U nas zapłacisz kartą
Antybiotyk w leczeniu trądziku różowatego - Skuteczne strategie i najnowsze odkrycia
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
Trądzik różowaty – czy jest zaraźliwy?
Wiele osób zastanawia się, czy trądzik różowaty jest zaraźliwy. Jak się okazuje: nie, nie jest. Oznacza to, że nie należy obawiać się kontaktu z chorą osobą. Pacjent z trądzikiem powinien jednak dbać o to, aby na dłoniach było możliwie jak najmniej bakterii, aby nie przenosić ich na twarz.
Zdarza się, że trądzik różowaty swędzi. Czasami można odczuwać też szczypanie, pieczenie i uczucie ściągania skóry. Najczęściej wszystkie te objawy dotyczą policzków, jednak nie pojawiają się jakoś regularnie. Zwykle występują one w okresie rumieniowo-naczyniowym choroby, który zwiastuje początek trądziku. Wówczas na twarzy mogą też pojawić się pajączki, czyli dobrze widoczne naczynia krwionośne. Uporczywe swędzenie może też wystąpić w okresie grudkowo-krostkowym choroby, kiedy na twarzy zaczynają widoczne zaczynają być pryszcze i grudki.
Po określeniu stopnia natężenia objawów spowodowanych przez trądzik różowaty, leczenie będzie przybierało formę odpowiednią do zaawansowania choroby. Trzeba też dostosować sposób postępowania do konkretnej osoby, bo u każdego pacjenta mogą dominować inne objawy trądziku różowatego oraz różne mogą być reakcje skóry i całego organizmu na wdrożone leki. Ogólny zarys najczęściej stosowanych metod leczenia został przedstawiony w tabeli.
W przypadku, gdy mamy niewielki trądzik różowaty, leczenie zazwyczaj obejmuje stosowanie preparatów miejscowych, zawierających metronidazol, kwas azelainowy lub sulfacetamid sodu i siarkę. Większość pacjentów dobrze odpowiada na te środki. Poprawę stanu cery udaje się uzyskać również dzięki wdrożeniu odpowiedniej pielęgnacji oraz unikaniu czynników nasilających objawy.
Jeżeli cierpimy na umiarkowany lub ciężki trądzik różowaty, leczenie zewnętrzne nie będzie wystarczające. Konieczne jest wdrożenie terapii ogólnej z zastosowaniem antybiotyków. Najczęściej są to antybiotyki z grupy tetracyklin (tetracyklina, doksycyklina). Jeżeli istnieją przeciwwskazania do stosowania tetracyklin lub nie są one skuteczne, wdrażane są takie leki doustne, jak erytromycyna, azytromycyna lub klarytromycyna. W sytuacji, gdy żaden antybiotyk na trądzik różowaty nie pomaga, podaje się izotretynoinę, lek będący retinoidem. Leczenie trądziku różowatego lekami doustnymi trwa zwykle wiele tygodni lub czasami miesięcy.
W najtrudniejszych stadiach trądziku różowatego powstają zmiany przerostowe, na przykład guzowatość nosa. Wskazane są wtedy zabiegi laserowe lub chirurgiczne.
Trądzik różowaty – leczenie naturalne
Przy trądziku różowatym leczenie naturalne również może okazać pomocne, szczególnie gdy dotychczas stosowane metody zawiodły lub pomogły tylko na krótko. Warto wypróbować na przykład picie ziół, które wspomagają wydalanie toksyn z organizmu. Należą do nich: ziele krwawnika, ziele fiołka trójbarwnego, ziele czystka, liść pokrzywy, ziele skrzypu, kwiat nagietka, owoc dzikiej róży. Dodatkowo wspomniane zioła mają także właściwości przeciwzapalne, a niektóre z nich uszczelniają naczynka krwionośne (dzika róża, fiołek trójbarwny). Najlepiej działają stosowane w mieszankach.
Co na trądzik różowaty? Trądzik różowaty należy leczyć, ale niestety nie ma preparatów, które raz na zawsze zwalczą tę chorobę. Celem terapii jest wyciszanie istniejących objawów, a następnie zapobieganie pojawieniu się nowych zmian. Leczenie niekiedy bywa żmudne i długotrwałe, i może nie przynosić rezultatów tak szybko, jak początkowo się spodziewaliśmy. Oprócz stosowania się do zaleceń dermatologa, wspomagająco warto sięgać po kosmetyki dostosowane do potrzeb cery i wprowadzić odpowiednie zmiany do stylu życia, aby w przyszłości cieszyć się zdrowszą skórą.
Bibliografia:
1. Gwieździński Z., Trądzik różowaty – patogeneza i leczenie, 1998
2. Gwieździński Z, Romańska-Gocka K., Etiopatogeneza i leczenie trądziku różowatego w świetle współczesnych poglądów,1997
3. Wolska H., Placek W., Trądzik różowaty – aktualne poglądy na etiopatogenezę i leczenie, 2016
4. Trznadel-Budźko E, Kaszuba A, Wieczorek M., Trądzik różowaty – etiopatogeneza, klinika oraz wybrane metody leczenia, 1999
5. Bakar O., Demircay Z., Yuksel M., Haklar G, Sanisoglu Y., The effect of azithromycin on reactive oxygen species in rosacea, 2007
Przyczyny trądziku różowatego
W zależności od charakteru i umiejscowienia zmian skórnych, wyróżnia się różne rodzaje trądziku:
- trądzik młodzieńczy,
- trądzik hormonalny,
- trądzik zaskórnikowy,
- trądzik grudkowy,
Ich genezą są zaburzenia gospodarki hormonalnej, która wpływa na wzmożoną pracę gruczołów łojowych. Szczególną odmianą choroby skóry jest trądzik różowaty. Przyczyny jego pojawienia się nie zostały do końca poznane. Na rozwój wpływ mają czynniki:
- genetyczne,
- immunologiczne,
- hormonalne.
Bez wątpienia przyczyniają się do tej choroby również:
- niektóre leki,
- używki,
- długotrwały stres,
- nieodpowiednia dieta,
- zła pielęgnacja.
Predyspozycje do zachorowania na trądzik różowaty mają osoby, które przeszły ciężką postać trądziku młodzieńczego oraz zmagają się z:
- cerą naczynkową,
- nadciśnieniem tętniczym,
- zaburzeniami układu pokarmowego.
Dolegliwości pojawiają się pod wpływem działania czynników zaostrzających, do których należą:
- nieodpowiednie pokarmy (ostre przyprawy, czekolada, mocna kawa, alkohol),
- ekspozycja na słońce,
- chlorowana woda.
