U nas zapłacisz kartą
Sure, here you go -htmlCopy codeAlergia na silikon - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Leczenie uczulenia na lateks
Diagnoza uczulenia na lateks opiera się przede wszystkim na wywiadzie, testach skórnych, testach płatkowych i badaniu laboratoryjnym próbki krwi. Niekiedy lekarz wykonuje dodatkowo próby prowokacyjne nosa i oskrzeli. Warunkiem skutecznego leczenia jest ograniczenie kontaktu z produktami zawierającymi w składzie lateks.
Jedyną metodą leczenia jest immunoterapia swoista. Stosowana jest ona wówczas, gdy ograniczenie kontaktu z alergenem nie jest możliwe. Polega na podawaniu szczepionek w równych odstępach czasu z coraz większą dawką czynnika alergizującego aż do całkowitego powstrzymania nieprawidłowej (nadreaktywnej) reakcji immunologicznej organizmu. Niestety immunoterapia jest procesem długotrwałym – leczenie może trwać nawet kilka lat.
- M. Kowalewski, M. L. Kowalski, Alergia na lateks, „Alergia, Astma Immunologia” 1997, nr 2 (2), s. 78–86.
- W. Kamińska, Alergia na lateks u pracowników służby zdrowia i możliwości jej ograniczania, „Bezpieczeństwo Pracy” 2002, nr 3, s. 4–7.
- K. Gembka, E. Cichocka Jarosz, Alergia na lateks – czynniki wywołujące, symptomatologia i postępowanie, „Alergia, Astma Immunologia” 2013, nr 18 (3), s. 151–163.
Alergia na lateks - przyczyny i czynniki ryzyka
W alergii na lateks bierze udział układ odpornościowy. Cząstki lateksu łączą się z białkami skóry, co prowadzi do wytworzenia substancji uczulających, które układ odpornościowy zapamiętuje. W konsekwencji do pojawienia się objawów alergii dochodzi po każdym następnym kontakcie z tą konkretną substancją uczulającą (niezależnie do jej dawki).
W grupie ryzyka wystąpienia alergii na lateks znajdują się - poza pracownikami służby zdrowia - pacjenci, którzy podczas pobytu w szpitalu są narażeni na częsty kontakt z tą substancją. Jak wynika z obserwacji lekarzy, dotyczy to zwłaszcza pacjentów z rozszczepem kręgosłupa z towarzyszącą przepukliną oponowo-rdzeniową (POR).
Objawy alergii na lateks mogą się pojawić także przy zastosowaniu prezerwatywy i innych przedmiotów wykonanych z tego materiału. Są to m.in. niektóre elementy odzieży, smoczki i gryzaczki dla dzieci, opony samochodowe czy uszczelki.
Na uczulenie na lateks narażone są także osoby, u których rozpoznano już alergię. Dotyczy to zwłaszcza osób mających:
- alergię na pyłki brzozy
- alergię na pyłki trawy
- alergię zboża
- alergię na bylicę
- alergię na ambrozję
Czym jest uczulenie na lateks?
Lateks jest składnikiem gumy naturalnej, wykorzystywanej do produkcji m.in. rękawic, prezerwatyw, masek twarzowych, smoczków czy balonów. Szczególnie wyraźny przyrost osób zgłaszających nieprawidłową reakcję organizmu po kontakcie z tym materiałem zaobserwowano w latach 70. XX w. Miało to związek ze zwiększonym stosowaniem jednorazowych rękawic lateksowych jako elementu profilaktyki AIDS i WZW (wirusowego zapalenia wątroby).
Za powstanie reakcji alergicznych odpowiedzialne są białka oraz substancje wykorzystywane w produkcji wyrobów lateksowych.Na rozwój alergii najbardziej narażone są dzieci z rozszczepem kręgosłupa ze względu na konieczność częstego cewnikowania i wykonywania operacji. Ponadto większa liczba alergii skórnych i wziewnych wywołanych lateksem pojawia się u pracowników służby zdrowia.
Warto wspomnieć, że pomiędzy lateksem a innymi alergenami zachodzi reakcja krzyżowa. Jest to sytuacja, gdy organizm reaguje uczuleniem w wyniku kontaktu z innym alergenem, który jest podobny do uczulających cząsteczek lateksu. Objawy alergii na składnik gumy naturalnej mogą pojawić się więc dopiero po spożyciu bananów, awokado, kiwi, brzoskwini, kasztanów jadalnych, ziemniaków i pomidorów.
Jak sobie radzić z alergią? 5 sprawdzonych sposobów
Leczenie alergii wymaga kompleksowego podejścia – podstawą skutecznej terapii jest opieka alergologa i ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza. Oprócz regularnego przyjmowania leków, bardzo ważne są także zmiany w stylu życia i unikanie alergenów. Poznaj 5 sprawdzonych sposobów radzenia sobie z alergią.
Uczulenie na lateks (prezerwatywy) – objawy alergii
Prezerwatywy są powszechnie stosowanym środkiem antykoncepcyjnym, który ma za zadanie zapobiegać ciąży i zapewniać ochronę podczas stosunku seksualnego. Niestety, u niektórych osób lateksowe prezerwatywy mogą wywołać niepożądaną reakcję alergiczną. Objawy uczulenia na lateks, z którego wykonane są prezerwatywy, mogą objawiać się różnorodnie.
U kobiet kontakt z lateksem może spowodować m.in. zaczerwienienie, świąd, pieczenie oraz obrzęk błon śluzowych pochwy oraz warg sromowych. Z kolei u mężczyzn alergia na lateks może wywołać bolesny obrzęk członka oraz wysypkę. Dodatkowo, alergeny lateksowe unoszące się w powietrzu są w stanie spowodować łzawienie oczu, zapalenie spojówek, katar, a nawet duszący kaszel.
W niektórych przypadkach, objawy stosowania lateksowych prezerwatyw mogą ujawnić się z opóźnieniem, nawet po kilku dniach od kontaktu seksualnego. Wówczas na skórze pojawia się wysypka, szczególnie w miejscach, które miały bezpośredni kontakt z prezerwatywą. U kobiet są to zazwyczaj zewnętrzne wargi sromowe, pachwiny, podbrzusze oraz uda. U mężczyzn wysypka może wystąpić na mosznie i często towarzyszy jej silny obrzęk. Z tego powodu osoby uczulone na lateks powinny stosować prezerwatywy poliizoprenowe, wolne od tej substancji.
Pyłkowica – leczenie
Leczenie pyłkowicy polega przede wszystkim na unikaniu kontaktu z alergenami, ponieważ może to ograniczyć objawy schorzenia. Leczenie powinno być dopasowane do stadium ciężkości schorzenia i w porozumieniu z lekarzem.
Ciężkość schorzenia i przebieg pyłkowicy związany jest z ilością alergenów w powietrzu, dlatego warto znać kalendarz pyleń.
Leczenie przyczynowe obejmuje eliminację alergenu, a także immunoterapię (odczulanie). Odczulanie polega na wstrzyknięciu pod skórę lub podaniu pod język roztworu z alergenów roślinnych zaczynając od niewielkich dawek i stopniowo zwiększając. Ma to na celu zwiększenie tolerancji organizmu na pyłki i odbywa się wyłącznie w obecności lekarza. Jest to długotrwały proces i może trwać od 3 do 5 lat. Leczenie farmakologiczne polega na podaniu leków przeciwhistaminowych, które hamują wydzielanie histaminy jako głównego mediatora reakcji alergicznej odpowiedzialnej za objawy.
