"Objawy i Zdjęcia Trądziku Różowatego"

Trądzik różowaty - diagnoza

Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.

Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.

Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne

Trądzik różowaty - leczenie miejscowe

W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.

Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.

Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.

Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.

Trądzik różowaty – leczenie laserem

Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.

Trądzik różowaty – leczenie ogólne

W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.

Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.

Trądzik różowaty – przyczyny

Jednoznaczna i dokładna przyczyna pojawienia się trądziku nie jest znana. Badacze są jednak zgodni, że ma związek przede wszystkim z zaburzeniami naczynioruchowymi. Można także wyodrębnić czynniki zwiększające ryzyko rozwoju trądziku różowatego. Należą do nich:

  • nieprawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego,
  • zakażenie nużeńcem (Demodexfolliculorum) albo bakterią Helicobacterpylori,
  • zwiększona reaktywność naczyń krwionośnych,
  • promieniowanie ultrafioletowe,
  • czynniki genetyczne.

Czynnikami ryzyka nasilającymi objawy są także: niewłaściwa pielęgnacja, zaburzenia hormonalne, dieta bogata w produkty przetworzone, picie alkoholu, silny stres, inne stany emocjonalne oraz niektóre leki (w tym rozszerzające naczynia krwionośne) i kwas nikotynowy.

Jak go leczyć?

Na szczęście rozwój medycyny pozwala na coraz skuteczniejsze leczenie trądziku różowatego, który dla pacjentów jest nie tylko problemem zdrowotnym, ale często też dużym obciążeniem psychicznym. Dobór terapii zależy od bardzo wielu czynników. Zwykle planowany jest indywidualnie, bo zależy od charakteru odchyleń w badaniach czy też preferowanych form leczenia przez pacjenta.

Podstawową terapią jest jednak zawsze skojarzone leczenie laserowe z odpowiednio dobraną farmakologią. Często są to terapie łączone, które wymagają cierpliwości i czasu.

Medycyna estetyczna i nowoczesne zabiegi laserowe są nieocenionym wsparciem w leczeniu trądziku różowatego. Nie tylko pozwalają na likwidację rumienia czy blizn potrądzikowych, ale przede wszystkim zwiększają skuteczność leczenia i (co bardzo ważne) komfort życia pacjenta.

fot. Adobe Stock

fot. Adobe Stock

Jak wygląda trądzik różowaty? Zobacz zdjęcia

Trądzik różowaty rozpoznamy po rumieniu i rozszerzonych naczynkach krwionośnych. Z czasem na skórze pojawiają się krosty i grudki. Zobacz zdjęcia skóry z trądzikiem różowatym.

fot. Adobe Stock

Pojawia się zwykle na nosie, brodzie i czole, ale zdarza się, że może zlokalizować się nawet… na oczach i małżowinach usznych. Trądzik różowaty to zmora przede wszystkim kobiet. Skąd się bierze i jak się go pozbyć? Zapytałyśmy o to doktora n.med. Macieja Krajewskiego – dermatologa i specjalistę medycyny estetycznej.

Trądzik różowaty — objawy i przebieg

Objawy trądziku różowatego pojawiają się po raz pierwszy u osób w wieku 20-30 lat. Pojawiający się na środku twarzy rumień utrzymuje się dłużej niż dziesięć minut. Wystąpienie rumienia wiąże się z uczuciem ściągnięcia skóry oraz gorąca na twarzy.

Ocena trądziku różowatego jest dokonywana w oparciu o trzy podstawowe kryteria. Po pierwsze pod uwagę bierze się występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych w środkowej części twarzy. Drugim kryterium jest zaś nadmierna pobudliwość naczynioruchowa, czyli nasilone zaczerwienienie się pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych.

Ostatnim elementem diagnozy jest ocena wieku pacjenta oraz występowanie łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień na centralnej części twarzy.

W trakcie diagnostyki trądziku różowatego specjalista musi też brać pod uwagę inne schorzenia, które dają podobne objawy. Należą do nich:

  1. toczeń rumieniowaty,
  2. trądzik pospolity,
  3. lupoid prosówkowy rozsiany na twarzy.

Może on wynikać z niedokwaśności żołądka albo różnych zaburzeń hormonalnych, dlatego też leczenie powinno być najpierw przyczynowe, a dopiero później wprowadza się leki modyfikujące przebieg choroby, jak metronidazol, tetracyklina, erytromycyna.

Czytaj dalej...

W przypadku trądziku, skuteczne leczenie zwykle obejmuje regularne oczyszczanie skóry, stosowanie odpowiednich produktów do pielęgnacji skóry, unikanie czynników zaostrzających takich jak stres, niezdrowa dieta, brak snu oraz w niektórych przypadkach stosowanie leków przeciwbakteryjnych lub przeciwzapalnych.

Czytaj dalej...

Zalety Acnerose Skuteczne działanie przeciwzapalne Wsparcie dla regeneracji skóry Nawilżanie skóry Zwalczanie krostek i grudek Normalizacja pracy gruczołów łojowych Ochrona i poprawa elastyczności naczyń krwionośnych Zapobieganie powstawaniu rumienia i czerwienienia się twarzy.

Czytaj dalej...

Dzięki złuszczaniu wierzchnich warstw skóry, a jednocześnie pobudzenia podziałów komórkowych i syntezy włókien kolagenowych, możliwe jest zredukowanie widoczności takich defektów skórnych jak drobne zmarszczki, przebarwienia, blizny potrądzikowe czy rozstępy, a także rozszerzone pory i zaskórniki.

Czytaj dalej...