U nas zapłacisz kartą
Objawy alergii na chemikalia - Poznaj symptomy i sposoby leczenia
Środki chemiczne – źródło alergenów
Substancji chemicznych używamy na co dzień. Są składnikiem nie tylko proszków, płynów, farb czy kosmetyków, ale także wielu produktów spożywczych. Takie środki mogą działać drażniąco i uczulająco, wywołując różne reakcje alergiczne. Często nie zdajemy sobie sprawy jak niebezpieczny może być kontakt naszego organizmu z bardzo silnym środkiem chemicznym. Objawy alergii pojawiają się nie tylko na skórze, ale zauważalne są w układzie oddechowym czy też pokarmowym. Dlatego też przestrzega się, aby tego typu chemia była zawsze zabezpieczona przed dziećmi.
Niektóre środki chemiczne mają silne działanie. Do grupy groźnych związków zalicza się żywice, terpentynę, wyroby gumowe oraz akrylowe. Kontakt z nimi może wywołać wyprysk skórny, świąd, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, nieżyt nosa oraz zapalenie spojówek. To samo dotyczy chemii zawartej w kosmetykach. Wszelkie konserwanty mogą spowodować problemy z układem pokarmowym. Już same opary chemicznych substancji mogą nas podrażnić. Reakcje alergiczne są zależne od stężenia środków i naszego organizmu.
Uczulenie na lateks – jak sprawdzić, czy lateks nas uczula?
Po kontakcie skóry z lateksem osoby uczulone na tę substancję mogą zaobserwować u siebie objawy w postaci wysypki. Należy jednak mieć świadomość, że podobne objawy mogą być wywołane przez inne substancje chemiczne zawarte w produkcie, a niekoniecznie przez lateks. Dlatego nie należy od razu przypuszczać, że przyczyną reakcji alergicznej jest lateks.
Aby rozpoznać uczulenie na lateks, stosuje się specjalistyczne testy skórne, takie jak:
- testy płatkowe polegające na umieszczeniu na skórze pleców 12 plastrów z antygenami. Po dwóch dniach noszenia plastrów lekarz ocenia reakcję skóry. Pojawienie się wysypki w postaci pokrzywki kontaktowej w miejscu kontaktu z antygenem wskazuje na alergię,
- testy punktowe, które są najpopularniejszą metodą diagnostyczną. Lekarz wykonuje niewielkie nakłucia na skórze pleców, wprowadzając w ten sposób alergen. Reakcję skóry ocenia się już po 20 minutach od przeprowadzenia testów skórnych,
- testy immunologiczne in vitro, uznawane za najbezpieczniejsze i najbardziej precyzyjne badanie diagnostyczne, jednak równocześnie jest ono najdroższe. Badanie polega na analizie próbki krwi pacjenta pod kątem reakcji na określone alergeny.
Alergia
O alergii mówi się, iż należy do „chorób cywilizacyjnych” XX i XXI wieku. Po raz pierwszy objawy alergii opisano już jednak w wieku XVIII – katar pojawiający się po kontakcie z sianem nazwano „gorączką sienną”. Nazwę alergia, wywodzącą się z greki (allos – odmienny, ergos – reakcja), zawdzięczamy natomiast wiedeńskiemu lekarzowi chorób dziecięcych Clemensowi von Piruetowi, który użył jej w 1906 r.
Istotą alergii jest nadmierna, nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego organizmu na występujące w środowisku substancje zwane alergenami, które u osób zdrowych nie wywołują żadnych oznak uczulenia.
Alergeny są zazwyczaj białkami wchodzącymi w skład komórek roślin lub zwierząt albo fragmentami substancji, takich jak niektóre leki czy lateks.
- pyłkach roślin (np. drzew, traw, zarodniki pleśni)
- pokarmach (np. cytrusach, mleku krowim, jajach, rybach, orzechach)
- organizmach zwierząt (sierści kota czy psa, jadzie pszczół, roztoczach kurzu domowego).
Do najczęściej alergizujących leków należą penicylina oraz leki przeciwbólowe, a uczulenie na lateks dotyczy głównie personelu medycznego (często używane rękawiczki, sprzęt medyczny).
- sezonowe (dotyczy to pyłków roślinnych mających swój charakterystyczny sezon pylenia)
- całoroczne (tak jak w przypadku alergenów roztoczy kurzu domowego, stale obecnych w naszym otoczeniu).
Co ciekawe, chory uczulony na alergeny pyłków roślinnych (np. brzozy) może jednocześnie reagować na przypominające je alergeny pokarmów (np. jabłka), co nosi nazwę reakcji krzyżowych.
Alergia wziewna - praktyczne rady
- W okresie pylenia zrezygnuj ze spacerów po lesie czy łące. Pracując w ogrodzie, noś maseczkę na nos i usta.
- Wróciwszy do domu, zmień ubranie (niech je wytrzepie ktoś z domowników), opłucz twarz, wyczyść nos.
- W ciągu dnia przebywaj w pomieszczeniach zamkniętych – zwłaszcza przy słonecznej, wietrznej pogodzie. Podczas upałów można uchylić okno, ale wtedy osłoń je firanką i spryskaj ją wodą.
- Mieszkanie wietrz wieczorem i zawsze po deszczu, bo wtedy jest mniej pyłków.
- Podczas jazdy autem zamknij okna i wlot powietrza.
- Unikaj dymu papierosowego, spalin, mocnych perfum – nasilają objawy alergii.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Wiek nie ma nic do rzeczy
Do niedawna lekarze byli przekonani, że alergia na pyłki rozwija się u dzieci dopiero od 7. roku życia (tych, u których wcześniej wystąpiła alergia pokarmowa), po czym w okresie młodzieńczym stopniowo ustępuje, by całkowicie zaniknąć w życiu dorosłym. Najnowsze badania wykazują jednak, że symptomy pyłkowicy mogą pojawić się już u 3-latków, jak i dopiero u 50-latków. Przebieg alergii może też zmieniać się z wiekiem – objawy mogą ulegać wyciszeniu lub nasileniu, mogą również dołączać się nowe alergeny.
Alergia wziewna: jak łagodzić objawy?
Gdy badania potwierdzą alergię, można dobrać leki, które złagodzą lub całkowicie stłumią objawy choroby. Dobre wyniki przynosi też odczulanie, ale w przypadku alergii na pyłki taką terapię przeprowadza się przed okresem kwitnienia roślin.
W leczeniu alergii wziewnej wykorzystuje się:
- leki antyhistaminowe – zawierają m.in. cetyryzynę lub loratadynę (blokują wytwarzanie histaminy odpowiedzialnej za reakcję alergiczną). Największą skuteczność wykazują wtedy, gdy zaczyna się je stosować co najmniej na kilka dni przed pyleniem uczulającej rośliny.
- kromony – działając na błonę śluzową, zapobiegają reakcji alergicznej: obrzękowi, skurczowi oskrzeli czy kichaniu. Stosowane są w postaci aerozoli, istnieją też krople do oczu, a nawet preparaty doustne dla chorych z alergią pokarmową.
- kortykosteroidy - to hormony kory nadnerczy silnie działające na układ odpornościowy i skutecznie usuwające objawy, ale mające wiele skutków ubocznych. Dlatego stosuje się je, gdy nie pomagają inne, bezpieczniejsze preparaty.
