U nas zapłacisz kartą
Objawy alergii na chemikalia - Poznaj symptomy i sposoby leczenia
Uczulenie na lateks (prezerwatywy) – objawy alergii
Prezerwatywy są powszechnie stosowanym środkiem antykoncepcyjnym, który ma za zadanie zapobiegać ciąży i zapewniać ochronę podczas stosunku seksualnego. Niestety, u niektórych osób lateksowe prezerwatywy mogą wywołać niepożądaną reakcję alergiczną. Objawy uczulenia na lateks, z którego wykonane są prezerwatywy, mogą objawiać się różnorodnie.
U kobiet kontakt z lateksem może spowodować m.in. zaczerwienienie, świąd, pieczenie oraz obrzęk błon śluzowych pochwy oraz warg sromowych. Z kolei u mężczyzn alergia na lateks może wywołać bolesny obrzęk członka oraz wysypkę. Dodatkowo, alergeny lateksowe unoszące się w powietrzu są w stanie spowodować łzawienie oczu, zapalenie spojówek, katar, a nawet duszący kaszel.
W niektórych przypadkach, objawy stosowania lateksowych prezerwatyw mogą ujawnić się z opóźnieniem, nawet po kilku dniach od kontaktu seksualnego. Wówczas na skórze pojawia się wysypka, szczególnie w miejscach, które miały bezpośredni kontakt z prezerwatywą. U kobiet są to zazwyczaj zewnętrzne wargi sromowe, pachwiny, podbrzusze oraz uda. U mężczyzn wysypka może wystąpić na mosznie i często towarzyszy jej silny obrzęk. Z tego powodu osoby uczulone na lateks powinny stosować prezerwatywy poliizoprenowe, wolne od tej substancji.
Uczulenie na lateks – jak sprawdzić, czy lateks nas uczula?
Po kontakcie skóry z lateksem osoby uczulone na tę substancję mogą zaobserwować u siebie objawy w postaci wysypki. Należy jednak mieć świadomość, że podobne objawy mogą być wywołane przez inne substancje chemiczne zawarte w produkcie, a niekoniecznie przez lateks. Dlatego nie należy od razu przypuszczać, że przyczyną reakcji alergicznej jest lateks.
Aby rozpoznać uczulenie na lateks, stosuje się specjalistyczne testy skórne, takie jak:
- testy płatkowe polegające na umieszczeniu na skórze pleców 12 plastrów z antygenami. Po dwóch dniach noszenia plastrów lekarz ocenia reakcję skóry. Pojawienie się wysypki w postaci pokrzywki kontaktowej w miejscu kontaktu z antygenem wskazuje na alergię,
- testy punktowe, które są najpopularniejszą metodą diagnostyczną. Lekarz wykonuje niewielkie nakłucia na skórze pleców, wprowadzając w ten sposób alergen. Reakcję skóry ocenia się już po 20 minutach od przeprowadzenia testów skórnych,
- testy immunologiczne in vitro, uznawane za najbezpieczniejsze i najbardziej precyzyjne badanie diagnostyczne, jednak równocześnie jest ono najdroższe. Badanie polega na analizie próbki krwi pacjenta pod kątem reakcji na określone alergeny.
Czym jest uczulenie na lateks?
Alergia na lateks (ang. latex allergy) jest reakcją organizmu na białka zawarte w lateksie, naturalnym polimerze pochodzenia roślinnego z kauczukowca brazylijskiego, który jest szeroko wykorzystywany w przemyśle. Chociaż alergia na lateks nie jest powszechna, może być niezwykle uciążliwa dla osób dotkniętych tą dolegliwością. W niektórych przypadkach reakcje alergiczne są stosunkowo łagodne i nie stwarzają zagrożenia dla życia i zdrowia pacjenta. Zdarza się jednak, że uczulenie jest na tyle poważne, że prowadzi do takich objawów jak obrzęk, trudności w oddychaniu czy nawet wstrząs anafilaktyczny.
Mechanizm alergii na lateks polega na tym, że układ odpornościowy reaguje na białka zawarte w lateksie jako na substancję obcą, co prowadzi do uwalniania histaminy i innych substancji związanych z reakcją alergiczną.
Alergia
O alergii mówi się, iż należy do „chorób cywilizacyjnych” XX i XXI wieku. Po raz pierwszy objawy alergii opisano już jednak w wieku XVIII – katar pojawiający się po kontakcie z sianem nazwano „gorączką sienną”. Nazwę alergia, wywodzącą się z greki (allos – odmienny, ergos – reakcja), zawdzięczamy natomiast wiedeńskiemu lekarzowi chorób dziecięcych Clemensowi von Piruetowi, który użył jej w 1906 r.
Istotą alergii jest nadmierna, nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego organizmu na występujące w środowisku substancje zwane alergenami, które u osób zdrowych nie wywołują żadnych oznak uczulenia.
Alergeny są zazwyczaj białkami wchodzącymi w skład komórek roślin lub zwierząt albo fragmentami substancji, takich jak niektóre leki czy lateks.
- pyłkach roślin (np. drzew, traw, zarodniki pleśni)
- pokarmach (np. cytrusach, mleku krowim, jajach, rybach, orzechach)
- organizmach zwierząt (sierści kota czy psa, jadzie pszczół, roztoczach kurzu domowego).
Do najczęściej alergizujących leków należą penicylina oraz leki przeciwbólowe, a uczulenie na lateks dotyczy głównie personelu medycznego (często używane rękawiczki, sprzęt medyczny).
- sezonowe (dotyczy to pyłków roślinnych mających swój charakterystyczny sezon pylenia)
- całoroczne (tak jak w przypadku alergenów roztoczy kurzu domowego, stale obecnych w naszym otoczeniu).
Co ciekawe, chory uczulony na alergeny pyłków roślinnych (np. brzozy) może jednocześnie reagować na przypominające je alergeny pokarmów (np. jabłka), co nosi nazwę reakcji krzyżowych.
Alergia wziewna: przyczyny, objawy i sposoby leczenia
Alergia wziewna powoduje alergiczny nieżyt nosa, zapalenie spojówek i kaszel. Jednak to nie są jedyne jej objawy. Alergię wziewną diagnozuje się na podstawie prostych testów skórnych. Postawienie prawidłowej diagnozy pozwoli uchronić się przed konsekwencjami, jakimi może być astma.
Spis treści
- Alergia wziewna: przyczyny
- Alergia wziewna: rodzaje alergenów
- Alergia wziewna: objawy
- Alergia wziewna a alergia krzyżowa
- Alergia wziewna: jak łagodzić objawy?
- Alergia wziewna: leki
- Alergia wziewna - praktyczne rady
Alergia wziewna wymaga leczenia, bowiem bez niego może doprowadzić do pojawienia się astmy. Najczęściej występuje alergia na pyłki roślin, roztocza kurzu domowego oraz sierść zwierząt. Statystyki dowodzą, że co 15–20 lat liczba alergików podwaja się. Skażenie powietrza związkami siarki i azotu osłabia system immunologiczny, a ponadto drażni błonę śluzową dróg oddechowych, ułatwiając przenikanie alergenów do błony śluzowej nosa, spojówek czy oskrzeli.
