U nas zapłacisz kartą
Wszystko, co powinieneś wiedzieć o leczeniu łysienia
Zabiegi wspomagające leczenie łysienia
Kurację można wesprzeć którymś z zabiegów wykonywanych przez dermatologa lub lekarza medycyny estetycznej. Do najpopularniejszych należą:
- Mezoterapia. W trakcie zabiegu pod skórę wprowadzane są koktajle witaminowo-mineralne lub osocze bogatopłytkowe. Pozytywne efekty daje już samo nakłucie skóry: pod jego wpływem poprawia się ukrwienie, aktywują się procesy regeneracji, a do mieszków włosowych dociera więcej substancji odżywczych. Te efekty wzmacnia koktajl witamin i minerałów. Korzystniej od takiego koktajlu na włosy działa jednak osocze bogatopłytkowe. To preparat pozyskiwany z krwi pacjenta, pobranej, odwirowanej i zagęszczonej. Aktywowane płytki krwi uwalniają czynniki wzrostu, które stymulują namnażanie się komórek, odżywiają mieszki włosowe, które dzięki temu „zastrzykowi energii” zaczynają pracować, a włos zaczyna rosnąć. Osocze działa też na komórki macierzyste w opuszce włosa. Pod jego wpływem często zaczynają tworzyć się nowe mieszki włosowe. Zabiegi te zalecane są w trudnym do leczenia łysieniu androgenowym, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, a także w łysieniu plackowatym.
- Laseroterapia. W leczeniu łysienia często wykorzystywane są lasery biostymulacyjne o bardzo małej mocy. Konkretnie – emitowane przez nie światło czerwone i podczerwone. Działa ono na metabolizm komórek mieszków włosowych, co stymuluje je do ponownego wytwarzania włosa. Zabieg nie daje powikłań, jednak okres terapii jest dość długi, bo trwa pół roku.
Wypadanie, czy łysienie?
Każdy człowiek traci codziennie od 50 do 100 włosów, i jest to proces zupełnie normalny, związany z naturalnym cyklem wzrostu włosów, a także z różnymi czynnikami dodatkowymi, takimi jak choćby zbyt mocne szarpanie podczas czesania. Nawet jeśli włosów wypada dużo więcej, nie zawsze jest to jeszcze łysienie.
O łysieniu można mówić dopiero, kiedy proces „produkcji” włosa w mieszku włosowym na skutek różnych przyczyn stopniowo zanika. Włos stopniowo staje się wtedy coraz słabszy i cieńszy, aż w końcu wypada, a w jego miejsce nie pojawia się nowy włos.
Pionier w dziedzinie produktów pielęgnacyjnych do skóry podczas menopauzy
Od 1992 r. Vichy Laboratoires prowadzi badania dotyczące skóry w okresie menopauzy, kierując się zobowiązaniem towarzyszenia kobietom w tym szczególnym momencie ich życia. Będąc w tej dziedzinie pionierem, marka Vichy zgłębia, definiuje i opisuje nie tylko widoczne zmiany, ale również odszyfrowuje, identyfikuje i wyjaśnia mechanizmy biologiczne, które przyczyniają się do zmian w obrębie skóry, także tego, jak powstają zmiany hormonalne na skórze.
Dzięki dogłębnej i bardzo zaawansowanej wiedzy naukowej, po raz pierwszy produkty do pielęgnacji skóry mogą równoważyć wpływ menopauzy na starzenie się skóry, aby przywrócić kobietom uczucie komfortu i pewność siebie.
dla skóry przed i po menopauzie
1 Neovadiol przed menopauzą krem na dzień: ocena kliniczna 220 kobiet po 3 miesiącach. 2 Neovadiol po menopauzie krem na dzień: ocena kliniczna 219 kobiet po 3 miesiącach.
skóra dojrzała?
JAKIE ZMIANY ZACHODZĄ W SKÓRZE PODCZAS MENOPAUZY?
Istnieją trzy rodzaje zmian klinicznych powiązanych ze starzeniem się skóry twarzy u kobiet, które przeszły menopauzę: atrofia, wiotczenie i suchość. Każdą z nich wyjaśnimy poniżej, przyglądając im się bliżej.
Na poziomie naskórka
Spowolnienie odnowy keratynocytów powoduje nagromadzenie się starych keratynocytów. Zmniejsza się synteza lipidów, wywołując zmiany w funkcjonowaniu bariery skórnej oraz suchość skóry. Prowadzi to do spowolnienia złuszczania oraz modyfikacji właściwości optycznych warstwy rogowej naskórka, która staje się ziemista i żółtawa.
Na poziomie połączenia skórno-naskórkowego
Podczas procesu starzenia połączenie skórno-naskórkowe ulega spłaszczeniu i stopniowo traci swój pofalowany kształt. Zmniejsza się ekspresja genu dla kolagenu VII, a jego produkcja jest zaburzona. Utrata kolagenu VII następuje szybciej w fotouszkodzonej skórze i może powodować pogorszenie spoistości w różnych warstwach skóry. Kolagen ten to główne białko budulcowe włókien kotwiczących, które zapewniają właściwą spoistość między naskórkiem a skórą właściwą. Wymiana informacji i składników odżywczych między naskórkiem a skórą właściwą jest zredukowana, co pogarsza homeostazę komórkową, a także mechaniczne właściwości skóry.
Na poziomie skóry
Zmniejsza się liczba i rozmiar fibroblastów. Zjawisko to wpływa na produkcję włókien kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów (GAG-ów). Natomiast produkcja enzymów rozbijających białka skórne (kolagenaza i elastaza) zwiększają się wraz z wiekiem. Przyjmuje się obecnie, że wraz z procesem starzenia ilość kolagenu zmniejsza się, a towarzyszy temu redukcja rozpuszczalności cząsteczek kolagenu oraz zmiany ich właściwości mechanicznych. Starzeniu się fibroblastów ludzkich towarzyszy zmniejszenie syntezy kolagenu, podczas gdy synteza białka całkowitego pozostaje nienaruszona. Włókna elastyny również ulegają zmianom – jest ich mniej, tracą kształt, a niedobór nawilżenia zmienia ich właściwości elastyczne, prowadząc do ich zerwania. Poza zredukowaniem syntezy kolagenu starzenie się skóry prowadzi do osłabienia kwasu hialuronowego w skórze wrażliwej, który ulega pogorszeniu pod wpływem działania niektórych enzymów.
Łysienie psychogenne
Związane jest ze stresem, pod wpływem którego może dojść do nagłej utraty włosów. Charakterystyczne w badaniu trychologicznym są nieregularne ogniska pozbawione włosów.
Związane z podawaniem leków przeciwnowotworowych, które niszczą DNA komórek macierzy włosów, w efekcie czego dochodzi do osłabienia, a następnie wypadania włosów.
Diagnoza to podstawa
Każdy z typów łysienia leczy się inaczej, dlatego podstawową sprawą jest to, by ustalić, z jakiego właściwie powodu włosy tak bardzo wypadają. Z tym problemem najlepiej zgłosić się do dermatologa. Do takiej wizyty trzeba się dobrze przygotować, bo by postawić trafne rozpoznanie, lekarz musi przeprowadzić bardzo szczegółowy wywiad.
W pierwszej kolejności zapyta o ogólny stan zdrowia, przyjmowane leki, zdarzenia medyczne – w tym przebyte operacje, rodzaj znieczulenia - gdyż towarzyszący im stres oraz kombinacje leków mogą wpłynąć na stan zdrowia, a więc i włosów. Kobiety w wieku rozrodczym lekarz zapyta też o regularność miesiączek, ewentualny poród, karmienie piersią. Będzie chciał wiedzieć wszystko na temat diety, może też zapytać o różne dolegliwości - przemęczenie, bóle stawów, nadwrażliwość na słońce – które pozornie nie mają związku z wypadaniem włosów, mogą jednak sygnalizować to, że w organizmie rozwija się inna choroba, np., autoimmunologiczna, której jednym z objawów jest właśnie utrata włosów.
Jeśli uzna to za konieczne, zleci też szereg badań krwi, które mogą wykazać anemię, niedobór niektórych pierwiastków. Niekiedy dermatolodzy zlecają też badania poziomu hormonów tarczycy . W niektórych przypadkach dermatolodzy wykonują również badania samych włosów i ocenę stanu skóry głowy, a także ocenę stanu mieszków włosowych.
Łysienie androgenowe – przyczyny
Łysienie androgenowe stanowi najczęstszą przyczynę wypadania włosów. Częstość jego występowania wzrasta wraz z wiekiem i może dotykać ponad 70% mężczyzn i 40% kobiet.
Schorzenie może mieć swoje źródło w wielu czynnikach, z których najistotniejszą rolę odgrywają predyspozycje genetyczne, wpływ androgenów i powstawanie mikrozapaleń.
Poprzez wpływ androgenów u osób z predyspozycją genetyczną następuje miniaturyzacja mieszka włosowego, gdyż metabolit testosteronu – dihydrotestosteron, powstający na skutek działania enzymu 5α-reduktazy, wpływa na receptory znajdujące się w mieszkach, skracając fazę wzrostu włosa [2,3].