U nas zapłacisz kartą
Wielki pryszcz na karku - Przyczyny, leczenie i porady
Jak wyglądają pryszcze na głowie?
Pryszcze na głowie, szczególnie o treści ropnej lub o czerwonym zabarwieniu, pojawiają się najczęściej w sezonie zimowym i mogą świadczyć o zapaleniu mieszków włosowych, trądziku, grzybicy lub łuszczycy. Zmiany skórne powodują swędzenie, jednak warto pamiętać o tym, że ich drapanie bardziej zaostrza objawy. Pryszcze na głowie pod włosami są wyczuwalne w postaci grudek, które czasami sprawiają niewielkie dolegliwości bólowe.
Przetłuszczająca się skóra głowy wymaga właściwej pielęgnacji, a w przypadku stanu przewlekłego – wizyty u dermatologa i podjęcia leczenia farmakologicznego. Niestety, jednym z podstawowych błędów osób z tendencją do ropnych pryszczy na głowie jest stosowanie nieodpowiednich szamponów, serum zatykającego pory skóry lub tłustych olejków. Błędy pielęgnacyjne są jednym z czynników zaostrzających stany zapalne.
Jak wyciskać pryszcze, aby pozbyć się całej zawartości zatkanych gruczołów? Najlepiej w ogóle nie wyciskać pryszczy. W przypadku zmian podskórnych lub zaskórników z ropną treścią istnieje bardzo duże ryzyko przeniesienia chorobotwórczych bakterii na całą powierzchnię głowy, a nawet na twarz lub inne części ciała. Należy zachować także dużą ostrożność podczas czesania włosów, ponieważ ząbki grzebienia mogą spowodować naruszenie struktury krosty i tym samym przyczynić się do rozwoju rozległych stanów zapalnych.
Jak leczyć krostki na szyi?
W zależności od objawów krostek na szyi, stosuje się inne metody leczenia. Zaskórniki, czerwone krostki na szyi lub niewielkie grudki leczy się najczęściej miejscowo.
Jak zatem się ich pozbyć? Do najczęściej stosowanych preparatów zaliczają się:
- nadtlenek benzoilu, który ma miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne,
- kwas azelainowy - działa wybielająco, złuszczająco, a także przeciwzapalnie,
- antybiotyki (głównie makrolidy),
- pochodne witaminy A (tretinoina, adapalen i tazaroten) - mające za zadanie złuszczać naskórek, hamować jego rogowacenie.
Krosty pojawiają się nie tylko po goleniu na nogach, ale także na twarzy i szyi u dorosłych mężczyzn. Jest to wyniki podrażnienia skóry i powstania stanu zapalnego w mieszkach włosowych przez wrośniętego włoska, który nie został odpowiednio usunięty.
Aby pozbyć się krostek po goleniu, należy rozpocząć działania profilaktyczne. Skóra musi być odpowiednio oczyszczona i nawilżona. Nie powinno się golić na sucho. Dodatkowo może pomóc wykonanie peelingu raz czy dwa razy w tygodniu.
Natomiast na bolące pryszcze na szyi, przybierające postać torbieli, guzów czy owrzodzeń stosuje się dodatkowo doustne antybiotyki, najczęściej tetracyklinę, erytromycynę lub klindamycynę, ze względu na szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego.
Niekiedy do terapii włącza się doustne glikokortykosteroidy lub retinoidy. Dostępne są one również w postaci maści.
Na krosty na szyi nie ma tak naprawdę domowych sposobów. Zmiana używanych kosmetyków jedynie wspomoże leczenie, ale nie zniweluje problemu występowania wyprysków.
Co oznaczają krosty na szyi z tyłu?
Trądzik pospolity atakuje głównie twarz, plecy i ramiona, rzadziej natomiast szyję i dekolt. Jednakże u niektórych pacjentów zmiany skórne występują tylko na plecach, karku czy za uszami.
Pryszcze na karku i plecach przybierające postać guzów i ropnych torbieli są typową oznaką tzw. trądziku ropowiczego, więc rzadkiej odmiany trądziku pospolitego.
Co więcej, krosty na szyi z tyłu z czasem mogą zacząć się zlewać w większe wykwity, a nawet tworzyć owrzodzenia z głębokimi naciekami zapalnymi. Wówczas diagnozuje się u chorego tzw. trądzik skupiony - jest to rzadka odmiana dermatozy, która atakuje głównie młodych mężczyzn.
W bardzo skrajnych przypadkach rozwija się tzw. trądzik piorunujący, który charakteryzuje się występowaniem na skórze rozpadających się guzów i krwotocznych owrzodzeń, które z czasem przekształcają się martwicze strupy.
Charakterystyczne dla tej najcięższej postaci trądziku jest to, że poza wykwitami skórnymi pojawiają się też objawy ogólnoustrojowe, takie jak:
- gorączka,
- osłabienie,
- utrata masy ciała,
- bóle mięśni i stawów,
- powiększenie wątroby i śledziony.