U nas zapłacisz kartą
Blizna po ugryzieniu psa - Przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania
Ugryzienie przez psa a szczepienie przeciw wściekliźnie
Szczepienie przeciw wściekliźnie nie wchodzi w schemat szczepień obowiązkowych. Zazwyczaj jest szczepieniem profilaktycznym zalecanym przy podróżach. W przypadku pogryzienia pacjent przyjmuje mniej dawek szczepionki i nie ma konieczności podawania immunoglobuliny RIG ( rabies immunoglobulin). Jest ona trudno dostępna w wielu krajach, w szczególności tych mniej rozwiniętych. Szczepienia podaje się także profilaktycznie pracownikom mającym na co dzień kontakt ze zwierzętami, np. weterynarzom lub leśniczym.
Dzięki obowiązkowi szczepień zwierząt domowych wścieklizna w Polsce została prawie całkowicie wyeliminowana. Występuje ona zazwyczaj u dzikich zwierząt, dlatego lekarz zaleca szczepienie głównie w przypadku pogryzień przez te zwierzęta oraz gdy nie znamy psa, który nas pogryzł. Nie ma wówczas możliwości obserwacji jego zachowania oraz przebadania go.
Szczepienie zapewni nam 100% skuteczności przed i po ugryzieniu pod warunkiem, że zostanie podane przed rozwinięciem się objawów. Mogą one pojawić się w ciągu 3-8 tygodni lub nawet później.
- ból głowy,
- gorączka,
- nudności,
- niepokój,
- nadpobudliwość,
- obrzęk wokół miejsca ugryzienia,
- wodowstręt oraz światłowstręt (to objawy charakterystyczne dla człowieka).
Następnie dochodzi do porażenia mięśni i śpiączki.
Ugryzienie przez psa a szczepienie przeciw tężcowi
Szczepienie przeciw tężcowi wchodzi w skład szczepień obowiązkowych w Polsce. Zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych każde dziecko powinno zostać zaszczepione czterema dawkami w 2,3.-4,5., i 16.-18. miesiącu życia. Są to szczepienia podstawowe. Dawki przypominające podajemy w 6. oraz 14. roku życia. Taki schemat szczepień gwarantuje uzyskanie trwałej odporności.
Dorośli w wieku 19 lat otrzymują kolejną dawkę w skojarzeniu ze szczepionką przeciw błonicy. Jeżeli osoby dorosłe w przeszłości nie były szczepione lub nie mają udokumentowanych szczepień, powinny zostać zaszczepione w schemacie: pierwsze dwie dawki w odstępie 4-6 tygodni, a trzecia po 6-12 miesiącach.
Wszystkim osobom dorosłym zaleca się także raz na 10 lat kolejną dawkę przypominającą, np. w skojarzeniu ze szczepionkami przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Oznacza to, że po ugryzieniu szczepi się głównie osoby bez pełnego schematu szczepienia lub dokumentacji medycznej.
Lekarz może również podjąć decyzję o podaniu szczepionki, jeśli:
- rana jest mocno zanieczyszczona,
- tkanki są zmiażdżone lub martwe,
- rana została oczyszczona dopiero po ponad dobie od incydentu.
Dodatkowo lekarz oceni konieczność podania antytoksyny tężcowej.
Pogryzienie przez psa - leczenie
Poszkodowanemu powinna zostać podana szczepionka przeciwko tężcowi (ze względu na ryzyko zakażenia tężcem), ale pod warunkiem że od otrzymania ostatniej dawki minęło 5 lat. W przeciwnym razie (dotyczy to zwłaszcza dzieci, które są doszczepiane zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych) można odstąpić od podania szczepionki, gdyż osoba zaszczepiona jest już zabezpieczona i nie wymaga dodatkowej profilaktyki.
Obowiązkowe jest także wdrożenie profilaktyki wścieklizny. Ponadto lekarz powinien oczyścić i opatrzyć ranę. Zwykle wskazana jest antybiotykoterapia (z wyjątkiem powierzchownych ran). W domu należy dokładnie obserwować proces gojenia się rany i regularnie zmieniać opatrunki.
Pogryzienie przez psa - co robić? Pierwsza pomoc i leczenie po ugryzieniu przez psa
Pogryzienie przez psa wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej, nawet jeśli konsekwencją ataku zwierzęcia są tylko powierzchowne rany. Lekarz powinien oczyścić i opatrzyć rany oraz - co najważniejsze - podać szczepionkę przeciwko tężcowi i wdrożyć profilaktykę wścieklizny. Sprawdź, co robić przy pogryzieniu przez psa, jak wygląda pierwsza pomoc i na czym polega leczenie poszkodowanego.
Pogryzienie przez psa może się skończyć tylko na powierzchownych zadrapaniach i otarciach albo na rozległych i głębokich ranach, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Najczęściej jednak doznaje się wielu ran kąsanych i szarpanych o różnym stopniu rozległości.
Niekiedy mogą one wydawać się niewielkie, jednak nie należy ich lekceważyć, gdyż mogą okazać się głębokie. U starszych dzieci i dorosłych najczęściej dochodzi do pogryzienia nogi, jednak u małych dzieci obrażeniu ulega zwykle górna połowa ciała - głowa, twarz i szyja.
Spis treści
Jak wygląda rana po ugryzieniu psa?
Ranę, która powstała w wyniku pogryzienia przez psa, nazywamy kąsaną. Chociaż podział ran na rodzaje jest ważny dla personelu medycznego, głównie ze względu na odmienne zasady ich odkażania i opatrywania, może być przydatny także dla nas. To pomoże nam zrozumieć, że rana ranie nierówna. Uraz po ugryzieniu może być niewielki lub rozległy i dotyczyć wielu struktur takich jak skóra, ścięgna, nerwy czy kości. W wyniku szarpnięć może dojść do odgryzienia fragmentu ciała lub nawet całej kończyny.
Nie zawsze jednak powinniśmy kierować się tylko stopniem obrażeń.
Małe rany przypominające jedynie ukłucie mogą być trudniejsze do wyleczenia.
Nieleczona infekcja może przenieść się na otaczające dookoła tkanki i doprowadzić do ich martwicy, a nawet amputacji kończyny lub zagrażającej życiu infekcji ogólnoustrojowej.
