U nas zapłacisz kartą
"Pięć faktów o bąblach na palcach"
Jak pozbyć się przebarwień na skórze dłoni?
Skuteczne leczenie plam na skórze zależy od rozpoznania źródła problemu. Niestety, nie wystarczą tu proste, domowe sposoby. Z pewnością warto skonsultować się z lekarzem dermatologiem, który za pomocą wywiadu medycznego i badania przedmiotowego określi najlepszą ścieżkę terapii lub skieruje Cię do innego specjalisty, np. medycyny estetycznej (jeśli przyczyny zmian są inne niż dermatologiczne). Przykładowo, plamy wątrobowe na dłoniach można usuwać laserowo, za pomocą krioterapii lub profesjonalnych peelingów chemicznych. Z kolei leczenie łupieżu pstrego opiera się na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych czy używaniu mydeł z kwasem salicylowym. W przypadku plam na dłoniach wywołanych bielactwem, elementem terapii są:
- maści i kremy sterydowe,
- leki immunomodulujące,
- terapia cząsteczkami światła ultrafioletowego.
W razie stwierdzenia AZS należy stosować profesjonalne kosmetyki o naturalnym składzie, dedykowane skórze atopowej, np. z ceramidami i lipidami. Warto sięgnąć po hipoalergiczną maść SWEDERM® HUDSALVA SENSITIVE przeznaczoną do łagodzenia tego typu schorzeń. Przynosi ukojenie nawet przy ekstremalnie suchej skórze dłoni - koi, wygładza naskórek i wspiera odbudowę warstwy hydrolipidowej. Wszystko to zasługa alantoiny, gliceryny oraz witaminy E w składzie. Zaletą maści jest również brak substancji zapachowych i barwników, które mogłyby potencjalnie podrażniać czy uczulać.
Jeśli przyczyną plam na dłoniach jest podrażnienie wywołane detergentami, należy znaleźć dla nich zamienniki o bardziej przyjaznym, naturalnym składzie. Na rynku istnieje mnóstwo ekologicznych środków czyszczących, które nie szkodzą skórze i są równie skuteczne w czyszczeniu zabrudzeń, co chemiczne produkty. Jeżeli podłożem zmian jest alergia na kosmetyki, usuń je ze swojej kosmetyczki. Postaw na hipoalergiczne żele, mydła i kremy do rąk pozbawione alkoholu, sztucznych barwników, konserwantów czy substancji zapachowych, które szkodzą Twojej skórze. Staraj się też nie narażać skóry na szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych. Pamiętaj, aby w mroźne dni zawsze zakładać rękawiczki. Z kolei latem smaruj dłonie ochronnym kremem z filtrem SPF.
Jakie są metody leczenia wyprysku potnicowego?
Wyprysk potnicowy to choroba trudno poddająca się leczeniu. Najczęściej leczenie rozpoczyna się od stosowania silnie działających miejscowo glikokortykosteroidów. Doustne leki przeciwhistaminowe pomagają zmniejszyć świąd. W często nawracającej chorobie opcję terapeutyczną stanowi fototerapia PUVA. W przypadku stwierdzenia grzybicy stóp lub innych czynników przyczynowych należy wdrożyć odpowiednie leczenie.
Wyprysk potnicowy to choroba, w której alergeny mogą być zarówno pochodzenia zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Nikiel, kobalt i niektóre leki mogą powodować wystąpienie lub zaostrzenie zmian, więc unikanie ekspozycji na nie może zapobiec rozwojowi wyprysku potnicowego. Niemniej w większości przypadków trudno wykryć czynnik przyczynowy i profilaktyka nie jest możliwa. W przypadku odczynów na zakażenia grzybicze zmiany w obrębie dłoni cofają się po wyleczeniu grzybicy stóp.
Zobacz także
Wyprysk pieniążkowaty Wyprysk pieniążkowaty jest szczególną odmianą wyprysku kontaktowego. W części przypadków zmiany chorobowe związane są z nadwrażliwością komórkową na alergeny bakteryjne, zwłaszcza paciorkowcowe. Do czynników zaostrzających zmiany skórne należą nadmierne kąpiele i stosowanie wysuszających mydeł.
Objawy chorób skóry (wykwity skórne) Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Jak zapobiegać występowaniu plam na dłoniach? Pielęgnacja skóry dłoni
Pielęgnacja skóry dłoni nie jest skomplikowana ani czasochłonna. Istnieje wiele skutecznych sposobów. Ważne jednak, aby być w tych czynnościach systematycznym. By uniknąć zaczerwienień, podrażnień i pęknięć, nakładaj codziennie silnie nawilżający krem lub maść do rąk, np. SWEDERM® HUDSALVA VIT E. Kosmetyk niweluje uczucie ściągania, odżywia, nawilża i chroni skórę, bez pozostawiania nieprzyjemnego uczucia lepkości. Maść zawiera dużą zawartość gliceryny, masło Shea, witaminę E, bisabolol i alantoinę. Nadaje się do skóry suchej i odwodnionej.
Nie myj dłoni gorącą ani zbyt zimną wodą, z punktu widzenia zdrowia i kondycji skóry, najlepszy jest letni strumień. Podczas porządków w domu, takich jak ręczne mycie naczyń, podłóg czy toalety, zawsze staraj się zakładać gumowe rękawiczki. Pamiętaj o regularnym złuszczaniu - raz w tygodniu peelinguj dłonie, aby pozbyć się martwego naskórka.
Bąble na skórze – skąd się biorą i jak sobie z nimi radzić?
Bąble na skórze stanowią charakterystyczny objaw takich schorzeń, jak opryszczka, ospa, czy pęcherzyca. Wiele osób zastanawia się co mogą oznaczać bąble na skórze jak po oparzeniu, czy ugryzieniu komara. Zobacz, jakie są przyczyny ich powstawania – wodnych i ropnych. Dowiedz się, jak wyglądają zmiany skórne w poszczególnych chorobach.
- Bąble na skórze to wykwity, które pojawiają się w przebiegu różnych schorzeń infekcyjnych oraz alergicznych, a także czynników fizycznych, np. przy oparzeniach.
- Bąble na skórze są pęcherzami, które zazwyczaj są wypełnione treścią jałową (wodą lub osoczem) lub patologiczną (ropą).
- Wygląd i wielkość bąbli na skórze różni się w zależności od czynnika, jaki je wywołuje. Zazwyczaj bąble na skórze osiągają kilka milimetrów średnicy.
- Przyczyny bąbli na skórze
- Bąble na skórze jak po oparzeniu
- Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
- Bąble na ciele w przebiegu ospy wietrznej
- Bąble na skórze z płynem surowiczym
- Ropne bąble na skórze
Bąble na skórze z płynem surowiczym
Obejmuje skórę i błony śluzowe. Powodowana jest pojawieniem się w układzie krążenia oraz w przestrzeniach międzykomórkowych naskórka nieprawidłowych przeciwciał, skierowanych przeciwko białkom tzw. desmogleiny (Dsg 1 i Dsg3). Wyróżnia się kilka postaci pęcherzycy, z których najcięższą jest „zwykła”.
W jej przebiegu występują kolejno po sobie takie objawy, jak:
- nadżerka w obrębie błon śluzowych jamy ustnej, z czasem coraz bardziej bolesna,
- ekspansja nadżerki na błony śluzowe krtani, spojówek, narządów płciowych, odbytu,
- wystąpienie dużych i bolesnych bąbli na ciele, wypełnionych surowicą, z tendencją do samoistnego pękania,
- powstawanie sączących nadżerek na skórze, w miejscu rozerwanych pęcherzy,
- narastające pieczenie i świąd,
Tego typu zmiany skórne rozlewają się na coraz większej powierzchni, mogą obejmować też twarz i owłosioną skórę głowy.
