U nas zapłacisz kartą
Usuwanie raka podstawnokomórkowego - Kluczowe Kroki i Nadzieja na Powrót do Zdrowia
Marginesy dla raka podstawnokomórkowego i płaskonabłonkowego
Wycinki stosuje się w leczeniu guzów pierwotnych i nawrotowych. W przypadku raka podstawnokomórkowego (BCC) i raka płaskokomórkowego (SCC) marginesy wynoszą zazwyczaj 2 do 4 mm. Daje to wskaźnik wyleczenia wynoszący odpowiednio 95 procent i 92 procent dla podstawowego BCC i SCC. Te współczynniki wyleczenia zależą od miejsca, wielkości i wzorca guza. Wycięcie można wykonać w warunkach ambulatoryjnych lub stacjonarnych, w zależności od rozległości raka.
BCC i SCC są określane jako nieczerniakowe raki skóry i są najczęstszymi postaciami raka skóry, przy czym BCC jest częstsze niż SCC, aż 75 procent nieczerczaków skóry to BCC. Mimo, że są to najczęściej występujące nowotwory skóry, nieczerniakowe raki skóry stanowią jedynie 0,1% zgonów z powodu raka.
Rodzaje raka podstawnokomórkowego
Rak podstawnokomórkowy we wczesnym etapie choroby wygląda jak drobna grudka, z licznymi małymi naczynkami. W trakcie rozwoju nabłoniak może przybierać kilka postaci, co pozwala wyróżnić kilka jego podtypów morfologicznych:
Rak podstawnokomórkowy pojawia się zwykle u osób starszych, ze względu na to, że negatywne działanie promieni słonecznych kumuluje się przez całe życie. Jednym z czynników ryzyka jest osłabienie odporności. Wobec tego nowotwory skóry pojawiają się u osób po przeszczepieniach narządów, ponieważ przyjmowane przewlekle leki upośledzają sprawne działanie układu odpornościowego.
Za główną przyczynę raka skóry uznaje się nadmierną ekspozycję na promieniowanie UV. Dlatego rak skóry często pojawia się u osób wykonujących prace na otwartej przestrzeni: rolników i rybaków. Inne przyczyny powstawania raka podstawnokomórkowego to:
- Kontakt z czynnikami chemicznymi: środkami ochrony roślin, pochodnymi ropy naftowej, środkami grzybobójczymi, węglowodorami aromatycznymi, związkami arsenu.
- Narażenie na przewlekłe drażnienie chemiczne, termiczne lub mechaniczne wśród osób palących papierosy, mających przewlekłe przetoki, bądź narażonych na infekcje wirusem brodawczaka.
Rak podstawnokomórkowy – leczenie i powikłania
Leczenie raka podstawnokomórkowego głównie opiera się na wycięciu ogniska choroby z niewielkim, około 2 milimetrowym marginesem zdrowej skóry. Terapia dobierana jest pod kątem zaawansowania choroby. W niektórych przypadkach można zastosować radioterapię. O ile pojawia się niewielkie ryzyko wznowy to warto zastosować metody alternatywne: kriochirurgię, metody farmakologiczne lub metodę fotodynamiczną. Bardzo zaawansowany nowotwór domaga się zastosowania terapii celowanej, przy wykorzystaniu nowoczesnych leków hamujących.
Najważniejszym celem leczenia raka podstawnokomórkowego jest usunięcie tkanki nowotworowej. Nawet bowiem pozostawiony najmniejszy element może doprowadzić do dalszego rozwijania się nowotworu w tkankach leżących poniżej lub wokół.
Metody chirurgiczne dają największą pewność, że rak został usunięty w całości. Przed każdym zabiegiem pacjent powinien być zaznajomiony z rozpoznaniem, rodzajem i zakresem leczenia, rokowaniami oraz wsparciem, z jakiego może skorzystać po przeprowadzonym zabiegu. W przypadku pacjentów znajdujących się w grupie wysokiego ryzyka zespół specjalistów powinien składać się z: onkologa, patologa, chirurga plastyka oraz onkologa klinicznego. Wśród takich pacjentów stosuje się chirurgię mikrograficzną Mohsa, a więc wycięcie chirurgiczne monitorowane histologicznie. Małe ogniska leczone są poprzez łyżeczkowanie, elektrokoagulację podłoża lub kriochirurgię. Poszczególne zabiegi wykonywane są w znieczuleniu ogólnym.
Radioterapia jest proponowana po przeprowadzeniu wstępnej kwalifikacji. Można ją zastosować w wielu miejscach ciała. Nie należy jej stosować w przypadku rozległych raków podstawnokomórkowych, gdyż wykazują one odporność na tę metodę leczenia. Nie można natomiast dopuścić do spalenia zdrowych tkanek skóry. Radioterapii nie stosuje się także wobec młodych osób, ponieważ może ona u nich doprowadzić do rozwoju innych chorób skóry w przyszłości. Radioterapia musi być stosowana z dużą rozwagą.
Rokowanie w przypadku raka podstawnokomórkowego jest pomyślne, jeśli podjęte jest właściwe i umiejętnie przeprowadzone leczenie. Należy jednak mieć świadomość, że ten typ raka skóry wykazuje skłonność do odrastania w miejscu, w jakim pojawił się pierwotnie. W związku z tym, co kilka miesięcy należy dokładnie przyglądać się bliźnie i jej okolicom.
Leczenie raka podstawnokomórkowego
Celem leczenia raka podstawnokomórkowego jest całkowite usunięcie raka. To, które leczenie będzie dla Ciebie najlepsze, zależy od rodzaju, lokalizacji i rozmiaru raka, a także Twoich preferencji i możliwości przeprowadzania wizyt kontrolnych. Wybór leczenia może również zależeć od tego, czy jest to pierwszy, czy nawracający rak podstawnokomórkowy.
Operacja
Rak podstawnokomórkowy jest najczęściej leczony operacyjnie w celu usunięcia całego raka i niektórych zdrowych tkanek wokół niego.
Opcje mogą obejmować:
- Wycięcie chirurgiczne. Podczas tej procedury lekarz wycina zmianę nowotworową i otaczający brzeg zdrowej skóry. Margines jest badany pod mikroskopem, aby upewnić się, że nie ma komórek rakowych. Wycięcie może być zalecane w przypadku raka podstawnokomórkowego, które są mniej podatne na nawroty, takich jak te, które tworzą się na klatce piersiowej, plecach, dłoniach i stopach.
- Operacja Mohsa. Podczas operacji Mohsa lekarz usuwa warstwę po warstwie raka, badając każdą warstwę pod mikroskopem, aż nie pozostaną żadne nieprawidłowe komórki. Pozwala to chirurgowi upewnić się, że cały wzrost został usunięty i uniknąć przyjmowania nadmiernej ilości otaczającej zdrowej skóry. Operacja Mohs może być zalecana, jeśli rak podstawnokomórkowy ma większe ryzyko nawrotu, na przykład jeśli jest większy, rozciąga się głębiej w skóry lub znajduje się na twarzy.
Inne zabiegi
Czasami w niektórych sytuacjach mogą być zalecane inne metody leczenia, na przykład jeśli nie możesz poddać się operacji lub jeśli nie chcesz mieć operacji.
Inne zabiegi obejmują:
- Łyżeczkowanie i elektrodesykacja (C i E). C i E. Zabieg polega na usunięciu powierzchni raka skóry za pomocą narzędzia do skrobania (leczyć), a następnie wyszlenieniu podstawy raka elektryczną igłą. C i E. może być opcją w leczeniu małych raków podstawnokomórkowych, które rzadziej nawracają, takich jak te, które tworzą się na plecach, klatce piersiowej, dłoniach i stopach.
- Radioterapia. Radioterapia wykorzystuje wysokoenergetyczne wiązki, takie jak promieniowanie rentgenowskie i protony, do zabijania komórek nowotworowych.Terapia radiacyjna jest czasami stosowana po operacji, gdy istnieje zwiększone ryzyko nawrotu raka. Ta terapia może być również stosowana, gdy operacja nie jest możliwa.
- Zamrażanie. Zabieg ten polega na zamrażaniu komórek rakowych ciekłym azotem (kriochirurgia). Może być opcją leczenia powierzchownych zmian skórnych. Zamrożenie można wykonać po użyciu narzędzia do skrobania (leczyć) w celu usunięcia powierzchni raka skóry. Chirurgia może być rozważana w leczeniu małych i cienkich raków podstawnokomórkowych, gdy operacja nie jest możliwa.
- Leczenie miejscowe. Kremy lub maści na receptę można rozważyć w leczeniu małych i cienkich raków podstawnokomórkowych, gdy operacja nie jest możliwa.
- Terapia fotodynamiczna. Terapia fotodynamiczna łączy w sobie leki światłouczulające i światło w leczeniu powierzchownych raków skóry. Podczas terapii fotodynamicznej na skórę aplikowany jest płynny lek, który uwrażliwia komórki rakowe na światło. Później na ten obszar pada światło, które niszczy komórki rakowe skóry. Terapia fotodynamiczna może być rozważona, gdy operacja nie jest możliwa.
Marskość chirurgiczna płaskonabłonkowego raka płaskonabłonkowego
- by Timothy DiChiara, PhD
Proste wycięcie chirurgiczne (usunięcie) jest najczęstszą metodą stosowaną w leczeniu pierwotnych i nawrotowych nowotworów skóry . Zabieg obejmuje chirurgiczne usunięcie guza i pewną ilość normalnie wyglądającej skóry otaczającej go. Ten otaczający region nazywa się "marginesem" lub "marginesem chirurgicznym".
Usunięcie marginesu maksymalizuje szansę usunięcia wszystkich komórek rakowych.
Po usunięciu zmiany chorobowej jest ona wysyłana do patologa, który sprawdza marginesy wycięcia, aby upewnić się, że są wyraźne.
