Zdjęcia alergicznego wyprysku kontaktowego - Objawy, diagnoza i leczenie

Wyprysk kontaktowy niealergiczny

Wyprysk kontaktowy niealergiczny to pierwotna reakcja zapalna skóry, która jest skutkiem ekspozycji na egzogenne czynniki drażniące. Częstość występowania tego rodzaju wyprysku jest znacznie większa niż alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. Zmiany skórne mogą pojawić się u każdej osoby narażonej na działanie substancji drażniącej. Wyprysk kontaktowy niealergiczny spotyka się najczęściej u młodych kobiet. Występuje znacznie częściej u dzieci niż u dorosłych. Ekspozycja na czynniki drażniące jest możliwa zarówno w pracy, jak i w warunkach domowych.

Zmiany skórne w postaci niealergicznej powstają na drodze nieswoistej, na skutek działania substancji drażniących. Nie wymaga to wstępnego uczulenia. Zmiany wypryskowate mogą pojawić się u każdego człowieka. Ich wystąpienie zależy od czasu działania oraz stężenia danego czynnika drażniącego.

Do najczęstszych związków drażniących zalicza się m.in. wodę, mydła, cebulę, detergenty, oleje i rozpuszczalniki, skórki owoców cytrusowych oraz cebulki kwiatów.

Wyprysk kontaktowy – leczenie i profilaktyka

Podstawą profilaktyki oraz leczenia wyprysku kontaktowego jest unikanie styczności skóry z substancją wywołującą alergię lub podrażnienie skóry. Jest to możliwe m. in. dzięki wykonaniu skórnych testów płatkowych. W przebiegu alergicznego wyprysku kontaktowego leczenie sprowadza się przede wszystkim do stosowania leków przeciwzapalnych i przeciwalergicznych. Miejscowo stosowane są glikokortykosteroidy w postaci kremów i maści, zaś farmakoterapia ogólna to stosowane doustnie leki przeciwhistaminowe. Ciężki przebieg schorzenia może wiązać się z koniecznością zastosowania glikokortykosteroidów doustnych. W przypadku ostrego przebiegu wyprysku z silnym wysiękiem, konieczne jest stosowanie preparatów odkażających, np. kwasu bornego do wykonania okładów lub nadmanganianu potasu w formie leczniczych kąpieli. Natomiast w przebiegu przewlekłego wyprysku kontaktowego z nadmiernym rogowaceniem skóry warto sięgnąć po preparaty złuszczające na bazie mocznika czy kwasu salicylowego.

Gdy pojawia się wyprysk kontaktowy niealergiczny, leczenie sprowadza się do miejscowego stosowania glikokortykosteroidów, a także odpowiedniej pielęgnacji skóry, bazującej na emolientach.

Bibliografia:

  1. Langner A., Postepowanie terapeutyczne w wyprysku, Przew Lek 2000, 78 – 92
  2. Kręcisz B. i in., Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, Alergia 2014, 1: 19 – 24

Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) – przyczyny

  1. Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry
    • nikiel, np. biżuteria, wykończenia odzieży (zamki, guziki), okulary
    • chrom (metale, cement, skóra garbowana)
    • kobalt (metale, cement)
    • formaldehyd (odzież, lakier do paznokci, tworzywa sztuczne)
    • substancje zapachowe (perfumy, olejki eteryczne, kosmetyki)
    • balsam peruwiański (perfumy)
    • konserwanty (podłoże leków stosowanych miejscowo, kosmetyki)
    • przyśpieszacze wulkanizacji i przeciwutleniacze gumy (rękawiczki lateksowe, bielizna, buty, lycra, oleje techniczne)
    • leki (neomycyna, benzokaina)
    • barwniki (farby do włosów i tkanin)
    • kalafonia (kleje, papier, pokosty)
    • lanolina (kremy)
    • monomery akrylu (cement ortopedyczny).
      Czynniki ryzyka rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenie skóry nie są znane, ale wydaje się, że duże znaczenie ma predyspozycja genetyczna.
  2. Kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia
    Powstaje w wyniku kontaktu skóry ze stężoną substancją drażniącą (np. silne kwasy albo zasady, wybielacze) albo w wyniku przewlekłego działania mniej stężonej substancji powodującej wysuszenie skóry i uszkodzenie naskórka.
    Substancje drażniące:
    • mydła i detergenty
    • alkohole i środki odkażające
    • kwasy i ługi
    • rozpuszczalniki organiczne, smary, oleje techniczne, benzyna, olej napędowy
    • żywice i kleje
    • farby, tusze i werniksy
    • cement, beton, gips
    • środki owadobójcze i grzybobójcze
    • nawozy sztuczne
    • włókna szklane.
  3. Fotoalergiczne lub fototoksyczne kontaktowe zapalenie skóry
    Przyczyny fototoksycznego kontaktowego zapalenie skóry, to np. dziegieć, furokumaryny (np. psolareny stosowane leczniczo lub zawarte w owocach, zwłaszcza w limonkach i jarzynach), czerwień bengalska (stosowana w okulistyce), niesteroidowe leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, pochodne kwasu propionowego (np. ibuprofen).
    Przyczyny fotoalergicznego kontaktowego zapalenia skóry, to np. kosmetyki z filtrem UV, substancje zapachowe, środki odkażające, leki przeciwgrzybicze.

History and clinical evaluation are key, and the main goal is to collect as much information as possible and discern which cases require a histopathological diagnosis to direct the most appropriate treatment.

Czytaj dalej...

Wynika to ze szczególnych predyspozycji skóra oraz błony śluzowe w miejscach intymnych mają delikatną strukturę i dlatego charakteryzują się większą podatnością na uszkodzenia i zakażenia niż inne obszary ciała.

Czytaj dalej...

Osoby szczególnie narażone z uwagi na wykonywany zawód oraz częsty kontakt z alergenami i substancjami drażniącymi powinny stosować środki ochrony osobistej, na przykład rękawice czy odpowiednią odzież ochronną.

Czytaj dalej...

Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art.

Czytaj dalej...