Alergia podczas miesiączki - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia

fZaburzenia miesiączkowania – przyczyny, objawy i leczenie zaburzeń miesiączkowania

Zaburzenia miesiączkowania są jedną z najczęstszych przyczyn, z jaką kobiety zgłaszają się do lekarza ginekologa. Przyczyny zaburzeń miesiączkowania są różne i często mogą być złożone.

  • Cykl miesiączkowy – co to jest?
  • Rodzaje zaburzeń miesiączkowania
  • Pierwotny brak miesiączki
  • Wtórny brak miesiączki
  • Rzadkie miesiączki
  • Częste miesiączki
  • Skąpe miesiączki
  • Obfite miesiączki
  • Plamienia między miesiączkami
  • Leczenie zaburzeń miesiączkowania
  • Rokowanie i powikłania zaburzeń miesiączkowania
  • Zalecane postępowanie przy zaburzeniach miesiączkowania

Cykl miesiączkowy – co to jest?

Aby zrozumieć, na czym polegają zaburzenia miesiączkowania, należy w pierwszej kolejności poznać fizjologię cyklu miesiączkowego kobiety.

Regularne zgodne z normą krwawienia miesiączkowe są oznaką cyklicznej pracy jajników. W okresie prokreacyjnym, przeciętna kobieta ma około 400 cykli miesiączkowych. Przyjmuje się, że w czasie każdej miesiączki objętość utraconej krwi nie przekracza 80 ml.

Ile trwa cykl miesiączkowy?

Cykl miesiączkowy trwa ok 28 dni, natomiast zdarza się, że u niektórych kobiet jest dużo krótszy – 21 dni, a u innych trwa 35 dni. Dopóki miesiączki są regularne, obserwuje się objawy występującej owulacji, a odchylenia nie są większe niż +/- 7 dni od standardowego 28 dniowego cyklu – nie ma się czym martwić.

Należy pamiętać, że długość cyklu menstruacyjnego mierzy się od pierwszego dnia miesiączki do ostatniego dnia przed kolejnym krwawieniem.

Cykl miesiączkowy możemy podzielić na dwie fazy:

  • pierwszą – fazę folikularną - która jest niestała, może trwać różnie długo
  • drugą - fazę lutealną - która rozpoczyna się po uwolnieniu komórki jajowej i fizjologicznie powinna trwać zawsze tyle samo, czyli 14 dni.

W całym cyklu miesiączkowym występuje szereg zmian hormonalnych, które prowadzą do zmian w jajnikach i macicy. Celem tych zmian jest doprowadzenie do wzrastania pęcherzyków jajnikowych, z których zostanie uwolniona komórka jajowa oraz przygotowanie macicy na przyjęcie zapłodnionej komórki.

Przebieg cyklu miesiączkowego

Cykl rozpoczyna się na poziomie podwzgórza, które wydziela gonadoliberyny. Hormony te stymulują przysadkę do pulsacyjnego wydzielania dwóch hormonów: FSH i LH.

Wzrastający poziom FSH wywołuje wzrost pęcherzyków na jajnikach. W zależności od poziomu, jaki osiągnie FSH dokona się wzrost jednego lub kilku dominujących pęcherzyków.

Jak długo trwa cykl menstruacyjny?

Cykl menstruacyjny (miesiączka, cykl miesiączkowy, okres) to proces, podczas którego macica „przygotowuje się” na przyjęcie zarodka oraz następuje uwolnienie komórki jajowej (owulacja). Jest to zjawisko powtarzalne, występujące regularnie u kobiet w wieku rozrodczym. Różnice w czasie trwania miesiączki są zupełnie normalne wśród kobiet.

Mimo panującego przeświadczenia, że prawidłowy cykl menstruacyjny trwa 28 dni, za normę uznaje się cykle trwające 21-35 dni.

Za nieprawidłowe miesiączki uznaje się te, które występują częściej niż co 21 dni lub rzadziej niż co 35 dni i trwają dłużej niż 8 dni. Brak miesiączki (gdy ciąża jest wykluczona) lub jej opóźnienia uznawane są za odstępstwo od normy.

Aby sprawdzić, czy miesiączki występują regularnie, policz dni pomiędzy 1. dniem krwawienia w danym miesiącu a 1. dniem następnego krwawienia. Takie obliczenia prowadź min. przez kolejne 3 miesiące. Jeśli liczba dni różni się pomiędzy trzema cyklami, istnieje duże prawdopodobieństwo, że Twoje miesiączki są nieregularne. Pamiętaj o systematycznym prowadzeniu kalendarzyka menstruacyjnego, dzięki czemu wszelkie odstępstwa od normy będą widoczne od razu.

Nieregularne cykle zdarzają się często w okresie pokwitania (menarche) i przekwitania (menopauzy) i są wynikiem zachwiania równowagi hormonalnej. Nieregularność może się wtedy utrzymywać nawet do kilku lat. Nieregularne cykle menstruacyjne mogą powodować trudności w zajściu w ciążę, a co więcej, mogą być objawami poważnych chorób dotyczących nie tylko układu rodnego.

Jak zapobiec anemii w czasie okresu?

Zapobieganie anemii podczas okresu powinno opierać się na zastosowaniu odżywczego jadłospisu, ważnego szczególnie u kobiet z obfitymi miesiączkami, które są bardziej narażone na wystąpienie niedokrwistości. Niedobory żelaza można uzupełnić za pomocą diety bogatej w żelazo.

Warto wiedzieć, że w pożywieniu występują dwa rodzaje żelaza – hemowe i niehemowe. Żelazo hemowe pochodzi z produktów zwierzęcych, powstaje z hemoglobiny zwierząt. Żelazo niehemowe występuje w takich produktach jak:

  • soczewica,
  • fasola,
  • ciecierzyca,
  • szpinak,
  • botwinka,
  • pestki dyni,
  • tahini,
  • rodzynki,
  • suszone morele.

Niestety wchłanianie żelaza z pożywienia jest na bardzo niskim poziomie, wynosi zaledwie 10 procent, które trafia do krwi.

Jest możliwość uzupełnienie tego pierwiastka za pomocą suplementacji. Jeśli odczuwamy częste zmęczenie, kłopoty z koncentracją i zapamiętywaniem, warto zrobić kontrolne badanie krwi, które wskaże poziom żelaza we krwi. Suplementacja może okazać się skutecznym rozwiązaniem.

  1. National Health Service (2018) Iron deficiency anaemia.

W obecnych czasach, ze względu na zmieniający się styl życia, a często również postępujące zanieczyszczenie środowiska, u coraz większej liczby osób zostaje wykrywana alergia na skórze lub różne zmiany o podłożu alergicznym, takie jak krosty uczuleniowe.

Czytaj dalej...

Jeśli występują objawy bardziej nasilone, takie jak obrzęk gardła, trudności w oddychaniu lub spadek ciśnienia krwi, konieczne jest niezwłoczne wezwanie pomocy medycznej i podanie adrenaliny w formie zastrzyku lub automatycznego wstrzykiwacza.

Czytaj dalej...

Kaszka na skórze twarzy, czerwone suche plamy na policzkach, wysypka na szyi i dekolcie to tylko kilka objawów uczulenia na twarzy, które mogą wystąpić jako reakcja alergiczna na słońce, dane pokarmy, kosmetyki, środki drażniące i inne.

Czytaj dalej...

Wymioty, bóle brzucha, biegunki lub zaparcia, swędząca wysypka rzadziej na całym ciele, częściej na płatkach usznych, w zgięciach łokci i kolan , katar, chrypka, przewlekły kaszel, obrzęk krtani, zapalenie ucha środkowego, czasem duszność.

Czytaj dalej...