U nas zapłacisz kartą
Biała chemia a wypadanie włosów - Przyczyny, Skutki i Rozwiązania
Biała chemia – skutki uboczne w trakcie chemioterapii
W trakcie chemioterapii mogą pojawić się różne dolegliwości (skutki uboczne), które są związane z uszkodzeniem zdrowych komórek i tkanek. Biała chemia jest zwykle dobrze tolerowana przez organizm, jednak nie pozostaje obojętna dla ogólnego zdrowia i samopoczucia. Związane z nią skutki uboczne nie występują u wszystkich pacjentów, a nasilenie objawów zależy od indywidualnej reakcji organizmu na podawane leki cytostatyczne.
Biała chemia powoduje najmniej skutków ubocznych. Najczęściej występujące skutki uboczne białej chemii to m.in.:
- utrata włosów,
- objawy grypopodobne,
- gorączka lub stan podgorączkowy,
- nudności i wymioty,
- ogólne osłabienie,
- uczucie zimna i dreszcze,
- objawy skórne (przebarwienia skóry, nadmierne rogowacenie, wysypka),
- objawy ze strony układu oddechowego (świsty oddechowe, zwłóknienie płuc),
- objawy ze strony układu nerwowego.
W przeciwieństwie do innych rodzajów chemioterapii biała chemia w niewielkim stopniu wpływa na organizm, oszczędzając m.in. komórki szpiku kostnego, co pozwala uniknąć poważnych powikłań leczenia.
Aby ograniczyć działania niepożądane chemioterapii i umożliwić regenerację organizmu, chemioterapia podawana jest w cyklach. Przerwy pomiędzy podawaniem leków przeciwnowotworowych to jeden ze sposobów na ograniczenie negatywnego wpływu farmaceutyków na zdrowe komórki i tkanki. W okresie leczenia bardzo ważny jest odpoczynek oraz odpowiednie odżywianie, które wspomaga regenerację organizmu. Pacjenci, u których pojawiają się objawy ze strony układu pokarmowego, a także brak apetytu, powinni stosować środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które pozwalają dostarczyć niezbędne składniki odżywcze w niewielkiej porcji łatwego do przyjęcia napoju.
Terapia nowotworowa a stan skóry głowy
Okres leczenia onkologicznego, ale również czas świeżo po zakończonej terapii może się również okazać czasem zmian dla stanu skóry głowy. Co się może z nią dziać?
Wiele osób w tym czasie uskarża się na nadmierne przesuszenie skóry. Pojawienie się nadmiernego łuszczenia może wystąpić na skutek uszkodzenia gruczołów łojowych, czego konsekwencją jest mniejsza produkcja sebum (naturalnej substancji nawilżającej), co przekłada się na niedostateczną ochronę skóry i włosów.
Często mówimy o nadmiarze sebum jako o niesprzyjającym warunku dla naszych włosów, ale musimy wiedzieć, że zarówno nadmiar jak i niedobór łoju są niewskazane dla odpowiedniego poziomu nawilżenia skóry.
Co więcej, przechodzenie chemioterapii, a następnie czas odrostu włosów po chemioterapii może się dodatkowo wiązać z:
- uczuciem ściągnięcia skóry głowy,
- świądem,
- powolniejszym odrostem włosowym.
Problemy świądu i uczucia ściągnięcia skóry mogą być następstwem wysuszenia skóry.
W celu niwelowania nieprzyjemnego uczucia możemy zdecydować się w pierwszej kolejności na proste techniki pielęgnacyjne, na przykład na używanie preparatów z humekantami, czyli substancjami odpowiadającymi za nawilżenie włosów i skóry (szampony, maski, odżywki, wcierki). Humekanty mają zdolność do wiązania wody i absorbowania jej z otoczenia. Mogą nimi być np. aloes, gliceryna, miód, kwas hialuronowy, mocznik.
Bardzo ważna jest też edukacja w zakresie pielęgnacji, zwrócenie uwagi na aspekty codziennej pielęgnacji: unikanie wycierania i szorowania mokrej skóry głowy i włosów w ręcznik (mokre włosy są najbardziej podatne na uszkodzenia, skóra głowy na podrażnienia), zalecanie masażu skóry pobudzającego przepływ krwi w skórze, stosowanie odpowiednich technik suszenia i czesania włosów.
Co jest jeszcze ważne w procesie codziennej pielęgnacji? Woda. Woda do mycia i pielęgnacji włosów powinna być przede wszystkim miękka, toteż jeśli naszym utrapieniem jest twarda, płynąca z kranu ciecz, możemy zadziałać na dwa sposoby: korzystać z dedykowanych kosmetyków lub działać bardziej kompleksowo – myć włosy w wodzie filtrowanej, która oddzieli nadmiar wapnia i magnezu.
Jakie są kolory Chemioterapii – działanie i skutki uboczne różnych kolorów chemii:
– Czerwona Chemia
Chemia czerwona uznawana jest za najsilniej działający typ chemioterapii, co wiąże się też z najmniej komfortowymi skutkami ubocznymi odczuwalnymi przez pacjentów.
Skład: Kolor czerwony chemii w kroplówce nadają cytostatyki z grupy antracyklin – doksorubicyna lub epirubicyna. Bardzo często drugim składnikiem jest cyklofosfamid.
Skutki uboczne czerwonej chemii: wymioty, ból głowy, osłabienie, zmęczenie, wypadanie włosów. Pierwsze skutki uboczne pojawiają się po ok. 3 godzinach od podania chemii i trwają ok. 3 dni. Sporo pacjentek pyta o to kiedy wypadają włosy po chemii? Włosy na głowie najczęściej wypadają po tygodniu od pierwszego wlewu, dlatego warto rozważyć kupno specjalnej chusty/turbanu na czas i po chemioterapii . Lekarz powinien przypisać leki przeciwwymiotne.
Dawkowanie: Najczęstszym systemem podawania chemioterapii czerwonej są 4 wlewy, podawane co 3 tygodnie. Efekty uboczne podawania leków mogą się nasilić po każdym kolejnym wlewie.
– Biała Chemia
Chemia Biała to grupa leków, która zwykle jest dobrze tolerowana przez pacjentów. Leki w kroplówce są przezroczyste.
Skład: Najczęściej stosowane leki z tej grupy to bleomycyna czy paklitaksel.
Skutki uboczne białej chemii: w trakcie 3 dni od wlewu odczuwalne mogą być lekkie pobolewania w kościach, mięśniach – takie jak przy przeziębieniu oraz osłabienie. Po kilku wlewach pojawia się także nadwrażliwość zębów, paznokci, podrażnienie nerwów na końcówkach palców rąk i nóg co objawia się mrowieniem czy drętwieniem końcówek palców. Gdy to wystąpi nieco później widoczne mogą być przebarwienia na paznokciach. Gdy pojawi się mrowienie palców lekarz powinien przypisać pacjentowi np. Neurovit (witaminy B1, B6 i B12 w bardzo dużych dawkach – sprzedawane tylko na receptę). W trakcie podawania chemioterapii białej zaobserwować można także przerzedzenie czy wypadanie włosów. Najczęściej chemia biała stosowana jest po zakończeniu cyklu chemii czerwonej. Wypadanie włosów dotyczy wtedy głównie brwi, rzęs, rąk i nóg.
Zioła na włosy – pokrzywa zwyczajna
Pokrzywa zwyczajna pomaga w pielęgnacji włosów – wzmacnia ich strukturę i poprawia ogólną kondycję, zapobiega wypadaniu i pobudza do wzrostu. Reguluje pracę gruczołów łojowych, poprawia ukrwienie skóry głowy.
Napary z pokrzywy stosowane są zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Można nimi przemywać skórę głowy oraz włosy, a także dodać kilka łyżeczek do ulubionego szamponu.
Przepis na napar z korzenia pokrzywy: 3 łyżki stołowe wsypać do garnka i zalać 3 szklankami wody. Następnie gotować pod przykryciem przez około 5 minut. Wypijać 1 szklankę naparu, najlepiej 3 razy dziennie.
Przepis na napar z liści: 1-2 łyżki stołowe pokrzywy zalać wrzącą wodą i parzyć pod przykryciem przez 15 minut. Wypijać po szklance naparu 2-4 razy dziennie.
Przepis na napar z mielonych liści pokrzywy: 0,5 łyżeczki liści w postaci mielonej zalać niewielką ilością ciepłej wody. Następnie wystudzić i wypić napar razem z osadem. Spożywać 3-4 razy dziennie.
Uwaga: Pokrzywa nie jest bezpieczna dla kobiet w ciąży – może wywołać poronienie.
Uwaga: Osoby chorujące na schorzenia nerek powinny skonsultować się z lekarzem.
