U nas zapłacisz kartą
Wielki pryszcz na karku - Przyczyny, leczenie i porady
Pryszcze na plecach - nieestetyczny problem
Wydawałoby się, że pryszcze są przypadłością typowo młodzieńczą - nawet 80-85% nastolatków boryka się z tym problemem. Jednak wypryski na plecach mogą pojawić się w każdym wieku i bardzo często pojawiają się u osób, u których problem ten występuje też na twarzy.
Pryszcze na plecach powstają wskutek zwiększonej produkcji łoju (sebum). Łój produkowany jest przez gruczoły łojowe, które wnikają do mieszka włosowego. Nadmiar wydzielanego sebum prowadzi do utworzenia tzw. czopu rogowego, który blokuje ujście mieszka włosowego i powoduje zbieranie się w tym miejscu łoju i keratyny tworząc doskonałe warunki do rozmnażania się bakterii (Propionibacterium acnes), które to odpowiadają za powstanie stanu zapalnego. Największą ilość zmian zapalnych obserwuje się zazwyczaj na górze pleców i w okolicy ramion, ponieważ w tych miejscach skóra jest najgrubsza i znajduje się tam najwięcej gruczołów łojowych.
Jak wyglądają pryszcze na głowie?
Pryszcze na głowie, szczególnie o treści ropnej lub o czerwonym zabarwieniu, pojawiają się najczęściej w sezonie zimowym i mogą świadczyć o zapaleniu mieszków włosowych, trądziku, grzybicy lub łuszczycy. Zmiany skórne powodują swędzenie, jednak warto pamiętać o tym, że ich drapanie bardziej zaostrza objawy. Pryszcze na głowie pod włosami są wyczuwalne w postaci grudek, które czasami sprawiają niewielkie dolegliwości bólowe.
Przetłuszczająca się skóra głowy wymaga właściwej pielęgnacji, a w przypadku stanu przewlekłego – wizyty u dermatologa i podjęcia leczenia farmakologicznego. Niestety, jednym z podstawowych błędów osób z tendencją do ropnych pryszczy na głowie jest stosowanie nieodpowiednich szamponów, serum zatykającego pory skóry lub tłustych olejków. Błędy pielęgnacyjne są jednym z czynników zaostrzających stany zapalne.
Jak wyciskać pryszcze, aby pozbyć się całej zawartości zatkanych gruczołów? Najlepiej w ogóle nie wyciskać pryszczy. W przypadku zmian podskórnych lub zaskórników z ropną treścią istnieje bardzo duże ryzyko przeniesienia chorobotwórczych bakterii na całą powierzchnię głowy, a nawet na twarz lub inne części ciała. Należy zachować także dużą ostrożność podczas czesania włosów, ponieważ ząbki grzebienia mogą spowodować naruszenie struktury krosty i tym samym przyczynić się do rozwoju rozległych stanów zapalnych.
Jak leczyć krostki na szyi?
W zależności od objawów krostek na szyi, stosuje się inne metody leczenia. Zaskórniki, czerwone krostki na szyi lub niewielkie grudki leczy się najczęściej miejscowo.
Jak zatem się ich pozbyć? Do najczęściej stosowanych preparatów zaliczają się:
- nadtlenek benzoilu, który ma miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne,
- kwas azelainowy - działa wybielająco, złuszczająco, a także przeciwzapalnie,
- antybiotyki (głównie makrolidy),
- pochodne witaminy A (tretinoina, adapalen i tazaroten) - mające za zadanie złuszczać naskórek, hamować jego rogowacenie.
Krosty pojawiają się nie tylko po goleniu na nogach, ale także na twarzy i szyi u dorosłych mężczyzn. Jest to wyniki podrażnienia skóry i powstania stanu zapalnego w mieszkach włosowych przez wrośniętego włoska, który nie został odpowiednio usunięty.
Aby pozbyć się krostek po goleniu, należy rozpocząć działania profilaktyczne. Skóra musi być odpowiednio oczyszczona i nawilżona. Nie powinno się golić na sucho. Dodatkowo może pomóc wykonanie peelingu raz czy dwa razy w tygodniu.
Natomiast na bolące pryszcze na szyi, przybierające postać torbieli, guzów czy owrzodzeń stosuje się dodatkowo doustne antybiotyki, najczęściej tetracyklinę, erytromycynę lub klindamycynę, ze względu na szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego.
Niekiedy do terapii włącza się doustne glikokortykosteroidy lub retinoidy. Dostępne są one również w postaci maści.
Na krosty na szyi nie ma tak naprawdę domowych sposobów. Zmiana używanych kosmetyków jedynie wspomoże leczenie, ale nie zniweluje problemu występowania wyprysków.
Bolący pryszcz na głowie – czy to czyrak? Jak go rozpoznać?
Niekiedy na skórze głowy pojawia się zmiana podskórna w postaci wyraźnie wyczuwalnego guzka. Zazwyczaj towarzyszy jej opuchlizna, zaczerwienienie, a jej dotyk powoduje ból. Na pierwszy rzut wygląda ona jak zwykły pryszcz, jednak nasilone dolegliwości bólowe zazwyczaj wskazują na to, że problemem jest czyrak. Zgodnie z definicją jest to bakteryjne zapalenie mieszka włosowego oraz otaczających go tkanek. W pierwszym stadium guzek znajduje się wyłącznie pod skórą, a po mniej więcej 5 dniach przekształca się w charakterystyczną krostę, zwieńczoną czopem martwiczym. Opuchlizna i towarzyszący jej ból wskazują na stan zapalny, który należy leczyć poprzez stosowanie miejscowych okładów, np. z ichtiolu. Ponieważ do powstania czyraka prowadzi zakażenie bakteryjne, konieczna może okazać się antybiotykoterapia.
Zmiany skórne w postaci czyraków są efektem obniżonej odporności, a ich powstawaniu sprzyjają również choroby przewlekłe, takie jak: cukrzyca, atopowe zapalenie skóry, otyłość czy alkoholizm. Czyrak ma zazwyczaj łagodny przebieg, a treść ropna wypływa samoistnie. Gdy ropień wydostanie się na zewnątrz, dolegliwości bólowe zazwyczaj mijają, a opuchlizna się zmniejsza. Lekarze przestrzegają przed wyciskaniem zmian występujących na głowie, ponieważ może to prowadzić do rozprzestrzeniania się bakterii.
