U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie walczyć z alergią
Alergia na smog - czym jest i jak z nią walczyć?
Alergolodzy biją na alarm! Coraz więcej osób zmaga się we współczesnym świecie z alergiami. Szacuje się, że aż 40% społeczeństwa cierpi na jedną z odmian tej przypadłości. Eksperci już od dawna podkreślają wpływ smogu na zaostrzenie objawów alergii. Jednak dopiero teraz krakowscy naukowcy udowodnili jako pierwsi na świecie, że pył zawieszony stanowiący główny składnik smogu, może być alergenem samym w sobie. Przedstawiamy najczęstsze objawy alergii na smog i podpowiadamy, jak najlepiej się przed nią chronić.
Smog to zjawisko atmosferyczne występujące w postaci gęstej mgły, charakterystyczne głównie dla obszarów miejskich. Powstaje w warunkach bezwietrznych, jako efekt działań człowieka, a także niektórych zjawisk zachodzących w przyrodzie. Szkodliwe związki chemiczne, substancje stałe takie jak pyły zawieszone oraz kancerogenne wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, to główne składniki śmiercionośnego smogu.
Jak informuje Polski Alarm Smogowy, nasz kraj ma najbardziej zanieczyszczone powietrze w całej Unii Europejskiej! Rokrocznie z powodu jego występowania umiera aż 45 000 Polaków. Stężenie niezwykle groźnego benzo(a)pirenu przekracza u nas unijne normy ponad pięciokrotnie! Szczególnie wysokie wyniki osiągamy w sezonie grzewczym, czyli w miesiącach od października do marca/kwietnia.
Istnieje kilka ważnych czynników wpływających na powstawanie smogu. Jedną z głównych przyczyn występowania tego zjawiska w Polsce uznaje się tzw. niską emisję. Wynika ona w dużej mierze z ogrzewania domów piecami, które nie spełniają standardów emisyjnych. Warto podkreślić, że generuje ona do atmosfery aż 84% benzo(a)pirenu i 46% równie groźnych pyłów zawieszonych PM10.
W gospodarstwach domowych emisja zanieczyszczeń powstaje głównie na skutek intensywnego korzystania z ręcznych kotłów zasilanych drewnem, pieców kaflowych i niskosprawnych kotłów węglowych. Wśród innych źródeł smogu w Polsce wymienia się między innymi:
Przyczyny cukrzycy — czy da się tego uniknąć?
Cukrzyca może być spowodowana różnymi czynnikami, a niektóre z nich są trudne do uniknięcia, jak np. genetyka. Niemniej jednak, istnieje wiele działań profilaktycznych, które możemy podjąć, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania. Oto nieco więcej informacji na temat poszczególnych czynników ryzyka:
- Genetyka – jeśli w Twojej rodzinie występowała cukrzyca, istnieje większe ryzyko, że i Ty możesz na nią zachorować. Jednakże, zdrowy styl życia może pomóc zminimalizować to ryzyko.
- Otyłość– nadmiar tkanki tłuszczowej może prowadzić do insulinooporności, co zwiększa ryzyko cukrzycy typu 2. Utrzymanie prawidłowej masy ciała poprzez zdrową dietę i aktywność fizyczną to ważny element profilaktyki.
- Siedzący tryb życia – brak regularnej aktywności fizycznej może prowadzić do wzrostu masy ciała oraz zwiększać insulinooporność. Staraj się być aktywny co najmniej 30 minut dziennie, pięć dni w tygodniu.
- Niezdrowa dieta – bogata w tłuszcze nasycone, sól oraz proste węglowodany dieta sprzyja rozwojowi insulinooporności oraz otyłości. Stawiaj na zdrową, zrównoważoną dietę, bogatą w błonnik, białko, witaminy i składniki mineralne.
- Palenie tytoniu – palacze są narażeni na wyższe ryzyko cukrzycy, gdyż substancje zawarte w dymie tytoniowym mają negatywny wpływ na funkcjonowanie trzustki oraz wrażliwość komórek na insulinę. Rzucenie palenia to ważny krok w profilaktyce cukrzycy.
- Niektóre leki – pewne leki, jak np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kortykosteroidy czy diuretyki, mogą wpłynąć na równowagę hormonalną i zwiększyć ryzyko cukrzycy. Jeśli masz wątpliwości co do leków, które zażywasz, skonsultuj się z lekarzem.
Kluczem do uniknięcia cukrzycy jest właśnie profilaktyka – dbając o zdrową dietę, regularną aktywność fizyczną, utrzymanie odpowiedniej masy ciała oraz eliminowanie niezdrowych nawyków, możemy znacząco zmniejszyć ryzyko zachorowania na tę chorobę. Pamiętaj, że odpowiednie postępowanie profilaktyczne to inwestycja w długotrwałe zdrowie i wysoką jakość życia.
Jak walczyć z roztoczami w domu?
Całkowite wytępienie tych niewielkich pajęczaków nie należy do łatwych zadań, gdyż wymaga:
- zupełnego usunięcia kurzu, w którym żyją,
- obniżenia wilgotności powietrza do ok. 40-45% ,
- pozbycia się ich za pomocą niskiej ( ok. -20°C ) lub wysokiej ( ok. 60°C ) temperatury.
Możesz jednak walczyć z roztoczami w domu na bieżąco. Oto kilka sposobów, które warto wykorzystać w domu alergika:
- Odkurzaj dom tak często, jak tylko możesz. Pamiętaj, by na czas sprzątania otworzyć okna i założyć na twarz maseczkę chroniącą przed wdychaniem alergenów. Używaj odkurzacza nie tylko na podłodze, ale też na materacach i tapicerowanych meblach.
- Kurz najłatwiej ścierać wtedy, gdy jest mokry. Zanim się za to zabierzesz, spryskaj powierzchnię środkiem antystatycznym lub wodą.
- Pozbądź się zbędnych tekstylnych dekoracji (np. dywany czy zasłony), w których mogą namnażać się roztocza.
- Regularnie wietrz dom, szczególnie w sezonie grzewczym.
- Pamiętaj o częstym, najlepiej cotygodniowym praniu i dezynfekcji pościeli.
Czym są roztocza kurzu domowego?
Roztocza to nic innego jak mikroskopijnej wielkości pajęczaki, których środowiskiem życia jest kurz domowy. Żywiące się przede wszystkim złuszczonym naskórkiem ludzkim, zamieszkują miejsca, w których się znajduje, czyli przede wszystkim w pościeli, materacach, dywanach oraz pluszowych zabawkach . Rozwojowi roztoczy kurzu domowego sprzyja nie tylko dostęp do pożywienia, ale również określone warunki otoczenia, a dokładnie temperatura pomiędzy 20-25°C i względna wilgotność powietrza na poziomie 60-80%.
Wyróżnia się aż 45 tysięcy gatunków roztoczy, ale alergię wywołują jedynie te żyjące w kurzu domowym. Za najbardziej alergenne uznawane są gatunki Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae.
Choć roztocza kurzu domowego produkują aż 30 białek, które mogą uczulać, to nie one stanowią największe zagrożenie dla alergików. Są nim odchody zawierające dwa bardzo silne alergeny – Der p 1 i Der f 1 . Biorąc pod uwagę fakt, że łączna masa odchodów produkowanych przez jednego pajęczaka 200-krotnie przekracza masę jego ciała – jest to dość poważny problem.
Przyczyny anemii
Jeśli się zastanawiasz, jakie są przyczyny anemii, to postaram się to rozjaśnić. Na dzień dzisiejszy opisane zostały dwie przyczyny anemii. Pierwsza wiąże się z nadmiernym krwawieniem, druga zaś z upośledzoną produkcją krwinek czerwonych.
W przypadku tej pierwszej przyczyny anemii krwawienie może być ściśle powiązane z obfitymi miesiączkami (wbrew powszechnej teorii, że podczas menstruacji nie tracimy krwi).
Wówczas najlepszym rozwiązaniem będzie jak najszybsza wizyta u ginekologa, który przepisze Ci środki normujące miesiączki (niestety zazwyczaj są to pigułki antykoncepcyjne).
Dodatkowo przyczyną nadmiernego krwawienia mogą być drobne krwawienia wewnętrzne, takie jak wrzody, żylaki przełyku czy hemoroidy. W przypadku żylaków odbytu szczególne zaniepokojenie powinny w nas wzbudzić duże ślady ciemnej krwi zauważalne w ubikacji.
Wówczas może to świadczyć o tym, że krwawienie występuje w układzie pokarmowym (nie tak jak uważałyśmy z hemoroidów), a to jest niezwykle groźna dolegliwość. Podczas krwawienia wewnętrznego poziom żelaza bardzo szybko spada, przez co czujemy się osłabieni i mogą nam dokuczać zawroty głowy.
U niektórych osób anemia ma swoje podłoże w niewłaściwej diecie. U osób, których główny składnik diety stanowią fast foody i żywność wysoko przetworzona również mogą wystąpić upośledzenia produkcji krwinek czerwonych.
Jest to spowodowane niedoborami żelaza i kwasu foliowego. Takie niedobory mogą również wystąpić u weganów i wegetarianów, przez co osoby te powinny zadbać o właściwą suplementację.
