Skąd się biorą bąble na rękach? Tajemnice i sposoby ich leczenia
Spis treści:
- Co powoduje plamy na dłoniach? Objawy towarzyszące
- Jak pozbyć się przebarwień na skórze dłoni?
- Jak zapobiegać występowaniu plam na dłoniach? Pielęgnacja skóry dłoni
- Plamy starcze i wątrobowe. Czym są przebarwienia na skórze dłoni?
- O czym mogą świadczyć czerwone plamy na dłoniach?
- Jakie mogą być przyczyny brązowych plam na dłoniach?
Istnieje wiele mniej lub bardziej poważnych przyczyn pojawiania się niepożądanych plam na dłoniach. Biorąc pod uwagę kolor zmian, wyróżniamy:
- Czerwone plamy na dłoniach – jeśli towarzyszy im świąd i pieczenie, mogą świadczyć o uczuleniu na silne detergenty, używane podczas codziennych porządków w domu. W wielu przypadkach uczulać może też składnik zapachowy lub barwnik kosmetyków pielęgnacyjnych, takich jak np. mydło lub krem do rąk. Przyczyną podrażnień, uszkodzeń i zmiany kolorytu skóry dłoni bywają też środki dezynfekujące, np. z alkoholem, a także niekorzystne warunki atmosferyczne typu mróz i wiatr. Czerwone plamy na dłoniach obserwują u siebie również osoby chorujące na atopowe zapalenie skóry (AZS). Inna, możliwa przyczyna to reumatoidalne zapalenie stawów lub oparzenie słoneczne,
- Pomarańczowe i brązowe plamy na dłoniach – to często tzw. plamy starcze (inaczej plamy wątrobowe), które zwykle pojawiają się w starszym wieku. Są skutkiem nadmiernego gromadzenia melaniny, czyli barwnika skóry. Hiperpigmentację mogą sprowokować zioła i leki fotouczulające, nadmierna i długotrwała ekspozycja na wiązki światła, a także zaburzenia hormonalne, szczególnie w przypadku kobiet,
- Żółte plamy na dłoniach – mogą sygnalizować rozwój wielu chorób. Często świadczą o obecności łuszczycy, szczególnie jeśli występują również inne objawy, takie jak bruzdy, zgrubienia i pękająca skóra na palcach,
- Białe plamy na dłoniach – często są oznaką niedoboru melaniny. Mogą być objawem bielactwa nabytego, łupieżu pstrego, wywołanego drożdżakami. Zdarza się, że obecność jasnych plam na dłoniach jest wynikiem niedoboru witaminy D i wapnia.
Pokrzywka: przyczyny, objawy i leczenie
Pokrzywka to choroba, w przebiegu której powstają swędzące bąble na skórze, które przypominają bąble po poparzeniu pokrzywą. W większości przypadków występuje pokrzywka ostra, która trwa krócej niż 6 tygodni. Najczęściej wywołana jest alergią lub lekami. U większości chorych z ostrą pokrzywką zmiany ustępują bez żadnego leczenia. Pokrzywka przewlekła jest trudniejsza w leczeniu i rzadko udaje się zidentyfikować jej przyczynę.
Pokrzywka to choroba, w przebiegu której na skórze, pod wpływem zadziałania jakiegoś czynnika, tworzą się wypukłe blade bąble otoczone zaczerwienieniem. Bąble te przypominają zmiany, które powstają pod wpływem kontaktu skóry z pokrzywą – stąd nazwa. Pokrzywka powoduje silny świąd lub pieczenie skóry, jest niebolesna i ustępuje bez pozostawienia blizn czy przebarwień skóry.
U około połowy osób pokrzywce może towarzyszyć tzw. obrzęk naczynioruchowy. Obrzęk ten dotyczy tkanek podskórnych, np. ust, powiek, rąk, stóp, niekiedy genitaliów. Zwykle jest bardziej nasilony po jednej stronie ciała, a skóra jest niekiedy zaczerwieniona.
Często u chorych na pokrzywkę obserwuje się tzw. dermatografizm – w miejscach narażonych na niewielki uraz (np. zadrapanie, potarcie, uciśnięcie) pojawiają się bąble pokrzywkowe, np. w linii po potarciu skóry.
Bąble na skórze z płynem surowiczym
Obejmuje skórę i błony śluzowe. Powodowana jest pojawieniem się w układzie krążenia oraz w przestrzeniach międzykomórkowych naskórka nieprawidłowych przeciwciał, skierowanych przeciwko białkom tzw. desmogleiny (Dsg 1 i Dsg3). Wyróżnia się kilka postaci pęcherzycy, z których najcięższą jest „zwykła”.
W jej przebiegu występują kolejno po sobie takie objawy, jak:
- nadżerka w obrębie błon śluzowych jamy ustnej, z czasem coraz bardziej bolesna,
- ekspansja nadżerki na błony śluzowe krtani, spojówek, narządów płciowych, odbytu,
- wystąpienie dużych i bolesnych bąbli na ciele, wypełnionych surowicą, z tendencją do samoistnego pękania,
- powstawanie sączących nadżerek na skórze, w miejscu rozerwanych pęcherzy,
- narastające pieczenie i świąd,
Tego typu zmiany skórne rozlewają się na coraz większej powierzchni, mogą obejmować też twarz i owłosioną skórę głowy.
Sposoby leczenia pokrzywki
Terapia pokrzywki musi być prowadzona przez lekarza i należy unikać samoleczenia.
- Unikanie czynnika wyzwalającego (np. alergenu, czynnika fizycznego itp.), jeśli został zidentyfikowany. W razie pokrzywki pokarmowej konieczne może być zastosowanie diety eliminacyjnej (ustąpienie zmian skórnych następuje po 2–3 tyg.).
- Unikanie czynników nasilających lub wywołujących pokrzywkę: leki (kwas acetylosalicylowy, inne NSLPZ, opioidy), alkohol, stres psychiczny.
- Leczenie choroby podstawowej, jeśli pokrzywka ma charakter wtórny, czyli jest spowodowana inną chorobą.
Leczenie farmakologiczne
Podstawowymi lekami wykorzystywanymi w terapii pokrzywki są leki przeciwhistaminowe, które zmniejszają świąd skóry i powodują zanikanie bąbli pokrzywkowych. Leki przeciwhistaminowe skuteczne w leczeniu pokrzywki to: bilastyna, cetyryzyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna, loratadyna i rupatadyna.
U pacjentów z pokrzywką wywoływaną wysiłkiem fizycznym (z anafilaksją lub bez niej) lekarz może zalecić zapobiegawczo leki przeciwhistaminowe w celu zmniejszenia częstości występowania lub nasilenia objawów. Pacjentom, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna lub obrzęk naczynioruchowy krtani, lekarz może zalecić noszenie przy sobie ampułkostrzykawki z adrenaliną lub autowstrzykiwacza z adrenaliną do samodzielnego podania w razie konieczności.
Pokrzywka
Pokrzywka to niezwykle często występująca choroba skóry. Powodowane przez nią zmiany skórne do złudzenia przypominają te, które pojawiają się na ciele przy poparzeniu przez pokrzywę. To właśnie w wyniku tego podobieństwa przypadłość zyskała swoją nazwę!
Statystyki wskazują, że pokrzywka skórna to choroba, która występuje u nawet 25% populacji. Pomimo tego, że jest powszechnym schorzeniem, jej diagnostyka nastręcza czasem problemów.
Pokrzywka bywa mylona z różnymi chorobami skóry, wśród których wyróżnić warto na przykład świerzb.
Przyczyna problemów z diagnozowaniem choroby wynika z tego, że przyjmująca postać zaczerwienień wysypka skórna, obfitująca w drobne bąble na ciele i charakteryzująca się świądem, bardzo często powiązana jest z inną dolegliwością, w wyniku której powstają zmiany skórne. Mówiąc krótko - pokrzywka to równie często objaw innych chorób.
U nas zapłacisz kartą