U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na twarzy - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Jak złagodzić objawy alergii skórnej?
Osoby cierpiące na alergię skórną powinny przede wszystkim podejmować działania profilaktyczne, które obejmują:
- unikanie kontaktu z uczulającymi alergenami wziewnymi, a w przypadku alergii pokarmowej wyeliminowanie problematycznych składników z diety,
- nawilżanie skóry emolientami,
- stosowanie naturalnych kosmetyków, bez substancji zapachowych, pieniących i barwiących,
- pranie ubrań w delikatnych środkach piorących przeznaczonych dla alergików,
- noszenie luźnych, bawełnianych ubrań z jak najmniejszą liczbą metalowych elementów, które mogłyby stykać się ze skórą,
- w razie kontaktu z alergenem pomóc może przemycie skóry pod bieżącą, chłodną wodą,
- utrzymywanie mieszkania w czystości (regularne odkurzanie, pranie pościeli, itd.).
Uczulenie na twarzy – co robić?
Gdy chory podejrzewa, co mogłoby być przyczyną uczulenia na twarzy, wysypki, podrażnień i czerwonych plam z nim związanych, powinien niezwłocznie zaprzestać stosowania środków czystości, które mogą uczulać, wyeliminować dany kosmetyk, składnik spożywczy, który zawiera alergen odpowiedzialny za uczulenie czy zaprzestać opalania. Kolejnym krokiem jest kontakt ze specjalistą dermatologiem czy alergologiem. Lekarz po przeprowadzeniu wywiadu oraz niezbędnych badań postawi diagnozę i wdroży leczenie.
Jednak co robić, jeśli uczulenie na twarzy wyszło nagle, jest wyjątkowo dokuczliwe, a termin wizyty u alergologa czy dermatologa przypada za kilka dni, tygodni, a nawet miesięcy? Jak złagodzić reakcję alergiczną? Z pomocą przychodzą domowe sposoby na złagodzenie uczulenia.
Jak wygląda uczulenie na skórze? Na co zwrócić uwagę?
Zmiany pojawiające się na skórze mogą przybrać różną postać i lokalizację. Aby ustalić, czy są spowodowane reakcją alergiczną, warto zwrócić uwagę na kilka aspektów:
- Świąd – silny świąd jest objawem charakterystycznym dla reakcji alergicznych.
- Wygląd wysypki – najczęściej obserwowana pokrzywka alergiczna daje zmiany skórne w postaci bezbolesnych bąbli, które mogą przybrać kolor od czerwonego aż po białawy. Bąble mogą mieć różne rozmiary i kształty. Aby potwierdzić alergiczny charakter dolegliwości, można delikatnie ucisnąć palcem zmieniony chorobowo obszar – podczas ucisku bąble bledną.
- Lokalizacja zmian – kontaktowy wyprysk alergiczny ogranicza się zwykle do miejsc, w których doszło do kontaktu potencjalnego alergenu ze skórą. Niekiedy obejmuje także okolice węzłów chłonnych. Atopowe zapalenie skóry charakteryzuje się typową lokalizacją zmian chorobowych, które u starszych dzieci i dorosłych występują w zgięciach łokciowych i kolanowych, na powierzchni dłoni, na nadgarstkach i karku. U niemowląt pierwsze objawy AZS można zauważyć głównie na twarzy, szyi i owłosionej skórze głowy. Pokrzywka alergiczna może występować praktycznie na całym ciele.
- Czas pojawienia się zmian – pokrzywka alergiczna pojawia się nagle i zwykle równie szybko ustępuje. Kontaktowe zapalenie skóry rozwija się dopiero po 24-72 godzinach od zetknięcia z czynnikiem uczulającym.
Alergia skórna – czym jest?
Alergia skórna to zespół objawów w postaci wysypki, zaczerwienienia, obrzęku, pęcherzy i innych zmian skórnych, pojawiających się w następstwie kontaktu z alergenem. Za powstawanie schorzenia odpowiedzialna jest nadwrażliwość układu immunologicznego. Przejawia się ona tendencją do nadreaktywnej odpowiedzi na bodźce zewnętrzne, które w normalnych warunkach nie wywołują żadnej reakcji u zdrowych ludzi. Schorzenia skórne powstające na tle alergicznym można podzielić na:
Zmiany skórne to częsty przejaw reakcji alergicznej organizmu, ale mogą pojawić się także w przebiegu różnych innych schorzeń. Oprócz podłoża alergicznego powodem wystąpienia objawów skórnych może być np. podrażnienie substancjami chemicznymi, działanie czynników fizycznych, uszkodzenie mechaniczne lub długotrwała ekspozycja na promieniowanie UV.
Alergia skórna – leczenie. Jak przebiega?
Najwłaściwszym postępowaniem, które powinno poprzedzać leczenie objawowe alergii skórnej, jest szczegółowa diagnostyka. Poznanie problematycznych alergenów umożliwi ich późniejsze unikanie, dając nadzieję na wyeliminowanie przykrych dolegliwości. Poza badaniem przedmiotowym i wywiadem lekarz może skierować na badania:
- testy płatkowe naskórkowe wykrywające alergeny kontaktowe, pokarmowe i wziewne,
- próby prowokacyjne,
- oznaczanie swoistych przeciwciał IgE oraz ogólnej puli IgE.
W niektórych przypadkach możliwe jest poddanie się immunoterapii swoistej nazywanej powszechnie odczulaniem . Jest to bardzo czasochłonne leczenie trwające kilka lat, ale daje nadzieję na nabycie tolerancji immunologicznej na uczulający czynnik, co zapobiega wystąpieniu objawów alergii.
Leczenie objawowe polega na stosowaniu leków miejscowych w postaci maści, płynów i kremów oraz przeciwalergicznych leków doustnych. W leczeniu miejscowym najważniejszą rolę odgrywają kortykosteroidy . W ostrej fazie schorzenia stosuje się początkowo silniejsze leki, a w dalszej kolejności słabsze. Użycie konkretnej postaci leku zależne jest od rodzaju zmian. Na zmiany sączące stosuje się lekkie kremy, mleczka i aerozole. W leczeniu rogowaciejących, przesuszonych obszarów skóry zaleca się tłuste maści. Na owłosioną skórę głowy przeznaczone są leki w formie płynów. W terapii schorzeń alergicznych zaleca się wybór jak najniższej działającej dawki kortykosteroidów przez jak najkrótszy okres czasu. Długotrwałe leczenie tą grupą leków może prowadzić do uszkodzenia bariery naskórkowej, przebarwień, ścieńczenia skóry i rozstępów. Alternatywą dla sterydów jest nowsza grupa leków – inhibitory kalcyneuryny . To leki o działaniu immunosupresyjnym, do których należą takrolimus i pimekrolimus . Ponieważ nie wykazują one poważnych działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu, mogą być nakładane na obszary szczególnie wrażliwe (twarz, okolice intymne), znalazły także zastosowanie w przewlekłym leczeniu atopowego zapalenia skóry. Czasem w przebiegu alergii skórnej dochodzi do wtórnego nadkażenia bakteryjnego lub grzybiczego, co powoduje konieczność wdrożenia antybiotykoterapii.
