U nas zapłacisz kartą
Usuwanie raka podstawnokomórkowego - Kluczowe Kroki i Nadzieja na Powrót do Zdrowia
Leczenie raka podstawnokomórkowego
Celem leczenia raka podstawnokomórkowego jest całkowite usunięcie raka. To, które leczenie będzie dla Ciebie najlepsze, zależy od rodzaju, lokalizacji i rozmiaru raka, a także Twoich preferencji i możliwości przeprowadzania wizyt kontrolnych. Wybór leczenia może również zależeć od tego, czy jest to pierwszy, czy nawracający rak podstawnokomórkowy.
Operacja
Rak podstawnokomórkowy jest najczęściej leczony operacyjnie w celu usunięcia całego raka i niektórych zdrowych tkanek wokół niego.
Opcje mogą obejmować:
- Wycięcie chirurgiczne. Podczas tej procedury lekarz wycina zmianę nowotworową i otaczający brzeg zdrowej skóry. Margines jest badany pod mikroskopem, aby upewnić się, że nie ma komórek rakowych. Wycięcie może być zalecane w przypadku raka podstawnokomórkowego, które są mniej podatne na nawroty, takich jak te, które tworzą się na klatce piersiowej, plecach, dłoniach i stopach.
- Operacja Mohsa. Podczas operacji Mohsa lekarz usuwa warstwę po warstwie raka, badając każdą warstwę pod mikroskopem, aż nie pozostaną żadne nieprawidłowe komórki. Pozwala to chirurgowi upewnić się, że cały wzrost został usunięty i uniknąć przyjmowania nadmiernej ilości otaczającej zdrowej skóry. Operacja Mohs może być zalecana, jeśli rak podstawnokomórkowy ma większe ryzyko nawrotu, na przykład jeśli jest większy, rozciąga się głębiej w skóry lub znajduje się na twarzy.
Inne zabiegi
Czasami w niektórych sytuacjach mogą być zalecane inne metody leczenia, na przykład jeśli nie możesz poddać się operacji lub jeśli nie chcesz mieć operacji.
Inne zabiegi obejmują:
- Łyżeczkowanie i elektrodesykacja (C i E). C i E. Zabieg polega na usunięciu powierzchni raka skóry za pomocą narzędzia do skrobania (leczyć), a następnie wyszlenieniu podstawy raka elektryczną igłą. C i E. może być opcją w leczeniu małych raków podstawnokomórkowych, które rzadziej nawracają, takich jak te, które tworzą się na plecach, klatce piersiowej, dłoniach i stopach.
- Radioterapia. Radioterapia wykorzystuje wysokoenergetyczne wiązki, takie jak promieniowanie rentgenowskie i protony, do zabijania komórek nowotworowych.Terapia radiacyjna jest czasami stosowana po operacji, gdy istnieje zwiększone ryzyko nawrotu raka. Ta terapia może być również stosowana, gdy operacja nie jest możliwa.
- Zamrażanie. Zabieg ten polega na zamrażaniu komórek rakowych ciekłym azotem (kriochirurgia). Może być opcją leczenia powierzchownych zmian skórnych. Zamrożenie można wykonać po użyciu narzędzia do skrobania (leczyć) w celu usunięcia powierzchni raka skóry. Chirurgia może być rozważana w leczeniu małych i cienkich raków podstawnokomórkowych, gdy operacja nie jest możliwa.
- Leczenie miejscowe. Kremy lub maści na receptę można rozważyć w leczeniu małych i cienkich raków podstawnokomórkowych, gdy operacja nie jest możliwa.
- Terapia fotodynamiczna. Terapia fotodynamiczna łączy w sobie leki światłouczulające i światło w leczeniu powierzchownych raków skóry. Podczas terapii fotodynamicznej na skórę aplikowany jest płynny lek, który uwrażliwia komórki rakowe na światło. Później na ten obszar pada światło, które niszczy komórki rakowe skóry. Terapia fotodynamiczna może być rozważona, gdy operacja nie jest możliwa.
Radioterapia
Lekarz używa niskoenergetycznych promieni rentgenowskich do zniszczenia guza, bez konieczności cięcia lub znieczulenia. Zniszczenie guza może wymagać kilku zabiegów w ciągu kilku tygodni lub codziennych zabiegów przez określony czas.
W przypadku radioterapii nie ma możliwości dowiedzenia się, że cały guz został zniszczony. Ponieważ procedura ta jest mniej precyzyjna i daje tylko 90% wyleczeń, jest stosowana głównie w przypadku raka podstawnokomórkowego, które trudno leczyć operacyjnie, oraz u pacjentów w podeszłym wieku lub osób o złym stanie zdrowia, u których operacja nie jest zalecana. W niektórych przypadkach zaawansowanego raka podstawnokomórkowego, zwłaszcza obejmującego otaczające nerwy, radioterapię można zastosować po operacji lub w połączeniu z innymi metodami leczenia.
Rak podstawnokomórkowy skóry – objawy
Etiopatogeneza BCC jest związana z ekspozycję na promieniowanie UV, immunosupresją, przewlekłymi zakażeniami (m.in. wirusem brodawczaka ludzkiego HPV). Niewątpliwym kluczowym czynnikiem wpływającym na wzrost ryzyka zachorowania na raka podstawnokomórkowego skóry jest promieniowanie nadfioletowe w połączeniu z podwyższoną temperaturą otoczenia.
Nowotwory skóry stanowią grupę chorób, w których istnieją najlepsze warunki do wykrycia i leczenia już na wstępnym etapie. Objawy raka podstawnokomórkowego skóry są widoczne dla chorego, a łatwość pobrania materiału do badania histopatologicznego umożliwia szybką diagnozę.
Klasyczny wygląd raka podstawnokomórkowego cechuje niewielkie owrzodzenie z wałowatym przeświecającym brzegiem. Ten typ nowotworu spotyka się wokół oczu, na nosie, blisko kąta wewnętrznego oka.
Inną postacią są guzki o charakterze nietorbielowatym, czasami z dużą ilością pigmentu, późno wrzodziejące.
Objawy raka podstawnokomórkowego skóry mogą być związane z płytkimi owrzodzeniami na czole lub nosie z nieregularnymi i źle zaznaczonymi granicami. Z jednej strony wydaje się, ze niepokojąca zmniejsza się, a z drugiej powoli się rozszerza.
Marskość chirurgiczna płaskonabłonkowego raka płaskonabłonkowego
- by Timothy DiChiara, PhD
Proste wycięcie chirurgiczne (usunięcie) jest najczęstszą metodą stosowaną w leczeniu pierwotnych i nawrotowych nowotworów skóry . Zabieg obejmuje chirurgiczne usunięcie guza i pewną ilość normalnie wyglądającej skóry otaczającej go. Ten otaczający region nazywa się "marginesem" lub "marginesem chirurgicznym".
Usunięcie marginesu maksymalizuje szansę usunięcia wszystkich komórek rakowych.
Po usunięciu zmiany chorobowej jest ona wysyłana do patologa, który sprawdza marginesy wycięcia, aby upewnić się, że są wyraźne.
Rak podstawnokomórkowy – objawy
Nabłoniak może przybrać postać niedużego guzka, otoczonego wałowatym brzegiem. Należy być ostrożnym, jeśli pojawi się na ciele niegojąca ranka, pokryta strupem, a strup ten cyklicznie odpada i odsłania niewielkie owrzodzenie. Wygląd nabłoniaka jest charakterystyczny.
Rak podstawnokomórkowy może występować jako jedna z pięciu postaci:
- Guzkowo-wrzodziejąca.
- Barwnikowa.
- Twardzinopodobna.
- Powierzchniowa.
- Włóknisto – nabłonkowa.
Najbardziej agresywną postacią raka podstawnokomórkowego jest postać twardzinopodobna, rosnąc naciekająco w płaszczyźnie pionowej oraz poziomej. Zmiany nowotworowe mogą być zlokalizowane w miejscach najbardziej eksponowanych na słońce, w tym zwłaszcza na czole, na wargach, na nosie, na policzkach, na szyi, na udach, na ramionach i w okolicach krocza.
Rak podstawnokomórkowy może też pojawić się na podłożu uszkodzonej skóry: w obrębie blizny poszczepiennej, blizn pourazowych bądź pod protezami. Do objawów podmiotowych zalicza się:
Ból.
Pieczenie.
Obrzęk.
Zaburzenia mowy i połykania.
Powiększenie węzłów chłonnych.
