U nas zapłacisz kartą
Przyczyny powstawania trądziku różowatego - Analiza głównych czynników
Jakie są przyczyny występowania trądziku różowatego?
Dokładne przyczyny powstawania trądziku różowatego współcześnie nie są do końca znane – mimo wielu przeprowadzonych badań naukowych. Wśród tak zwanych hipotez patogenezy trądziku różowatego wymienia się:
- zaburzenia naczyniowe – objawy trądziku występują na skutek patologii naczyń krwionośnych i powiązane są najczęściej z reakcjami stresowymi, źle zbilansowaną dietą, temperaturą powietrza, okresem menopauzalnym,
- czynniki genetyczne,
- zaburzenia immunologiczne – przyczyną rozwoju trądziku różowatego może być nieprawidłowa odpowiedź układu odpornościowego na skutek działania czynników środowiskowych,
- zaburzenia hormonalne – trądzik różowaty może być powiązany z fazą cyklu menstruacyjnego, okresem menopauzy oraz ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych,
- czynniki infekcyjne – trądzik różowaty jest następstwem infekcji, takich jak zakażenie nużeńcem ludzkim, przewlekły nieżyt żołądka, zakażenia bakterią Helicobacter pylori, zakażenie przewodu pokarmowego pierwotniakiem Lamblia intestinalis, choroby pasożytnicze,
- czynniki pokarmowe – objawy trądziku zaostrzają się po spożyciu: alkoholu, gorących potraw, ostrych potraw, pomidorów, cynamonu, kawy, mocnej herbaty, słodyczy, produktów mlecznych, drożdży,
- czynniki atmosferyczne – promieniowanie słoneczne, wilgotność lub suchość powietrza, zbyt niska lub zbyt wysoka temperatura powietrza, silny wiatr,
- czynniki chemiczne – stosowanie kosmetyków zawierających alkohol etylowy, mentol, alkohol benzylowy, aceton, środki zapachowe, środki złuszczające, kamforę, glikol propylenowy,
- czynniki psychogenne – nadmierny stres, niepokój, zaburzenia lękowe.
Etapy rozwoju trądziku różowatego
Rozwój trądziku różowatego przebiega w trzech głównych etapach. Uzależniony jest on zarówno od czynników zewnętrznych, jak i od czynników wewnętrznych.
Faza III (guzkowata) – charakteryzuje się widocznym pogrubieniem skóry i występowaniem nierówności na jej powierzchni. Objawy obejmują również okolice czoła, oczu, uszu oraz nosa.
Czynniki wpływające na nasilenie objawów trądziku różowatego
Tak jak wspomnieliśmy wyżej, rozwój trądziku różowatego uzależniony jest od czynników zewnętrznych i wewnętrznych.
Wśród czynników zewnętrznych można wymienić:
- stres i napięcie nerwowe,
- poddawanie skóry działaniu promieniowania słonecznego (UV),
- silny wiatr, wilgoć, zimno,
- źle zbilansowaną dietę (pikantne potrawy, ser, kofeina, niektóre owoce i warzywa, podroby, słodycze, sos sojowy, ocet),
- spożywanie alkoholu,
- wzmożony wysiłek fizyczny,
- korzystanie z sauny,
- stosowanie nieodpowiednich kosmetyków,
- korzystanie z nawilżaczy powietrza,
- długotrwałą ekspozycję na pole magnetyczne emitowane m.in. przez monitory,
- stosowanie niektórych grup leków,
- zmaganie się z zespołem jelita drażliwego.
Natomiast do czynników wewnętrznych należą przede wszystkim nasze predyspozycje genetyczne. Badania wskazują na większe prawdopodobieństwo wystąpienia trądziku różowatego w przypadku, gdy w rodzinie osoby chorej zostały wykryte przypadki trądziku różowatego. Dodatkowo wśród predyspozycji genetycznych można wymienić również jasną karnację cery.
Na zaostrzenie objawów trądziku różowatego wpływają również zmiany hormonalne – zwłaszcza zachodzące u kobiet. Zmiany skórne mogą szczególnie zaostrzać się w czasie ciąży, w okresie menopauzalnym, w okresie postmenopauzalnym oraz pod wpływem stosowania doustnej antykoncepcji.
Jak leczyć trądzik różowaty?
Leczenie trądziku różowatego powinno zostać dobrane na podstawie indywidualnych uwarunkowań pacjenta i współwystępujących objawów. Ważną kwestię stanowi również postać trądziku. Przyjmuje się, że postać rumieniową oraz grudkowo-krostkową można leczyć za pomocą leków miejscowych. Natomiast postać przerostowo-grudkowa może wymagać intensywnej terapii, a w wielu przypadkach również interwencji chirurgicznej.
U osób borykających się z przewlekłymi chorobami dermatologicznymi mogą występować następstwa psychologiczne, takie jak: spadek poczucia własnej wartości, lęki, stres, fobie społeczne, skłonność do ograniczania kontaktów społecznych. Warto wiedzieć, że trądzik różowaty zaliczany jest do chorób psychogennych, a duży odsetek pacjentów wymaga również opieki psychologa.
Uwaga: W leczeniu trądziku różowatego wykorzystywane są także lasery naczyniowe oraz terapia światłem LED.
Miejscowe leczenie trądziku różowatego
W leczeniu miejscowym wykorzystywane są leki zawierające:
- metronidazol (stężenie 0,75%, 1%),
- kwas azelainowy (stężenie 15%, 20%),
- sulfacetamid sodu (stężenie 10%),
- siarkę (stężenie 5%).
Metronidazol stosuje się raz lub dwa razy dziennie. Lek zmniejsza stany zapalne oraz zaczerwienienia. Charakteryzuje się niską częstotliwością występowania miejscowych reakcji skórnych. Do niepożądanych objawów podczas jego stosowania należy uczucie pieczenia i kłucia skóry.
Kremy i żele z kwasem azelainowym stosowane są zazwyczaj dwa razy dziennie. Charakteryzują się działaniem przeciwzapalnym oraz przeciwutleniającym. Nie są zalecane jednak do leczenia postaci rumieniowej ze względu na duże ryzyko występowania podrażnień skóry. Do niepożądanych objawów związanych z leczeniem kwasem azelainowym należą: swędzenie, pieczenie, kłucie, mrowienie skóry.
Sulfacetamid sodu i siarka występują wspólnie lub osobno w postaci żelu, płynu lub zawiesiny. Stosowane są również w leczeniu trądziku pospolitego oraz łojotokowego zapalenia skóry. Siarka może powodować reakcje alergiczne, takie jak obrzęk powiek i suchość skóry.