U nas zapłacisz kartą
Wyprysk żylakowy - Kody ICD-10, Diagnoza i Leczenie
Przyczyny egzemy żylaków
Wyprysk żylaków jest zwykle spowodowany zwiększonym ciśnieniem w żyłach nóg.
Kiedy małe zastawki w żyłach przestają działać prawidłowo, trudno jest wepchnąć krew do góry wbrew grawitacji i może przeciekać do tyłu.
Zwiększa to ciśnienie w żyłach, co może spowodować wyciek płynu do otaczającej tkanki. Uważa się, że wyprysk żylaków może rozwinąć się w wyniku reakcji układu odpornościowego na ten płyn.
Wyprysk żylaków występuje częściej u osób z żylakami, ponieważ są one również często oznaką nieprawidłowego funkcjonowania żył nóg.
Niektórzy ludzie rozwijają tę chorobę bez wyraźnego powodu, chociaż istnieją pewne czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo takiego zdarzenia, w tym:
- płeć – wyprysk żylaków występuje częściej u kobiet
- otyłość – może to zwiększyć ciśnienie w żyłach nóg
- ciąża – może to również zwiększyć ciśnienie w żyłach nóg
- brak możliwości ruchu przez długi czas – może to wpłynąć na krążenie krwi w żyłach nóg
- przebyta wcześniej zakrzepica żył głębokich (zakrzepica żył głębokich) – skrzepy krwi powstające w żyłach nóg, które mogą uszkodzić zastawki w żyłach
- starzenie się – ludziom na ogół trudniej jest się poruszać wraz z wiekiem, co może wpływać na ich krążenie
Wyprysk podudzi - przyczyny, objawy, leczenie
Wyprysk podudzi najczęściej spowodowany jest powikłaniami niewydolności żylnej, które występuje u osób z zaburzeniami krążenia żylnego w kończynach dolnych. Stąd też jego druga nazwa - wyprysk żylakowy. Jakie są objawy wyprysku podudzi i jak przebiega leczenie?
Spis treści
Wyprysk podudzi zazwyczaj pojawia się u osób dorosłych po 50. roku życia. Częściej występuje u kobiet. Chorobie może też towarzyszyć owrzodzenie podudzi na tle żylakowym.
Poradnik Zdrowie: Kiedy iść do chirurga naczyniowego?Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Pieluszkowe zapalenie skóry
Pieluszkowe zapalenie skóry (napkin dermatitis, diaper dermatitis) to stan zapalny skóry, dla którego charakterystyczne są zmiany o charakterze i morfologii wyprysku (plamy rumieniowe, grudki, pęcherzyki, nadżerki, złuszczanie naskórka itd.) zlokalizowane w miejscu przylegania pieluszki. Objawy pojawiają się zazwyczaj we wczesnym dzieciństwie, najczęściej jednak obserwuje się je u dzieci pomiędzy siódmym a dwunastym miesiącem życia.
Warto pamiętać, że pieluszkowe zapalenie skóry może dotyczyć także osób w podeszłym wieku oraz ciężko chorych, u których wystąpiło nietrzymanie moczu i stolca.
Przyczyny pieluszkowego zapalenia skóry
Przyczyny występowania pieluszkowego zapalenia skóry mają charakter złożony i wieloczynnikowy, a ich znaczenie w rozwoju objawów jest bardzo indywidualne. W niektórych przypadkach najważniejsze znaczenie maja czynniki mechaniczne, w innych natomiast alergia kontaktowa lub czynniki infekcyjne. Poniżej przedstawiamy ich krótką charakterystykę.
Czynniki sprzyjające występowaniu pieluszkowego zapalenia skóry
- wilgoć i uszkodzenie (maceracja) naskórka zaburzające naturalną funkcję skóry jako bariery ochronnej i będące przyczyną nadmiernego przenikania substancji drażniących, alergizujących oraz mikroorganizmów do głębszych warstw skóry
- przewlekłe pocieranie skóry przez pieluszkę, które powoduje występowanie mechanicznie uwarunkowanych zapalnych zmian skórnych, przede wszystkim na wypukłych powierzchniach ciała tej okolicy, czyli w obrębie wewnętrznej powierzchni ud, wypukłej powierzchni narządów płciowych, pośladków oraz pasa (tzw. pieluszkowe zapalenie skóry z podrażnienia)
- zasadowe pH moczu, którego wartość jest dodatkowo podnoszona przez produkujące ureazę bakterie kałowe – kontaktowe działanie zasadowego moczu stanowi zatem istotny czynnik warunkujący rozwój stanu zapalnego skóry w okolicy pieluszkowej, jak wiadomo niektóre bakterie obecne w kale, produkujące ureazę, mogą zwiększać zasadowość moczu, a zatem ważne są oba te czynniki
- niedostateczna higiena skóry
- obecność drożdżaków (Candida albicans) w kale
- długotrwała antybiotykoterapia
- biegunki (zobacz: Biegunka ostra)
- wrodzone wady układu moczowego
- uczulenie spowodowane kontaktem z alergenami zawartymi w pieluszce i preparatach stosowanych do pielęgnacji skóry w okolicy pieluszkowej (tzw. alergiczny wyprysk pieluszkowy).
Wyprysk podudzi - leczenie
U osób z wypryskiem podudzi stosuje się leki poprawiające ukrwienie kończyn dolnych oraz leki przeciwalergiczne. To kuracja nazywana leczeniem ogólnym. Leczenie miejscowe uzależnione jest od zaawansowania i nasilenia zmian. W okresie zaostrzenia choroby stosuje się okłady z preparatów zawierających taninę. Terapia ma na celu powstrzymanie wysięku. Po opanowaniu wysięku zaleca się areozole, maści oraz kremy zawierające steroidy. W okresie podostrym wyprysku podudzi zleca się dostosowanie leków przeciwhistaminowych. W przypadku przewlekłego wyprysku podudzi stosuje się maści natłuszczające oraz pasty (np. pastę cynkową), które chronią skórę przed drażniącym działaniem wysięku z owrzodzenia oraz maceracją skóry. Niekiedy wdraża się również słabe środki kortykosteroidowe. Sprawdzają się także okłady z kwasu bornego lub sody oczyszczonej.
Dziennikarka od ponad 40 lat zaangażowana w popularyzację edukacji zdrowotnej. Laureatka wielu konkursów dla dziennikarzy zajmujących się medycyną i zdrowiem. Otrzymała m. in. Nagrodę Zaufania „Złoty OTIS” w kategorii „Media i Zdrowie”, Wyróżnienie Św. Kamila przyznawane z okazji Światowego Dnia Chorego, dwukrotnie „Kryształowe Pióro” w ogólnopolskim konkursie dla dziennikarzy promujących zdrowie oraz wiele nagród i wyróżnień w konkursach na „Dziennikarza Medycznego Roku” organizowanego przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie dziecka?
Całkowite wyleczenie jest możliwe, jeśli odpowiednio szybko zastosuje się właściwe leczenie miejscowe, a czasem również ogólne, zależnie od przyczyny występowania zmian skórnych. Konieczne jest zatem przeprowadzenie badania lekarskiego, które w niektórych przypadkach będzie uzupełnione dodatkowymi badaniami laboratoryjnymi.
Po przywróceniu zdrowego stanu skóry należy stosować się do zasad prawidłowej higieny i pielęgnacji okolicy pieluszkowej. Czasami wskazana będzie zmiana stosowanych pieluszek jednorazowych i/lub preparatów kosmetycznych na inne, mniej drażniące czy uczulające. W niektórych przypadkach konieczne będzie wprowadzenie odpowiedniej diety i zapobieganie biegunkom. Wszelkie wskazania zależeć będą od przyczyny rozwoju choroby oraz od indywidualnego przypadku dziecka.