U nas zapłacisz kartą
Alergia czy uczulenie - Różnice, objawy i sposoby leczenia
FAQ
Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące alergii skórnych.
Jak wygląda uczulenie na skórze?
Alergie skórne objawiają się głównie w postaci czerwonych plam na skórze, krostek, miejscowego przesuszenia, stanu zapalnego oraz świądu. Często pojawia się też alergiczny wyprysk na twarzy, obejmujący m.in. policzki oraz brodę.
Czy uczulenie swędzi?
Reakcja alergiczna powoduje przeważnie delikatne zaczerwienienie, któremu towarzyszy swędząca wysypka alergiczna. W niektórych przypadkach wymaga ona natychmiastowej interwencji lekarskiej.
Jak złagodzić swędzenie skóry przy alergii?
Pielęgnacja swędzącej skóry wymaga przede wszystkim nawilżenia głębszych warstw skóry, np. w formie balsamów, kremów i maści. Ważne jest, aby były to produkty hipoalergiczne, które zawierają emolienty - składniki głęboko natłuszczające skórę.
Uczulenie na rękach - czym smarować?
W przypadku uczulenia na rękach pomocne będą preparaty miejscowe, które łagodzą objawy alergii, np. kremy intensywnie nawilżające, maść z hydrokortyzonem oraz naturalne oleje, np. kokosowy lub migdałowy.
Uczulenie na proszek do prania - jak leczyć?
Leczenie alergii skórnej na proszek do prania należy poprzedzić postawieniem odpowiedniej diagnozy. Kluczową rolę odgrywają tu leki przeciwhistaminowe, a także stosowane miejscowo kremy i maści, które zawierają glikokortykosteroidy.
Uczulenie na płyn do płukania - jak leczyć?
Wsparciem w leczeniu uczulenia na płyn do płukania będą leki przeciwhistaminowe, np. z desloratadyną, cetyryzyną lub loratadyną. Należy je przyjmować doraźnie, w momencie pojawienia się objawów alergii.
Alergia skórna u dziecka - co podać?
Jeżeli nie znamy powodu wystąpienia wysypki, konieczny jest kontakt z lekarzem, który pomoże w identyfikacji alergenu. Starszemu dziecku można podać rozpuszczalne wapno do picia, które chwilowo złagodzi świąd i dyskomfort związany z wysypką. Jeżeli dziecko może przyjmować łagodne leki przeciwhistaminowe, również warto je włączyć do leczenia.
Jak rozpoznajemy alergię?
Najczęściej używaną metodą pozwalającą na stwierdzenie, na jakie alergeny chory jest uczulony, są testy skórne. Badanie to polega na śródskórnym wstrzyknięciu minimalnej ilości alergenu, która u osób uczulonych jest wystarczająca do spowodowania miejscowej reakcji w postaci zaczerwienienia i bąbla, a u osoby zdrowej nie powoduje żadnych objawów. Oznaczanie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko poszczególnym alergenom wykorzystuje się najczęściej u chorych, u których z różnych powodów nie można wykonać testów skórnych.
Najważniejsze znaczenie dla rozpoznawania chorób alergicznych mają informacje uzyskane od pacjenta. Lekarz zadaje zwykle dużo szczegółowych pytań, pozwalających ocenić charakter i nasilenie objawów oraz narażenie na potencjalne alergeny.
Leczenie farmakologiczne astmy atopowej nie różni się od leczenia innych postaci astmy. Oprócz leczenia farmakologicznego znaczenie ma również ustalenie, na jakie alergeny pacjent jest uczulony i - w miarę możliwości - unikanie narażenia na nie.
Czym jest alergia i co to są alergeny?
- wziewnej (np. na roztocza kurzu domowego, pyłki roślin, pleśnie). Alergeny wziewne są wdychane wraz z powietrzem.
- pokarmowej - najczęściej powodują ją alergeny znajdujące się w produktach żywnościowych, czyli przedostające się do organizmu drogą pokarmową.
- kontaktowej (np. składniki kosmetyków, środków czyszczących). Działają zwykle bezpośrednio na skórę.
Każdy człowiek może zareagować uczuleniem na inny czynnik. Niektóre alergeny mogą wywołać u jakiejś osoby silną reakcję, zagrażającą życiu, ale u innego człowieka ten sam alergen nie wywoła nawet drobnej wysypki. Mimo to spośród kilkudziesięciu tysięcy alergenów można wytypować kilkadziesiąt takich, które są najczęstszą przyczyną uczulenia.
Co najbardziej uczula? Okazuje się, że w pierwszej dziesiątce najsilniejszych alergenów znajdują się pyłki roślin, roztocza kurzu domowego, białko mleka krowiego, truskawki, nikiel, orzechy arachidowe, owoce morza, owoc cytrusowe, zarodniki grzybów oraz jad owadów.
Odczulanie
U wybranych chorych stosuje się również odczulanie (swoistą immunoterapię alergenową). Ta metoda leczenia polega na podawaniu w kontrolowany sposób bardzo małych i bardzo powoli zwiększanych dawek alergenu, co sprawia, że układ immunologiczny „uczy się” go tolerować. U chorych na astmę, ze względu na dostępność i skuteczność farmakologicznych metod leczenia oraz ryzyko związane z odczulaniem, metodę tę stosuje się u nielicznych pacjentów. Odczulanie jest częściej stosowane w innych postaciach alergii, np. uczuleniu na jad owadów. Warunkiem stosowania odczulania jest uczulenie na pojedyncze alergeny.
Zobacz także
Immunoterapia alergenowa (odczulanie) Na czym polega kwalifikacja do immunoterapii? Czy immunoterapię można stosować w każdym wieku? Jak postępować w trakcie immunoterapii? U których chorych immunoterapia jest przeciwwskazana?
Alergia Istotą alergii jest nadmierna, nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego organizmu na występujące w środowisku substancje zwane alergenami, które u osób zdrowych nie wywołują żadnych oznak uczulenia.
Kalendarz pylenia U około 50% chorych astma ma tło alergiczne. Wielu z tych chorych jest uczulonych na pospolite alergeny wziewne. Do najczęstszych alergenów uczulających drogą wziewną należą pyłki roślin.
Najpopularniejsze alergeny Alergenem może być każda substancja lub związek, który dostaje się do organizmu poprzez drogi oddechowe, przez przewód pokarmowy, jest wchłaniany przez skórę lub błonę śluzową albo dostaje się do organizmu poprzez wstrzyknięcie (podskórne, domięśniowe lub dożylne).
Uczulenie na słońce – leczenie
W leczeniu uczulenia na słońce stosuje się środki zapobiegawcze, czyli działania skierowane na to, aby uniknąć pojawienia się wysypki, oraz leczenie, kiedy wysypka już się pojawi.
- unikanie słońca
- zakładanie odzieży chroniącej przed słońcem
- stosowanie preparatów z filtrami przeciwsłonecznymi.
Preparaty z filtrami przeciwsłonecznymi z ochroną przed promieniowaniem ultrafioletowym A (UVA) i ultrafioletowym B (UVB) oraz współczynnikiem ochrony przeciwsłonecznej (SPF) wynoszącym co najmniej 30 należy stosować odpowiednio, czyli regularnie i obficie. O tym, jakie preparaty wybrać i jak odpowiednio je stosować, przeczytaj tutaj: Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 1 i Ochrona przed słońcem w pytaniach i odpowiedziach – cz. 2
U niektórych osób, lekarz może zalecić tzw. profilaktyczną fototerapię małymi dawkami PUVA, czyli chemiofototerapię, co oznacza naświetlanie promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu, leku światłouwrażliwiającego. Terapię taką stosuje się wczesną wiosną w celu wywołania tolerancji na ekspozycję na słońce. Może ona być korzystna dla osób, u których spodziewane jest wystąpienie poważnych objawów wiosną lub latem. Zabiegi naświetlania zwykle się wykonuje 2–3 razy w tygodniu przez od czterech do sześciu tygodni. Leczenie takie zaleca dermatolog. Należy pamiętać, że nie jest ono optymalne dla wszystkich pacjentów z uczuleniem na słońce i ma swoje działania niepożądane – na wczesnym etapie fototerapii mogą wystąpić zaostrzenia, wymagające zastosowania glikokortykosteroidów.
Leczenie uczulenia na słońce, jeśli już się pojawi wysypka, nie zawsze jest konieczne, ponieważ niektóre osoby mają łagodne objawy, które szybko mijają, a że z czasem rozwija się tolerancja na promieniowanie słoneczne, nie szukają one pomocy lekarskiej.
Niektórzy pacjenci mogą jednak wymagać leczenia w celu złagodzenia objawów. W takich przypadkach leczenie zależy od nasilenia zmian skórnych.
