U nas zapłacisz kartą
Jak leczyć trądzik różowaty oczny?
Objawy trądziku różowatego
Trądzik różowaty to schorzenie, które manifestuje się charakterystycznymi zmianami na określonych partiach twarzy. Objawy mogą mieć charakter zróżnicowany,ale umożliwiają odróżnienie przypadłości od innych schorzeń skórnych.
W przebiegu trądziku różowatego skóra może reagować na różne czynniki zewnętrzne, takie jak kosmetyki, słońce czy zmiany temperatur.
Ze względu na niejednorodne objawy, wyróżnia się 4 główne postacie przypadłości:
- trądzik różowaty rumieniowy z widocznymi naczyniami krwionośnymi – najczęstsza postać choroby. Zmiany naczynioruchowe powodują stałe zaczerwienienie twarzy w obrębie policzków, nosa, czoła i brody. Na skórze widoczne są poszerzone drobne naczynia krwionośne,
- trądzik różowaty grudkowo-krostkowy – objawia się trwałym rumieniem oraz przejściowym pojawianiem się grudek i krostek. Zmianom towarzyszy często uczucie pieczenia i palenia skóry,
- trądzik różowaty przerostowo-guzowaty – postać z dominacją zmian przerostowych, którym często towarzyszy obrzęk twarzy i pogrubienie skóry (zwykle w okolicy nosa, ale również czoła, brody i policzków). Czasami dochodzi do zapalenia mieszków włosowych w obrębie zmian przerostowych,
- trądzik różowaty obejmujący oczy – postać z dominacją zmian w obrębie oczu. Zwykle towarzyszy jej zapalenie spojówek, a rumień pojawia się na powiekach i wokół oczu. W niektórych przypadkach rozwija się zapalenie gruczołów Meiboma, prowadzące do problemów z wydzielaniem łez i nawilżaniem oka.
Rzadką odmianą przypadłości jest ziarniniakowy trądzik różowaty, którego cechą charakterystyczną jest pojawienie się twardych grudek lub guzków w kolorze żółtym, brązowym lub czerwonym, które mają skłonność do bliznowacenia. Zmiany mogą pojawić się na niezmienionej i całkowicie zdrowej skórze.
Trądzik różowaty – początki
Pierwsze objawy choroby mogą być mylone z innymi schorzeniami skóry, takimi jak rumień czy trądzik pospolity. Początkowe objawy obejmują zwykle przejściowe (przelotne) zaczerwienienie na twarzy, które może wystąpić po spożyciu ciężkostrawnych potraw, alkoholu, ekspozycji na promieniowanie słoneczne lub w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego. Dodatkowo pacjenci mogą zauważyć rozszerzone naczynia krwionośne (zwłaszcza na policzkach) oraz doświadczać pieczenia skóry przy codziennej pielęgnacji.
Trądzik różowaty – pielęgnacja domowa
Cera z trądzikiem różowatym cechuje się nadmierną wrażliwością i reaktywnością. Pierwszym etapem pielęgnacji domowej jest prawidłowe oczyszczenie skóry . Do zmycia zanieczyszczeń najlepiej zastosować preparaty w postaci mleczek, żeli, pianek opartych na łagodnych substancjach myjących, niezawierających mydła. Zmywamy delikatnie, bez mocnego pocierania skóry. Kolejnym etapem jest tonizacja , która pozwoli nam przywrócić fizjologiczne pH naskórka i przygotować skórę do nałożenia substancji czynnej, np. serum lub kremu przystosowanego do cery wrażliwej i naczyniowej. Pamiętajmy, aby na dzień dodatkowo zastosować preparat z wysokim filtrem UVA i UVB.
Oprócz tego raz w tygodniu warto nałożyć peeling enzymatyczny w celu zwiększenia absorpcji aplikowanych preparatów.
Pielęgnacja skóry u osób dotkniętych Rosacea jest kluczowa. Odpowiedni dobór kosmetyków usprawni funkcjonowanie bariery naskórkowej, zmniejszy nadwrażliwość naczyń na bodźce i może wpłynąć na wzmocnienie działania miejscowego środków farmakologicznych.
Przyczyny trądziku różowatego
Trądzik różowaty (łac. acne rosacea) jest chorobą skóry, którą zalicza się do tzw. "nerwic naczynioruchowych". Co to właściwie oznacza? Skóra pod wpływem różnych bodźców niezwykle łatwo ulega zaczerwienieniu. Jako główne przyczyny tego zjawiska lekarze wskazują czynniki środowiskowe oraz genetyczne. Osoby, które zmagały się z łojotokowym zapaleniem skóry lub ostrą odmiana trądziku młodzieńczego są bardziej narażone na zachorowanie na trądzik różowaty. Charakterystyczny rumień pojawia się przede wszystkim na środkowej części twarzy, jak również na skórze głowy, szyi i dekoltu, a także w okolicy uszu. W przypadku kobiet największy wpływ na pojawienie się zmian skórnych mają wahania hormonów. Właśnie dlatego objawy choroby nasilają się w różnych fazach cyklu, w okresie ciąży i w trakcie menopauzy.
- długotrwały stres,
- spożywanie tłustych i ciężkostrawnych posiłków,
- spożywanie alkoholu,
- zbyt częsta ekspozycja na słońce,
- niestosowanie ochrony przeciwsłonecznej,
- korzystanie z basenów z wodą chlorowaną oraz sauny,
- zaburzenia hormonalne (np. choroby tarczycy, PCOS),
- zakażenie wirusem opryszczki wargowej (HSV),
- nadmiar witaminy B6 i B12,
- przyjmowanie leków obniżających poziom kwasu nikotynowego i cholesterolu,
- stosowanie na skórę twarzy zewnętrznych preparatów glikokortykosteroidowych.
Leczeniem różnych dermatoz, w tym trądziku różowatego, zajmuje się ekspert od zdrowia skóry – dermatolog.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie trądziku różowatego?
Trudno jest osiągnąć całkowite wyleczenie zmian skórnych w przebiegu trądziku różowatego, choć za pomocą odpowiedniego leczenia można uzyskać długotrwałą remisję. Stosując odpowiednie leczenie preparatami miejscowymi, lekami doustnymi, zabiegi chirurgiczne (rhinophyma) lub laserowe można zminimalizować postęp choroby. Trądzik różowaty należy leczyć, ale nie ma preparatów, które raz na zawsze zwalczą chorobę. Celem terapii jest zmniejszenie i/lub usunięcie istniejących objawów, a następnie zapobieganie pojawieniu się nowych zmian.
U pacjentów z trądzikiem różowatym przeciwwskazane są takie zabiegi, jak: złuszczanie z użyciem kwasów owocowych, kwasu trójchlorooctowego, kwasu salicylowego. Powodują one przekrwienie skóry, co nasila i utrwala rumień, a także intensywne płatowe złuszczanie, któremu towarzyszy niemiłe uczucie pieczenia i palenia skóry. Niewskazane są także zabiegi rozgrzewające. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają.
