U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie walczyć z alergią
Jak walczyć z roztoczami w domu?
Całkowite wytępienie tych niewielkich pajęczaków nie należy do łatwych zadań, gdyż wymaga:
- zupełnego usunięcia kurzu, w którym żyją,
- obniżenia wilgotności powietrza do ok. 40-45% ,
- pozbycia się ich za pomocą niskiej ( ok. -20°C ) lub wysokiej ( ok. 60°C ) temperatury.
Możesz jednak walczyć z roztoczami w domu na bieżąco. Oto kilka sposobów, które warto wykorzystać w domu alergika:
- Odkurzaj dom tak często, jak tylko możesz. Pamiętaj, by na czas sprzątania otworzyć okna i założyć na twarz maseczkę chroniącą przed wdychaniem alergenów. Używaj odkurzacza nie tylko na podłodze, ale też na materacach i tapicerowanych meblach.
- Kurz najłatwiej ścierać wtedy, gdy jest mokry. Zanim się za to zabierzesz, spryskaj powierzchnię środkiem antystatycznym lub wodą.
- Pozbądź się zbędnych tekstylnych dekoracji (np. dywany czy zasłony), w których mogą namnażać się roztocza.
- Regularnie wietrz dom, szczególnie w sezonie grzewczym.
- Pamiętaj o częstym, najlepiej cotygodniowym praniu i dezynfekcji pościeli.
Czym są roztocza kurzu domowego?
Roztocza to nic innego jak mikroskopijnej wielkości pajęczaki, których środowiskiem życia jest kurz domowy. Żywiące się przede wszystkim złuszczonym naskórkiem ludzkim, zamieszkują miejsca, w których się znajduje, czyli przede wszystkim w pościeli, materacach, dywanach oraz pluszowych zabawkach . Rozwojowi roztoczy kurzu domowego sprzyja nie tylko dostęp do pożywienia, ale również określone warunki otoczenia, a dokładnie temperatura pomiędzy 20-25°C i względna wilgotność powietrza na poziomie 60-80%.
Wyróżnia się aż 45 tysięcy gatunków roztoczy, ale alergię wywołują jedynie te żyjące w kurzu domowym. Za najbardziej alergenne uznawane są gatunki Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae.
Choć roztocza kurzu domowego produkują aż 30 białek, które mogą uczulać, to nie one stanowią największe zagrożenie dla alergików. Są nim odchody zawierające dwa bardzo silne alergeny – Der p 1 i Der f 1 . Biorąc pod uwagę fakt, że łączna masa odchodów produkowanych przez jednego pajęczaka 200-krotnie przekracza masę jego ciała – jest to dość poważny problem.
Jak smog wpływa na nasze zdrowie?
Związki chemiczne wchodzące w skład smogu są niezwykle niebezpieczne dla ludzkiego organizmu. To realne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia człowieka. Częste oddychanie zanieczyszczonym powietrzem może powodować reakcje alergiczne oraz wpływać na pojawienie się wielu chorób układu krwionośnego, oddechowego i nerwowego. Częsta ekspozycja na smog obniża odporność organizmu, co szczególnie może być zauważalne wśród dzieci.
Zanieczyszczenia powietrza stanowią jedną z najważniejszych przyczyn dolegliwości ze strony układu oddechowego. Najbardziej niebezpieczne dla dróg oddechowych są pyły zawieszone PM10, PM2.5 benzo(a)piren i WWA.
Pyły PM10 (cząsteczki o średnicy poniżej 10 mikrometrów) osadzają się głównie w górnych drogach oddechowych i oskrzelach. Te, które docierają do płuc, mogą zaostrzać reakcje alergiczne oraz powodować pojawienie się kaszlu lub trudności z oddychaniem. Najnowsze dane wskazują negatywny wpływ pyłu PM10 na zdrowie kobiet w ciąży i samego płodu.
Z powodu swojego ultramałego rozmiaru jeszcze bardziej niebezpieczne dla człowieka są pyły PM2.5. Mają one zdolność przenikania bezpośrednio do krwi, co w konsekwencji może mieć istotny wpływ na przebieg i rozwój chorób serca, a nawet nowotworów – szczególnie płuc.
Benzo(a)piren to związek silnie rakotwórczy, który długotrwale kumuluje się w organizmie. Jest bardzo częstym skutkiem niskiej emisji, związanej ze spalaniem węgla, drewna i śmieci. Wywołuje podrażnienie oczu, gardła, nosa i oskrzeli. Może powodować choroby nadnerczy, zaburzenia w pracy wątroby i prowadzić do niepłodności.
Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne powstają przede wszystkim w wyniku niecałkowitego spalania węgla i drewna, a także w procesie wytwarzania spalin mechanicznych i emisji przemysłowych. Powstają również wskutek działania natury – np. podczas pożarów lasu. WWA wykazują działanie rakotwórcze, zaburzają procesy endokrynologiczne. U kobiet w ciąży zwiększają ryzyko poronienia, przedwczesnego porodu i nieprawidłowego rozwoju płodu.
Przyczyny anemii
Jeśli się zastanawiasz, jakie są przyczyny anemii, to postaram się to rozjaśnić. Na dzień dzisiejszy opisane zostały dwie przyczyny anemii. Pierwsza wiąże się z nadmiernym krwawieniem, druga zaś z upośledzoną produkcją krwinek czerwonych.
W przypadku tej pierwszej przyczyny anemii krwawienie może być ściśle powiązane z obfitymi miesiączkami (wbrew powszechnej teorii, że podczas menstruacji nie tracimy krwi).
Wówczas najlepszym rozwiązaniem będzie jak najszybsza wizyta u ginekologa, który przepisze Ci środki normujące miesiączki (niestety zazwyczaj są to pigułki antykoncepcyjne).
Dodatkowo przyczyną nadmiernego krwawienia mogą być drobne krwawienia wewnętrzne, takie jak wrzody, żylaki przełyku czy hemoroidy. W przypadku żylaków odbytu szczególne zaniepokojenie powinny w nas wzbudzić duże ślady ciemnej krwi zauważalne w ubikacji.
Wówczas może to świadczyć o tym, że krwawienie występuje w układzie pokarmowym (nie tak jak uważałyśmy z hemoroidów), a to jest niezwykle groźna dolegliwość. Podczas krwawienia wewnętrznego poziom żelaza bardzo szybko spada, przez co czujemy się osłabieni i mogą nam dokuczać zawroty głowy.
U niektórych osób anemia ma swoje podłoże w niewłaściwej diecie. U osób, których główny składnik diety stanowią fast foody i żywność wysoko przetworzona również mogą wystąpić upośledzenia produkcji krwinek czerwonych.
Jest to spowodowane niedoborami żelaza i kwasu foliowego. Takie niedobory mogą również wystąpić u weganów i wegetarianów, przez co osoby te powinny zadbać o właściwą suplementację.
Przyczyny cukrzycy — czy da się tego uniknąć?
Cukrzyca może być spowodowana różnymi czynnikami, a niektóre z nich są trudne do uniknięcia, jak np. genetyka. Niemniej jednak, istnieje wiele działań profilaktycznych, które możemy podjąć, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania. Oto nieco więcej informacji na temat poszczególnych czynników ryzyka:
- Genetyka – jeśli w Twojej rodzinie występowała cukrzyca, istnieje większe ryzyko, że i Ty możesz na nią zachorować. Jednakże, zdrowy styl życia może pomóc zminimalizować to ryzyko.
- Otyłość– nadmiar tkanki tłuszczowej może prowadzić do insulinooporności, co zwiększa ryzyko cukrzycy typu 2. Utrzymanie prawidłowej masy ciała poprzez zdrową dietę i aktywność fizyczną to ważny element profilaktyki.
- Siedzący tryb życia – brak regularnej aktywności fizycznej może prowadzić do wzrostu masy ciała oraz zwiększać insulinooporność. Staraj się być aktywny co najmniej 30 minut dziennie, pięć dni w tygodniu.
- Niezdrowa dieta – bogata w tłuszcze nasycone, sól oraz proste węglowodany dieta sprzyja rozwojowi insulinooporności oraz otyłości. Stawiaj na zdrową, zrównoważoną dietę, bogatą w błonnik, białko, witaminy i składniki mineralne.
- Palenie tytoniu – palacze są narażeni na wyższe ryzyko cukrzycy, gdyż substancje zawarte w dymie tytoniowym mają negatywny wpływ na funkcjonowanie trzustki oraz wrażliwość komórek na insulinę. Rzucenie palenia to ważny krok w profilaktyce cukrzycy.
- Niektóre leki – pewne leki, jak np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kortykosteroidy czy diuretyki, mogą wpłynąć na równowagę hormonalną i zwiększyć ryzyko cukrzycy. Jeśli masz wątpliwości co do leków, które zażywasz, skonsultuj się z lekarzem.
Kluczem do uniknięcia cukrzycy jest właśnie profilaktyka – dbając o zdrową dietę, regularną aktywność fizyczną, utrzymanie odpowiedniej masy ciała oraz eliminowanie niezdrowych nawyków, możemy znacząco zmniejszyć ryzyko zachorowania na tę chorobę. Pamiętaj, że odpowiednie postępowanie profilaktyczne to inwestycja w długotrwałe zdrowie i wysoką jakość życia.
