U nas zapłacisz kartą
Objawy alergii na chemikalia - Poznaj symptomy i sposoby leczenia
Alergia wziewna - praktyczne rady
- W okresie pylenia zrezygnuj ze spacerów po lesie czy łące. Pracując w ogrodzie, noś maseczkę na nos i usta.
- Wróciwszy do domu, zmień ubranie (niech je wytrzepie ktoś z domowników), opłucz twarz, wyczyść nos.
- W ciągu dnia przebywaj w pomieszczeniach zamkniętych – zwłaszcza przy słonecznej, wietrznej pogodzie. Podczas upałów można uchylić okno, ale wtedy osłoń je firanką i spryskaj ją wodą.
- Mieszkanie wietrz wieczorem i zawsze po deszczu, bo wtedy jest mniej pyłków.
- Podczas jazdy autem zamknij okna i wlot powietrza.
- Unikaj dymu papierosowego, spalin, mocnych perfum – nasilają objawy alergii.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Wiek nie ma nic do rzeczy
Do niedawna lekarze byli przekonani, że alergia na pyłki rozwija się u dzieci dopiero od 7. roku życia (tych, u których wcześniej wystąpiła alergia pokarmowa), po czym w okresie młodzieńczym stopniowo ustępuje, by całkowicie zaniknąć w życiu dorosłym. Najnowsze badania wykazują jednak, że symptomy pyłkowicy mogą pojawić się już u 3-latków, jak i dopiero u 50-latków. Przebieg alergii może też zmieniać się z wiekiem – objawy mogą ulegać wyciszeniu lub nasileniu, mogą również dołączać się nowe alergeny.
Alergia
O alergii mówi się, iż należy do „chorób cywilizacyjnych” XX i XXI wieku. Po raz pierwszy objawy alergii opisano już jednak w wieku XVIII – katar pojawiający się po kontakcie z sianem nazwano „gorączką sienną”. Nazwę alergia, wywodzącą się z greki (allos – odmienny, ergos – reakcja), zawdzięczamy natomiast wiedeńskiemu lekarzowi chorób dziecięcych Clemensowi von Piruetowi, który użył jej w 1906 r.
Istotą alergii jest nadmierna, nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego organizmu na występujące w środowisku substancje zwane alergenami, które u osób zdrowych nie wywołują żadnych oznak uczulenia.
Alergeny są zazwyczaj białkami wchodzącymi w skład komórek roślin lub zwierząt albo fragmentami substancji, takich jak niektóre leki czy lateks.
- pyłkach roślin (np. drzew, traw, zarodniki pleśni)
- pokarmach (np. cytrusach, mleku krowim, jajach, rybach, orzechach)
- organizmach zwierząt (sierści kota czy psa, jadzie pszczół, roztoczach kurzu domowego).
Do najczęściej alergizujących leków należą penicylina oraz leki przeciwbólowe, a uczulenie na lateks dotyczy głównie personelu medycznego (często używane rękawiczki, sprzęt medyczny).
- sezonowe (dotyczy to pyłków roślinnych mających swój charakterystyczny sezon pylenia)
- całoroczne (tak jak w przypadku alergenów roztoczy kurzu domowego, stale obecnych w naszym otoczeniu).
Co ciekawe, chory uczulony na alergeny pyłków roślinnych (np. brzozy) może jednocześnie reagować na przypominające je alergeny pokarmów (np. jabłka), co nosi nazwę reakcji krzyżowych.
Leczenie uczulenia na lateks
Leczenie uczulenia na lateks obejmuje przede wszystkim immunoterapię, czyli tzw. odczulanie. Jej celem jest obniżenie poziomu wrażliwości organizmu na lateks poprzez stopniowe zwiększanie dawek alergenu, na który pacjent wykazuje reakcję. W kontekście alergii na lateks obiecujące wyniki wykazuje immunoterapia podjęzykowa, choć istnieje również możliwość zastosowania immunoterapii podskórnej. Mimo to obie te metody wciąż są traktowane jako eksperymentalne, a nie standardowe procedury lecznicze.
W przypadku pojawienia się objawów skórnych należy zastosować maść sterydową, np. maść z hydrokortyzonem, która jest dostępna w aptece bez recepty. Na katar sienny można zastosować steryd donosowy, np. w postaci mometazonu. Co ważne, osoby, u których reakcja alergiczna może być nasilona, powinny być zaopatrzone w adrenalinę w strzykawce. W sytuacji pojawienia się początkowych objawów wstrząsu anafilaktycznego, takich jak zawroty głowy czy kołatanie serca, należy jak najszybciej przerwać kontakt z alergenem i zaaplikować adrenalinę domięśniowo, najlepiej w udo.
Niezależnie od stopnia nasilenia reakcji alergicznych w przypadku uczulenia na lateks zawsze zaleca się eliminację kontaktu z materiałami zawierającymi lateks. Obejmuje to unikanie produktów takich jak prezerwatywy, rękawiczki czy odzież wykonane z lateksu, co ma na celu zapobieżenie wystąpieniu reakcji alergicznej.