U nas zapłacisz kartą
Wyprysk żylakowy - Kody ICD-10, Diagnoza i Leczenie
Wyprysk podudzi - leczenie
U osób z wypryskiem podudzi stosuje się leki poprawiające ukrwienie kończyn dolnych oraz leki przeciwalergiczne. To kuracja nazywana leczeniem ogólnym. Leczenie miejscowe uzależnione jest od zaawansowania i nasilenia zmian. W okresie zaostrzenia choroby stosuje się okłady z preparatów zawierających taninę. Terapia ma na celu powstrzymanie wysięku. Po opanowaniu wysięku zaleca się areozole, maści oraz kremy zawierające steroidy. W okresie podostrym wyprysku podudzi zleca się dostosowanie leków przeciwhistaminowych. W przypadku przewlekłego wyprysku podudzi stosuje się maści natłuszczające oraz pasty (np. pastę cynkową), które chronią skórę przed drażniącym działaniem wysięku z owrzodzenia oraz maceracją skóry. Niekiedy wdraża się również słabe środki kortykosteroidowe. Sprawdzają się także okłady z kwasu bornego lub sody oczyszczonej.
Dziennikarka od ponad 40 lat zaangażowana w popularyzację edukacji zdrowotnej. Laureatka wielu konkursów dla dziennikarzy zajmujących się medycyną i zdrowiem. Otrzymała m. in. Nagrodę Zaufania „Złoty OTIS” w kategorii „Media i Zdrowie”, Wyróżnienie Św. Kamila przyznawane z okazji Światowego Dnia Chorego, dwukrotnie „Kryształowe Pióro” w ogólnopolskim konkursie dla dziennikarzy promujących zdrowie oraz wiele nagród i wyróżnień w konkursach na „Dziennikarza Medycznego Roku” organizowanego przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie dziecka?
Całkowite wyleczenie jest możliwe, jeśli odpowiednio szybko zastosuje się właściwe leczenie miejscowe, a czasem również ogólne, zależnie od przyczyny występowania zmian skórnych. Konieczne jest zatem przeprowadzenie badania lekarskiego, które w niektórych przypadkach będzie uzupełnione dodatkowymi badaniami laboratoryjnymi.
Po przywróceniu zdrowego stanu skóry należy stosować się do zasad prawidłowej higieny i pielęgnacji okolicy pieluszkowej. Czasami wskazana będzie zmiana stosowanych pieluszek jednorazowych i/lub preparatów kosmetycznych na inne, mniej drażniące czy uczulające. W niektórych przypadkach konieczne będzie wprowadzenie odpowiedniej diety i zapobieganie biegunkom. Wszelkie wskazania zależeć będą od przyczyny rozwoju choroby oraz od indywidualnego przypadku dziecka.
Kiedy uzyskać poradę medyczną
Jeśli masz objawy wyprysku żylaków, zgłoś się do lekarza rodzinnego. Twój lekarz często będzie w stanie postawić diagnozę po prostu patrząc na twoją skórę.
Lekarz rodzinny zada Ci również pytania, aby ustalić, czy masz problem z przepływem krwi w żyłach nóg, ponieważ jest to główna przyczyna wyprysku żylaków.
Aby pomóc w postawieniu diagnozy, lekarz rodzinny może chcieć wiedzieć, czy kiedykolwiek miałeś schorzenia, takie jak:
- żylaki – obrzęk i powiększenie żył
- DVT (zakrzepica żył głębokich) – zakrzep krwi w żyłach nóg
- owrzodzenia nóg – obszary uszkodzonej skóry, które goją się po kilku tygodniach
- cellulitis – zakażenie głębszych warstw skóry i tkanki podskórnej
- operacja lub uraz nóg
Lekarz rodzinny może również sprawdzić puls w stopach i wykonać badanie wskaźnika kostki i ramienia (ABPI), aby sprawdzić, czy pończochy uciskowe są dla Ciebie odpowiednie.
Test ABPI polega na porównaniu odczytów ciśnienia krwi pobranych z kostek i ramion. Znacząca różnica w odczytach sugeruje problem z przepływem krwi w tętnicach – w takim przypadku pończochy uciskowe mogą nie być bezpieczne w użyciu.
Skierowanie do specjalisty
Możesz zostać skierowany do specjalisty szpitalnego na dalsze badania. Możesz odwiedzić lekarza lub chirurga specjalizującego się w chorobach naczyń krwionośnych (specjalista naczyniowy) lub lekarza specjalizującego się w chorobach skóry (dermatolog), jeśli:
- masz żylaki i zmiany skórne, takie jak wyprysk żylaków, lipodermatoskleroza (twarda, napięta skóra) lub owrzodzenia nóg w wywiadzie
- masz bardzo słaby przepływ krwi w nogach
- pomimo leczenia objawy nie ustępują
- możliwe, że masz kontaktowe zapalenie skóry
Co jest przyczyną wyprysku żylakowatego?
Zapalenie skóry wynikające z utrudnionego odpływu powstaje u osób z utrudnionym odpływem krwi z kończyn dolnych. Najczęściej dotyka pacjentów w wieku około 50 lat. U osób dotkniętych takim problemem dochodzi do zalegania krwi w dolnych partiach kończyn i w związku z tym powstawaniem nadciśnienia żylnego. Mikrokrążenie ulega przepełnieniu i przeciążeniu. Leukocyty przemieszczają się poza ścianę naczynia (co nazywane jest pułapką leukocytarną). Przemieszczenie powoduje ich pobudzenie czego skutkiem jest powstanie procesu zapalnego. Równolegle aktywacji podlegają wolne rodniki i enzymy proteolityczne. Czynniki te doprowadzają do rozluźnienia struktury ścian naczyń i zwiększenia ich przepuszczalności – czyli powstania obrzęku. Płyn, który wycieka zawiera dość dużo białka, co powoduje odkładanie się włóknika wokół naczyń mikrokrążenia. Odkłada się również hemosynderyna (części krwinek czerownych). Całego procesu dopełnia pobudzenie fibroblastów odpowiedzialnych za pojawienie się wykwitów skórnych.
- Nadciśnienie żylne.
- Niewydolność żylną.
- Żylaki.
- Niewydolność serca.
- Niewydolność nerek.
- Liczne ciąże (powyżej 3).
- Niedrożność żył (zakrzepica, ucisk w jamie brzusznej).
Pierwszymi objawami świadczącymi o rozpoczynających się procesach patologicznych są:
- Świąd skóry w okolicy kostek.
- Uczucie szczypania i pieczenia.
- Poszerzenie drobnych naczyń (pajączków) występujących w dolnej partii kończyn dolnych.
- Zmiana tekstury skóry (bardziej pergaminowa, sucha).
- Zmiana zabarwienia dolnych partii kończyn dolnych.
- Występowanie plamek ”piegów" w dystalnych partiach.
- Zaczerwienienie.
- Znaczne swędzenie.
- Powstawanie niewielkich ran.
- Widoczny punktowy wysięk.
Pacjenci cierpiący na wyprysk podudzi często skarżą się na ociężałość nóg, zwłaszcza wieczorami. Opisują to jako napełnianie nóg podczas dnia. Często skarżą się na to, że ich skóra jest zbyt ciasna. Ich skóra jest delikatna, sucha, popękana. Tworzą się drobne punkty z których wycieka płyn. Noga często jest czerwono-brązowa, bardzo swędząca. Z czasem każdy dotyk powoduje ból. U takich osób bardzo łatwo dochodzi do zakażeń bakteryjnych, które mogą skutkować jeszcze większym zaczerwienieniem. Stadium końcowym jest pojawienie się:
- Owrzodzeń żylnych – niegojących się ran zlokalizowanych w okolicach kostki przyśrodkowej. Rany mogą penetrować i odsłaniać struktury położone niżej jak ścięgna, mięsnie czy kości.
- Stwardnienie skórno-tłuszczowe - bliznowopodobne zmiany obejmujące skórę i tkanki otaczające. Noga dotknięta tą patologią staje się twarda, nieelastyczna. W skrajnych przypadkach może powodować trwałe unieruchomienie.
- Zanik biały – białe, drobne zmiany bliznowate otoczone przez zaczerwienioną zmienioną tkankę. Najczesciej lokalizują się w obrębie kostki przyśodkowej.