U nas zapłacisz kartą
Biała chemia a wypadanie włosów - Przyczyny, Skutki i Rozwiązania
Jakie są kolory Chemioterapii – działanie i skutki uboczne różnych kolorów chemii:
– Czerwona Chemia
Chemia czerwona uznawana jest za najsilniej działający typ chemioterapii, co wiąże się też z najmniej komfortowymi skutkami ubocznymi odczuwalnymi przez pacjentów.
Skład: Kolor czerwony chemii w kroplówce nadają cytostatyki z grupy antracyklin – doksorubicyna lub epirubicyna. Bardzo często drugim składnikiem jest cyklofosfamid.
Skutki uboczne czerwonej chemii: wymioty, ból głowy, osłabienie, zmęczenie, wypadanie włosów. Pierwsze skutki uboczne pojawiają się po ok. 3 godzinach od podania chemii i trwają ok. 3 dni. Sporo pacjentek pyta o to kiedy wypadają włosy po chemii? Włosy na głowie najczęściej wypadają po tygodniu od pierwszego wlewu, dlatego warto rozważyć kupno specjalnej chusty/turbanu na czas i po chemioterapii . Lekarz powinien przypisać leki przeciwwymiotne.
Dawkowanie: Najczęstszym systemem podawania chemioterapii czerwonej są 4 wlewy, podawane co 3 tygodnie. Efekty uboczne podawania leków mogą się nasilić po każdym kolejnym wlewie.
– Biała Chemia
Chemia Biała to grupa leków, która zwykle jest dobrze tolerowana przez pacjentów. Leki w kroplówce są przezroczyste.
Skład: Najczęściej stosowane leki z tej grupy to bleomycyna czy paklitaksel.
Skutki uboczne białej chemii: w trakcie 3 dni od wlewu odczuwalne mogą być lekkie pobolewania w kościach, mięśniach – takie jak przy przeziębieniu oraz osłabienie. Po kilku wlewach pojawia się także nadwrażliwość zębów, paznokci, podrażnienie nerwów na końcówkach palców rąk i nóg co objawia się mrowieniem czy drętwieniem końcówek palców. Gdy to wystąpi nieco później widoczne mogą być przebarwienia na paznokciach. Gdy pojawi się mrowienie palców lekarz powinien przypisać pacjentowi np. Neurovit (witaminy B1, B6 i B12 w bardzo dużych dawkach – sprzedawane tylko na receptę). W trakcie podawania chemioterapii białej zaobserwować można także przerzedzenie czy wypadanie włosów. Najczęściej chemia biała stosowana jest po zakończeniu cyklu chemii czerwonej. Wypadanie włosów dotyczy wtedy głównie brwi, rzęs, rąk i nóg.
Biała chemioterapia (biała chemia) - skutki uboczne
Powszechne działania niepożądane związane z przyjmowaniem białej chemii:
- objawy grypopodobne,
- gorączka,
- wysypka,
- pokrzywka dermatograficzna,
- przebarwienia,
- wypadanie włosów,
- dreszcze,
- nudności,
- wymioty,
- zaburzenia psychiczne,
- dezorientacje,
- świszczący oddech,
- reakcje alergiczne,
- ciemnienie lub rogowacenie skóry,
- przebarwienia palców rąk i nóg.
Najpoważniejszym powikłaniem, pojawiającym się przy podaniu wysokiej dawki bleomycyny w białej chemii, jest zwłóknienie płuc oraz upośledzenie ich czynności.
Czytaj też:
- Chemioterapia: rodzaje. Jak działa chemioterapia?
- Chemioterapia doustna - tabletka zamiast kroplówki
- Jak się przygotować do chemioterapii - praktyczne rady
Biała chemioterapia (biała chemia) - co zawiera?
- raka płaskonabłonkowego głowy i szyi,
- raka szyjki macicy oraz zewnętrznych narządów płciowych,
- chłoniaków nieziarniczych o średniej i wysokiej złośliwości,
- raka jądra,
- wysięku w jamie opłucnej pochodzenia nowotworowego.
Substancje podawane we wlewach w trakcie białej chemioterapii należą do grupy leków cytostatycznych. Oznacza to, że są związkami chemicznymi wykorzystywanymi w lecznictwie onkologicznym do niszczenia komórek nowotworowych.
Niestety biała chemia atakując zmiany chorobowe uszkadza również zdrowe narządy i tkanki. Związane jest to z tym, że komórki nowotworowe są przekształconymi przez mutacje komórkami naszego ciała.
Bolesne i uciążliwe dla pacjenta działania niepożądane są wpisane w praktycznie każdy rodzaj terapii onkologicznej. Biała chemioterapia, mimo tego, iż w powszechnej opinii pacjentów jest łatwiejsza do zniesienia od czerwonej, również wywołuje niekorzystne reakcje organizmu.
Bleomycyna, będąca głównym składnikiem białej chemii, działa poprzez wywoływanie rozszczepienia nici DNA w komórkach nowotworowych. Przy wysokich stężeniach leku hamowana jest także synteza komórkowego RNA i białek.
Bleomycyna blokuje w ten sposób namnażanie się zmutowanych komórek oraz stymuluje proces samobójczej śmierci, czyli apoptozy. Ostatecznie podanie leku blokuje rozwój guza nowotworowego oraz zabija budujące go komórki.