U nas zapłacisz kartą
Zapalenie mieszka włosowego u psa - przyczyny, objawy i sposoby leczenia
Zapalenie mieszków włosowych na nogach – jak załagodzić i pozbyć się ognisk?
Zapalenie mieszków włosowych na nogach jest problemem, z którym boryka się na co dzień wiele kobiet stosujących depilację tego miejsca. Czerwonych krostek na nogach, które po pewnym czasie najczęściej znikają doświadczyła zapewne każda pani przynajmniej raz w swoim życiu. W przypadku, gdy krostki są niewielkie i pojedyncze lub ogniska są nieduże, można się zastosować leczenie domowe i zakupić lek na zapalenie mieszków włosowych, który należy stosować do momentu ustąpienia dolegliwości. W takim przypadku świetnie sprawdzi się krem na zapalenie mieszków włosowych zawierający w swoim składzie kwas salicylowy lub mocznik, które wykazują działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Odpowiednie będą również kremy zawierające panthenol i allantoinę, które koją skórę, odpowiadają za jej prawidłowe nawilżenie oraz przyspieszają jej gojenie.
Aby ustrzec się w przyszłości przed tym schorzeniem dermatologicznym, należy bezwzględnie przestrzegać kilku zasad depilacji. Do najważniejszych z nich należy odpowiednio częsta wymiana maszynki, w przypadku korzystania z maszynek jednorazowych po każdym zastosowaniu, dezynfekcja depilatorów, prowadzenie maszynki zawsze z włosem, czyli zgodnie z kierunkiem, w którym on rośnie, stosowanie balsamów czy kremów po goleniu zawierających w swoim składzie substancje kojące, łagodzące podrażnienia oraz antybakteryjne.
Jak leczyć zapalenie mieszków włosowych u psów?
Jeśli zapalenie mieszków włosowych jest wtórne do innych chorób, konieczne jest ich zdiagnozowanie i leczenie. Łagodniejsze przypadki można rozwiązać za pomocą kąpiele z szamponem oczyszczającym które przepisze weterynarz. Zazwyczaj przepisuje się kilka kąpieli tygodniowo przez 15-20 dni. Może się okazać, że ta miejscowa aplikacja nie wystarczy, więc zapalenie mieszków włosowych wymagałoby leczenia antybiotykami.
Z drugiej strony w głębokim zapaleniu mieszków włosowych należy stosować zarówno produkty miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Dodatkowo, jeśli pies ma długą sierść, zaleca się przycinanie jej we wszystkich obszarach dotkniętych zapaleniem mieszków włosowych. W tych rasach możliwe jest, że gęstość sierści nie pozwala na zaobserwowanie początkowych objawów. Wykryjemy tylko łuszczące się i matowe włosy.
Kąpiele w tych poważniejszych przypadkach zaleca się częściej, nawet kilka razy dziennie, aż do zaobserwowania poprawy, kiedy to można zastosować się do wytycznych, które omówiliśmy dla przypadków łagodnego zapalenia mieszków włosowych. Leczenie należy kontynuować aż do całkowitego wyzdrowienia. Ponadto zaleca się, aby antybiotyki przepisane są wybierane w oparciu o kulturę, a ich podawanie jest kontynuowane kilka tygodni po wygojeniu, ponieważ przedwczesne wycofanie może prowadzić do nawrotu.
Co to jest zapalenie mieszków włosowych?
Zapalenie mieszków włosowych to najczęściej zakażenie gronkowcowe, które może mieć różny przebieg. Zapalenie mieszków włosowych objawia się stanem zapalnym w obrębie zainfekowanego przez bakterie mieszka włosowego. Wykwity skórne zwykle pojawiają się na owłosionej skórze głowy, na karku, w okolicy zarostu, a także na plecach i klatce piersiowej. Rzadziej zapalenie mieszków włosowych dotyczy owłosionej skóry rąk i nóg oraz okolicy intymnej, jednak może pojawić się w jej obrębie na skutek nieprawidłowo wykonanej depilacji.
Zapalenie mieszków włosowych może objawiać się powstawaniem pojedynczych lub mnogich zmian w obrębie owłosionej skóry. Postać przewlekłą zapalenia mieszków włosowych nazywamy figówką (figówka gronkowcowa) – choroba ta może doprowadzić nie tylko do powstawania głębokich blizn na skórze, ale także w niekorzystny sposób odbijać się na ogólnym zdrowiu i kondycji organizmu. Ma to związek z wydzielaniem przez chorobotwórcze bakterie szkodliwych toksyn, które są szczególnie niebezpieczne dla osób z osłabioną odpornością, osób zmagających się ze schorzeniami przewlekłymi i osób w podeszłym wieku.
Zapalenie mieszków włosowych – przyczyny
Na skórze i błonach śluzowych człowieka naturalnie bytują różne bakterie, które tworzą mikrobiom skóry. Utrzymanie odpowiedniej równowagi pomiędzy „dobrymi” i „złymi” bakteriami pozwala zyskać skuteczną barierę ochronną, jednak na skutek działania różnych czynników może dojść do nadmiernego namnażania się szkodliwych drobnoustrojów. Jedną z bardzo szkodliwych bakterii jest gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus), który zaliczany jest do grupy bakterii najbardziej odpornych na działanie antybiotyków. To sprawia, że zakażenia gronkowcowe często są bardzo trudne w leczeniu. Stany zapalne o podłożu bakteryjnym, które obejmują mieszek włosowy, mogą początkowo być mylone z objawami np. trądziku, który jest częstą dermatozą wieku nastoletniego oraz osób dorosłych.
Do rozwoju zapalenia mieszka włosowego dochodzi na skutek wniknięcia bakterii do uszkodzonego mieszka włosowego. Bakterie wnikają także do mieszka włosowego przez ujścia gruczołów łojowych. Uszkodzenia mieszka włosowego są najczęściej spowodowane goleniem zarostu za pomocą maszynek i golarek elektrycznych. W większości przypadków do rozwoju stanu zapalnego o podłożu bakteryjnym dochodzi na skutek nieprzestrzegania zasad higieny akcesoriów do golenia i depilacji, a także dotykania twarzy brudnymi rękami i wyciskania pojawiających się na skórze krost.
Inne przyczyny zapalenia mieszków włosowych to m.in. niekorzystny wpływ na skórę substancji zapachowych i substancji zatykających ujścia gruczołów łojowych, które są obecne w kosmetykach do mycia i pielęgnacji. Chemiczne związki z kosmetyków utrudniają samoistne opróżnianie gruczołów łojowych, prowadząc do zastoju sebum, które stanowi dla bakterii pożywienie. Po wniknięciu drobnoustrojów do mieszka włosowego organizm zaczyna się bronić, czego skutkiem jest nasilający się stan zapalny. Ryzyko zakażenia bakteryjnego oraz rozwoju zapalenia w obrębie mieszków włosowych zwiększa również pocieranie odzieży o skórę, nadmierna potliwość oraz łojotok i brak prawidłowej higieny skóry. Zapalenie mieszków włosowych może rozwinąć się u osób w każdym wieku.
