Alergiczny wyprysk pieluszkowy - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia

Pieluszkowe zapalenie skóry - ważna higiena

Ważnym elementem leczenia pieluszkowego zapalenia skóry jest odpowiednia higiena pupy dziecka. Częsta wymiana pieluch, mycie pupy i jej wietrzenie to podstawa. Najlepiej zaopatrzyć się w pieluchy, które mają funkcję "air", tzn. są wykonane z materiału przepuszczającego powietrze, dzięki czemu skóra dziecka może "oddychać".

Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.

Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.

Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.

POBIERZ PORADNIK! Darmowy poradnik, z którego dowiesz się, jak zmienia się ciało kobiety w ciąży, jak rozwija się płód, kiedy wykonać ważne badania, jak przygotować się do porodu. Pobieram >

Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) – przyczyny

  1. Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry
    • nikiel, np. biżuteria, wykończenia odzieży (zamki, guziki), okulary
    • chrom (metale, cement, skóra garbowana)
    • kobalt (metale, cement)
    • formaldehyd (odzież, lakier do paznokci, tworzywa sztuczne)
    • substancje zapachowe (perfumy, olejki eteryczne, kosmetyki)
    • balsam peruwiański (perfumy)
    • konserwanty (podłoże leków stosowanych miejscowo, kosmetyki)
    • przyśpieszacze wulkanizacji i przeciwutleniacze gumy (rękawiczki lateksowe, bielizna, buty, lycra, oleje techniczne)
    • leki (neomycyna, benzokaina)
    • barwniki (farby do włosów i tkanin)
    • kalafonia (kleje, papier, pokosty)
    • lanolina (kremy)
    • monomery akrylu (cement ortopedyczny).
      Czynniki ryzyka rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenie skóry nie są znane, ale wydaje się, że duże znaczenie ma predyspozycja genetyczna.
  2. Kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia
    Powstaje w wyniku kontaktu skóry ze stężoną substancją drażniącą (np. silne kwasy albo zasady, wybielacze) albo w wyniku przewlekłego działania mniej stężonej substancji powodującej wysuszenie skóry i uszkodzenie naskórka.
    Substancje drażniące:
    • mydła i detergenty
    • alkohole i środki odkażające
    • kwasy i ługi
    • rozpuszczalniki organiczne, smary, oleje techniczne, benzyna, olej napędowy
    • żywice i kleje
    • farby, tusze i werniksy
    • cement, beton, gips
    • środki owadobójcze i grzybobójcze
    • nawozy sztuczne
    • włókna szklane.
  3. Fotoalergiczne lub fototoksyczne kontaktowe zapalenie skóry
    Przyczyny fototoksycznego kontaktowego zapalenie skóry, to np. dziegieć, furokumaryny (np. psolareny stosowane leczniczo lub zawarte w owocach, zwłaszcza w limonkach i jarzynach), czerwień bengalska (stosowana w okulistyce), niesteroidowe leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, pochodne kwasu propionowego (np. ibuprofen).
    Przyczyny fotoalergicznego kontaktowego zapalenia skóry, to np. kosmetyki z filtrem UV, substancje zapachowe, środki odkażające, leki przeciwgrzybicze.

Jak się leczy pieluszkowe zapalenie skóry?

Leczenie pieluszkowego zapalenia skóry jest wielokierunkowe i w dużej mierze zależy od przyczyny warunkującej rozwój objawów. Obok opisanych poniżej zasad pielęgnacji, stosuje się przeciwzapalne leczenie miejscowe oraz (w ciężkich przypadkach) preparaty ogólne.

Preparaty sterydowe o działaniu przeciwzapalnym aplikuje się miejscowo w średnio nasilonych i ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy wyraźnych zapalnych zmianach skórnych. Stosowane są one, jeśli przyczyną wyprysku jest alergia oraz występuje ostra reakcja zapalna wynikajaca z podrażnienia. Jak wiadomo miejscowe preparaty sterydowe obarczone są wieloma działaniami niepożądanymi, a zatem zalecana jest ostrożność przy ich stosowaniu.

Należy unikać stosowania glikokortykosteroidów o dużej sile działania, w szczególności fluorowanych, ponieważ mogą powodować wystąpienie wspomnianych powyżej działań niepożądanych, zarówno miejscowych, jak i ogólnych (zaniki skóry, rozstępy, odbarwienia, przebarwienia skóry itd.).

Obecnie, zamiast leków sterydowych, stosuje się także miejscowe inhibitory kalcyneuryny, które nie powodują reakcji niepożądanych. W przypadku tej grupy leków należy zwrócić uwagę na pewne ograniczenia wiekowe. Oba sposoby leczenia powinny być zawsze zlecane i szczegółowo monitorowane przez lekarza prowadzącego.

W przypadku pieluszkowego zapalenia skóry, w którym stwierdza się zakażenie skóry drożdżakami, dużą skuteczność wykazują stosowane miejscowo preparaty przeciwdrożdżakowe. Z kolei w sytuacji, gdy doszło do zakażenia bakteryjnego, poprawę stanu skóry przynoszą miejscowe preparaty przeciwbakteryjne.

Jeśli zapalenie skóry ma ciężki przebieg, podejmuje się leczenie ogólne w celu opanowania stanu zapalnego, ograniczenia ewentualnego zakażenia bakteryjnego i/lub drożdżakowego oraz zmniejszenia u dziecka takich dolegliwości jak ból, świąd i pieczenie skóry.

  • antybiotyki
  • leki przeciwhistaminowe
  • leki uszczelniające naczynia
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie dziecka?

Całkowite wyleczenie jest możliwe, jeśli odpowiednio szybko zastosuje się właściwe leczenie miejscowe, a czasem również ogólne, zależnie od przyczyny występowania zmian skórnych. Konieczne jest zatem przeprowadzenie badania lekarskiego, które w niektórych przypadkach będzie uzupełnione dodatkowymi badaniami laboratoryjnymi.

Po przywróceniu zdrowego stanu skóry należy stosować się do zasad prawidłowej higieny i pielęgnacji okolicy pieluszkowej. Czasami wskazana będzie zmiana stosowanych pieluszek jednorazowych i/lub preparatów kosmetycznych na inne, mniej drażniące czy uczulające. W niektórych przypadkach konieczne będzie wprowadzenie odpowiedniej diety i zapobieganie biegunkom. Wszelkie wskazania zależeć będą od przyczyny rozwoju choroby oraz od indywidualnego przypadku dziecka.

Objawy pieluszkowego zapalenia skóry

Początkowo pieluszkowe zapalenie skóry może przypominać oparzenie słoneczne. Skóra w okolicach pieluszki jest zaczerwieniona, ma także wyższą temperaturę. Może również się łuszczyć. Z czasem jednak zapalenie się nasila, a wraz z nim pojawia się obrzęk oraz grudki i pęcherzyki. W niektórych sytuacjach w pęcherzykach znajduje się treść ropna. Jeśli natomiast na skórze pojawiają się strupki o żółtym kolorze, świadczy to najprawdopodobniej o zakażeniu bakteryjnym lub grzybiczym. Rodzice powinni pamiętać także, że pieluszkowe zapalenie skóry może rozprzestrzeniać się na podbrzusze a nawet górną część ud. Pieluszkowemu zapaleniu skóry towarzyszą także zmiany nastroju malucha. Jest on bardziej rozdrażniony, gdyż zapalenie jest bolesne i swędzące. Dlatego reakcja rodziców powinna być natychmiastowa.

Leczenie pieluszkowego zapalenia skóry uzależnione jest od przyczyny powstania zmian skórnych. Dlatego rodzice powinni jak najszybciej udać się z dzieckiem do pediatry, który może wykonać na przykład badania mykologiczne czy naskórkowe testy płatkowe. Jeśli przyczyną zapalenia okazuje się alergia, lekarz zleca najczęściej miejscowe aplikowanie preparatów sterydowych. W sytuacji, w której za pieluszkowe zapalenie skóry odpowiadają drożdżaki lub bakterie, rodzice mogą stosować przepisane przez pediatrę preparaty przeciwdrożdżakowe bądź przeciwbakteryjne. Należy jednak pamiętać, iż nie wolno używać tego typu maści na własną rękę – leki powinny być dostosowane do potrzeb dziecka, zapisane dla niego. Lekarz może przepisać także preparaty łagodzące, które zmniejszają świąd i pieczenie oraz ból.

Testy odbywają się poprzez naniesienie na przedramię niewielkich kropelek substancji zawierającej alergeny; przez kroplę płynu delikatnie nakłuwa się skórę, co umożliwia dotarcie alergenu do organizmu.

Czytaj dalej...

pod paskiem czy biżuterią u chorego uczulonego na nikiel, na rękach u sprzątaczki używającej środków czyszczących, na policzkach w miejscu, na który nałożono kosmetyk, który uczulił chorego pod wpływem opalania.

Czytaj dalej...

Pisaniem artykułów o tematyce medycznej zajmuję się, aby poszerzać wiedzę i świadomość pacjentów dotyczącą chorób, z którymi mogą się kiedyś zmierzyć lub też właśnie z nimi walczą, ponieważ wierzę, że największe efekty przynosi terapia oparta na partnerstwie.

Czytaj dalej...

metale przejściowe , cechujące się wysoką reaktywnością; zazwyczaj są to takie metale jak nikiel, chrom, kobalt, pallad; metale te mogą występować w biżuterii, ponadto na kontakt z nimi narażone są osoby zatrudnione w rozmaitych gałęziach przemysłu,.

Czytaj dalej...