U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia wyprysku żylakowego - Odkrywanie prawdy za obrazami
Leczenie wyprysku żylaków
W przypadku większości ludzi leczenie obejmuje połączenie:
- środki samopomocy – w tym sposoby na poprawę krążenia, takie jak utrzymywanie aktywności i częste podnoszenie nóg
- emolienty – środki nawilżające stosowane na skórę zapobiegające jej wysuszaniu
- miejscowe kortykosteroidy – maści lub kremy stosowane na skórę w celu leczenia egzemy i łagodzenia objawów
- pończochy uciskowe – specjalnie zaprojektowane pończochy, zwykle noszone codziennie, które mocno ściskają nogi w stopie i kostce i rozluźniają się w górę, pomagając poprawić krążenie
Jeśli te zabiegi nie pomogą, lekarz rodzinny może skierować Cię do specjalisty dermatologa (dermatologa), jeśli istnieje inna przyczyna Twoich objawów lub jeśli są zaniepokojeni, możesz również mieć kontaktowe zapalenie skóry .
Jeśli masz żylaki, możesz zostać skierowany do lekarza lub chirurga specjalizującego się w chorobach naczyń krwionośnych (specjalista naczyniowy), który może porozmawiać z Tobą o możliwościach leczenia żylaków .
Czym jest wyprysk podudzi? Jak wygląda jego leczenie?
Wyprysk podudzi to proces zapalny skóry, który występuje u osób starszych z zaburzeniami krążenia żylnego. Jego charakterystyczne objawy to zaczerwienienie, obrzęk, świąd oraz pęknięcia i suchość skóry. Leczenie wyprysku podudzi polega na stosowaniu maści i kremów o działaniu przeciwzapalnym, przeciwhistaminowym i natłuszczającym.
Wyprysk jest chorobą dermatologiczną, która polega na zapaleniu wierzchnich warstw skóry. Powstaje on na skutek czynników alergicznych lub niealergicznych, z wyłączeniem infekcji bakteryjnych, wirusowych lub grzybiczych. Najczęściej zmiany skórne są wynikiem bezpośredniego kontaktu z substancją alergizującą, jednak zdarza się także u osób z zaburzeniami krążenia żylnego – mowa wówczas o wyprysku podudzi.
Wyprysk podudzi - leczenie
U osób z wypryskiem podudzi stosuje się leki poprawiające ukrwienie kończyn dolnych oraz leki przeciwalergiczne. To kuracja nazywana leczeniem ogólnym. Leczenie miejscowe uzależnione jest od zaawansowania i nasilenia zmian. W okresie zaostrzenia choroby stosuje się okłady z preparatów zawierających taninę. Terapia ma na celu powstrzymanie wysięku. Po opanowaniu wysięku zaleca się areozole, maści oraz kremy zawierające steroidy. W okresie podostrym wyprysku podudzi zleca się dostosowanie leków przeciwhistaminowych. W przypadku przewlekłego wyprysku podudzi stosuje się maści natłuszczające oraz pasty (np. pastę cynkową), które chronią skórę przed drażniącym działaniem wysięku z owrzodzenia oraz maceracją skóry. Niekiedy wdraża się również słabe środki kortykosteroidowe. Sprawdzają się także okłady z kwasu bornego lub sody oczyszczonej.
Dziennikarka od ponad 40 lat zaangażowana w popularyzację edukacji zdrowotnej. Laureatka wielu konkursów dla dziennikarzy zajmujących się medycyną i zdrowiem. Otrzymała m. in. Nagrodę Zaufania „Złoty OTIS” w kategorii „Media i Zdrowie”, Wyróżnienie Św. Kamila przyznawane z okazji Światowego Dnia Chorego, dwukrotnie „Kryształowe Pióro” w ogólnopolskim konkursie dla dziennikarzy promujących zdrowie oraz wiele nagród i wyróżnień w konkursach na „Dziennikarza Medycznego Roku” organizowanego przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia.
Jak objawia się wyprysk podudzi?
Wyprysk podudzi najczęściej można zaobserwować na skórze, w miejscach, gdzie wcześniej były widoczne żylaki. Zwykle jest to wewnętrzna część kończyn dolnych. Niekiedy zmiany skórne są rozległe, a stan zapalny bardzo nasilony. Wyprysk podudzi może obejmować jedną lub obie nogi jednocześnie.
Charakterystyczne objawy wyprysku podudzi to zaczerwienienie, obrzęk, nadmierne suchość i łuszczenie się naskórka oraz uporczywy świąd i pieczenie skóry. Mogą im towarzyszyć także bolesne pęcherzyki, owrzodzenia oraz wysięk. Często dochodzi do infekcji bakteryjnej tkanek. Zmiany skórne przy wyprysku podudzi są wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry.
Objawy wyprysku podudzi zwykle pojawiają się, kiedy dojdzie do urazu lub podrażnienia naskórka (także alergenami: niklem, substancjami zapachowymi, neomycyną). Utrzymują się przez długi czas. U części chorych obserwuje się zmiany skórne o charakterze drobnogrudkowej lub rumieniowej, osutki na twarzy, kończynach górnych, tułowiu i owłosionej skórze głowy.
