U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby radzenia sobie z uczuleniem na twarzy u dziecka
Rodzaje wysypki
Zmiany skórne u dzieci dzieli się na wykwity:
- plamiste (wysypka u niemowlaka jest płaska i ma inne zabarwienie niż skóra),
- pęcherzykowe (krostki u niemowlaka są wyniosłe i mają postać pęcherzyków wypełnionych płynem),
- plamisto-grudkowe (swędząca lub nieswędząca wysypka u dziecka ma postać wyczuwalnych w dotyku grudek).
Poza tym wyróżnia się także:
- bąble – dermatozy powstałe w wyniku obrzęku skóry,
- blaszki, czyli połączone wykwity skórne,
- drobne czerwone krostki na ciele dziecka – zmiany z charakterystyczną otoczką zapalną i ropą w centralnej części,
- nadżerki i owrzodzenia – wykwity skórne, do których doszło w wyniku uszkodzenia naskórka lub skóry właściwej.
Wysypkę dzieli się na rodzaje także pod względem lokalizacji. I tak rodzice mogą zaobserwować:
- wysypkę na twarzy u dziecka (np. wysypkę wokół ust u dziecka),
- wysypkę na brzuchu u dziecka,
- wysypkę na plecach u dziecka,
- wysypkę na pośladkach malucha,
- wysypkę na klatce piersiowej u dziecka,
- wysypkę na kończynach dziecka.
Inne kryteria podziału wysypki u noworodka lub niemowlaka to:
- kolejność pojawiania się wysypki na danych partiach ciała,
- obecność dodatkowych objawów (nieswędząca i swędząca wysypka u dziecka będą świadczyć o zupełnie odmiennych przyczynach),
- wielkość poszczególnych wykwitów,
- symetryczność zmian skórnych,
- szybkość ustępowania wykwitów.
Uczulenie na słońce na twarzy
Alergia na twarzy może być powodowana działaniem promieni słonecznych. Wyróżnia się pięć podstawowych postaci tak zwanej fotodermatozy:
- idiopatyczna, czyli samoistna, o nieznanym podłożu,
- egzogenna, występująca w skojarzeniu ze światłoczułymi czynnikami zewnętrznymi, takimi jak leki czy kosmetyki),
- endogenna, najczęściej związana z zaburzeniami metabolizmu,
- uwarunkowana genetycznie,
- schorzenia nasilające się pod wpływem promieniowania UV.
Idiopatyczne uczulenie od słońca na twarzy występuje najczęściej u dzieci, rzadziej u osób dorosłych. Jego mechanizm nie jest znany, wiadomym jednak jest, że jedynym czynnikiem uczulającym są promienie słoneczne. Jest to nieprawidłowa reakcja skóry na dawkę światła, będącą całkowicie obojętną dla osób nieuczulonych.
Niezwykle złożonym zagadnieniem jest uczulenie na twarzy od słońca o charakterze egzogennym. W tym przypadku specjaliści wyróżniają reakcje:
- fototoksyczne, powodowane przez substancje reagujące ze słońcem, w tym składniki perfum, kosmetyków, leków, pokarmów. Wymienić w tym kontekście można m.in. piżmo, kurkumę czy dziurawca. Problem ten występuje u osób zdrowych i nie ma charakteru alergii w sensie ściśle medycznym. Reakcja ta przypomina nieco oparzenie słoneczne. W wyniku działania substancji fototoksycznych i promieni słonecznych, powstają duże ilości reaktywnych form tlenu (wolnych rodników), co prowadzi do uszkodzenia keratynocytów (komórek naskórka).
- fotoalergiczne, wywołane nieprawidłową reakcją układu odpornościowego na określony alergen, aktywowany przez promieniowanie UV (zachodzi więc mechanizm typowy dla alergii). W tym kontekście najczęściej mówi się o lekach, zwłaszcza przeciwbólowych oraz antybiotykach.
Uczulenie na słońce objawia się na różne sposoby. Najczęściej występujące symptomy na twarzy, to:
Uczulenie na twarzy – co na wysypkę alergiczną? Diagnoza i leczenie
Czerwone krosty na twarzy, kaszkowata wysypka na czole i policzkach, swędzące plamy, bolesne pęcherze powodujące pieczenie – uczulenie na twarzy powoduje spory dyskomfort.
Istnieje wiele sposobów na złagodzenie objawów alergii, ale ważne jest ustalenie konkretnej przyczyny uczulenia (np. używanie kosmetyków).
W przypadku, gdy alergia skórna i jej symptomy utrzymują się lub występuje nasilenie objawów, konieczna jest konsultacja z dermatologiem, który postawi diagnozę i zaleci odpowiednie leczenie. Diagnostyka alergii często wymaga przeprowadzenia specjalistycznych testów, takich jak:
- testy skórne, w tym testy płatkowe,
- badania krwi w kierunku przeciwciał IgE,
- testy prowokacyjne.
Na podstawie wyników testów alergicznych, lekarz może zalecić odpowiednie środki profilaktyczne oraz terapeutyczne. Leczenie zazwyczaj obejmuje unikanie kontaktu z alergenem, stosowanie leków antyhistaminowych, które zmniejszają reakcję immunologiczną organizmu oraz łagodzenie objawów za pomocą maści o działaniu kojącym.
W niektórych przypadkach, na przykład w razie nasilenia objawów, rozważa się również możliwość odczulania, które polega na stopniowym budowaniu tolerancji na dany alergen.
Wysypka – objaw uczulenia czy choroby zakaźnej?
Do gabinetów pediatrów często zgłaszają się rodzice z dziećmi, u których pojawiły się zmiany skórne. O tym, co je powoduje, orzeka lekarz. Przyczyną wysypek mogą być wirusowe lub bakteryjne choroby infekcyjne, choroby dermatologiczne, alergie lub zakażenie pasożytami.
Zanim lekarz postawi diagnozę, musi nie tylko przyjrzeć się skórze małego pacjenta, ale także zebrać szczegółowy wywiad na temat innych dolegliwości, objawów, ewentualnych chorób przewlekłych, zażywanych leków, odbytych wyjazdów czy ostatnich szczepień. Pediatra analizuje również takie kwestie jak wielkość, zabarwienie, ucieplenie, uwypuklenie ponad powierzchnię skóry, zajmowany obszar skóry lub śluzówek oraz kolejność narastania zmian. Dopiero takie skrupulatne badanie może dać odpowiedź na pytanie, co mogło wywołać wysypkę u dziecka.
Czym jest uczulenie na twarzy?
Reakcja alergiczna na twarzy może być związana z działaniem środków chemicznych zawartych w kosmetykach, leków, produktów spożywczych, promieni słonecznych i wielu innych czynników. Zazwyczaj ma charakter kontaktowy, ale niekiedy też pokarmowy (efekt nietolerancji znajdujących się w jedzeniu białek). Należy pamiętać, że pojęcie reakcji alergicznej używane jest w szerokim rozumieniu, niekiedy stricte medycznym, niekiedy potocznym. Objawy uczulenia na twarzy mogą być efektem różnych mechanizmów, z których najważniejsze i najbardziej typowe to:
Niezależnie od mechanizmu, uczulenie na twarzy może się manifestować poprzez takie symptomy, jak:
- wysypka alergiczna, kaszka, krosty, grudki, pęcherze,
- opuchlizna, czerwone plamy,
- pieczenie, swędzenie.
Niekiedy towarzyszą temu objawy ogólnoustrojowe: podniesiona ciepłota ciała, uczucie rozbicia, gorsze samopoczucie.
