U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia trądziku różowatego oka - Objawy, Przyczyny i Skuteczne Metody Leczenia
Trądzik różowaty: przyczyny
Trądzik różowaty występuje zwłaszcza u dorosłych kobiet. Najczęściej jest uwarunkowany genetycznie, czyli występuje rodzinnie. Dotąd ustalono, że prawdopodobieństwo zachorowania na trądzik różowaty wzrasta u osób:
- ze skłonnością do rumienienia, cierpiących na zaburzenia naczynioruchowe,
- z zaburzeniami układu pokarmowego, szczególnie niską kwasowością soku żołądkowego,
- zakażonych drożdżakami.
Niestety pełne przyczyny występowania trądziku różowatego nie są dotąd znane. Nie wiemy, co inicjuje powstanie na skórze zmian oraz jak temu procesowi zapobiec.
Choroba występuje głównie u osób powyżej 30 roku życia i postępuje do 55 roku życia. Najczęściej rozwija się u osób o jasnej karnacji, jasnych oczach i włosach.
Nużeniec – diagnostyka
Lekarz obejrzy zmiany skórne, a następnie zleci badania dodatkowe. Podstawą rozpoznania jest uwidocznienie nużeńca w badaniu mikroskopowym oraz wykluczenie innych chorób, które mogą powodować podobne objawy. Materiał do badania uzyskuje się np. metodą cyjanoakrylanową (na skórę nakłada się kroplę szybko schnącego kleju i szkiełko podstawowe, które odrywa się po wyschnięciu) lub za pomocą ekstraktora zaskórników, taśmy klejącej, zeskrobin bądź biopsji. Ze względu na to, że nużeńce występują powszechnie i rzadko powodują objawy do rozpoznania objawowej nużycy nie wystarczy uwidocznienie nużeńców, trzeba także stwierdzić ich zwiększoną gęstość.
Potrzeba leczenia nużycy budzi kontrowersje. Na pewno nie należy leczyć przypadków bezobjawowych. Można usuwać pasożyta mechanicznie, szczególnie z rzęs.
W przypadku pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi objawami przewlekłego zapalenia brzegów powiek, postępowanie polega na stosowaniu ciepłych okładów, masażu powiek, płukania powiek i stosowania preparatów sztucznych łez. Istnieją specjalne płyny i chusteczki do codziennej higieny powiek przy zakażeniu nużeńcem. Należy pamiętać, że zapalenie brzegów powiek jest stanem przewlekłym, który wymaga długotrwałego leczenia. Należy pamiętać, że stosowanie preparatów nieprzeznaczonych do higieny powiek na okolice oczu może być szkodliwe. Przy wszelkich zabiegach pielęgnacyjnych należy bezwzględnie zadbać o higienę (umyć ręce wodą z mydłem, nie stosować wielokrotnie jednorazowych chusteczek do higieny powiek itp.).
- krotamiton
- permetryna (można stosować na powieki)
- maść siarkowa 5–10%
- u pacjentów z objawami typu trądziku różowatego lub zapalenia okołoustnego lekarz może zalecić 1–2% metronidazol w kremie.
Wszystkie te leki wykazują działanie drażniące, szczególnie jeśli są stosowane na twarz. Dlatego należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści z podjęcia terapii. W razie podrażnienia należy z leczenia zrezygnować. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów podczas leczenia należy niezwłocznie zgłosić je lekarzowi.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.