Blizna po szyciu - Jak zadbać o jej pielęgnację i redukcję?
Opatrunki specjalistyczne
Aby blizna pooperacyjna była jak najmniejsza, konieczna jest dokładna adaptacja brzegów rany, co, w zależności od miejsca zabiegu, wymaga zastosowania różnych technik szycia. Jedną z najchętniej wybieranych przez chirurgów jest technika pojedynczego szwu węzełkowego.
Warunkiem tego, żeby blizna po zabiegu chirurgicznym była mało widoczna jest ograniczenie zużycia materiału szewnego do niezbędnego minimum. Nici chirurgiczne powinny być też jak najcieńsze. Ważne jest to, aby po zabiegu możliwie jak najszybciej je usunąć. W przeciwnym razie szwy mogą pozostawić na skórze nieestetyczne ślady.
W miarę możliwości najlepiej jest usunąć je przed upływem 10 dni od terminu zabiegu. Następnie kluczowa jest pielęgnacja pooperacyjna. Blizna zawsze wymaga zachowania higieny, a niekiedy również zakładania specjalistycznych opatrunków i terapii manualnej.
Blizny po operacjach są estetyczne również w przypadku zastosowania szwu ciągłego śródskórnego. Dzięki takiej technice szycia, chirurg może uniknąć pozostania na skórze znamion wkłucia nawet przy pozostawieniu nici przez dłuższy czas.
Chcąc uzyskać wąską i delikatną bliznę, chirurdzy w wielu przypadkach mogą zdecydować się na alternatywne sposoby zaopatrzenia rany, do których zalicza się założenie pasków klejących lub zszywek.
Kiedy zacząć smarować bliznę po operacji?
Żeby blizna pooperacyjna była jak najmniej widoczna, pielęgnację należy rozpocząć najszybciej jak to możliwe. Terapia blizny pooperacyjnej polega przede wszystkim na codziennej zmianie opatrunku. Już następnego dnia po operacji powinno się zdjąć stary opatrunek, zdezynfekować ranę, a następnie czystymi rękoma założyć nowy. Taki zabieg powinno się przeprowadzać każdego dnia lub dwa razy dziennie, jeśli zaleci tak lekarz.
Zwykle około piątej doby po zabiegu można zacząć stosować maść, która przyspieszy gojenie, a dodatkowo zniweluje obrzęk. Najczęściej po około tygodniu od operacji lekarz zdejmuje szwy. Wówczas na skórze widoczna jest czerwona blizna, którą należy natłuszczać odpowiednimi preparatami.
Co bardzo ważne, dopóki blizna ma kolor czerwony, dopóty trwa gojenie rany. To, jak długo blizna jest czerwona, będzie uzależnione od wielu czynników, między innymi rodzaju zabiegu oraz miejsca nacięcia, jednakże zazwyczaj proces gojenia trwa 6-8 tygodni i jest nazywany przez specjalistów fazą rozrostu.
Po upływie tego czasu zwykle blizna staje się jasna. To, że rana się wygoiła, nie oznacza, że można przestać o nią dbać. Po fazie rozrostu następuje faza modelowania, która trwa nawet do roku po operacji.
Jak dbać o bliznę po operacji w tej fazie? Zaleca się stosować maści lub opatrunki silikonowe, które chronią skórę przed utratą wilgoci, co ma bardzo duże znaczenie w ostatecznym uformowaniu się blizny.
Maść nagietkowa - na co stosować i jak zrobić? WłaściwościJakie działania wchodzą w zakres terapii blizny?
- terapia manualna blizny
- terapia na poziomie energetycznym i wegetatywnym
- terapia przyborami (bańki chińskie, banki ogniowe ,medical fllosing, pałeczka diagnostyczna, suche igłowanie, akupunktura)
- medycyna naturalna
- fizykoterapia blizny
- terapia miejscowa lekami – maści, plastry
- kinsiotaping
- medycyna estetyczna
- chirurgia plastyczna
- drenaż limfatyczny
- terapia powięziowa
Jeśli istnieje taka możliwość, praca z blizną zaczyna się jeszcze przed jej powstaniem. W gabinecie omawiamy razem z Pacjentką wszystkie aspekty dotyczące etapów gojenia blizny, pielęgnacji blizny bezpośrednio po zabiegu, postępowania po zabiegu – sposobu wstawania, poruszania się, postawy, odżywiania.
Po zabiegu, w zależności na jakim etapie gojenia się jest, blizna dopasowuje właściwe elementy terapii, które znacząco różnią się od siebie:
- w pierwszym etapie do 6. tygodni techniki manualne są bardzo łagodne, skupiają się bardziej na okolicznych tkankach niż na samej bliźnie. Skupiamy się na mobilizacji blizny przez ruchy globalne części ciała, pracujemy przez włączanie elementów korekcji postawy, omawiamy sposoby wstawania (np. po cięciu cesarskim), sposobu poruszania się.
- w późniejszym okresie przystępujemy do bezpośredniej mobilizacji blizny, intensyfikując z upływem czasu techniki. Włączamy także terapie miejscową maściami, kinesiotaping, terapie narzędziową, suche igłowanie (wszystko dopasowane do stanu i potrzeb blizny)
- pacjentki zawsze otrzymują zadania domowe do wykonania, bowiem krótka, ale codzienna praca w domu jest kluczowa dla uzyskania dobrych efektów.
Autorką tekstu jest Anna Godula, mgr fizjoterapii od 2003 roku, uczestniczka wielu szkoleń z zakresu fizjoterapii dzieci, niemowląt, fizjoterapii uroginekologicznej. Od 2013 roku prowadzi własną praktykę fizjoterapeutyczną – pracując z pacjentami indywidualnie, a także prowadząc zajęcia grupowe dla Pań. Specjalizuje się w dwóch dziedzinach – w fizjoterapii uroginekologicznej i fizjoterapii niemowląt.
U nas zapłacisz kartą