U nas zapłacisz kartą
Blizna po szyciu - Jak zadbać o jej pielęgnację i redukcję?
Ile goi się rana po szwach?
Czas gojenia rany po szyciu zależy od wielu czynników, takich jak lokalizacja rany, wielkość i głębokość uszkodzenia, a także ogólny stan zdrowia pacjenta. Zazwyczaj, rany po szyciu na skórze goją się szybciej niż te, które znajdują się w innych miejscach, takich jak mięśnie czy ścięgna. Również mniejsze rany, które wymagają mniej szwów, będą się goić szybciej niż większe. W przypadku zdrowych pacjentów bez powikłań, rana po szyciu powinna się goić w ciągu 7-14 dni. Jednakże, u osób starszych, palących papierosy lub mających problemy z układem immunologicznym proces gojenia się może trwać dłużej. Ważne jest, aby pamiętać, że rana powinna być odpowiednio pielęgnowana, aby proces gojenia przebiegał sprawnie i bez powikłań. Jeśli rana nie goi się w oczekiwanym tempie lub pojawiają się niepokojące objawy, takie jak zaczerwienienie, ból, obrzęk lub wydzielina, należy skontaktować się z lekarzem, aby ocenił stan rany i zalecił dalsze leczenie.
Prawidłowa opieka nad raną po szyciu jest kluczowa dla zapewnienia szybkiego i skutecznego procesu gojenia. W pierwszych kilku dniach po zabiegu ważne jest, aby utrzymać ranę czystą i suchą. Wskazane jest, aby przemywać ranę łagodnym mydłem i wodą pitną, a następnie delikatnie osuszać ją czystą ściereczką lub gazą. Należy unikać moczenia rany w wodzie oraz stosowania produktów chemicznych, takich jak perhydrol czy jodyna, które mogą podrażnić skórę i opóźnić proces gojenia.
Po kilku dniach, gdy rana się zagoi, można stosować specjalne kremy lub maści, które pomagają utrzymać ją wilgotną i zwiększyć elastyczność skóry wokół rany. Również ważne jest, aby chronić ranę przed otarciami, uderzeniami lub innymi czynnikami zewnętrznymi, które mogą zwiększyć ryzyko pęknięcia szwów lub zakażenia.
Jeśli pacjent odczuwa ból lub dyskomfort, można stosować leki przeciwbólowe lub przeciwzapalne, zawsze jednak zgodnie z zaleceniami lekarza. Ważne jest, aby nie zdejmować szwów samodzielnie, chyba że jest to wyraźnie zalecone przez lekarza, ponieważ może to prowadzić do uszkodzenia tkanek i opóźnienia procesu gojenia.
Jakie działania wchodzą w zakres terapii blizny?
- terapia manualna blizny
- terapia na poziomie energetycznym i wegetatywnym
- terapia przyborami (bańki chińskie, banki ogniowe ,medical fllosing, pałeczka diagnostyczna, suche igłowanie, akupunktura)
- medycyna naturalna
- fizykoterapia blizny
- terapia miejscowa lekami – maści, plastry
- kinsiotaping
- medycyna estetyczna
- chirurgia plastyczna
- drenaż limfatyczny
- terapia powięziowa
Jeśli istnieje taka możliwość, praca z blizną zaczyna się jeszcze przed jej powstaniem. W gabinecie omawiamy razem z Pacjentką wszystkie aspekty dotyczące etapów gojenia blizny, pielęgnacji blizny bezpośrednio po zabiegu, postępowania po zabiegu – sposobu wstawania, poruszania się, postawy, odżywiania.
Po zabiegu, w zależności na jakim etapie gojenia się jest, blizna dopasowuje właściwe elementy terapii, które znacząco różnią się od siebie:
- w pierwszym etapie do 6. tygodni techniki manualne są bardzo łagodne, skupiają się bardziej na okolicznych tkankach niż na samej bliźnie. Skupiamy się na mobilizacji blizny przez ruchy globalne części ciała, pracujemy przez włączanie elementów korekcji postawy, omawiamy sposoby wstawania (np. po cięciu cesarskim), sposobu poruszania się.
- w późniejszym okresie przystępujemy do bezpośredniej mobilizacji blizny, intensyfikując z upływem czasu techniki. Włączamy także terapie miejscową maściami, kinesiotaping, terapie narzędziową, suche igłowanie (wszystko dopasowane do stanu i potrzeb blizny)
- pacjentki zawsze otrzymują zadania domowe do wykonania, bowiem krótka, ale codzienna praca w domu jest kluczowa dla uzyskania dobrych efektów.
Autorką tekstu jest Anna Godula, mgr fizjoterapii od 2003 roku, uczestniczka wielu szkoleń z zakresu fizjoterapii dzieci, niemowląt, fizjoterapii uroginekologicznej. Od 2013 roku prowadzi własną praktykę fizjoterapeutyczną – pracując z pacjentami indywidualnie, a także prowadząc zajęcia grupowe dla Pań. Specjalizuje się w dwóch dziedzinach – w fizjoterapii uroginekologicznej i fizjoterapii niemowląt.
Czym są blizny po operacji?
Blizny po operacji to obszary włóknistej tkanki, które formują się na skórze w odpowiedzi na uraz, w tym przypadku: nacięcie chirurgiczne. W miarę gojenia się rany, fibroblasty (komórki odpowiedzialne za produkcję kolagenu) przemieszczają się do miejsca urazu, tworząc nową tkankę, która zastępuje uszkodzoną. W wyniku tego procesu powstaje blizna.
Wygląd i kształt blizny po operacji zależy od wielu czynników. Jak można przeczytać w jednym ze źródeł, najważniejsze z nich to:
- Genetyka: Niektóre osoby mają naturalną skłonność do tworzenia większych, bardziej podniesionych blizn, nazywanych keloidami lub bliznami hipertroficznymi.
- Lokalizacja i głębokość nacięcia: Nacięcia na obszarach ciała, które są często poruszane (np. stawy) lub narażone na duże napięcie (np. plecy, klatka piersiowa), mogą prowadzić do szerszych lub bardziej podniesionych blizn. Głębokość nacięcia również wpływa na wygląd blizny.
- Technika chirurgiczna: Staranność przy zakładaniu szwów i technika użyta przez chirurga mogą wpłynąć na wygląd końcowej blizny.
- Proces gojenia: Infekcje, niewłaściwa pielęgnacja rany czy jej przedwczesne otwarcie mogą wpłynąć na tworzenie się bardziej widocznych blizn.
- Czas: Z biegiem czasu większość blizn staje się mniej widoczna. Jednak niektóre mogą pozostać ciemniejsze, podniesione lub wciąż być łatwo zauważalne.
- Czynniki zewnętrzne: Ekspozycja na słońce, niewłaściwa pielęgnacja czy drażnienie mechaniczne (np. tarcie) mogą wpłynąć na wygląd blizny.
Blizny – jak leczyć ślad po operacji, urazie? Jak dbać o bliznę?
Każda blizna to uszkodzenie skóry. Mamy blizny cięte, szarpane, kłute, tłuczone, miażdżone, otarcia, zadrapania, oparzenia, odleżyny…..i na tym lista się nie kończy. Jak pielęgnować bliznę? Co w przypadku, kiedy w blizna powoduje dyskomfort?
Każda blizna to uszkodzenie skóry – często mamy ich wiele, po różnych mniejszych skaleczeniach, po kolczykach, po usunięciu znamion, po wyrwaniu zęba (to też blizna). Niektórzy noszą tatuaże, które stanowią bliznę po jego wykonaniu, inni zaś doświadczyli zabiegów operacyjnych w jakiejś części ciała. Blizna może powstać także w intymnych miejscach, np. po porodzie siłami natury z nacięciem czy pęknięciem tkanek krocza lub po innych zabiegach w tej okolicy. Mamy blizny cięte, szarpane, kłute, tłuczone, miażdżone, otarcia, zadrapania, oparzenia, odleżyny…..i na tym lista się nie kończy. Jak pielęgnować bliznę? Co w przypadku, kiedy w blizna powoduje dyskomfort?
Uszkodzenia powierzchni skóry czasem skutkują powikłaniami w trakcie gojenia blizny. To ma wpływ nie tylko na jej estetykę, ale przede wszystkim może stanowić źródło bardzo szeroko rozumianych problemów zdrowotnych.
W obrębie blizny ślizg tkanek zostaje zaburzony – względem siebie oraz względem struktur sąsiadujących. Przepływ krwi i limfy zostaje utrudniony, a to zmniejsza zdolności regeneracyjne organizmu. W efekcie mogą pojawić się dysfunkcje w danym segmencie ciała pacjenta, w taśmie mięśniowej, co ma to wpływ na poprawność, na jakość wykonywanych przez pacjenta codziennych czynności. Gdy w odległej części ciała pojawia się ból, jakieś ograniczenie, zawsze należy przeanalizować, czy nie ma on powiązania z istniejącą blizna – co ważne, sama blizna nie musi powodować bólu.
Rany goją się w określony sposób, w konkretnych tzw. etapach gojenia. Pierwszy etap wbrew pozorom ma ogromny wpływ na to, jak później będzie wyglądać blizna. Być może dlatego u Pań po cięciach cesarskich blizny tak często są zaburzone, bo w zasadzie od razu następuje powrót do pełnej aktywności i dźwigania – noszenie malucha często kilka godzin dziennie jest wielkim obciążeniem.
Jaki cel ma mobilizacja blizn?
- wpływ na estetykę blizny (profilaktyka powstawania blizn przerostowych i keloidów)
- profilaktyka zaburzeń (np. ból, hypotrofia, hipertrofia blizny, zrosty, wybrzuszenia, wciągnięcia, zaburzenia czucia, zaburzenia przesuwalności, rozejście blizny, zmniejszenie siły mięśniowej, parestezej, nawisy nad blizna)
- terapia zaburzeń – jeśli do nich dojdzie
- zachowanie pełnej ruchomości stawów, powięzi
- minimalizacja bólu, hamowanie układu współczulnego
- hamowanie procesów zapalnych
- polepszenie przepływu krwi, limfy, czyli lepsze odżywienie i zaopatrzenie w tlen tkanek
- polepszenie ślizgu tkanek
- przyspieszenie regeneracji
- okres przed zabiegiem – dopasowanie odżywiania, przygotowanie tkanek do zabiegu, nauka pielęgnacji blizny, zapoznanie się z procesami gojenia i możliwymi powikłaniami
- okres po zabiegu – terapia, mobilizacja blizny dopasowana do stanu pacjenta i okresu gojenia blizny, nauka pielęgnacji, zapobieganie wtórnym symptomom związanym z obecnością blizny
- blizny stare – diagnostyka, indywidualna terapia w celu eliminacji zaburzeń wtórnych i terapie bólu przewlekłego jeśli taki występuje
