U nas zapłacisz kartą
Uczulenie na twarzy - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Jak wygląda uczulenie na twarzy?
W przypadku alergii skórnej na twarzy, pacjenci mogą doświadczać różnorodnych symptomów. Do najczęściej obserwowanych należy zaliczyć takie zmiany skórne, jak zaczerwienienie naskórka, uczucie swędzenia oraz pojawienie się wysypki. Alergia kontaktowa, pokarmowa lub wziewna może objawiać się wysypką na policzkach, na czole, brodzie, w okolicy skroni oraz pobliżu nosa i ust.
Dodatkowo, osoby dotknięte alergią mogą obserwować u siebie obrzęk, pieczenie skóry twarzy, a nawet jej ból przy dotyku. Charakterystyczne są również takie dodatkowe objawy, jak nadmierna suchość skóry, która może prowadzić do jej łuszczenia się.
Możliwe jest też pojawienie się pęcherzyków (pokrzywka alergiczna) czy drobnych krostek alergicznych na twarzy, nazywanych potocznie kaszką. Zmiany alergiczne mogą również objawiać się poprzez rumień, czyli odczyn zapalny skóry.
Warto zwrócić uwagę, że objawy wywołane reakcją alergiczną nie ograniczają się wyłącznie do twarzy – mogą rozprzestrzeniać się także na szyję i dekolt.
W niektórych przypadkach alergia skórna może prowadzić do problemów z oddychaniem oraz do zaczerwienienia, swędzenia i łzawienia oczu. Rzadziej występują objawy ogólnoustrojowe: podniesiona temperatura ciała, uczucie ogólnego rozbicia i bóle głowy.
Uczulenie na słońce na twarzy
Alergia na twarzy może być powodowana działaniem promieni słonecznych. Wyróżnia się pięć podstawowych postaci tak zwanej fotodermatozy:
- idiopatyczna, czyli samoistna, o nieznanym podłożu,
- egzogenna, występująca w skojarzeniu ze światłoczułymi czynnikami zewnętrznymi, takimi jak leki czy kosmetyki),
- endogenna, najczęściej związana z zaburzeniami metabolizmu,
- uwarunkowana genetycznie,
- schorzenia nasilające się pod wpływem promieniowania UV.
Idiopatyczne uczulenie od słońca na twarzy występuje najczęściej u dzieci, rzadziej u osób dorosłych. Jego mechanizm nie jest znany, wiadomym jednak jest, że jedynym czynnikiem uczulającym są promienie słoneczne. Jest to nieprawidłowa reakcja skóry na dawkę światła, będącą całkowicie obojętną dla osób nieuczulonych.
Niezwykle złożonym zagadnieniem jest uczulenie na twarzy od słońca o charakterze egzogennym. W tym przypadku specjaliści wyróżniają reakcje:
- fototoksyczne, powodowane przez substancje reagujące ze słońcem, w tym składniki perfum, kosmetyków, leków, pokarmów. Wymienić w tym kontekście można m.in. piżmo, kurkumę czy dziurawca. Problem ten występuje u osób zdrowych i nie ma charakteru alergii w sensie ściśle medycznym. Reakcja ta przypomina nieco oparzenie słoneczne. W wyniku działania substancji fototoksycznych i promieni słonecznych, powstają duże ilości reaktywnych form tlenu (wolnych rodników), co prowadzi do uszkodzenia keratynocytów (komórek naskórka).
- fotoalergiczne, wywołane nieprawidłową reakcją układu odpornościowego na określony alergen, aktywowany przez promieniowanie UV (zachodzi więc mechanizm typowy dla alergii). W tym kontekście najczęściej mówi się o lekach, zwłaszcza przeciwbólowych oraz antybiotykach.
Uczulenie na słońce objawia się na różne sposoby. Najczęściej występujące symptomy na twarzy, to:
Czym złagodzić uczulenie na twarzy?
Czym złagodzić uczulenie na twarzy? W przypadku poważniejszych odczynów, należy zastosować farmakoterapię. Zaleca się stosowanie maści na uczulenie na twarzy, dostępnych w aptekach bez recepty lub na receptę Znajdujące się w tego typu preparatach substancje czynne zasadniczo zaliczają się do dwóch grup:
- leki przeciwhistaminowe – blokujące tzw. receptory H1, pobudzane przez hormon zwany histaminą. Ograniczają w ten sposób reakcję alergiczną i łagodzą jej objawy,
- łagodne glikokortykosteroidy – środki o działaniu przeciwzapalnym oraz łagodzącym obrzęk i świąd.
Nawet w przypadku leków sprzedawanych bez recepty, warto zasięgnąć porady lekarskiej. Paleta substancji znajdujących się w lekach obydwu grup jest bowiem bardzo szeroka, a siła ich działania zróżnicowana.
W przypadku reakcji zachodzących pod wpływem słońca, można zastosować maść na uczulenie na twarzy z cynkiem lub witaminą A.
W większości przypadków kluczowa jednak jest profilaktyka, polegająca na unikaniu substancji uczulających. W zależności od potrzeb może to być np. wyeliminowanie używanych dotąd kremów czy mydeł, rezygnacja ze spożycia mleka czy jaj, ograniczenie ekspozycji na promienie słoneczne (także poprzez stosowanie kremów ochronnych z filtrami UVA i UVB).
Uczulenie na twarzy niemowlaka
Typowa alergia na twarzy u niemowlaka najczęściej ma charakter pokarmowy. Uczulające są różnego typu białka znajdujące się w mleku – rzadziej matczynym, częściej krowim (dlatego tego drugiego nie należy podawać dzieciom), a także jajkach, niektórych warzywach i owocach (np. jabłkach czy pomidorach). Problemem mogą się również okazać szczepionki, w składzie których znajdują się białka jaj kurzych. Typowe objawy pokarmowego uczulenia na twarzy u dziecka, to:
- wysypka, krostki, grudki,
- rumień wokół ust, niekiedy przechodzący w obrzęk naczynioruchowy.
Dodatkowo drażniące działanie mogą mieć kosmetyki stosowane do kąpieli i pielęgnacji skóry dziecka, dlatego szczególną uwagę należy zwracać na skład używanych preparatów, które powinny być hipoalergiczne i przystosowane do wieku malucha.
Należy pamiętać, że wysypka na twarzy niemowlaka (kaszka) bynajmniej nie musi być reakcją alergiczną. Typowymi zjawiskami u dzieci w pierwszych miesiącach życia są:
- rumień toksyczny – występuje u noworodków i prawdopodobnie jest reakcją organizmu na przejście z ciepłego, wilgotnego środowiska łona matki do suchych warunków zewnętrznych. Typowym objawem są plamy rumieniowe,
- potówki, które są efektem przegrzewania dziecka, objawiające się w postaci niezapalnych pęcherzyków i grudek,
- trądzik niemowlęcy, powodowany niedojrzałością gruczołów łojowych dziecka oraz obecnością hormonów matki, będących pozostałością po życiu płodowym. W obrazie klinicznym dominują zaskórniki, mogą się też pojawić grudki, krostki i cysty.
Uczulenie na słońce – leczenie
W leczeniu uczulenia na słońce stosuje się środki zapobiegawcze, czyli działania skierowane na to, aby uniknąć pojawienia się wysypki, oraz leczenie, kiedy wysypka już się pojawi.
- unikanie słońca
- zakładanie odzieży chroniącej przed słońcem
- stosowanie preparatów z filtrami przeciwsłonecznymi.
Preparaty z filtrami przeciwsłonecznymi z ochroną przed promieniowaniem ultrafioletowym A (UVA) i ultrafioletowym B (UVB) oraz współczynnikiem ochrony przeciwsłonecznej (SPF) wynoszącym co najmniej 30 należy stosować odpowiednio, czyli regularnie i obficie. O tym, jakie preparaty wybrać i jak odpowiednio je stosować, przeczytaj tutaj: Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 1 i Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 2
U niektórych osób, lekarz może zalecić tzw. profilaktyczną fototerapię małymi dawkami PUVA, czyli chemiofototerapię, co oznacza naświetlanie promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu, leku światłouwrażliwiającego. Terapię taką stosuje się wczesną wiosną w celu wywołania tolerancji na ekspozycję na słońce. Może ona być korzystna dla osób, u których spodziewane jest wystąpienie poważnych objawów wiosną lub latem. Zabiegi naświetlania zwykle się wykonuje 2–3 razy w tygodniu przez od czterech do sześciu tygodni. Leczenie takie zaleca dermatolog. Należy pamiętać, że nie jest ono optymalne dla wszystkich pacjentów z uczuleniem na słońce i ma swoje działania niepożądane – na wczesnym etapie fototerapii mogą wystąpić zaostrzenia, wymagające zastosowania glikokortykosteroidów.
Leczenie uczulenia na słońce, jeśli już się pojawi wysypka, nie zawsze jest konieczne, ponieważ niektóre osoby mają łagodne objawy, które szybko mijają, a że z czasem rozwija się tolerancja na promieniowanie słoneczne, nie szukają one pomocy lekarskiej.
Niektórzy pacjenci mogą jednak wymagać leczenia w celu złagodzenia objawów. W takich przypadkach leczenie zależy od nasilenia zmian skórnych.
