U nas zapłacisz kartą
Antybiotyk na trądzik różowaty - Skuteczne leczenie i najlepsze opcje
ACNEROSE
ODŻYWCZE DERMOKOSMETYKI NA TRĄDZIK RÓŻOWATY
W niektórych przypadkach mogą jednak występować poważne przeciwwskazania do ich zażywania, dlatego zamiennie zaleca się makrolidy, w tym: klarytromycynę, azytromycynę czy erytromycynę. Alternatywą dla nich są środki stosowane miejscowo (kremy, maści, żel na trądzik różowaty), które zawierają najczęściej metronidazol.
W wielu przypadkach zaleca się również żele i kremy lub miejscowe leki imidazolowe. Metronidazol znany jest powszechnie z leczenia rzęsistkowicy, znajduje także zastosowanie w leczeniu trądziku różowatego
Najczęściej gdy za chorobę odpowiadają pasożyty takie jak nużeniec, które- zakażone bakteriami- mogą przyczyniać się do wystąpienia trądziku różowatego. Metronidazol cechuje się bardzo dobrą skutecznością. Jego dodatkowym działanie, ważnym z punktu widzenia objawów trądziku różowatego, jest zmniejszanie widoczności naczyń krwionośnych. Leku nie można stosować dłużej niż trzy tygodnie.
8 Cynk może być pomocny w leczeniu trądziku różowatego
W jednym z badań stwierdzono, że cynk jest skuteczny w leczeniu trądziku różowego 14 , ale w innym nie odnotowano różnicy między grupą przyjmującą cynk, a grupą placebo 15 . Jako że leczenie wydaje się bezpieczne (nie wystąpiły skutki uboczne oprócz łagodnego rozstroju żołądka u kilku pacjentów w pierwszym badaniu), warto poświęcić co najmniej 3 miesiące i sprawdzić, czy przyniesie ono poprawę pod względem trądziku różowatego.
Ponieważ dawka stosowana w badaniach była dość wysoka, najlepiej skonsultować się z lekarzem, aby opracować jak najlepszą dawkę indywidualną. Warto też brać suplement miedzi, aby zapobiec niedoborowi. Sugerowana dawka: w zakończonym sukcesem badaniu stosowano dawkę 100 mg siarczanu cynku 3 razy dziennie. (Przeczytaj: 'Zajady - jakiej witaminy brakuje?')
Trądzik różowaty – leczenie należy wspomagać
Ważną rolę odgrywa wspomaganie leczenia trądziku różowatego różnymi metodami. Jednym z głównych zaleceń jest to, aby skupić się na eliminacji czynników, które mogą przyczyniać się do pogarszania zmian skórnych.
Należy więc unikać:
- wystawiania skóry na promieniowanie UV,
- palenia papierosów,
- picia alkoholu,
- spożywania gorących i mocno przyprawionych potraw,
- długotrwałego stresu,
- stosowania kosmetyków, które nie służą cerze.
Istotne jest świadome dobieranie produktów do codziennej pielęgnacji, aby nie nasilać objawów trądziku różowatego. Kosmetyki powinny działać na skórę delikatnie, łagodnie ją oczyszczać i nawilżać. Nie mogą niszczyć ochronnej warstwy lipidowej skóry ani przyczyniać się do rozszerzania naczynek. W składach kosmetyków warto szukać komponentów, które mają właściwości przeciwzapalne, obkurczające naczynka i antyoksydacyjne.
Dobrymi składami wyróżniają się na przykład dermokosmetyki marki Acnerose. W zestawie znajdziemy maść na trądzik różowaty z kwasem azelainowym, krem z bisabololem i wyciągami roślinnymi, tonik z glukonolaktonem oraz pastę na noc z ichtiolem. Odpowiednio dopasowana pielęgnacja poprawi stan skóry, zwłaszcza w początkowych etapach trądziku różowatego.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie trądziku różowatego?
Trudno jest osiągnąć całkowite wyleczenie zmian skórnych w przebiegu trądziku różowatego, choć za pomocą odpowiedniego leczenia można uzyskać długotrwałą remisję. Stosując odpowiednie leczenie preparatami miejscowymi, lekami doustnymi, zabiegi chirurgiczne (rhinophyma) lub laserowe można zminimalizować postęp choroby. Trądzik różowaty należy leczyć, ale nie ma preparatów, które raz na zawsze zwalczą chorobę. Celem terapii jest zmniejszenie i/lub usunięcie istniejących objawów, a następnie zapobieganie pojawieniu się nowych zmian.
U pacjentów z trądzikiem różowatym przeciwwskazane są takie zabiegi, jak: złuszczanie z użyciem kwasów owocowych, kwasu trójchlorooctowego, kwasu salicylowego. Powodują one przekrwienie skóry, co nasila i utrwala rumień, a także intensywne płatowe złuszczanie, któremu towarzyszy niemiłe uczucie pieczenia i palenia skóry. Niewskazane są także zabiegi rozgrzewające. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają.
