U nas zapłacisz kartą
Skąd się biorą bąble na rękach? Tajemnice i sposoby ich leczenia
Jakie mogą być przyczyny brązowych plam na dłoniach?
Za ochronę skóry przed szkodliwym działaniem promieni UV odpowiada melanina, barwnik, który pochłania i rozprasza promienie słoneczne. Gdy odpowiedzialne za jego produkcję melanocyty funkcjonują nieprawidłowo, dochodzi do powstawania przebarwień.
W większości przypadków stopniowo pojawiające się plamy na dłoniach, głównie beżowe, brązowe lub żółte, są wynikiem nadmiernej ekspozycji na słońce, dlatego tak ważna jest dobra ochrona przed promieniowaniem UV. Tego rodzaju zmiany barwnikowe zwykle zaczynają być widoczne u osób starszych, ponieważ wraz z upływem lat dochodzi do zaburzeń pracy melanocytów. Brązowe plamy na dłoniach nie pojawiają się bezpośrednio po opalaniu czy wizycie na solarium. Na ich występowanie w przyszłości wpływa to, jak często narażamy skórę na słońce w ciągu całego życia.
Tworzeniu się plam na dłoniach sprzyjają także:
- zaburzenia hormonalne, dlatego plamy często pojawiają się u kobiet po ciąży lub w okresie menopauzy,
- przyjmowanie ziół lub leków o działaniu fotouczulającym, np. ziela dziurawca, niektórych leków zażywanych przy cukrzycy lub chorobach układu krążenia.
Niezwykle silne właściwości redukujące przebarwienia wykazuje witamina C. Jej najdroższą i najskuteczniejszą formę znajdziesz w maści do dłoni SWEDERM® HUDSALVA VIT C. To produkt niwelujący widoczność zmian pigmentacyjnych oraz starczych, a przy tym niezwykle odżywczy i intensywnie nawilżający skórę. Rozjaśnia przebarwienia, wygładza zmarszczki oraz działa silnie przeciwstarzeniowo.
Co trzeba robić po zakończeniu leczenia pokrzywki?
Ważnym elementem postępowania w pokrzywce jest ustalenie wywołujących ją czynników, co nie zawsze jest możliwe. Chory wymaga opieki nie tylko alergologa, ale i dermatologa. W razie rozpoznania którejś z chorób z kręgu alergii powinien regularnie się kontrolować i stosować do zaleceń lekarskich.
Istotną rolę u chorych z pokrzywką przewlekłą pełni edukacja. Pacjenci często są sfrustrowani świądem skóry i swoim wyglądem. Choroba utrudnia im pracę i zaburza sen. Nierzadko otoczenie uważa, że zmiany są zakaźne.
Ważne
Należy pamiętać, że u większości pacjentów zmiany ustąpią w przeciągu roku, nie są zakaźne, a terapia daje z reguły bardzo dobre efekty. Oczywiście, jeśli znany jest czynnik wywołujący pokrzywkę, należy go unikać.
Diagnostyka pokrzywki
Diagnostyka pokrzywki jest skomplikowana i czasochłonna, a i tak w przypadku pokrzywki przewlekłej jej przyczynę udaje się ustalić jedynie u około 20% chorych. Niektórzy badacze uważają, że rozpoznanie ostrej pokrzywki nie wymaga przeprowadzenia badań.
Wstępna diagnostyka pokrzywki przewlekłej obejmuje oznaczenie skierowanie pacjenta na badania krwi – oznaczenie OB lub CRP (badania te oceniają ogólnie obecność stanu zapalnego w organizmie), morfologii z rozmazem, prób wątrobowych, badania moczu, niekiedy oceny czynności tarczycy. Testy skórne lub kontaktowe z alergenami czy też badanie poziomu IgE we krwi wykonuje się u chorych z pokrzywką ostrą czy przewlekłą, którzy mieli w przeszłości pokrzywkę po kontakcie z jakimś alergenem.
Niekiedy lekarz na podstawie wywiadu i obecności innych objawów decyduje się na rzadsze badania: eozynofilię krwi oraz testy w kierunku tzw. chorób autoimmunologicznych, tarczycy, wirusowych zakażeń wątroby i innych schorzeń. U niektórych chorych wykonuje się tzw. test skórny z własną surowicą chorego. Wcześniej pobiera się od chorego jego własną krew, oddziela krwinki od reszty krwi, dzięki czemu pozostaje tzw. surowica – płyn, który nakłada się na nakłutą skórę przedramienia, podobnie jak przy testach skórnych z alergenami. Pojawienie się bąbla oznacza, że we krwi chorego obecne są przeciwciała – mają one znaczenie w powstawaniu pokrzywki. W ośrodkach specjalistycznych niekiedy wykonuje się próby prowokacyjne z pokarmem lub lekiem (a także z czynnikami powodującymi pokrzywki fizykalne).
Niekiedy konieczne jest wykonanie biopsji skóry – czyli wycięcie kilkumilimetrowego jej wycinka i zbadanie pod mikroskopem.