrowej i promiennej skóry
Trądzik różowaty – leczenie
Leczenie trądziku różowatego musi być dopasowane do przebiegu, odmiany i stopnia nasilenia choroby. Stosuje się leczenie doustne i zewnętrzne.
Leczenie doustne polega na zażywaniu przepisanych przez lekarza antybiotyków i innych leków, mających zmniejszać lub eliminować objawy trądziku różowatego. Leki przepisywane pacjentom mogą poprawiać krążenie krwi, działać przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie, a także regenerować barierę ochronną naskórka i stymulować do pracy komórki skóry.
Odmianę guzowatą leczy się zwykle chirurgicznie lub kosmetycznie, np. zabiegami dermabrazji, kriochirurgii czy laseroterapii.
Leczenie trądziku różowatego może odbywać się także zewnętrznie, z wykorzystaniem specjalistycznych maści i kremów.
Odmiany trądzika różowatego, ich leczenie i przyczyny
Trądzik nie jest domeną jedynie nastolatków. Istnieje wiele jego odmian, będących przypadłością zarówno osób w okresie pokwitania, jak i osób dorosłych. Jedną z takich odmian jest trądzik różowaty, którego przyczyn należy szukać m.in. w zaburzeniach pracy naczyń krwionośnych.
Gdy na twarzy (zwłaszcza w centralnej części – w okolicach nosa, brody i czoła) często pojawia się rumień oraz widoczne, pękające naczynka, a do tego występują zmiany skórne w postaci wyprysków i zaskórników można mieć przypuszczenia, że to objawy trądziku różowatego, Początki bywają łagodne i mogą nie wzbudzać podejrzeń, jednak warto być czujnym i nie ignorować pierwszych symptomów. Nieleczony trądzik różowaty prowadzi do trwałych zmian skórnych, objawiających się w skrajnych przypadkach nawet wystąpieniem tak zwanej guzowatości nosa. Podpowiadamy, jak leczyć trądzik różowaty, jakie są jego przyczyny, jak dbać o wrażliwą skórę twarzy i jak wybrać krem na trądzik różowaty.
Trądzik różowaty – leczenie, fakty i mity
Kłopoty z trądzikiem to wbrew pozorom kłopot nie tylko nastolatków w okresie dojrzewania. Mogą występować w każdym wieku i być tak samo przykre zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Szczególnie uciążliwą odmianą trądziku jest trądzik różowaty. To choroba, której całkowite wyleczenie to niezwykle trudne zadanie. Objawy są wyjątkowo nieestetyczne i stanowią wstydliwy temat dla chorych. Przyjrzyjmy się zatem lepiej tej chorobie skóry.
Trądzik różowaty (rosacea) to przewlekła zapalna choroba skóry. Spotykana jest najczęściej w zachodniej Europie oraz Ameryce Północnej. Pierwsze historyczne wzmianki o niej pochodzą z XIV wieku, właśnie wtedy dr Guy de Chauliaca opisał ją jako „różowe kropkowanie”. Obecnie trądzik różowaty dotyczy od 1–10% populacji i częściej występuje u ludzi o jasnej karnacji.
Choroba ta w większości przypadków ujawnia się pomiędzy 20 a 30 rokiem życia. Pełnoobjawową formę przyjmuje w wieku dojrzałym, najczęściej po czterdziestce. Przebiega z okresem zaostrzeń i remisji. Rozwinięta (zaostrzona) forma trądziku różowatego stanowi od lat wielkie wyzwanie dla dermatologów. Charakteryzuje się powstawaniem widocznych gołym okiem wypukłych zmian rumieniowych, które znacząco obniżają samoocenę i komfort życia chorych.
Na patomechanizm zmian różowatych wpływ ma tak naprawdę bardzo wiele czynników, są to między innymi: braki naturalnej odporności immunologicznej, wady w budowie naczyń krwionośnych oraz naczyń włosowatych, szkodliwe działanie wolnych rodników oraz enzymów proteolitycznych. Nie bez znaczenie pozostaje także działanie niebezpiecznych dla skóry promieni ultrafioletowych UV, a także czynniki infekcyjne i bakteryjne.
Trądzik różowaty a dieta — Co jeść, aby pozbyć się trądziku?
Odpowiednia dieta w trądziku różowatym powinna być lekkostrawna, alkaliczna i bogata w składniki, które wpływają pozytywnie na stan skóry. Na pierwszym miejscu znajdują się więc warzywa i owoce, które zawierają dużo witamin, składników mineralnych, a także antyoksydantów. Jakie jednak owoce można jeść przy trądziku różowatym? Niestety nie wszystkie. Osoby borykające się ze stanami zapalnymi skóry ze swojej diety powinny wyłączyć banany, śliwki oraz figi. Z warzyw powinno się unikać przede wszystkim bakłażanów, szpinaku i roślin strączkowych takich jak fasola, groch oraz bób.
Warzywa i owoce, jakie warto wprowadzić do swojej diety to m.in.:
- jarmuż,
- sałata,
- borówki,
- jagody,
- czerwona porzeczka,
- maliny,
- natka pietruszki,
- papryka,
- kalafior,
- biała i czerwona kapusta.
Bardzo ważne jest również odpowiednie nawodnienie organizmu. Zaleca się wypijanie ok. 2,5 l wody na dzień.
Trądzik różowaty – odmiany
Trądzik różowaty jest przypadłością, której przyczyny nie są w stu procentach znane. Zwykło się uznawać, że występuje on u osób z tak zwaną predyspozycją do zachorowania na trądzik różowaty. Jest to skłonność do silnych reakcji na zewnętrzne bodźce, objawiająca się nagłym, silnym zaczerwienieniem twarzy. Jednocześnie wyróżnia się najbardziej prawdopodobne przyczyny trądziku:
- Predyspozycje genetyczne – nie da się dokładnie ocenić prawdopodobieństwa pojawienia się trądziku różowatego, jednak uważa się, że ryzyko wystąpienia objawów wzrasta, gdy rodzice lub dziadkowie zmagali się z tą przypadłością. Nie oznacza to jednak, że trądzik różowaty nie może pojawić się u osoby nieobciążonej genetycznie. I przeciwnie – gdy u rodziców dziecka pojawiło się to schorzenie, nie ma pewności, że pojawi się również u dziecka.
- Zaburzenia pracy naczyń krwionośnych przy jednoczesnym nadmiernym ukrwieniu – gdy ściany naczyń krwionośnych są kruche i nieelastyczne, nie wytrzymują naporu krwi i rozszerzają się, a potem nie powracają do pierwotnych rozmiarów (lub trwa to długo). To przyczynia się do powstania rumienia (zwłaszcza w centralnej części twarzy, czyli tam, gdzie występuje najwięcej gruczołów łojowych). Nadmierne ukrwienie może doprowadzić do stałych zmian w skórze twarzy.
- Zaburzenia hormonalne – nadprodukcja estrogenów, czyli hormonów płciowych, wpływa na rozluźnianie mięśni naczyń krwionośnych. Prowadzi to zwiększenia rumienia i pojawiania się na powierzchni skóry widocznych, rozszerzonych naczyń.
- Stany zapalne gruczołów łojowych i nadprodukcja łoju – w obrębie gruczołów łojowych powstają stany zapalne, które mają charakter nawrotowy. Wpływa to na przyrost tkanki łącznej i widoczne zgrubienie skóry, które mogą prowadzić do nieodwracalnej guzowatości. Dodatkowo pojawiają się wypryski i rozszerzone pory, a skóra jest przetłuszczona.
- Rumień może pojawiać się na twarzy w wyniku stresu, zmiennych warunków atmosferycznych, skoków temperatury, gorących kąpieli, sauny, spożywania alkoholu, gorących lub pikantnych potraw, promieniowania UV, drażniących lub rozgrzewających kosmetyków czy przegrzania w wyniku wysiłku fizycznego.