U nas zapłacisz kartą
Beta blokery a wypadanie włosów - Przyczyny, Skutki i Sposoby Zapobiegania
Terapie, które łączy ryzyko
Pomimo szerokiego zastosowania w wielu schorzeniach, leczenie beta-blokerami pociąga za sobą istotne ryzyko. Warto w tym zakresie zwrócić uwagę nie tylko na przeciwwskazania, ale także na objawy wynikające z nasilenia działania leku przy źle dobranych dawkach.
Silne działanie beta-blokerów na układ krążenia i wpływ, jaki mają na cały organizm wymaga bardzo precyzyjnego i zgodnego z zaleceniami lekarza dawkowania. Nieumyślne przedawkowanie beta-blokerów (wyłączając próby samobójcze) jest częstym powodem wezwania Zespołów Ratownictwa Medycznego. Starsi pacjenci, szczególnie z zaburzeniami pamięci, zażywający wiele leków kilka razy dziennie mogą pomylić się przy ich przyjmowaniu. Ryzyko wystąpienia bradykardii może doprowadzić nie tylko do omdlenia, ale również do stanu zagrożenia życia. Wielu pacjentów, którzy pomylili dawki i przyjęli większe ilości beta-blokerów jest hospitalizowanych na Szpitalnych Oddziałach Ratunkowych z powodu silnej, zagrażającej życiu bradykardii.
Wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji (ERC) 2021 przewidują algorytm postępowania u takich pacjentów. Określają one precyzyjnie postępowanie zarówno w przypadku bradykardii, jak również w przypadku wstrząsu anafilaktycznego, który dotyczy pacjentów przyjmujących beta-blokery. Chodzi o to, że u chorych przyjmujących β-blokery adrenalina może nie poprawić stanu klinicznego, dlatego w takich przypadku pomóc może podawany dożylnie glukagon.
Z kolei przy ciężkim zatruciu beta-blokerami, rekomendowanym postępowaniem według ERC jest terapia wysokimi dawkami insuliny. U pacjentów z ciężką bradykardią stosuje się także atropinę, a w przypadku niepokojących objawów takich jak wstrząs, omdlenie, niedokrwienie mięśnia sercowego czy w ciężkiej niewydolności serca – przezskórną elektrostymulację serca.
Co ciekawe, według niektórych badań podaż nieselektywnych beta-blokerów wiąże się z wystąpieniem nagłego wzrostu stężenia potasu. Stan ten nazywany jest hiperkaliemią i stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Aktualnie prowadzi się wiele badań, które mają doprecyzować tę korelację i być może hiperkaliemia dołączy do działań niepożądanych beta-blokerów.
Przyczyna 4. Leki
Częstym problemem jest też polekowe wypadanie włosów. Najpoważniejszym przykładem jest tutaj łysienie u pacjentów onkologicznych, którzy przechodzą radio- lub chemioterapię. Chemioterapia prowadzi do wypadania włosów, ponieważ oddziałuje na cały organizm. Radioterapia powoduje łysienie, jeśli naświetlana jest górna część ciała.
Polekowe wypadanie włosów może jednak pojawić się również w wyniku mniej radykalnych terapii. Dość często powodują je między innymi:
- Leki przeciwzakrzepowe (np. heparyna),
- Leki przeciwdrgawkowe,
- Leki immunosupresyjne,
- Beta-blokery (stosowane głównie w leczeniu choroby wieńcowej, niewydolności serca czy w nadciśnieniu tętniczym),
- Leki na obniżenie lipidów (przyjmowane przy miażdżycy, za wysokim stężeniu cholesterolu we krwi).
Łysienie nie pojawia się oczywiście u każdej osoby przyjmującej te leki, ale jeśli występuje, warto zainwestować w zabiegi odżywiające i wzmacniające włosy (np. mezoterapię), a jeśli problem jest bardzo nasilony, porozmawiać z lekarzem o zmianie leków.
Wypadanie włosów – niedobory pokarmowe
Bardzo duży wpływ na kondycję włosów ma zbilansowana, urozmaicona dieta. Dlaczego włosy wypadają z powodu diety? Niedobór chociażby jednego ze składników odżywczych może odbić się negatywnie na wyglądzie włosów. Najczęściej zauważalną jest także nasilona kruchość i łamliwość paznokci oraz pogorszenie stanu skóry. Traci ona blask i jędrność, jest poszarzała i przesuszona, ze skłonnością do podrażnień i trądziku. Szczególnie dotkliwie doświadczają tego osoby na monoskładnikowych i niskokalorycznych dietach. Należy zwrócić szczególną uwagę na odpowiednią podaż następujących związków:
- nienasyconych kwasów tłuszczowych,
- białek i aminokwasów,
- witamin: z grupy B, C, D, A i E,
- minerałów: wapnia, magnezu, cynku, miedzi.
W codziennej diecie nie powinno zatem zabraknąć nabiału i chudych mięs, ryb, olejów roślinnych, orzechów i nasion, warzyw i owoców oraz pełnoziarnistych produktów zbożowych. Włosy doskonale wzmocnią także zioła – skrzyp czy pokrzywa. A jeśli nie mamy pewności, czy nasza dieta zapewni włosom wszystkie niezbędne składniki odżywcze, można sięgnąć po odpowiednie suplementy.
Jak zahamować proces wypadania włosów?
Walka z wypadaniem włosów przyniesie efekt tylko jeśli zadziałamy od wewnątrz i od zewnątrz. Najważniejsza będzie dieta bogata w niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT), prawidłowe nawodnienie organizmu, owoce i warzywa pełne cennych makro i mikroelementów czy też produkty bogate w witaminy z grupy B takie jak: zielone warzywa, orzechy, jaja, mięso, wątróbka i ryby. Istotny jest również odpowiedni rytm dobowy, który pozwoli na prawidłową regenerację organizmu.
Walka z wypadaniem od zewnątrz to odpowiednia pielęgnacja czyli przede wszystkim:
- regularne stosowanie peelingu skóry głowy,
- szampondobrany do potrzeb skóry głowy,
- serum lub wcierkao wysoko skoncentrowanych składnikach aktywnych.
Kiedy przydatna będzie diagnostyka trychologiczna?
Czasami samodzielnie bardzo trudno jest ustalić właściwą przyczynę wypadania włosów. Jeśli w danym momencie nie znajdujemy się w toku silnej terapii (np. onkologicznej), a mimo to obserwujemy wyraźne ubytki owłosienia warto skonsultować problem w gabinecie trychologicznym.
W odróżnieniu od dermatologa (badającego szereg schorzeń skórnych) trycholog zajmuje się wyłącznie problemami związanymi ze skórą głowy i włosami. W trakcie diagnostyki trychologicznej wykonywane są specjalne zdjęcia mikroskopowe powiększenia skóry głowy i mieszków włosowych.
Oceniana jest m.in. właściwa faza wzrostu włosów i ich proporcje, a nawet analiza pierwiastkowa struktury włosa. Dzięki uzyskaniu tak wnikliwych danych, możliwe jest ustalenie prawdziwej przyczyny problemu wypadających włosów i zaprojektowanie spersonalizowanego planu pielęgnacyjnego.
Niestety, jeśli chodzi o działanie pewnych grup leków – dopiero ich odstawienie pozwoli na zahamowanie łysienia. Oczywiście, nie należy zaprzestawać przyjmowania przepisanych leków bez konsultacji z lekarzem specjalistą, jeśli jednak problem jest poważny- warto przedyskutować włączenie innych, alternatywnych preparatów.
Jeżeli dostrzegasz u siebie problem wypadających włosów, nie lekceważ go. Bezpośrednia przyczyna łysienia może być również źródłem wielu innych, pozornie niezwiązanych ze sobą chorób. Im szybciej ją zdiagnozujesz, tym szybciej będziesz mógł wdrożyć efektywne leczenie.
