U nas zapłacisz kartą
Jak leczyć alergię kontaktową?
Lek na alergię skórną. Co powinny zawierać?
Jak leczyć alergię skórną? W zależności od danej jednostki chorobowej oraz nasilenia objawów, zaleca się eliminację lub ograniczenie ekspozycji na czynniki alergizujące, a jeśli to nie pomoże wdrożyć trzeba terapię z użyciem leków przeciwhistaminowych lub glikokortykosteroidów.
Początek treści sponsorowanej
Uciążliwe objawy alergii takie jak katar, łzawienie oczu czy wysypka towarzyszą nam przez cały rok. Dobrym sposobem na zwalczanie tych dolegliwości będzie lek w postaci tabletki z bilastyną, która działa przeciwhistaminowo, hamuje powstawanie bąbli oraz zmniejsza zaczerwienienia skóry. Lek przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży od 12. roku życia. KLIKNIJ TUTAJ i sprawdź jak zmniejszyć objawy alergii.
Koniec treści sponsorowanej
Niezwykle ważną rolę w mechanizmie reakcji alergicznych odgrywa histamina. Jest to amina będąca mediatorem stanów zapalnych.
Działa ona poprzez pobudzenie tzw. receptorów H, efektem czego są skurcze mięśni gładkich, zwiększenie przepuszczalności naczyń, obrzęki, zaczerwienienia, bąble i inne zmiany skórne wraz z towarzyszącym im bólem i świądem.
Leki przeciwhistaminowe blokują receptory H1, a tym samym hamują działanie histaminy. Są one dostępne między innymi w tabletkach, kroplach doustnych, syropach, roztworach do picia, kapsułkach. Na alergie skórne zaleca się stosować leki II generacji, takie jak cetyryzyna i kilka innych podobnych.
Drugą grupę leków stanowią glikokortykosteroidy, potocznie nazywane sterydami. Są to środki hormonalne wykazujące silne działanie przeciwzapalne, a dzięki temu skutecznie łagodzące objawy między innymi alergii.
Wielu pacjentów pyta o antybiotyki na alergię skórną. Należy wyjaśnić, że substancje antybiotyczne mają działanie przeciwbakteryjne i niekiedy przeciwgrzybicze. Stosowanie ich na alergię jest zatem całkowicie bezcelowe, co więcej, może być szkodliwe. Nadużywanie tego typu leków często prowadzi do zmniejszenia ich skuteczności przy różnych infekcjach.
Alergia kontaktowa – co to jest?
Alergia kontaktowa to rodzaj alergii, którą wywołuje kontakt skóry z tzw. haptenami, czyli drobnocząsteczkowymi substancjami . Jest zaliczana do reakcji nadwrażliwości typu opóźnionego (inaczej alergia typu IV/komórkowa). Mimo że hapteny mają zdolność wywołania alergii, różnią się od alergenów budową oraz sposobem wzbudzania odpowiedzi immunologicznej w organizmie. Są to proste związki o masie nieprzekraczającej 500 daltonów. Dzięki małym rozmiarom cząstek, w przeciwieństwie do alergenów, mogą przenikać nawet poprzez nieuszkodzony naskórek . Nie są rozpoznawane przez specyficzne przeciwciała, ale po wniknięciu do ustroju łączą się z endogennymi białkami, tworząc kompleksy immunologiczne . Układ odpornościowy alergika postrzega takie struktury jako potencjalne zagrożenie i odpowiada odczynem zapalnym, który może przejawiać się w postaci alergicznego wyprysku kontaktowego . Kompleksy białkowe z docierającymi do skóry haptenami powstają nieustannie także u zdrowych ludzi, ale w prawidłowych warunkach organizm potrafi wykazać wobec nich tolerancję immunologiczną.
Według najnowszych badań alergia kontaktowa może dotyczyć nawet 13-25% dzieci. Zmiany skórne o podłożu alergicznym są powszechniejsze wśród kobiet niż u mężczyzn. Podobna zależność występuje także u dzieci. Dziewczynki znacznie częściej dotyka alergia kontaktowa (12-28%) w porównaniu do chłopców (10-20%). Metale są najczęstszą przyczyną alergii kontaktowej w najmłodszej grupie wiekowej . Dzieci ze zdiagnozowanym atopowym zapaleniem skóry, łuszczycą oraz innymi dermatozami mają wyższe ryzyko rozwoju alergii kontaktowej.
Diagnostyka alergii kontaktowej
Złotym standardem w diagnostyce alergii kontaktowej są skórne testy płatkowe . Polegają one na naklejeniu na plecy pacjenta plastrów nasączonych badanymi substancjami. Podstawowy pakiet powinien zawierać przynajmniej cztery najczęściej uczulające metale: nikiel, chrom, pallad i kobalt . Plastry pozostawia się na skórze na 48 godzin . W tym czasie nie należy podejmować wzmożonego wysiłku fizycznego, korzystać z sauny ani polewać badanego obszaru wodą. Wyniki mają postać ewentualnych zmian skórnych w miejscach kontaktu z haptenami. Odczytuje się je w drugiej dobie, następnie po 72 lub 96 godzinach, a czasem nawet po 7 dniach, w celu wykrycia ewentualnej reakcji opóźnionej.
Podobnie jak w przypadku pozostałych chorób alergicznych, najważniejsza jest szczegółowa diagnostyka, która ujawni, jakie metale wywołują alergię kontaktową. Zalecaną metodą postępowania jest późniejsze unikanie uczulającego haptenu w codziennym życiu . Należy dopilnować, aby dziecko ze zdiagnozowaną alergią na metale:
- unikało noszenia metalowych ozdób, spinek do włosów, sztucznej biżuterii, zegarków czy bransoletek,
- odzież powinna zawierać jak najmniej elementów metalowych (nity, ćwieki, zamki błyskawiczne, metalowe guziki itp.), które mogłyby bezpośrednio stykać się ze skórą,
- w przypadku alergii u niemowląt niebezpieczne mogą być niklowane zatrzaski w śpioszkach i metalowe elementy zabawek,
- warto przyjrzeć się również stosowanym kosmetykom. Mimo że zgodnie z Europejskim prawem obecność niklu, chromu i kobaltu w kosmetykach jest zakazana, można znaleźć śladowe ilości tych pierwiastków w zabawkowych zestawach do makijażu, zwłaszcza w kolorowych cieniach do powiek,
- trzeba sprawdzić, czy sztućce, którymi jada dziecko, nie zawierają problematycznego metalu,
- jeśli dziecko cierpi na alergię na chrom, niewskazane jest noszenie skórzanego obuwia i pasków,
- alergie kontaktowe należy później uwzględnić przy wyborze szkoły zawodowej lub uczelni wyższej, ponieważ specyfika niektórych zawodów wiąże się z nieuniknionym kontaktem z pewnymi alergenami.
Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry - leczenie
Jak leczyć alergiczne kontaktowe zapalenie skóry? Dermatolog Dominika Ziółkowska-Banasik odpowiada:
Przede wszystkim najważniejsze jest przerwanie kontaktu z alergenem czyli w sytuacjach jednorazowych natychmiastowe mycie i płukanie skóry, a w sytuacjach przewlekłych unikanie kontaktu z substancją drażniącą.
W praktyce więc pacjenci z wypryskiem są zmuszeni do czytania etykiet kosmetyków, płynów do prania czy płukania, sprawdzania etykiet leków. W przypadku narażenia zawodowego konieczna bywa zmiana pracy.
Są jednak sytuacje, kiedy nie da się do końca wyeliminować alergenu z otoczenia na przykład w przypadku alergii na nikiel. Wówczas w sposób farmakologiczny musimy oszukiwać nasz układ odpornościowy stosując leki immunosupresyjne lub fototerapię - zwraca uwagę nasza specjalistka.
W przypadkach ostrych zmian stosuje się kremy lub maści zawierające glikokortykosteroidy lub inhibitory kalcyneuryny, substancje nawilżające czy złuszczające.
W przypadku nasilonego świądu włączamy również również leki przeciwhistaminowe. W wyjątkowych przypadkach, szczególnie gdy alergiczne kontakowe zapalenie skóry ma charakter ostry, posiłkować możemy się doustnymi glikokortykosteroidami - tłumaczy.
Niestety nie istnieje konkretna profilaktyka w przypadku alergicznego kontaktowego zapalenia skóry.
W przypadku osób narażonych, wskazane jest wyeliminowanie alergenu. Można również stosować delikatne, hipoalergiczne preparaty myjące - podpowiada dermatolog.
Dermatolog. Jest absolwentką Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Pracuje w Klinicznym Oddziale Dermatologii, Chorób Wewnętrznych i Alergologii w Zabrzu. Jest asystentem dydaktycznym w Śląskim Uniwersytecie Medycznym, gdzie przekazuje wiedzę z dziedziny dermatologii i wenerologii. Swoich pacjentów traktuje holistycznie, oceniając choroby skóry w odniesieniu do ogólnego stanu zdrowia. Szczególne zainteresowanie poświęca chorobom tkanki łącznej i leczeniu łuszczycy.
