U nas zapłacisz kartą
Trądzik różowaty u mężczyzn - przyczyny, objawy i skuteczne metody leczenia
Trądzik różowaty – zabiegi kosmetyczne, domowa pielęgnacja
Pacjenci zmagający się z trądzikiem różowatym powinni wystrzegać się kąpieli i mycia twarzy ciepłą wodą. Nie zaleca się też korzystania z myjek i innych przyborów kosmetycznych, które wymagają mniej lub bardziej intensywnego pocierania cery. Skórę twarzy należy osuszać delikatnie przykładając do niej miękki ręcznik. Osoby z trądzikiem różowatym powinny również chronić skórę twarzy przed promieniowaniem UV. Promienie słoneczne u większości chorych zaostrzają przebieg choroby i nasilają powodowane przez trądzik różowaty objawy. Warto regularnie korzystać z preparatów przeciwsłonecznych o wysokim stopniu ochrony. Zwracajmy uwagę również na to, aby dany kosmetyk chronił przed promieniowaniem UVB i UVA. Więcej informacji na temat tego, jak wybrać preparat z ochroną przeciwsłoneczną można znaleźć w artykule Opalanie: słońce szkodzi skórze.
Część pacjentów, u których tradycyjne metody leczenia trądziku różowatego nie przyniosły oczekiwanych efektów, szuka alternatywnych, naturalnych sposobów łagodzenia objawów choroby. Zioła, które uważane są za skuteczne w terapii TR to głównie złocień maruna, rumianek, zielona herbata, lawenda i lukrecja. Przypisuje się im działanie przeciwzapalne, antyoksydacyjne, łagodzące zaczerwienienie, zmniejszające uczucie pieczenia skóry i wzmacniające barierę naskórkową. Ich efektywność w leczeniu trądziku różowatego nie została jak dotąd potwierdzona. Stosując preparaty ziołowe należy zachować dużą ostrożność. Pacjenci z trądzikiem różowatym często mają wrażliwą skórę. Substancje czynne zawarte w wielu popularnych ziołach mogą ją podrażniać.
Czym jest trądzik różowaty?
Trądzik różowaty (TR, acne rosacea) to często występująca zapalna choroba skóry. Pojawia się 3-krotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn. Dotyczy zazwyczaj osób między 25. a 60. rokiem życia. Charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem, z następującymi na zmianę okresami zaostrzeń i remisji. Objawy choroby lokalizują się na skórze twarzy. Mogą mieć różną postać, od zmian rumieniowych po nasilone zmiany przerostowe i obrzęk twarzy. Nie do końca wiemy, jakie są dokładne przyczyny trądziku różowatego. Wyodrębniono jednak pewne czynniki ryzyka, które przyczyniają się do rozwoju tej choroby. Powszechnie uważa się, że częstość pojawiania się trądziku różowatego w społeczeństwie wynosi 1-10%, choć wartości te mogą być niedoszacowane.
Trądzik różowaty należy leczyć jak najszybciej po jego rozpoznaniu. Brak terapii może prowadzić do zaostrzania przebiegu tego schorzenia. Choć trądzik różowaty występuje częściej u kobiet, to jednak w przypadku mężczyzn zazwyczaj rozwijają się ciężkie postacie trądziku różowatego. Zmiany skórne, charakterystyczne dla tej choroby są dla wielu pacjentów poważnym obciążeniem psychicznym. Nierzadko są przyczyną obniżonej samoakceptacji i ograniczenia życia społecznego. Tym bardziej warto poznać objawy trądziku różowatego i metody radzenia sobie z nimi.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
Jak rozpoznać trądzik różowaty?
W przypadku zaobserwowania u siebie podobnych objawów warto zgłosić się do dermatologa. Lekarz stawia diagnozę na podstawie wywiadu oraz badania fizykalnego. Najważniejszym objawem jest utrzymywanie się zaczerwienienia w środkowej części twarzy.
Trądzik różowaty a trądzik pospolity
Trądzik różowaty oraz trądzik pospolity mogą wyglądać wystarczająco podobnie, aby można je było pomylić. Zwykle jednak zaczerwienienie w trądziku pospolitym jest bardziej ograniczone do bezpośredniego podłoża grudek i krost, a w trądziku różowatym jest bardziej rozlane.
Dodatkowo pomocny w odróżnieniu tych schorzeń jest wywiad medyczny - trądzik różowaty rozwija się z czasem, początkowo obserwuje się przede wszystkim skłonność do zarumieniania się twarzy, np. w sytuacjach stresowych.
Trądzik różowaty a trądzik hormonalny
Tak jak trądzik pospolity, trądzik hormonalny może być podobny do różowatego, ale wyżej podane cechy odróżniające (również i w tym przypadku) ułatwiają postawienie prawidłowej diagnozy.
Warto pamiętać, że schorzenia endokrynologiczne mogą predysponować do trądziku różowatego, a skłonność do trądziku hormonalnego nie wyklucza możliwości rozwoju trądziku różowatego.
