U nas zapłacisz kartą
Skąd się biorą bąble na rękach? Tajemnice i sposoby ich leczenia
Jak wyglądają przęcherze oparzeniowe?
Oparzenie termiczne z bąblami
Nazywa się je różnie: bąble, pęcherze lub burchle. Tak czy inaczej, są dla nas nieprzyjemną pozostałością po spotkaniu ze źródłem ciepła, promieniowaniem lub substancją żrącą. Najczęstszą i najbardziej znaną przyczyną powstawania pęcherzy na skórze jest oparzenie termiczne drugiego stopnia. Jeżeli po oblaniu wrzątkiem czy olejem w miejscu uszkodzonym pojawiają się bąble, to znaczy, że mamy do czynienia z nieco głębszym oparzeniem. W przypadku poparzeń pierwszego stopnia skóra będzie tylko zaczerwieniona.
Bąble oparzeniowe są wypełnione płynem surowiczym. W ten sposób organizm buduje naturalną ochronę przed zakarzeniami, dlatego nie należy ich przebijać. Trzeba po prostu zaczekać, aż same zejdą.
Kiedy zbyt wcześnie pęknie pęcherz oparzeniowy, może dojść do zakażenia. Najlepiej jest od razu zdezynfekować to miejsce i zakryć czystym opatrunkiem. Bąbli nie dezynfekujemy, jednak jeśli nie pękną. Jeżeli burchel bardzo nam dokucza, to możemy poprosić lekarza czy może przebić go, zapewniając sterylne warunki.
Ponieważ oparzenia wrzątkiem czy olejem najczęściej zdarzają się podczas gotowania, to najbardziej są na nie narażone ręce, okolice kciuka i palca wskazującego oraz nadgarstka. To jeden z powodów, dla których oparzeni w ogóle decydują się przebić pęcherz.
Bąbel lub bąble oparzeniowe mogą się leczyć do około 2 do 3 tygodni. Po tym czasie pęcherz znika i prawdopodobnie unikniemy pojawienia się blizny. Dużo zależy od tego, czy było to powierzchniowe poparzenie wrzątkiem, czy głębokie oparzenie olejem.
Jak wyglądają burchle?
Zanim zaczniemy porównywanie pęcherzy oparzeniowych z innymi, dobrze będzie powiedzieć więcej o ich wyglądzie. W zależności od stopnia i źródła poparzeń będą wyglądać bardzo różnie. Od bąbla oparzeniowego o średnicy kilku milimetrów do wielkich burchli, przesłaniających sporą część kończyny. Z bąblami niedużej wielkości zwykle radzimy sobie we własnym zakresie. Wewnątrz znajduje się biały lub żółty płyn surowiczy, zwany też limfatycznym. To właśnie wypełnianie się miejsca tym płynem powoduje podniesienie naskórka i powstanie czegoś w rodzaju naturalnej poduszki ochronnej. Kiedy pęknie pęcherz, ten naturalny kompres zostaje zniszczony i zarazki mają bezpośredni dostęp do głębszych warstw naszej skóry.
Jak pozbyć się przebarwień na skórze dłoni?
Skuteczne leczenie plam na skórze zależy od rozpoznania źródła problemu. Niestety, nie wystarczą tu proste, domowe sposoby. Z pewnością warto skonsultować się z lekarzem dermatologiem, który za pomocą wywiadu medycznego i badania przedmiotowego określi najlepszą ścieżkę terapii lub skieruje Cię do innego specjalisty, np. medycyny estetycznej (jeśli przyczyny zmian są inne niż dermatologiczne). Przykładowo, plamy wątrobowe na dłoniach można usuwać laserowo, za pomocą krioterapii lub profesjonalnych peelingów chemicznych. Z kolei leczenie łupieżu pstrego opiera się na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych czy używaniu mydeł z kwasem salicylowym. W przypadku plam na dłoniach wywołanych bielactwem, elementem terapii są:
- maści i kremy sterydowe,
- leki immunomodulujące,
- terapia cząsteczkami światła ultrafioletowego.
W razie stwierdzenia AZS należy stosować profesjonalne kosmetyki o naturalnym składzie, dedykowane skórze atopowej, np. z ceramidami i lipidami. Warto sięgnąć po hipoalergiczną maść SWEDERM® HUDSALVA SENSITIVE przeznaczoną do łagodzenia tego typu schorzeń. Przynosi ukojenie nawet przy ekstremalnie suchej skórze dłoni - koi, wygładza naskórek i wspiera odbudowę warstwy hydrolipidowej. Wszystko to zasługa alantoiny, gliceryny oraz witaminy E w składzie. Zaletą maści jest również brak substancji zapachowych i barwników, które mogłyby potencjalnie podrażniać czy uczulać.
Jeśli przyczyną plam na dłoniach jest podrażnienie wywołane detergentami, należy znaleźć dla nich zamienniki o bardziej przyjaznym, naturalnym składzie. Na rynku istnieje mnóstwo ekologicznych środków czyszczących, które nie szkodzą skórze i są równie skuteczne w czyszczeniu zabrudzeń, co chemiczne produkty. Jeżeli podłożem zmian jest alergia na kosmetyki, usuń je ze swojej kosmetyczki. Postaw na hipoalergiczne żele, mydła i kremy do rąk pozbawione alkoholu, sztucznych barwników, konserwantów czy substancji zapachowych, które szkodzą Twojej skórze. Staraj się też nie narażać skóry na szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych. Pamiętaj, aby w mroźne dni zawsze zakładać rękawiczki. Z kolei latem smaruj dłonie ochronnym kremem z filtrem SPF.
Rodzaje pokrzywki
Z uwagi na sposób i powód powstawania, wyróżnia się wiele rodzajów pokrzywki.
Pokrzywka przewlekła to każdy rodzaj pokrzywki, który u chorego trwa dłużej niż sześć tygodni. Najczęściej pokrzywka w tej formie wywoływana jest przez choroby, infekcje, reakcje na leki.
Przeciwieństwem pokrzywki przewlekłej jest pokrzywka ostra, która trwa krócej niż sześć tygodni. Najczęściej są to zmiany skórne wynikające z reakcji alergicznych i czynników fizycznych.
Pokrzywka idiopatyczna to rodzaj pokrzywki, który występuje zarówno w wersji ostrej, jak i przewlekłej. To spontanicznie występujący na ciele chorego zespół zmian skórnych, których przyczyna jest niemożliwa do ustalenia. Co ciekawe, to właśnie pokrzywka idiopatyczna zaliczana jest do nawet 70% wszystkich rozpoznanych przypadków choroby. Częściej narażone są na nią kobiety, natomiast pokrzywka u dzieci rzadziej występuje w tej formie.
Wyróżnia się także pokrzywkę polekową, która pojawia się na skutek reakcji alergicznych lub niealergicznych (kiedy na przykład leki wpływają na rozwój już istniejącej pokrzywki idiopatycznej). Pokrzywka może pojawić się po antybiotyku, ale mogą ją wywoływać także farmaceutyki innych rodzajów.
Innym rodzajem pokrzywki jest pokrzywka cholinergiczna, która powstaje w odpowiedzi na wzrost temperatury ciała. Bezpośrednio łączy się ją z pokrzywką potową. Dotyka około 10% całego społeczeństwa.
Pokrzywkę, która pojawia się w przypadku otarć i podrażnień, nazywa się pokrzywką kontaktową. Bardzo często wpływ na jej powstanie mają ubrania - nie tylko sam materiał i jego faktura, ale na przykład barwniki użyte do farbowania tkaniny.
Odmiennym rodzajem pokrzywki jest pokrzywka fizyczna, stanowiąca zbiór tych pokrzywek, które powstają w wyniku reakcji na działania środowiska, jak na przykład pokrzywka słoneczna. Czasem w szereg pokrzywek fizycznych zalicza się także pokrzywkę cholinergiczną i kontaktową.
Diagnoza pokrzywki
- w tzw. pokrzywce cholinergicznej często są drobne
- w wywołanej wysiłkiem – olbrzymie (ta forma pokrzywki może być przyczyną wstrząsu anafilaktycznego)
- w pokrzywce wywołanej uciskiem – występują w miejscu kontaktu skóry np. z paskiem ciężkiej torby lub na stopach po długim marszu
- pokrzywka wibracyjna pojawia się u chorych pracujących np. z młotem pneumatycznym
- pokrzywka świetlna – po opalaniu.
Ważne dla lekarza jest także umiejscowienie zmian pokrzywkowych na ciele oraz czas zanikania zmian. Wielu chorych nie wie, jak długo obecne są zmiany (można obrysować bąbel długopisem i obserwować, kiedy zmiana zanika).
- to, kiedy i w jakich okolicznościach po raz pierwszy pojawiły się bąble pokrzywkowe
- częstość epizodów pokrzywki i określenie, jak długo wykwity się utrzymują
- związek z podróżami, sposobem spędzania wakacji czy weekendów
- wielkość, kształt i lokalizację bąbli pokrzywkowych
- to, czy występuje też obrzęk naczynioruchowy
- aktualnie lub niedawno przyjmowane leki i inne substancje (zarówno zlecone przez lekarza, jak i dostępne bez recepty, preparaty ziołowe, witaminowe, wzbogacające dietę i in.)
- związek czasowy między wystąpieniem pokrzywki a kontaktem z pokarmami (spożycie, dotknięcie)
- związek objawów z potencjalnymi czynnikami fizycznymi (np. narażenie na niską lub wysoką temperaturę, światło słoneczne), z wysiłkiem fizycznym lub poceniem
- zakażenia wirusowe dróg oddechowych, wątroby, mononukleozę zakaźną
- kontakt ze zwierzętami
- narażenie zawodowe na alergeny lub substancje drażniące (np. lateks, inne wyroby gumowe i kosmetyki), zapytaj o rodzaj pracy
- niedawne ugryzienia lub użądlenia przez owady
- narażenie na kontakt z alergenami kontaktowymi lub wziewnymi
- wszczepienie protez lub implantów w trakcie zabiegów chirurgicznych
- objawy ze strony innych układów
- rodzinne występowanie pokrzywki i atopii
- związek z cyklem miesiączkowym
- stres psychiczny, choroby psychiczne
- stosowanie używek: tytoniu (stosowanie tytoniów aromatyzowanych), alkoholu, kannabinoli
- dotychczas wykonywane badania diagnostyczne
- reakcję na dotychczasowe leczenie.
Spis treści:
- Co powoduje plamy na dłoniach? Objawy towarzyszące
- Jak pozbyć się przebarwień na skórze dłoni?
- Jak zapobiegać występowaniu plam na dłoniach? Pielęgnacja skóry dłoni
- Plamy starcze i wątrobowe. Czym są przebarwienia na skórze dłoni?
- O czym mogą świadczyć czerwone plamy na dłoniach?
- Jakie mogą być przyczyny brązowych plam na dłoniach?
Istnieje wiele mniej lub bardziej poważnych przyczyn pojawiania się niepożądanych plam na dłoniach. Biorąc pod uwagę kolor zmian, wyróżniamy:
- Czerwone plamy na dłoniach – jeśli towarzyszy im świąd i pieczenie, mogą świadczyć o uczuleniu na silne detergenty, używane podczas codziennych porządków w domu. W wielu przypadkach uczulać może też składnik zapachowy lub barwnik kosmetyków pielęgnacyjnych, takich jak np. mydło lub krem do rąk. Przyczyną podrażnień, uszkodzeń i zmiany kolorytu skóry dłoni bywają też środki dezynfekujące, np. z alkoholem, a także niekorzystne warunki atmosferyczne typu mróz i wiatr. Czerwone plamy na dłoniach obserwują u siebie również osoby chorujące na atopowe zapalenie skóry (AZS). Inna, możliwa przyczyna to reumatoidalne zapalenie stawów lub oparzenie słoneczne,
- Pomarańczowe i brązowe plamy na dłoniach – to często tzw. plamy starcze (inaczej plamy wątrobowe), które zwykle pojawiają się w starszym wieku. Są skutkiem nadmiernego gromadzenia melaniny, czyli barwnika skóry. Hiperpigmentację mogą sprowokować zioła i leki fotouczulające, nadmierna i długotrwała ekspozycja na wiązki światła, a także zaburzenia hormonalne, szczególnie w przypadku kobiet,
- Żółte plamy na dłoniach – mogą sygnalizować rozwój wielu chorób. Często świadczą o obecności łuszczycy, szczególnie jeśli występują również inne objawy, takie jak bruzdy, zgrubienia i pękająca skóra na palcach,
- Białe plamy na dłoniach – często są oznaką niedoboru melaniny. Mogą być objawem bielactwa nabytego, łupieżu pstrego, wywołanego drożdżakami. Zdarza się, że obecność jasnych plam na dłoniach jest wynikiem niedoboru witaminy D i wapnia.
