U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze po opalaniu - przyczyny i sposoby radzenia sobie z nimi
Burchle – różne przyczyny powstawania
Nie tylko oparzenia wrzątkiem
Termin "oparzenia" obejmuje nie tylko uszkodzenia tkanek wywołane wysoką temperaturą. Pełna definicja poparzeń to – uszkodzenie tkanek w wyniku działania energii przekraczającej możliwości obronne organizmu. Bąble na skórze jak po oparzeniu mogą być więc wynikiem oparzenia innego niż termiczne. Z bąblami możemy się spotkać po zbyt intensywnym opalaniu lub przebywaniu na słońcu. Mogą też pojawić się w wyniku zetknięcia z substancją chemiczną lub po ugryzieniu niektórych owadów.
Źródło oparzeń jest ważne, bo musimy wiedzieć jak leczyć skórę w każdym przypadku.
Uszkodzenie tkanek w wyniku działania promieni słonecznych należy do oparzeń w wyniku promieniowania. Głównym czynnikiem zagrażającym są promienie UV. Oparzenie z bąblami oznacza, że promienie przeniknęły dość głęboko przez naszą skórę. Dlatego nie można lekceważyć takiego objawu i trzeba udać się do lekarza.
Co do oparzenia chemicznego, to jego najczęstszą przyczyną w domu są środki na bazie chloru. Powstanie burchli po takim oparzeniu może być również niebezpieczne. Dlatego koniecznie trzeba się skonsultować z lekarzem.
Burchle powstałe w wyniku choroby lub podrażnienia
Oprócz pęcherzy oparzeniowych możemy się nabawić bąbli na skórze z różnych innych powodów. Jednym z dość częstych jest podrażnienie mechaniczne naskórka np. w zbyt ciasnych butach. Pojawia się w okolicach palca lub pięty. Ważną zaletą takiego bąbla jest to, że szybko znika. Rośnie już po kilku godzinach chodzenia w obcisłych butach, ale po kilku dniach ustępuje. Oczywiście pod warunkiem, że coś zrobimy z niewygodnymi butami. W przypadku burchla na nodze wiele osób decyduje się go przebić. Zwłaszcza jeżeli przed nami kolejny dzień zwiedzania czy następna wycieczka w góry. Trzeba to zrobić bardzo ostrożnie, z zachowaniem sterylnych warunków. Kiedy pęknie pęcherz w miejscu szczególnie narażonym na zetknięcie z brudem, może to prowadzić do poważnych powikłań.
Grzybica a oparzenie słoneczne
Jak rozróżnić, czy źródłem białych plamek jest zwykłe oparzenie słoneczne a nie grzybica? Po pierwsze, warto obejrzeć swoje ciało jeszcze przed opalaniem. Jeśli na nogach i innych partiach ciała zauważymy jakiekolwiek zmiany w postaci przebarwień czy plam, warto skonsultować to z dermatologiem. Jeśli dodatkowo skóra w miejscu plam jest sucha i zaczyna się łuszczyć, istnieje duże prawdopodobieństwo, że to właśnie jest grzybica.
Jak już zostało wspomniane, białe plamki na nogach po opalaniu mogą znikać samoistnie. Jeśli stosujemy różne sposoby na pozbycie się białych plam, także te domowe, a one mimo wszystko pozostają na skórze, nie można tego lekceważyć. Najlepiej od razu umówić się na wizytę do lekarza, a jeśli czas oczekiwania jest dość długi, warto stosować na zmienioną skórę przeciwgrzybicze preparaty bez recepty.
Należy pamiętać, że leczenie infekcji grzybiczych może być długie i żmudne, dlatego trzeba stosować się do zaleceń lekarza. Przy łupieżu pstrym zalecane jest nie tylko stosowanie leków do miejscowego stosowania na skórze. Ważne jest noszenie przewiewnych ubrań, a także unikanie ekspozycji skóry na promienie słoneczne – powinno się również unikać solarium.
Białe plamki na nogach a grzybica
Kiedy zauważymy białe plamki na nogach, może to również świadczyć o infekcji grzybiczej, np. łupieżu pstrym. Łupież pstry jest infekcją naskórka wywoływaną przez drożdżaki Pityrosporum ovale. Podstawowym objawem są rozsiane na skórze drobne plamki w kolorze jasnoróżowym lub brązowym. Po pewnym czasie plamki mogą łączyć się w większe płaty, zazwyczaj skóra w tych miejscach jest przesuszona, może się delikatnie łuszczyć.
Wydawać by się mogło, że tego objawu nie da się nie zauważyć – nic bardziej mylnego. Czasem nie zwracamy zbyt dużej uwagi na swoje ciało i drobne plamki możemy przeoczyć, nawet na nogach czy ramionach. Kiedy wystawimy nogi dotknięte łupieżem pstrym na promienie słoneczne, plamki odbarwią się i będą przypominać te, powstałe po zwykłym oparzeniu słonecznym.
Jeśli podejrzewamy, że przyczyną powstania plam na naszym ciele rzeczywiście może być grzybica, należy niezwłocznie udać się do dermatologa. Będzie mógł on potwierdzić lub wykluczyć nasze podejrzenia i w razie potrzeby wybierze odpowiednią metodę leczenia. Przy łupieżu pstrym należy przede wszystkim nosić przewiewne ubrania oraz unikać słońca (dotyczy to także opalania w solarium). Warto wspomóc leczenie stosując specjalistyczną emulsje z serii Pityver.
Jak wyglądają przęcherze oparzeniowe?
Oparzenie termiczne z bąblami
Nazywa się je różnie: bąble, pęcherze lub burchle. Tak czy inaczej, są dla nas nieprzyjemną pozostałością po spotkaniu ze źródłem ciepła, promieniowaniem lub substancją żrącą. Najczęstszą i najbardziej znaną przyczyną powstawania pęcherzy na skórze jest oparzenie termiczne drugiego stopnia. Jeżeli po oblaniu wrzątkiem czy olejem w miejscu uszkodzonym pojawiają się bąble, to znaczy, że mamy do czynienia z nieco głębszym oparzeniem. W przypadku poparzeń pierwszego stopnia skóra będzie tylko zaczerwieniona.
Bąble oparzeniowe są wypełnione płynem surowiczym. W ten sposób organizm buduje naturalną ochronę przed zakarzeniami, dlatego nie należy ich przebijać. Trzeba po prostu zaczekać, aż same zejdą.
Kiedy zbyt wcześnie pęknie pęcherz oparzeniowy, może dojść do zakażenia. Najlepiej jest od razu zdezynfekować to miejsce i zakryć czystym opatrunkiem. Bąbli nie dezynfekujemy, jednak jeśli nie pękną. Jeżeli burchel bardzo nam dokucza, to możemy poprosić lekarza czy może przebić go, zapewniając sterylne warunki.
Ponieważ oparzenia wrzątkiem czy olejem najczęściej zdarzają się podczas gotowania, to najbardziej są na nie narażone ręce, okolice kciuka i palca wskazującego oraz nadgarstka. To jeden z powodów, dla których oparzeni w ogóle decydują się przebić pęcherz.
Bąbel lub bąble oparzeniowe mogą się leczyć do około 2 do 3 tygodni. Po tym czasie pęcherz znika i prawdopodobnie unikniemy pojawienia się blizny. Dużo zależy od tego, czy było to powierzchniowe poparzenie wrzątkiem, czy głębokie oparzenie olejem.
Jak wyglądają burchle?
Zanim zaczniemy porównywanie pęcherzy oparzeniowych z innymi, dobrze będzie powiedzieć więcej o ich wyglądzie. W zależności od stopnia i źródła poparzeń będą wyglądać bardzo różnie. Od bąbla oparzeniowego o średnicy kilku milimetrów do wielkich burchli, przesłaniających sporą część kończyny. Z bąblami niedużej wielkości zwykle radzimy sobie we własnym zakresie. Wewnątrz znajduje się biały lub żółty płyn surowiczy, zwany też limfatycznym. To właśnie wypełnianie się miejsca tym płynem powoduje podniesienie naskórka i powstanie czegoś w rodzaju naturalnej poduszki ochronnej. Kiedy pęknie pęcherz, ten naturalny kompres zostaje zniszczony i zarazki mają bezpośredni dostęp do głębszych warstw naszej skóry.
