Twardy pryszcz podskórny - przyczyny, leczenie i porady
Dlaczego na skórze pojawił się pryszcz podskórny?
Trądzik grudkowy, który nazywany jest także trądzikiem grudkowo-krostkowym, to najczęstsza przyczyna występowania się na skórze widocznych zmian. Powodów pojawiających się niedoskonałości jest naprawdę wiele. Jednym z nich – bardzo częstym i spotykanym nie tylko u kobiet – są zaburzenia hormonalne, które wpływają na pracę całego organizmu. Źle funkcjonująca gospodarka hormonalna wpływa m.in. na pracę gruczołów łojowych, które zaczynają produkować nadmierną ilość sebum. Wydzielanie dużej ilości łoju – niekoniecznie spowodowane nieodpowiednią pracą hormonów – to główna przyczyna wykwitów skórnych. Oprócz tego, do listy warto dopisać też takie przypadłości jak nadpotliwość, alergie czy nadmiar kortyzolu produkowany podczas stresu. Aby nasza cera pozostawała w dobrym stanie, trzeba również zadbać o kondycję naszego ciała. Bez codziennego ruchu i przy nieodpowiedniej diecie łatwo o nowe pryszcze podskórne – bolące, nie do wyciśnięcia i powodujące stany zapalne.
Dermatolodzy od dawna analizują, co może mieć wpływ na powstawanie stanów zapalnych na skórze. Nie od dziś wiadomo, że wyciskanie pryszczy jest często odradzane i żaden dermatolog nie namawia do praktykowania tej czynności w domu. Nie doświadczymy tego również podczas oczyszczania manualnego oferowanego przez salony kosmetyczne. W tym przypadku osoba wykonująca zabieg skupia się głównie na usunięciu zaskórników, w których także gromadzi się wydzielina. Z wykwitami skórnymi, w których znajduje się ropa postępuje się inaczej.
Jeżeli cały proces zostanie przeprowadzony poprawnie – nie pojawi się tutaj żaden stan zapalny, ponieważ wszystko odbywa się w sterylnych warunkach. Na koniec nakładany jest specjalny kosmetyk przeciwzapalny i łagodzący. Najwięcej problemów związanych jest jednak z pryszczami ropnymi. Trądzik może pojawić się na policzkach, czole, nosie czy brodzie – ale nie tylko. Twarz jest jednak miejscem, gdzie najczęściej powstają podskórne pryszcze i sprawiają najwięcej problemów.
Kosmetyki polecane do pielęgnacji skóry z pryszczami podskórnymi
PHARMACERIS T PURI-SEBOTONIQUE Tonik normalizujący - tonik przywraca fizjologiczne pH skóry trądzikowej i mieszanej. Sprawdzi się w przypadku skóry nadmiernie wydzielającej sebum. Kosmetyk ma działanie oczyszczające i antybakteryjne. Produkt łagodzi zmiany trądzikowe. Zawarta w składzie tamarynda złuszcza i zmniejsza zmiany trądzikowe.
TOŁPA Dermo Face Sebio Mikrozłuszczający Tonik-Esencja 3 Enzymy - kosmetyk zawiera trzy złuszczające enzymy: papainę, bromelainę, keratolinę. Jest skuteczny w przypadku skóry z trądzikiem podskórnym. Delikatnie złuszcza i działa antybakteryjnie.
MIYA COSMETICS Tonik Rozświetlający Z Kwasem Glikolowym 5% - tonik reguluje poziom pH. Zawiera w składzie 5% kwasu glikolowego, który złuszcza skórę.
PHARMACERIS T pureRETINOL 0.3 Krem Z Retinolem Na Trądzik Wieku Dorosłego - krem z 0,3% retinolu działa przeciwtrądzikowo, zmniejsza nadmierne wydzielanie łoju. Ponadto retinol działa przeciwzmarszczkowo. Kosmetyk wygładza skórę. Formuła została wzbogacona o: masło Shea, wyciąg z lilii, olej bawełniany, wosk z oliwek, skwalan.
SVR MICROGOMMAGE LIFT Mikrozłuszczająca Maska Z Retinolem - maska o działaniu wygładzającym. Produkt zawiera 0,1% retinolu o działaniu złuszczającym. Kosmetyk pomaga niwelować zmiany podskórne.
Czym jest podskórny pryszcz?
Pojawiający się na skórze pryszcz to nic innego, jak wykwit skórny, który zawiera w sobie treść ropną. Nadkażenie bakteryjne może być powodem pojawienia się krosty, która jest widoczna i niekiedy powoduje nieprzyjemny dyskomfort.
Wyciskanie pryszczy w nieumiejętny sposób może być nawet niebezpieczne. To najprostsza droga do tego, by uszkodzić zainfekowany mieszek włosowy i w najgorszym przypadku – zaostrzyć stan zapalny. Wyciskanie może prowadzić także do uszkodzenia skóry, a co za tym idzie – pozostawienia trudnej do zagojenia rany, w następstwie nawet blizny. Może także wystąpić nieestetyczne zaczerwienienie, które będzie utrzymywało się znacznie dłużej niż wtedy, kiedy zabieg oczyszczania wykonuje kosmetyczka.
Niacynamid w kosmetykach
W kosmetykach znajdziemy pod nazwą INCI Niacynamide. Jak można już zauważyć, substancja ta posiada bardzo wszechstronne działanie na skórę. Właśnie ze względu na to, a także to, że jest to substancja dobrze tolerowana przez skórę, niacynamid jest szeroko stosowany w kosmetologii. Oprócz wymienionych wyżej właściwości witamina B3 jest stosowana:
- przy regeneracji skóry – często używa się jej po zabiegach medycyny estetycznej, a także w przypadku nadmiernej ekspozycji na słońce (tylko na zdrową, nie uszkodzoną skórę)jako silny antyoksydant – wykazuje działanie neutralizujące na działanie wolnych rodników, a do tego uszkodzeń spowodowanych przez obecność stresu oksydacyjnego,
- w przypadku bardzo wymagających typów cer, ze skłonnością do różnych dermatoz, jak łuszczyca, trądzik różowaty, atopowe zapalenie skóry. To świetny wybór także w przypadku cery wrażliwej
- do wygładzenia i zrewitalizowania skóry, a ponadto nadania jej świeżego, promiennego wyglądu, dzięki czemu może być stosowany zarówno w kosmetykach do pielęgnacji twarzy na dzień, jak i na noc
Jak można zauważyć, niacynamid to istotny składnik w przypadku produktów przeciwzmarszczkowych, przeciw niedoskonałościom, nawilżających, regenerujących i łagodzących. Wchodzi w skład kremów, produktów do stosowania punktowego, toników czy preparatów do mycia twarzy. Jego zastosowanie jest szczególnie popularne w serach do twarzy. Przykładem takiego produktu jest HYALUROGEL Serum nawilżające z kwasem hialuronowym od marki Mixa. W składzie tego serum, wzbogaconym o niacynamid, możemy także znaleźć kwas hialuronowy i pantenol. To produkt idealny dla wymagającej i wrażliwej cery, przynoszący natychmiastowe ukojenie, zapewniający 24-godzinne* nawilżenie, a także poprawiający jej jędrność i elastyczność. Efekty stosowania tego serum stają się widoczne już po 4 tygodniach, *test instrumentalny
Niacynamid znajduje swoje zastosowanie również w przypadku preparatów zawierające filtry SPF ochrony przeciwsłonecznej. Jego obecność w takich produktach wynika z jego właściwości regenerujących oraz antyoksydacyjnego działania.
Kaszaki
Kaszak nazywany bywa torbielą zastoinową lub tłuszczową. Rozwija się w obrębie gruczołów łojowych i mieszków włosowych. Te twarde guzki pojawiają się głównie na twarzy, głowie, tułowiu, w okolicy narządów płciowych. Kaszaki mogą być pojedyncze lub mnogie. Są koloru cielistego z lekko żółtym zabarwieniem. Mają gładką powierzchnię i są przesuwalne wobec podłoża. Rosną powoli. Osiągają średnicę od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Na powierzchni twardego guza widoczny jest ciemny punkt, który wskazuje na zaczopowanie. Zazwyczaj kaszaki występują u osób między 30. a 40. rokiem życia. Do ich powstawania dochodzi wówczas, gdy złuszczające się komórki naskórka zablokują kanalik wyprowadzający gruczołu łojowego. W konsekwencji sebum i zrogowaciały naskórek gromadzą się wewnątrz gruczołu i powodują powstanie torbieli. Zmianę wypełnia płynna lub półpłynna masa o nieprzyjemnym zapachu. Kaszak łatwo ulega nadkażeniu bakteryjnemu, co prowadzi do rozwoju stanu zapalnego otaczających go tkanek.
Wyróżnia się dwa główne rodzaje włókniaków – twarde i miękkie. Do pierwszych zalicza się: włókniaki stwardniałe (twardniejące), dermatofibromy, łagodne włókniste histiocytomy, histiocytomy. Guzki te są z reguły płaskowyniosłe i mają czerwone lub brązowe zabarwienie. Włókniaki pojawiają się pojedynczo. Zazwyczaj są niewielkie, o średnicy do 1 cm. Rozwijają się najczęściej u osób powyżej 40 lat. Nierzadką sytuacją jest powstanie włókniaka twardego w miejscu po ukąszeniu, urazie czy zapaleniu mieszka włosowego. Włókniaki twarde lokalizują się zazwyczaj na nogach i tułowiu. Zmiany o bardzo dużych rozmiarach – o średnicy przekraczającej nawet 20 cm – zdarzają się u osób z upośledzoną odpornością.
Drugim rodzajem są włókniaki miękkie, do których zalicza się m.in.: włókniaki starcze, polipy włóknistonabłonkowe, acrochordony. Zwykle są to guzki mnogie, w kolorze skóry lub w różnych odcieniach brązu. Włókniaki miękkie mogą osiągnąć od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Najczęściej obserwowane są u osób z nadmierną masą ciała, zmagających się z zaburzeniami endokrynologicznymi czy u diabetyków. Umiejscawiają się zazwyczaj na szyi, pod pachami, w pachwinach czy w okolicy sutków.
U nas zapłacisz kartą