U nas zapłacisz kartą
Biała chemia a wypadanie włosów - Przyczyny, Skutki i Rozwiązania
Biała chemioterapia (biała chemia) - skutki uboczne
Powszechne działania niepożądane związane z przyjmowaniem białej chemii:
- objawy grypopodobne,
- gorączka,
- wysypka,
- pokrzywka dermatograficzna,
- przebarwienia,
- wypadanie włosów,
- dreszcze,
- nudności,
- wymioty,
- zaburzenia psychiczne,
- dezorientacje,
- świszczący oddech,
- reakcje alergiczne,
- ciemnienie lub rogowacenie skóry,
- przebarwienia palców rąk i nóg.
Najpoważniejszym powikłaniem, pojawiającym się przy podaniu wysokiej dawki bleomycyny w białej chemii, jest zwłóknienie płuc oraz upośledzenie ich czynności.
Czytaj też:
- Chemioterapia: rodzaje. Jak działa chemioterapia?
- Chemioterapia doustna - tabletka zamiast kroplówki
- Jak się przygotować do chemioterapii - praktyczne rady
Biała chemia – skutki uboczne w trakcie chemioterapii
W trakcie chemioterapii mogą pojawić się różne dolegliwości (skutki uboczne), które są związane z uszkodzeniem zdrowych komórek i tkanek. Biała chemia jest zwykle dobrze tolerowana przez organizm, jednak nie pozostaje obojętna dla ogólnego zdrowia i samopoczucia. Związane z nią skutki uboczne nie występują u wszystkich pacjentów, a nasilenie objawów zależy od indywidualnej reakcji organizmu na podawane leki cytostatyczne.
Biała chemia powoduje najmniej skutków ubocznych. Najczęściej występujące skutki uboczne białej chemii to m.in.:
- utrata włosów,
- objawy grypopodobne,
- gorączka lub stan podgorączkowy,
- nudności i wymioty,
- ogólne osłabienie,
- uczucie zimna i dreszcze,
- objawy skórne (przebarwienia skóry, nadmierne rogowacenie, wysypka),
- objawy ze strony układu oddechowego (świsty oddechowe, zwłóknienie płuc),
- objawy ze strony układu nerwowego.
W przeciwieństwie do innych rodzajów chemioterapii biała chemia w niewielkim stopniu wpływa na organizm, oszczędzając m.in. komórki szpiku kostnego, co pozwala uniknąć poważnych powikłań leczenia.
Aby ograniczyć działania niepożądane chemioterapii i umożliwić regenerację organizmu, chemioterapia podawana jest w cyklach. Przerwy pomiędzy podawaniem leków przeciwnowotworowych to jeden ze sposobów na ograniczenie negatywnego wpływu farmaceutyków na zdrowe komórki i tkanki. W okresie leczenia bardzo ważny jest odpoczynek oraz odpowiednie odżywianie, które wspomaga regenerację organizmu. Pacjenci, u których pojawiają się objawy ze strony układu pokarmowego, a także brak apetytu, powinni stosować środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które pozwalają dostarczyć niezbędne składniki odżywcze w niewielkiej porcji łatwego do przyjęcia napoju.
Zioła na włosy – pokrzywa zwyczajna
Pokrzywa zwyczajna pomaga w pielęgnacji włosów – wzmacnia ich strukturę i poprawia ogólną kondycję, zapobiega wypadaniu i pobudza do wzrostu. Reguluje pracę gruczołów łojowych, poprawia ukrwienie skóry głowy.
Napary z pokrzywy stosowane są zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Można nimi przemywać skórę głowy oraz włosy, a także dodać kilka łyżeczek do ulubionego szamponu.
Przepis na napar z korzenia pokrzywy: 3 łyżki stołowe wsypać do garnka i zalać 3 szklankami wody. Następnie gotować pod przykryciem przez około 5 minut. Wypijać 1 szklankę naparu, najlepiej 3 razy dziennie.
Przepis na napar z liści: 1-2 łyżki stołowe pokrzywy zalać wrzącą wodą i parzyć pod przykryciem przez 15 minut. Wypijać po szklance naparu 2-4 razy dziennie.
Przepis na napar z mielonych liści pokrzywy: 0,5 łyżeczki liści w postaci mielonej zalać niewielką ilością ciepłej wody. Następnie wystudzić i wypić napar razem z osadem. Spożywać 3-4 razy dziennie.
Uwaga: Pokrzywa nie jest bezpieczna dla kobiet w ciąży – może wywołać poronienie.
Uwaga: Osoby chorujące na schorzenia nerek powinny skonsultować się z lekarzem.
Zioła na włosy – łopian
Łopian dzięki działaniu łagodzącemu i antyseptycznemu pozytywnie wpływa na kondycję skóry głowy – zmniejsza przetłuszczanie się włosów, koi podrażniony skalp, eliminuje problemy z łupieżem. Ziele odżywia i wzmacnia cebulki włosowe, zapobiega wypadaniu włosów i determinuje ich wzrost.
Przepis na napar: 1 łyżkę stołową korzenia włożyć do garnka i zalać 1 szklanką wody. Całość gotować przez około 10 minut pod przykryciem, a następnie odstawić na 30 minut i przecedzić. Napar stosować wewnętrznie 2-3 razy dziennie. W użytku zewnętrznym służy do przemywania włosów – stosować według potrzeby.
Przepis na płukankę: 2 łyżki stołowe korzenia łopianu należy umieścić w garnku i zalać 500 ml ciepłej wody. Następnie doprowadzić do wrzenia i gotować przez 5 minut na małym ogniu. Po upływie tego czasu odcedzić oraz wystudzić. Płukankę stosujemy na umyte włosy, a skórę głowy lekko masujemy. Kolejnym krokiem jest zawinięcie głowy ręcznikiem lub folią spożywczą – na około 5-10 minut. Na końcu rozczesać włosy i pozostawić do wyschnięcia, pamiętając o tym, aby nie używać suszarki.
Przepis na olej do włosów: 2-3 łyżki stołowe korzenia łopianu zalać połową szklanki oliwy. Odstawić w zaciemnione miejsce na około 3 tygodnie, a później przecedzić. Olej warto aplikować na włosy raz w tygodniu. Po jego nałożeniu należy na 30 minut owinąć włosy folią spożywczą i ręcznikiem. Na końcu szamponem umyć skalp oraz włosy – na całej długości. Olej nawilży łamliwe i wysuszone włosy oraz zregeneruje rozdwojone końcówki.
Uwaga: Łopian stosowany wewnętrznie nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Uwaga: Ze względu na hamowanie krzepliwości krwi łopianu powinny unikać osoby z zaburzeniami krzepliwości krwi.
Uwaga: Łopian może obniżyć stężenie glukozy we krwi.
K. Błecha, Nadmierne wypadanie włosów – racjonalna fitoterapia i suplementacja diety, Postępy Fitoterapii 22(1), 2021 (dostęp online) http://www.postepyfitoterapii.pl/wp-content/uploads/2021/05/pf_2021_070-073.pdf
Na czym polega chemioterapia?
Metoda leczenia raka dobierana jest do rodzaju nowotworu, stopnia złośliwości patologicznie zmienionych komórek oraz stopnia zaawansowania choroby. Na początkowym etapie choroby wystarczające dla pełnego wyleczenia może być przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego wycięcia guza wraz z marginesem zdrowych tkanek, jednak zaawansowany nowotwór wymaga zastosowania leczenia antynowotworowego, które pozwala zablokować cykl komórkowy oraz prowadzi do śmierci komórek nowotworu.
Chemioterapia to metoda leczenia, w której wykorzystywane są leki przeciwnowotworowe. Warto wiedzieć, że działają one w większym stopniu na komórki nowotworowe niż na komórki zdrowe, ponieważ zmienione komórki nowotworu cechują się nieco innym sposobem wzrostu, a także posiadają więcej wrażliwych na działanie chemioterapii receptorów. Do grupy najbardziej podatnych na działanie chemioterapii zdrowych komórek organizmu zaliczamy przede wszystkim komórki, które ulegają intensywnym podziałom np. komórki mieszków włosowych, komórki szpiku kostnego, a także komórki układu pokarmowego. Do skutków ubocznych większości rodzajów chemioterapii (podawania leków) zaliczamy m.in. wypadanie włosów, utratę naturalnej odporności organizmu, zaburzenia funkcji krwiotwórczych, a także brak apetytu, mdłości i wymioty.
Chemioterapia w trakcie leczenia nowotworu niszczy wszystkie obecne w organizmie komórki rakowe, działając na zmiany pierwotne, czyli ognisko choroby w narządzie lub układzie, w którym doszło do powstania pierwszej komórki nowotworowej oraz przerzuty. Celem chemioterapii jest całkowite wyleczenie pacjenta, czyli zniszczenie wszystkich obecnych w organizmie komórek nowotworu.
Chemioterapia może być stosowana jako jedyna metoda leczenia np. w sytuacji, gdy nie jest możliwe wykonanie operacji oraz jako leczenie wspomagające m.in. po wykonaniu zabiegu chirurgicznego usunięcia guza nowotworowego. Kluczowe podczas stosowania chemioterapii i innych metod leczenia nowotworowego jest ograniczenie ewentualnych skutków ubocznych terapii oraz zapewnienie jak największej skuteczności leczenia.
