U nas zapłacisz kartą
Sure, here you go -htmlCopy codeAlergia na silikon - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Pyłkowica – leczenie
Leczenie pyłkowicy polega przede wszystkim na unikaniu kontaktu z alergenami, ponieważ może to ograniczyć objawy schorzenia. Leczenie powinno być dopasowane do stadium ciężkości schorzenia i w porozumieniu z lekarzem.
Ciężkość schorzenia i przebieg pyłkowicy związany jest z ilością alergenów w powietrzu, dlatego warto znać kalendarz pyleń.
Leczenie przyczynowe obejmuje eliminację alergenu, a także immunoterapię (odczulanie). Odczulanie polega na wstrzyknięciu pod skórę lub podaniu pod język roztworu z alergenów roślinnych zaczynając od niewielkich dawek i stopniowo zwiększając. Ma to na celu zwiększenie tolerancji organizmu na pyłki i odbywa się wyłącznie w obecności lekarza. Jest to długotrwały proces i może trwać od 3 do 5 lat. Leczenie farmakologiczne polega na podaniu leków przeciwhistaminowych, które hamują wydzielanie histaminy jako głównego mediatora reakcji alergicznej odpowiedzialnej za objawy.
Kiedy pyli topola?
Najwyższe stężenie pyłku topoli w powietrzu odnotowuje się w marcu i w kwietniu. Jednak zdarza się, że sezon pylenia rozpoczyna się już w lutym. Uzależnione jest to m.in. od warunków atmosferycznych, a także regionu Polski. Jeśli jesteś alergikiem i masz uczulenie właśnie na topolę, postaraj się zaplanować aktywności na zewnątrz i wyjazdy tak, aby nie zbiegały się z okresem najsilniejszego pylenia.
Warto wspomnieć, że na przełomie maja i czerwca topola owocuje, wytwarzając przy tym biały, miękki puch, który jest roznoszony przez wiatr. Wiele osób w tym czasie doznaje silnych reakcji alergicznych i wini za to właśnie puch topoli, jednak to nie on jest winowajcą. Za katar sienny i inne alergiczne objawy pod koniec wiosny i latem odpowiadają pyłki traw – wzrost ich stężenia w powietrzu zbiega się z obecnością puchu topoli.
Pyłkowica – przyczyny
Przyczyną pojawienia się pyłkowicy jest uczulenie na pyłki roślin, które przez swój rozmiar dostają się do błony śluzowej nosa oraz spojówki, gdzie pojawiające się objawy należą do najczęstszych. Natomiast objawy ze strony oskrzeli występują głównie w momencie gdy alergeny mniejszych rozmiarów dostają się do dolnych dróg oddechowych. Dzieje się tak za sprawą uwalnianych alergenów z popękanych ziarenek pyłków roślinnych, które pod wpływem wilgoci pękają i uwalniają alergeny mniejszych rozmiarów. Podczas kontaktu alergenu z błoną śluzową nosa zostaje uwolniona histamina z komórek tucznych co prowadzi do wywołania objawów.
Chorobę wywołują alergeny pyłków roślin znajdujące się w powietrzu, które dopiero w wyższym stężeniu powodują wywołanie objawów. Choć u osób bardzo wrażliwych już niewielkie stężenie pyłków w powietrzu może je wywołać.
Pyłki roślin przez wzgląd na swój mały rozmiar dostają się do górnych dróg oddechowych i osadzają się na błonie śluzowej nosa i spojówkach. Objawy pyłkowicy występują najczęściej sezonowo, co roku (wiosna, lato) i związane są z nieżytem nosa oraz alergicznym zapaleniem spojówek. Nasilenie objawów zależne jest również ze stężeniem danego pyłku w powietrzu. Natomiast wraz z wiekiem objawy pyłkowicy stają się łagodniejsze.
Za wystąpienie objawów odpowiedzialna jest histamina a także inne mediatory reakcji natychmiastowej. Odpowiadają za rozszerzenie i zwiększenie przepuszczalności naczyń oraz obrzęk błony śluzowej co prowadzi do złej drożności nosa tzw. blokada nosa.
W późnej fazie schorzenia, dzięki mediatorom zapalenia utrzymuje się stan zapalny. Czego konsekwencją może być uczucie zatkania nosa, problemy z węchem, a także zwiększenie wrażliwości błony śluzowej nosa. Zwiększenie wrażliwości błony może prowadzić do zaostrzenia symptomów schorzenia w momencie kontaktu z np. dymem z papierosa, czy pod wpływem zmian temperatury albo podczas wysiłku.
Charakterystyczne i najczęstsze objawy schorzenia:
W pyłkowicy przeważają objawy nieżytu nosa, którego cechy charakterystyczne to obfity wodnisty katar, uczucie blokady nosa, świąd nosa rzadziej podniebienia oraz napadowe kichanie i problemy z węchem.