Wszystko, co musisz wiedzieć o atopowym zapaleniu skóry

Przyczyny AZS

Za rozwój atopowego zapalenia skóry odpowiadają czynniki genetyczne, immunologiczne, mikrobiologiczne, środowiskowe oraz defekt bariery naskórkowej.

Ryzyko rozwoju AZS u dzieci rodziców obciążonych atopią, czyli tych, u których występują lub rozpoznawano AZS, astmę, alergiczny nieżyt nosa, alergię pokarmową, jest wyższe niż u osób zdrowych.

Podstawowe grupy genów, których zaburzenia odpowiadają za powstanie AZS, to geny kodujące białka budujące naskórek oraz geny kodujące białka biorące udział w reakcjach immunologicznych/odpornościowych/zapalnych.

Filagryna jest jednym z białek tzw. koperty rogowej naskórka. Z filagryny powstaje czynnik naturalnie nawilżający skórę, zatem zmniejszenie ilości filagryny powoduje niedobór naturalnego czynnika nawilżającego i tym samym sprawia, że skóra jest sucha. Z brakiem filagryny związany jest także niekorzystny wzrost pH skóry. Z kolei podwyższone pH skóry stwarza niesprzyjające warunki dla syntezy lipidów (tłuszczy) wypełniających przestrzenie międzykomórkowe w najbardziej zewnętrznej warstwie skóry, czyli w warstwie rogowej.

Wykazano silny związek między mutacjami w genie kodującym filagrynę (FLG) a predyspozycją do rozwoju atopowego zapalenia skóry. Posiadanie mutacji w genie kodującym filagrynę związane jest także z podwyższonym poziomem IgE w surowicy, ciężkim przebiegiem AZS oraz współwystępowaniem astmy. Szacuje się, że do 40% osób chorujących na AZS posiada mutacje w genie kodującym filagrynę, co oznacza że na AZS można zachorować nawet w przypadku braku takiej mutacji.

Atopowe zapalenie skóry jest silnie związane z nieprawidłową funkcją niektórych składowych układu odpornościowego (immunologicznego), takich jak limfocyty, mastocyty, komórki Langerhansa. Wiodącą rolę odgrywają tu limfocyty Th2 (tzw. pomocnicze), które wytwarzają nadmierne ilości cytokin-interleukin – białek odpowiedzialnych za wzniecanie reakcji zapalnej (np. IL-4, IL-13) czy powstawanie świądu (IL-31). Równolegle z nimi nadmierną aktywność mogą przejawiać limfocyty Th17, Th22 i Th1, które produkują szereg cytokin zaangażowanych w powstanie i podtrzymywanie stanu zapalnego w skórze.

Czynniki immunologiczne

AZS jest związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem takich składowych układu immunologicznego jak: limfocyty, komórki Langerhansa czy mastocyty. Cechą charakterystyczną osób z AZS jest niedobór w skórze mechanizmów odporności nieswoistej. Obserwuje się w naskórku obniżoną ekspresję peptydów przeciwbakteryjnych oraz zmniejszenie ilości dermicydyny w pocie. Dużą rolę odgrywają limfocyty Th2, które wytwarzają nadmierne ilości cytokinin prozapalnych, odpowiedzialnych za wzniecanie reakcji zapalnej, a także pojawienie się świądu. Równolegle z Th2 aktywność mogą przejawiać TH17, Th22 czy TH1, których działanie powoduje podtrzymanie stanu zapalnego. Często, ale nie zawsze, występuje podwyższony poziom immunoglobuliny E w surowicy krwi. W naskórku osób chorych obniżona jest ekspresja receptorów rozpoznających substancje wytwarzane przez wirusy, bakterie, czy grzyby. Jest to tzw. defekt bariery naskórkowej. Skóra atopowa jest podatna na zasiedlanie przez mikroorganizmy i skłonna do nadkażeń. Charakteryzuje się również nadmierną utratą wody przez skórę. Mikrobiota skóry w AZS jest często zaburzona. W okresach zaostrzenia choroby dominuje gronkowiec złocisty. Często również dochodzi do nadkażeń S. aureus oraz infekcji grzybiczych spowodowanych przez Mallasezzia furfur, a także niedobór Bifidobacterium w jelicie pacjenta.

  • zanieczyszczenie środowiska,
  • toksyny,
  • alergeny pokarmowe,
  • infekcje bakteryjne, wirusowe oraz pasożytnicze,
  • temperatura i wilgotność powietrza,
  • alkohol, palenie papierosów,
  • stres i nieradzenie sobie ze stresem,
  • niekarmienie noworodka piersią (wzrasta ryzyko),
  • detergenty oraz kosmetyki,
  • konserwanty w żywności,
  • żywność przetworzona, prozapalna,
  • nadmierna higiena i zbyt częsty kontakt z wilgocią.

Atopowe zapalenie skóry u dziecka - zdjęcia


Ryc. 1. Typowa lokalizacja zmian skórnych u dziecka z AZS


Ryc. 2. Zmiany rumieniwo-grudkowe w okolicach podkolanowych u dziecka


Ryc. 3. Rozsiane zmiany wypryskowate na skórze przedramion i rąk


Ryc. 4. Swędzące zmiany wypryskowate w typowej dla AZS lokalizacji


Ryc. 5. Zmiany wypryskowate na skórze twarzy dziecka


Ryc. 6. Ogniska lichenizacji w obrębie skóry nadgarstków w przebiegu AZS

Jeśli jednak na ciele, szczególnie skóry dzieci i niemowląt, pojawiają się pęcherze i opuchnięcia, odpowiednia pielęgnacja nie wystarczy i niezbędna jest wizyta u dermatologa - przepisze on maści na atopowe zapalenie skóry dostępne na receptę.

Czytaj dalej...

Istotne znaczenie w łagodzeniu objaów ma także unikanie czynników drażniących, w tym mechanicznych syntetycznych włókien, wełny , fizycznych wysoka temperatura otoczenia, mała wilgotność czy chemicznych mydła, detergenty.

Czytaj dalej...

Egzema nie jest jednak zaraźliwa, czyli nie można się jej nabawić przez podanie dłoni czy dotykanie tych samych przedmiotów, z którymi miała styczność osoba zmagająca się z wypryskiem bo tak też czasem egzema jest nazywana.

Czytaj dalej...

W cięższych przypadkach znaczenie lecznicze ma fototerapia naświetlania promieniami ultrafioletowymi , a w erytrodermii wskazane są hospitalizacja dziecka i rozważenie terapii z użyciem silnych środków przeciwzapalnych nawet podawanych dożylnie.

Czytaj dalej...