Alergia podczas miesiączki - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia

HTZ – Hormonalna Terapia Zastępcza

HTZ skierowana jest do kobiet, u których objawy przekwitania są umiarkowanie lub bardzo nasilone. Polega ona na uzupełnianiu brakujących hormonów – estrogenu lub estrogenu z progesteronem. Jest to obecnie najskuteczniejsza forma leczenia intensywnych objawów menopauzy. Hormonalna terapia zastępcza może być zalecona przez lekarza po rozważeniu korzyści i strat z nią związanych, ponieważ jak każda grupa leków, także i hormony mogą powodować działania niepożądane. Taką terapię należy rozpocząć jak najwcześniej i kontynuować ok. 5-6 lat. HTZ najczęściej stosowana jest w postaci tabletek, rzadziej plastrów, postaci dopochwowych, spray'ów i zastrzyków. Jeśli przemiany do których dochodzi podczas przekwitania obejmują tylko układ moczowo-płciowy, zaleca się podawanie hormonów miejscowo – dopochwowo. Dzięki temu, udaje się uniknąć wielu możliwych działań niepożądanych. Wbrew powszechnej opinii, jeśli nie ma przeciwwskazań do zastosowania HTZ, niesie ona ze sobą więcej korzyści niż zagrożeń i prowadzi do poprawy jakości życia kobiet. W celu zwiększenia bezpieczeństwa terapii, stosuje się niewielkie dawki hormonów.

Menopauza jest normalnym etapem w życiu każdej kobiety. Nie oznacza końca kobiecości ani seksualności. Wprowadzając pewne zmiany w stylu życia lub sięgając po odpowiednio dobrany preparat apteczny, można znacznie ułatwić sobie ten okres i nadal cieszyć się codziennością.

Objawy klimakterium niewidoczne na pierwszy rzut oka

Przekwitanie wiąże się też z objawami, które nie są tak zauważalne jak te wymienione wyżej. Niedobór estrogenów zwiększa ryzyko rozwoju osteoporozy. Dochodzi wówczas do spadku gęstości kości, przez co stają się one słabsze i bardziej podatne na złamania. Po menopauzie pojawia się też niebezpieczeństwo rozwoju chorób układu krążenia. Prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest większe u kobiet otyłych, palących papierosy, prowadzących niezdrowy, stresujący tryb życia, a także chorujących na cukrzycę.

Wiele zmian w okresie menopauzalnym związanych jest również z procesem starzenia się organizmu. Problemy z koncentracją czy pamięcią, wzrost ryzyka chorób serca, niekoniecznie muszą być spowodowane spadkiem poziomu hormonów. Są to również naturalne zmiany, do jakich dochodzi wraz z upływem lat. Część symptomów klimakterium, takie jak zawroty głowy, nocne poty czy uderzenia gorąca mogą pojawić się również przy innych schorzeniach. W przypadku wątpliwości warto udać się do ginekologa i endokrynologa, którzy po wykonaniu odpowiednich badań, postawią właściwą diagnozę.

Jak zapobiec anemii w czasie okresu?

Zapobieganie anemii podczas okresu powinno opierać się na zastosowaniu odżywczego jadłospisu, ważnego szczególnie u kobiet z obfitymi miesiączkami, które są bardziej narażone na wystąpienie niedokrwistości. Niedobory żelaza można uzupełnić za pomocą diety bogatej w żelazo.

Warto wiedzieć, że w pożywieniu występują dwa rodzaje żelaza – hemowe i niehemowe. Żelazo hemowe pochodzi z produktów zwierzęcych, powstaje z hemoglobiny zwierząt. Żelazo niehemowe występuje w takich produktach jak:

  • soczewica,
  • fasola,
  • ciecierzyca,
  • szpinak,
  • botwinka,
  • pestki dyni,
  • tahini,
  • rodzynki,
  • suszone morele.

Niestety wchłanianie żelaza z pożywienia jest na bardzo niskim poziomie, wynosi zaledwie 10 procent, które trafia do krwi.

Jest możliwość uzupełnienie tego pierwiastka za pomocą suplementacji. Jeśli odczuwamy częste zmęczenie, kłopoty z koncentracją i zapamiętywaniem, warto zrobić kontrolne badanie krwi, które wskaże poziom żelaza we krwi. Suplementacja może okazać się skutecznym rozwiązaniem.

  1. National Health Service (2018) Iron deficiency anaemia.

Jak długo trwa cykl menstruacyjny?

Cykl menstruacyjny (miesiączka, cykl miesiączkowy, okres) to proces, podczas którego macica „przygotowuje się” na przyjęcie zarodka oraz następuje uwolnienie komórki jajowej (owulacja). Jest to zjawisko powtarzalne, występujące regularnie u kobiet w wieku rozrodczym. Różnice w czasie trwania miesiączki są zupełnie normalne wśród kobiet.

Mimo panującego przeświadczenia, że prawidłowy cykl menstruacyjny trwa 28 dni, za normę uznaje się cykle trwające 21-35 dni.

Za nieprawidłowe miesiączki uznaje się te, które występują częściej niż co 21 dni lub rzadziej niż co 35 dni i trwają dłużej niż 8 dni. Brak miesiączki (gdy ciąża jest wykluczona) lub jej opóźnienia uznawane są za odstępstwo od normy.

Aby sprawdzić, czy miesiączki występują regularnie, policz dni pomiędzy 1. dniem krwawienia w danym miesiącu a 1. dniem następnego krwawienia. Takie obliczenia prowadź min. przez kolejne 3 miesiące. Jeśli liczba dni różni się pomiędzy trzema cyklami, istnieje duże prawdopodobieństwo, że Twoje miesiączki są nieregularne. Pamiętaj o systematycznym prowadzeniu kalendarzyka menstruacyjnego, dzięki czemu wszelkie odstępstwa od normy będą widoczne od razu.

Nieregularne cykle zdarzają się często w okresie pokwitania (menarche) i przekwitania (menopauzy) i są wynikiem zachwiania równowagi hormonalnej. Nieregularność może się wtedy utrzymywać nawet do kilku lat. Nieregularne cykle menstruacyjne mogą powodować trudności w zajściu w ciążę, a co więcej, mogą być objawami poważnych chorób dotyczących nie tylko układu rodnego.

W obecnych czasach, ze względu na zmieniający się styl życia, a często również postępujące zanieczyszczenie środowiska, u coraz większej liczby osób zostaje wykrywana alergia na skórze lub różne zmiany o podłożu alergicznym, takie jak krosty uczuleniowe.

Czytaj dalej...

Jeśli występują objawy bardziej nasilone, takie jak obrzęk gardła, trudności w oddychaniu lub spadek ciśnienia krwi, konieczne jest niezwłoczne wezwanie pomocy medycznej i podanie adrenaliny w formie zastrzyku lub automatycznego wstrzykiwacza.

Czytaj dalej...

W ciężkich przypadkach pokrzywki szczególnie gdy dojdzie do obrzęku naczynioruchowego lekarz może zdecydować o podaniu doustnych glikokortykosteroidów te w maści przepisuje się bardzo rzadko - stosuje się je możliwie krótko, bo ich stosowanie wiąże się z licznymi skutkami ubocznymi.

Czytaj dalej...

Wymioty, bóle brzucha, biegunki lub zaparcia, swędząca wysypka rzadziej na całym ciele, częściej na płatkach usznych, w zgięciach łokci i kolan , katar, chrypka, przewlekły kaszel, obrzęk krtani, zapalenie ucha środkowego, czasem duszność.

Czytaj dalej...