U nas zapłacisz kartą
Usuwanie raka podstawnokomórkowego - Kluczowe Kroki i Nadzieja na Powrót do Zdrowia
Leczenie raka podstawnokomórkowego
Celem leczenia raka podstawnokomórkowego jest całkowite usunięcie raka. To, które leczenie będzie dla Ciebie najlepsze, zależy od rodzaju, lokalizacji i rozmiaru raka, a także Twoich preferencji i możliwości przeprowadzania wizyt kontrolnych. Wybór leczenia może również zależeć od tego, czy jest to pierwszy, czy nawracający rak podstawnokomórkowy.
Operacja
Rak podstawnokomórkowy jest najczęściej leczony operacyjnie w celu usunięcia całego raka i niektórych zdrowych tkanek wokół niego.
Opcje mogą obejmować:
- Wycięcie chirurgiczne. Podczas tej procedury lekarz wycina zmianę nowotworową i otaczający brzeg zdrowej skóry. Margines jest badany pod mikroskopem, aby upewnić się, że nie ma komórek rakowych. Wycięcie może być zalecane w przypadku raka podstawnokomórkowego, które są mniej podatne na nawroty, takich jak te, które tworzą się na klatce piersiowej, plecach, dłoniach i stopach.
- Operacja Mohsa. Podczas operacji Mohsa lekarz usuwa warstwę po warstwie raka, badając każdą warstwę pod mikroskopem, aż nie pozostaną żadne nieprawidłowe komórki. Pozwala to chirurgowi upewnić się, że cały wzrost został usunięty i uniknąć przyjmowania nadmiernej ilości otaczającej zdrowej skóry. Operacja Mohs może być zalecana, jeśli rak podstawnokomórkowy ma większe ryzyko nawrotu, na przykład jeśli jest większy, rozciąga się głębiej w skóry lub znajduje się na twarzy.
Inne zabiegi
Czasami w niektórych sytuacjach mogą być zalecane inne metody leczenia, na przykład jeśli nie możesz poddać się operacji lub jeśli nie chcesz mieć operacji.
Inne zabiegi obejmują:
- Łyżeczkowanie i elektrodesykacja (C i E). C i E. Zabieg polega na usunięciu powierzchni raka skóry za pomocą narzędzia do skrobania (leczyć), a następnie wyszlenieniu podstawy raka elektryczną igłą. C i E. może być opcją w leczeniu małych raków podstawnokomórkowych, które rzadziej nawracają, takich jak te, które tworzą się na plecach, klatce piersiowej, dłoniach i stopach.
- Radioterapia. Radioterapia wykorzystuje wysokoenergetyczne wiązki, takie jak promieniowanie rentgenowskie i protony, do zabijania komórek nowotworowych.Terapia radiacyjna jest czasami stosowana po operacji, gdy istnieje zwiększone ryzyko nawrotu raka. Ta terapia może być również stosowana, gdy operacja nie jest możliwa.
- Zamrażanie. Zabieg ten polega na zamrażaniu komórek rakowych ciekłym azotem (kriochirurgia). Może być opcją leczenia powierzchownych zmian skórnych. Zamrożenie można wykonać po użyciu narzędzia do skrobania (leczyć) w celu usunięcia powierzchni raka skóry. Chirurgia może być rozważana w leczeniu małych i cienkich raków podstawnokomórkowych, gdy operacja nie jest możliwa.
- Leczenie miejscowe. Kremy lub maści na receptę można rozważyć w leczeniu małych i cienkich raków podstawnokomórkowych, gdy operacja nie jest możliwa.
- Terapia fotodynamiczna. Terapia fotodynamiczna łączy w sobie leki światłouczulające i światło w leczeniu powierzchownych raków skóry. Podczas terapii fotodynamicznej na skórę aplikowany jest płynny lek, który uwrażliwia komórki rakowe na światło. Później na ten obszar pada światło, które niszczy komórki rakowe skóry. Terapia fotodynamiczna może być rozważona, gdy operacja nie jest możliwa.
Przyczyny
Rak podstawnokomórkowy występuje, gdy w jednej z komórek podstawnych skóry wystąpi mutacja DNA .
Komórki podstawne znajdują się na dnie naskórka – najbardziej zewnętrznej warstwie skóry. Podstawowe komórki wytwarzają nowe komórki skóry. Gdy powstają nowe komórki skóry, wypychają starsze komórki w kierunku powierzchni skóry, gdzie stare komórki obumierają i ulegają złuszczeniu.
Proces tworzenia nowych komórek skóry jest kontrolowany przez komórki podstawne DNA . Plik DNA zawiera instrukcje, które mówią komórce, co ma zrobić. Mutacja nakazuje komórce podstawnej szybkie namnażanie się i dalszy wzrost, gdy normalnie by umarła. Ostatecznie gromadzące się nieprawidłowe komórki mogą tworzyć guz nowotworowy – zmianę, która pojawia się na skórze.
Światło ultrafioletowe i inne przyczyny
Wiele uszkodzeń DNA Uważa się, że w komórkach podstawnych występuje promieniowanie ultrafioletowe (UV) występujące w świetle słonecznym oraz w komercyjnych lampach opalających i łóżkach opalających. Ale ekspozycja na słońce nie wyjaśnia raka skóry, który rozwija się na skórze zwykle nie wystawionej na działanie promieni słonecznych. Inne czynniki mogą przyczyniać się do ryzyka i rozwoju raka podstawnokomórkowego, a dokładna przyczyna może w niektórych przypadkach nie być jasna.
Czynniki ryzyka
Te czynniki zwiększają ryzyko raka podstawnokomórkowego:
- Spędzaj dużo czasu na słońcu.
- Radioterapia. Radioterapia stosowana w leczeniu trądziku lub innych chorób skóry może zwiększać ryzyko raka podstawnokomórkowego w miejscach wcześniejszego leczenia na skórze.
- Jasna skóra. Ryzyko raka podstawnokomórkowego jest wyższe u osób, które łatwo pienią się lub palą lub mają bardzo jasną skórę, rude lub blond włosy lub jasne oczy.
- Postępujący wiek. Ponieważ rak podstawnokomórkowy często rozwija się przez dziesięciolecia, większość raka podstawnokomórkowego występuje u osób starszych.
- Osobista lub rodzinna historia raka skóry. Jeśli miałeś raka podstawnokomórkowego jeden lub więcej razy, masz dużą szansę na jego ponowne rozwinięcie. Jeśli masz w rodzinie raka skóry, możesz mieć zwiększone ryzyko rozwoju raka podstawnokomórkowego.
- Leki obniżające odporność. Przyjmowanie leków osłabiających układ odpornościowy, takich jak leki przeciwodrzutowe stosowane po operacji przeszczepu, znacznie zwiększa ryzyko raka skóry.
- Narażenie na arszenik. Arsen, toksyczny metal powszechnie występujący w środowisku, zwiększa ryzyko raka podstawnokomórkowego i innych nowotworów. Każdy ma jakąś ekspozycję na arszenik, ponieważ występuje on naturalnie. Ale niektórzy ludzie mogą być bardziej narażeni, jeśli piją skażoną wodę ze studni lub wykonują pracę, która obejmuje produkcję lub używanie arsenu.
- Dziedziczne zespoły powodujące raka skóry. Niektóre rzadkie choroby genetyczne mogą zwiększać ryzyko raka podstawnokomórkowego, w tym zespół pierwotnego raka podstawnokomórkowego (zespół Gorlina-Goltza) i kseroderma barwnikowa.
Marginesy na zmiany czerniaka
W przypadku zmian czerniaka rozmiar marginesu jest znacznie większy i zależy od stadium choroby:
- Etap 0 : margines 0,5 cm.
- Etap I : 1 do 2 cm, w zależności od grubości czerniaka (zwany grubością Breslow ).
- Etap II : Jeśli czerniak ma grubość od 1 do 2 mm, zostanie również usunięty margines normalnej skóry wynoszący od 1 do 2 cm. Jeśli guz ma grubość od 2 do 4 mm, co najmniej 2 cm zdrowej skóry zostanie usunięte z miejsca wokół guza. Jeśli guz ma więcej niż 4 mm grubości, zaleca się margines 3 cm, jeśli jest to możliwe anatomicznie.
- Stadium III : 1 do 3 cm w zależności od grubości guza, następnie chemioterapia, immunoterapia lub inne leczenie uzupełniające.