U nas zapłacisz kartą
Usuwanie raka podstawnokomórkowego - Kluczowe Kroki i Nadzieja na Powrót do Zdrowia
Zapobieganie występowaniu raka podstawnokomórkowego
Profilaktyka związana z niwelowaniem ryzyka pojawienia się raka podstawnokomórkowego opiera się na:
- Ocenie u każdego pacjenta cech ryzyka oraz dostosowaniu postępowania profilaktycznego.
- Szczegółowej opiece wobec osób z grup ryzyka.
- Unikaniu nadmiernej ekspozycji na słońce, a przede wszystkim na korzystaniu z krótkich epizodów intensywnego nasłoneczniania powodujących oparzenia skóry.
- Troszczeniu się o odpowiednią ochronę przed słońcem i stosowaniu kremów z filtrem UV.
Przekonanie, że rak podstawnokomórkowy pojawia się głównie wśród osób starszych jest myśleniem błędnym. Owszem, w wieku starszym pojawia się większe ryzyko zachorowania, natomiast należy zdawać sobie sprawę z tego, że choroba może rozwinąć się w każdym wieku. W związku z tym, istotne jest zapobieganie występowaniu nabłoniaka.
Zwłaszcza że ta odmiana raka występuje aż 10 razy częściej niż pozostałe podtypy raka skóry. Aktualnie, szacuje się, że nawet 50 proc. osób starszych zachoruje na nabłoniaka, co wynika z fotostarzenia się skóry. Dlatego tak istotne jest rozważne korzystanie z kąpieli słonecznych już w młodym wieku. Szkodliwe działanie słońca kumuluje się na przestrzeni życia. Dlatego tak ważna jest odpowiednia ochrona przed promieniowaniem słonecznym.
Czy opalanie w solarium zwiększa ryzyko zachorowania na raka skóry?
Operacja Mohsa
Operacja Mohsa wykonywana jest podczas jednej wizyty, etapami. Chirurg usuwa widoczny guz i bardzo mały margines tkanki wokół i pod miejscem guza. Chirurg koduje tkankę kolorami i rysuje mapę skorelowaną z miejscem operacji pacjenta. W laboratorium na miejscu chirurg bada tkankę pod mikroskopem, aby sprawdzić, czy nie pozostały jakiekolwiek komórki rakowe. Jeśli tak, chirurg wraca do pacjenta i usuwa więcej tkanki dokładnie tam, gdzie znajdują się komórki rakowe. Lekarz powtarza ten proces, dopóki nie ma oznak raka. Następnie rana może zostać zamknięta lub, w niektórych przypadkach, pozwolić na samoistne zagojenie.
Chirurgia Mohsa jest złotym standardem, najskuteczniejszą techniką usuwania raka podstawnokomórkowego, uszkadzającą minimalną ilość zdrowych tkanek przy jednoczesnym osiągnięciu najwyższego możliwego wskaźnika wyleczenia – do 99% w przypadku guzów leczonych po raz pierwszy. Metoda ta jest często polecana w leczeniu raka podstawnokomórkowego zlokalizowanego w okolicach oczu, nosa, ust, uszu, skóry głowy, palców rąk, nóg lub narządów płciowych. Chirurgia Mohsa jest również stosowana w przypadku raków podstawnokomórkowych, które są duże, agresywne lub szybko rosnące oraz w przypadku guzów, które powróciły lub w przypadku guzów o niewyraźnych krawędziach.
Radioterapia
Lekarz używa niskoenergetycznych promieni rentgenowskich do zniszczenia guza, bez konieczności cięcia lub znieczulenia. Zniszczenie guza może wymagać kilku zabiegów w ciągu kilku tygodni lub codziennych zabiegów przez określony czas.
W przypadku radioterapii nie ma możliwości dowiedzenia się, że cały guz został zniszczony. Ponieważ procedura ta jest mniej precyzyjna i daje tylko 90% wyleczeń, jest stosowana głównie w przypadku raka podstawnokomórkowego, które trudno leczyć operacyjnie, oraz u pacjentów w podeszłym wieku lub osób o złym stanie zdrowia, u których operacja nie jest zalecana. W niektórych przypadkach zaawansowanego raka podstawnokomórkowego, zwłaszcza obejmującego otaczające nerwy, radioterapię można zastosować po operacji lub w połączeniu z innymi metodami leczenia.
Leczenie zaawansowanych raków podstawnokomórkowych
Zatwierdzone leki
Dwa leki doustne zostały zatwierdzone przez FDA do leczenia osób dorosłych z bardzo rzadkimi przypadkami zaawansowanego raka podstawnokomórkowego, które są rozległe lub głęboko wniknęły w skórę, rozprzestrzeniły się na inne części ciała lub były oporne na wielokrotne leczenie i nawracały.
Wismodegib (Erivedge®)
Sonidegib (Odomzo®)
Oba leki są lekami celowanymi przyjmowanymi doustnie. Działają poprzez blokowanie szlaku sygnałowego „hedgehog”, kluczowego czynnika w rozwoju raka podstawnokomórkowego. W 2012 roku wismodegib stał się pierwszym lekiem kiedykolwiek zatwierdzonym przez FDA do leczenia zaawansowanego raka podstawnokomórkowego. Drugi lek będący inhibitorem hedgehog, sonidegib, został zatwierdzony do leczenia zaawansowanego raka podstawnokomórkowego w 2015 roku.
Wismodegib jest stosowany w niezwykle rzadkich przypadkach przerzutowego raka podstawnokomórkowego lub miejscowo zaawansowanego raka podstawnokomórkowego (guzy, które wnikały głęboko w skórę lub często nawracały), które albo nawracają po operacji lub naświetlaniu, albo nie mogą być leczone chirurgicznie lub napromienianiem i mają stają się niebezpieczne lub zagrażające życiu.
Sonidegib stosuje się u osób dorosłych z rakiem podstawnokomórkowym, który jest miejscowo zaawansowany, głęboko penetruje skórę lub wielokrotnie nawraca, a także w przypadkach, gdy nie można zastosować innych metod leczenia, takich jak zabieg chirurgiczny lub radioterapia.
Ze względu na ryzyko wad wrodzonych kobiety w ciąży lub mogące zajść w ciążę nie powinny stosować żadnego leku. Pary muszą stosować antykoncepcję, jeśli kobieta może zajść w ciążę w czasie, gdy jej partner przyjmuje lek.
Naukowcy badają także kilka innych ukierunkowanych inhibitorów hedgehog jako potencjalnych metod leczenia miejscowo zaawansowanego i przerzutowego raka podstawnokomórkowego.
