U nas zapłacisz kartą
Czy alergia i uczulenie to to samo?
Alergia na gluten u dzieci
Alergia na gluten występuje dość powszechnie i dotyka również najmłodszych. Objawy uczulenia są podobne, choć dzieci najczęściej cierpią z powodu atopowego zapalenia skóry. Spożycie produktów zawierających gluten może wywołać również problemy z oddychaniem (wodnisty katar, duszności). Badania wykazują, że u większości dzieci problem znika z wiekiem. Skąd uczulenie u maluchów? Zazwyczaj powodem jest zbyt wczesne wprowadzenie glutenu do diety pociechy. Trzeba pamiętać, że to białko znajduje się w najpopularniejszych przekąskach wieku dziecięcego – biszkoptach, serkach, kaszkach czy parówkach. Znaczenie ma też fakt, że nawet niewielkie ilości białka mogą wywołać niepożądaną reakcję organizmu.
Jak potwierdzić uczulenie na gluten?
Zarówno dzieci, jak i dorośli diagnozowani są w podobny sposób, czyli poprzez:
- testy skórne,
- badania określające poziom przeciwciał IgE.
Skórne testy alergiczne przeprowadza się dopiero po ukończeniu przez dziecko 4. roku życia. Dobrą metodą diagnostyczną jest próba wyeliminowania glutenu, a następnie jego stopniowe wprowadzanie i obserwowanie reakcji organizmu dziecka. To żmudna praca, ponieważ opisywane białko jest składnikiem wielu produktów. Możesz je znaleźć nie tylko w pszenicy, jęczmieniu, owsie, lecz także wędlinach czy deserkach. Modyfikacja diety i zmiana nawyków żywieniowych pomagają zwalczyć objawy alergii i znacznie poprawiają komfort życia malucha.
Alergia na gluten a celiakia? Czym różnią się schorzenia?
Obserwujesz u siebie niepokojące objawy? Doskwierają ci wzdęcia i masz wysypki? Zaczynasz szukać informacji i wpadasz w zakłopotanie. Czy to alergia, czy może już celiakia, albo po prostu nadwrażliwość? Mogłoby się wydawać, że jeśli gluten szkodzi, to oznacza, że organizm nie toleruje białka. Nie radzi sobie z jego przyswajaniem, co skutkuje nieprzyjemnymi dolegliwościami. Choć w każdym przypadku winowajcą jest to samo białko, każda z chorób przebiega nieco inaczej. Zarówno alergia na gluten, jak i nadwrażliwość czy celiakia. wymaga też odmiennej diagnostyki.
Alergia pokarmowa na gluten
O alergii można mówić wtedy, gdy układ immunologiczny reaguje nieprawidłowo na tzw. alergen. W tym przypadku jest nim wspomniane białko roślinne. Alergia bywa także określana jako uczulenie i jest o tyle niebezpieczna, że może wywołać tzw. wstrząs anafilaktyczny, który jest stanem bezpośrednio zagrażającym życiu. Objawy alergii na gluten mogą być różne i występować z innym nasileniem. Najczęściej są to:
- zmiany dermatologiczne (wyprysk i szorstkość skóry),
- katar,
- biegunka.
Objawy uczulenia na gluten występują natychmiast po spożyciu produktu zawierającego alergen lub dopiero po pewnym czasie. Badania diagnostyczne mające na celu potwierdzenie lub wykluczenie schorzenia obejmują testy skórne. Alternatywą są badania z krwi, pozwalające określić poziom przeciwciał w klasie IgE.
Nietolerancja glutenu
O nietolerancji glutenu mówi się wówczas, gdy przyczyna problemów nie ma podłoża immunologicznego, ale genetyczne. Problemy z przyswajaniem białka mogą być także wynikiem nieszczelności bariery jelitowej (tworzą się szpary między komórkami nabłonka jelitowego). Objawy nietolerancji obejmują najczęściej takie dolegliwości, jak:
- wzdęcia, gazy, a nawet wymioty,
- pokrzywkę, zaczerwienienia skóry (podobnie jak w przypadku alergii).
Uczulenie? Alergia? Co to znaczy?
Z codziennego doświadczenia wiemy, że osoba uczulona reaguje w sposób patologiczny na substancje, które nie są szkodliwe i nie powodują żadnych objawów u osób nieuczulonych. Często są to składniki pokarmów (np. orzeszki ziemne lub owoce morza) lub substancje znajdujące się w powietrzu (pyłki roślin, składniki kurzu). Alergię powodują też substancje stykające się ze skórą (np. składniki kosmetyków lub metale zawarte w biżuterii).
Reakcja alergiczna może mieć różną postać, w zależności od tego, którego narządu dotyczy i jaką drogą alergen dostaje się do organizmu. Alergeny znajdujące się w powietrzu (wziewne) powodują najczęściej objawy ze strony dróg oddechowych - nosa i oskrzeli. Alergeny zawarte w pokarmie (pokarmowe) mogą wywoływać objawy nie tylko ze strony przewodu pokarmowego, ale również skóry i rzadziej oskrzeli. Alergeny działajace bezpośrednio po kontakcie ze skórą (kontaktowe) powodują najczęściej wysypkę, zwykle o charakterze czerwonych plam lub bąbli (tzw. pokrzywka). Do często spotykanych alergenów zalicza się także niektóre leki (alergeny lekowe) i jady owadów.
Dla chorych na astmę największe znaczenie mają reakcje alergiczne dotyczace dróg oddechowych, szczególnie oskrzeli. Alergeny wziewne, które dostaną się do oskrzeli, powodują skurcz mięśni gładkich w ścianie oskrzela, obrzęk błony śluzowej i zwiększenie produkcji wydzieliny. Prowadzi to do zwężenia światła oskrzeli, które wskutek tego stawiają większy opór dla przepływającego powietrza. W celu zachowania wystarczającej wentylacji płuc konieczny jest zwiększony wysiłek oddechowy. Jest on jedną z przyczyn uczucia duszności, pojawiającego się podczas napadu astmy. Objawy napadu astmy spowodowanego kontaktem z alergenem są takie same, jak w przypadku napadu astmy wywołanego innymi czynnikami, i obejmują kaszel, duszność, świszczący oddech i uczucie ściskania w klatce piersiowej.
Alergeny obecne w powietrzu powodują często również objawy ze strony nosa. Nos ogrzewa i wstępnie oczyszcza powietrze docierające do płuc. Alergen (np. pyłki traw, czy drzew) stykający się z błoną śluzową wyścielającą nos powoduje jej obrzęk i nasilone wydzielanie śluzu. Wówczas pojawia się uczucie zatkania nosa i wyciekanie z niego wodnistej wydzieliny, któremu może towarzyszyć uczucie swędzenia i kichanie. Opisane objawy charakteryzują alergiczny nieżyt nosa, potocznie nazywany katarem siennym.