U nas zapłacisz kartą
Delikatne leczenie trądziku różowatego
Trądzik różowaty - przyczyny, leczenie, leki, krem
Trądzik różowaty to choroba zapalna skóry, której głównym objawem jest wykwit rumieniowy - zaczerwienione zmiany skórne w okolicy twarzy, które utrzymują się przez wiele lat. Jakie są przyczyny wystąpienia trądziku różowatego? W razie wystąpienia objawów skórnych należy udać się do dermatologa, który zaproponuje właściwy typ leczenia - miejscowy, ogólny lub chirurgiczny.
- Trądzik różowaty - lokalizacja
- Trądzik różowaty - u kogo występuje?
- Trądzik różowaty - przyczyny
- Stan zapalny - jak powstaje?
- Trądzik różowaty - objawy
- Trądzik różowaty - zapobieganie
- Trądzik różowaty - diagnostyka
- Trądzik różowaty - badania
- Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
- Trądzik różowaty - leczenie ogólne
- Trądzik różowaty - leczenie chirurgiczne
- Domowe sposoby na trądzik
- Trądzik różowaty - najczęściej zadawane pytania
Trądzik różowaty jest przewlekłą, zapalną chorobą skóry. Dotyczy zaburzeń funkcjonowania drobnych naczyń krwionośnych oraz gruczołów łojowych. Istotna jest też rola osobniczej predyspozycji do nadmiernej reakcji na różnorakie bodźce środowiskowe.
Charakteryzuje się obecnością wykwitów grudkowych i krostkowych na żywoczerwonym rumieniowym podłożu. Ważny jest brak zaskórników, typowych dla trądziku pospolitego. Choroba rozwija się wyłącznie u dorosłych, zwykle powyżej 40. roku życia, z przewagą kobiet. Nie obserwuje się zmian wśród dzieci.
Trądzik różowaty – obraz kliniczny przebiegu choroby
Wyróżniamy 4 główne postaci trądziku różowatego:
STADIUM I
STADIUM II
Grudkowo-krostkowa – podstawą rozpoznania tej odmiany są grudki lub krosty na podłożu rumieniowym, zlokalizowane w obrębie twarzy (najczęściej na policzkach, czole i brodzie). Zmiany mogą przypominać zwykły trądzik, jednak różni je od siebie brak zaskórników, których nie ma w Rosacea . Oba trądziki mogą współistnieć razem, dlatego istotne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu, aby rozpoznać schorzenie i wdrożyć odpowiednią terapię.
STADIUM III
Przerostowa – oprócz wykwitów i rumienia, pojawiających się w dwóch wyżej wymienionych postaciach, przewlekły obrzęk skóry i tkanki podskórnej prowadzi do przerostu (zgrubienia) tkanki łącznej, która staje się porowata z tendencją do formowania się zmian guzowatych oraz zniekształcenia miękkich części twarzy. W zależności od lokalizacji ma różne nazwy:
- czoło – mentophyma,
- uszy – otophyma,
- podbródek – gnathophyma,
- powieki – blepharophyma.
Jednak najczęstsza postać (rhinophyma) dotyczy nosa i występuje prawie wyłącznie u mężczyzn.
STADIUM IV
Oczna – diagnozowana u ponad 50% chorych na trądzik różowaty. Często może wyprzedzać zmiany skórne. Występuje podrażnienie i przekrwienie spojówek, światłowstręt, zaczerwienienie powiek, suchość, wrażenie obecności ciała obcego w oku. Odmiana ta może mieć przebieg łagodny lub umiarkowany. W przypadku dużego nasilenia się objawów może dojść nawet do ślepoty.
Wariant ziarniniakowaty – to nietypowa i rzadka odmiana trądziku różowatego. Charakteryzuje się powstawaniem żółto-brunatnych guzków lub grudek, szczególnie w dolnych częściach powiek czy policzków. Zmiany te mogę występować na podłożu skóry niezmienionej lub na podłożu zapalnym.
Trądzik różowaty – leczenie
Leczenie trądziku różowatego musi być dopasowane do przebiegu, odmiany i stopnia nasilenia choroby. Stosuje się leczenie doustne i zewnętrzne.
Leczenie doustne polega na zażywaniu przepisanych przez lekarza antybiotyków i innych leków, mających zmniejszać lub eliminować objawy trądziku różowatego. Leki przepisywane pacjentom mogą poprawiać krążenie krwi, działać przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie, a także regenerować barierę ochronną naskórka i stymulować do pracy komórki skóry.
Odmianę guzowatą leczy się zwykle chirurgicznie lub kosmetycznie, np. zabiegami dermabrazji, kriochirurgii czy laseroterapii.
Leczenie trądziku różowatego może odbywać się także zewnętrznie, z wykorzystaniem specjalistycznych maści i kremów.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
Trądzik różowaty – pielęgnacja domowa
Cera z trądzikiem różowatym cechuje się nadmierną wrażliwością i reaktywnością. Pierwszym etapem pielęgnacji domowej jest prawidłowe oczyszczenie skóry . Do zmycia zanieczyszczeń najlepiej zastosować preparaty w postaci mleczek, żeli, pianek opartych na łagodnych substancjach myjących, niezawierających mydła. Zmywamy delikatnie, bez mocnego pocierania skóry. Kolejnym etapem jest tonizacja , która pozwoli nam przywrócić fizjologiczne pH naskórka i przygotować skórę do nałożenia substancji czynnej, np. serum lub kremu przystosowanego do cery wrażliwej i naczyniowej. Pamiętajmy, aby na dzień dodatkowo zastosować preparat z wysokim filtrem UVA i UVB.
Oprócz tego raz w tygodniu warto nałożyć peeling enzymatyczny w celu zwiększenia absorpcji aplikowanych preparatów.
Pielęgnacja skóry u osób dotkniętych Rosacea jest kluczowa. Odpowiedni dobór kosmetyków usprawni funkcjonowanie bariery naskórkowej, zmniejszy nadwrażliwość naczyń na bodźce i może wpłynąć na wzmocnienie działania miejscowego środków farmakologicznych.