Blizna po ugryzieniu psa - Przyczyny, leczenie i sposoby zapobiegania

Jak wygląda rana po ugryzieniu psa?

Ranę, która powstała w wyniku pogryzienia przez psa, nazywamy kąsaną. Chociaż podział ran na rodzaje jest ważny dla personelu medycznego, głównie ze względu na odmienne zasady ich odkażania i opatrywania, może być przydatny także dla nas. To pomoże nam zrozumieć, że rana ranie nierówna. Uraz po ugryzieniu może być niewielki lub rozległy i dotyczyć wielu struktur takich jak skóra, ścięgna, nerwy czy kości. W wyniku szarpnięć może dojść do odgryzienia fragmentu ciała lub nawet całej kończyny.

Nie zawsze jednak powinniśmy kierować się tylko stopniem obrażeń.

Małe rany przypominające jedynie ukłucie mogą być trudniejsze do wyleczenia.

Nieleczona infekcja może przenieść się na otaczające dookoła tkanki i doprowadzić do ich martwicy, a nawet amputacji kończyny lub zagrażającej życiu infekcji ogólnoustrojowej.

Jak wygląda zakażenie po ugryzieniu psa?

Do objawów sugerujących rozwój infekcji należą:

  • zaczerwienienie (tzw. rumień),
  • obrzęk,
  • podwyższona temperatura,
  • nadwrażliwość i bolesność tkanek wokół rany,
  • ropny wysięk,
  • nieprzyjemny zapach,
  • brak postępu gojenia.

Wysięk jednak nie zawsze musi być gęsty. Jeśli jest go bardzo dużo i ma wodnisty charakter, również może być niepokojącym sygnałem. Gromadzi on w sobie wiele drobnoustrojów, a dodatkowo marszczy skórę dookoła rany (maceruje ją). Uniemożliwia to schodzenie się jej brzegów i powstawanie nowego naskórka. Najczęściej o dużym wysięku świadczy biała skóra wokół rany, która wyglądem przypomina nasze palce po zbyt długiej kąpieli.

Z kolei zbyt mały wysięk i suche łożysko rany prowadzą do powstania czarnej martwicy, która również jest pożywką dla bakterii. Przebarwienie rany na kolor żółty lub zielony jest charakterystyczne dla różnych szczepów drobnoustrojów. Natomiast ropna, ciągnąca się i kleista wydzielina fachowo nazywana jest martwicą rozpływną.

Musimy mieć świadomość, że każda rana wygląda inaczej. Nie mając specjalistycznej wiedzy, bardzo ciężko opisać jej wygląd. Dlatego coraz częstszą praktyką jest dobieranie odpowiedniego leczenia jedynie na podstawie wizualnej oceny rany. Zajmuje się tym lekarz chirurg oraz pielęgniarki poradni chirurgicznej lub te wyspecjalizowane w leczeniu ran. Coraz powszechniejsze jest opracowanie rany przez wykwalifikowany personel, a następnie zastosowanie się pacjenta do wytycznych po przesłaniu przez niego zdjęcia rany. Jedynie na jego podstawie można ocenić postęp gojenia oraz konieczność odwiedzenia przez pacjenta poradni specjalistycznej.

Czy po ugryzieniu przez psa trzeba iść do lekarza?

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) ryzyko zakażenia jest najwyższe w przypadku ugryzienia w okolicach głowy, szyi, twarzy i genitaliów, ponieważ są to miejsca o dużym ukrwieniu. Wizyta u lekarza jest konieczna z kilku powodów. Przede wszystkim ważna jest tzw. profilaktyka poekspozycyjna. W przypadku rany kąsanej podobnie jak rany mocno zabrudzonej ziemią czy np. rozległego oparzenia konieczne może być przyjęcie szczepionki przeciw tężcowi. Przy pogryzieniu przez zwierzę pacjent dodatkowo powinien zostać zaszczepiony przeciw wściekliźnie.

Poza zleceniem szczepień ochronnych lekarz oczyści ranę z martwicy i biofilmu bakteryjnego. Często użycie antyseptyku i specjalistycznego opatrunku o funkcji czyszczącej nie wystarczy, a lekarz będzie musiał opracować ranę chirurgicznie. Zadecyduje on też, czy konieczne będzie wykonanie posiewu z rany, a następnie podanie antybiotyku doustnego. Umożliwi to rozpoznanie drobnoustrojów oraz wybór leku przeciwbakteryjnego.

Lekarz dobierze również rodzaj opatrunku. Zostanie on zmieniony przez pielęgniarkę lub pacjent będzie zmieniać go samodzielnie w domu. Wybór opatrunku zależy od wielkości wysięku, potrzeby oczyszczenia, głębokości i stanu skóry dookoła rany oraz jej umiejscowienia.

Od 2007 roku specjaliści nie zalecają stosowania antybiotykoterapii miejscowej. Oznacza to, że nie wolno stosować na ranę maści czy aerozolu z antybiotykiem. Preparaty te zwiększają mechanizmy obronne bakterii (oporność drobnoustrojów), pogarszając tym samym proces leczenia. Przez takie działanie terapia doustna może być nieskuteczna.

Postępowanie po ugryzieniu przez psa

Co robić, gdy ugryzie pies ? W jaki sposób zająć się raną po ugryzieniu? Kiedy trzeba udać się do lekarza – czy powierzchowne, lekkie ugryzienie przez psa tego wymaga? Jakie zagrożenia niesie za sobą takie zranienie?

Wiedza na temat pierwszej pomocy przy ugryzieniu przez psa, na szczęście, nie przydaje się aż tak często, jak na przykład ta dotycząca postępowania w przypadku oparzeń , ale z pewnością warto wiedzieć, co zrobić również w takiej sytuacji. Oto najważniejsze zasady – na początek kilka słów o profilaktyce, a potem o działaniach, które należy podjąć po zdarzeniu.

Pogryzienie przez psa - co robić?

Gdy pies zaczyna atakować, a w pobliżu nie ma miejsca, gdzie można by się przed nim uchronić, należy stanąć nieruchomo i zasłonić dłońmi kark, tak aby ramiona ciasno przyległy do szyi - wówczas łokcie będą zasłaniały twarz. W żadnym wypadku nie należy uciekać, gdyż obudzi to w zwierzęciu instynkt łowiecki i może nasilić jego agresję.

Jeśli jest taka możliwość, ranę należy przemywać przez ok. 5 minut wodą z mydłem (najlepiej antybakteryjnym). Kolejnym krokiem jest dezynfekcja rany i owinięcie jej bandażem. Następnie należy jak najszybciej udać się do lekarza.

Jeśli nie ma dostępu do wody i mydła, ranę należy oczyścić ze śliny psa i pozwolić jej krwawić przez kilka minut. W ten sposób można pozbyć się bakterii, które dostały się do ciała w wyniku pogryzienia.


Oprócz wspomnianych wyżej wskazówek czyli dbałości o higienę skóry, natłuszczania oraz szybkiego wprowadzania mobilizacji blizny, u kobiet po cc ważne jest również dbanie o właściwy ruchy, podnoszenie się, czy siadanie bezpośrednio po porodzie.

Czytaj dalej...

Kiedy objawy swędzącego czoła z wysypką lub czerwonymi plamami lub bez nie reagują na leczenie lub środki zapobiegawcze takie jak wyeliminowanie substancji drażniących lub gdy objawy są na tyle poważne, że zakłócają codzienną rutynę, ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem dostawca.

Czytaj dalej...

Blizny u dzieci są niechcianą pamiątką po różnego typu urazach mechanicznych oraz oparzeniach termicznych i chemicznych, na które maluchy są narażone w czasie zabawy i innych aktywności w domu, przedszkolu czy szkole.

Czytaj dalej...

Niekorzystnie działa długie unieruchomienie, nadwyrężenie świeżej rany, brak wystarczającej ilości tlenu docierającego do blizny, podrażnienia mechaniczne, niedobory żywieniowe, zbyt mała podaż wody oraz zbyt szybko wprowadzona i zbyt mocna mobilizacja.

Czytaj dalej...