U nas zapłacisz kartą
Blizna po postrzale - Piękno, które tkwi w historii i przeżyciach
Blizny patologiczne, czyli jak poznać, że z blizną jest coś nie tak?
Świeżo upieczona mama powinna zdawać sobie sprawę, że proces gojenia się rany po cesarskim cięciu nie zawsze przebiega prawidłowo. Zdarza się, że powstają blizny patologiczne, które nie tylko są nieestetyczne, ale mogą także powodować ból i dyskomfort utrudniający normalne funkcjonowanie. Jakie pierwsze objawy powinny więc zwrócić naszą uwagę i skłonić do kontaktu z lekarzem? W jaki sposób poznać, że blizna nie goi się prawidłowo? Pytamy o to Joannę Mróz, fizjoterapeutkę uroginekologiczną.
Odpowiednia pielęgnacja rany po cesarskim cięciu jest kluczowa dla prawidłowego procesu gojenia. Warto poświęcić jej trochę uwagi – możemy uniknąć dzięki temu wielu problemów. Podstawą jest przede wszystkim przestrzeganie prawidłowej higieny i właściwe pielęgnowanie rany, a później blizny.
Należy również pamiętać o systematycznym wietrzeniu rany, które przyspieszy prawidłowy proces gojenia się. Tuż po porodzie wybierajmy przewiewną bieliznę wykonaną z cienkiej bawełnianej siateczki, czyli tzw. majtki siateczkowe. Młoda mama nie może zapominać także o prawidłowej i wyprostowanej postawie ciała, o czym więcej przeczytasz i posłuchasz TUTAJ.
Jeszcze podczas pobytu w szpitalu powinnyśmy zwrócić uwagę, czy rana się nie rozchodzi i czy jest ciągła. Istotne jest także, aby nie rozdrapywać strupów i nie dotykać miejsca cięcia bez potrzeby. Unikniemy w ten sposób nieprzyjemnego i trudnego do leczenia zakażenia.
UWAGA! Blizna lubi aktywność, ale róbmy się z głową! Stawiajmy na umiarkowany ruch i przynajmniej przez trzy miesiące od porodu unikajmy kąpieli w basenach, morzu czy jeziorze.
Czym jest blizna?
Blizna jest to tkanka włóknista, która powstaje w miejscu, gdzie doszło do naruszenia dużej ilości błony podstawnej. Im głębsza rana, tym większe zniszczenie błony podstawnej i tym samym większe ryzyko pozostania blizny.
Proces powstawania blizny dzielony jest na etapy, które rozpoznać możemy m.in. po wyglądzie blizny. Świeża ma kolor czerwony, co wynika z tworzenia się naczyń włosowatych w miejscu zranienia. Później jaśnieje i przybiera kolor różowy, by w końcu stać się biała. Na ostatnim etapie zmienia się struktura tkanki bliznowatej – sztywnieje i robi się coraz mniej elastyczna.
Warto podkreślić, że fragment skóry objęty blizną nie posiada żadnych gruczołów. Nie ma więc tam ani mieszków włosowych, ani komórek, w których zwykle gromadzi się barwnik. Z tego też powodu na bliźnie nie wyrastają włosy, a ona sama nie zmienia koloru pod wpływem słońca.
Powstanie blizny to nie tylko problem natury estetycznej. Wiele z nich powoduje napięcie powięzi, co może powodować np. dysfunkcje pobliskich obszarów ciała i to nie tylko związanych ze skórą, ale i narządami, które znajdują się np. pod powłokami brzusznymi. Część z nich może też ograniczać ruchomość stawów, powodować swędzenie lub ból.
Rana postrzałowa - rodzaje. Jak postępować?
Rany spowodowane przez czynniki zewnętrzne dzielą się na:
- mechaniczne,
- termiczne,
- chemiczne.
Wśród ran mechanicznych wyróżnia się kilka ich typów:
Wśród wszystkich powyższych rodzajów stosuje się jeszcze inne podziały, ze względu na ich głębokość czy złożoność.
Czym jest rana postrzałowa? Definicja mówi o tym, że jest to rana powstała na skutek działania pocisku wystrzelonego z broni palnej lub odłamków pocisków materiałów wybuchowych, takich jak bomba, granat czy mina. Charakterystyka rany postrzałowej może być bardzo różna, w zależności od jej głębokości oraz rodzaju i kalibru broni, z której został wystrzelony pocisk. Ogromne znaczenie mają w tym wypadku również takie czynniki, jak:
- odległość, z jakiej oddany był strzał,
- prędkość pocisku,
- mnogość obrażeń,
- ich złożoność,
- kształt pocisku.
Jak boli rana postrzałowa? W dużej mierze siła bólu zależy również od wymienionych wyżej czynników, jednak z reguły ból towarzyszący postrzałowi jest bardzo silny ze względu na gwałtowność powstawania uszkodzenia.
Rodzaje terapii manualnych
Rolowanie skóry
Bardzo korzystny wpływ na bliznę ma rolowanie skóry. Ten zabieg wykonuje zwykle fizjoterapeuta. Zwija on fałd skóry przy pomocy dłoni zupełnie tak, jakby zawijał ciasto. Robi to oczywiście z wyczuciem, pozostawiając ciału czas na odwinięcie się skóry. Dopiero potem kontynuuje zabieg.
Rolowanie odbywa się na obszarach skóry położonych z boku blizny, prostopadle do niej lub równolegle. Po tego typu masażu tkanki powinny być widocznie rozluźnione.
Drenaż limfatyczny
Drenaż limfatyczny polega na manualnej pracy fizjoterapeuty w okolicach blizny w celu lepszego przepływu chłonki i redukcji obrzęków. Ten zabieg obejmuje zarówno głaskanie, uciski, jak i różnego rodzaju rozcieranie skóry i tkanek np. rozcieranie koliste. Wykonuje się je zgodnie z ruchem oddechowym pacjenta, w określonej sekwencji oraz rytmie.
Tapping
Opukiwanie, czyli tapping, to kolejna metoda pomocna w mobilizacji blizny. Pozwala uwolnić system powięziowy oraz skórny i nie wymaga dużego wysiłku ze strony fizjoterapeuty, czy pacjenta. Czas trwania zabiegu bywa różny, wykonuje się go bowiem do momentu, aż skóra i tkanki poddane tappingowi staną się miękkie.
Opukiwanie nie odbywa się bezpośrednio na bliźnie, lecz wzdłuż jej boku. Pomaga w redukcji napięć skóry i zwiększeniu jej elastyczności.
Masaż poprzeczny według Cyrjaxa
James Cyrjax był to brytyjski ortopeda, który bardzo dużą uwagę przywiązywał do subiektywnych odczuć pacjenta i indywidualnej oceny stopnia bólu.
Uważał, że dzięki odpowiednio zebranemu wywiadowi, obserwacji, badaniom funkcjonalnym oraz dotykowym można dobrać do pacjenta taką technikę, która w jego przypadku przyniesie najlepsze rezultaty.
W przypadku blizn najlepiej sprawdza się masaż poprzeczny, który polega na masowaniu tkanek wzdłuż uszkodzonych tkanek. Pozwala to na usunięcie bólu oraz rozkurcz przykurczonych zanadto obszarów ciała.
Automobilizacja blizny
Bardzo ważnym elementem w przywracaniu ruchomości blizny jest automobilizacja, którą pacjent może i powinien wykonywać sam w domu. Dotyczy ona przede wszystkim blizn pooperacyjnych. Tego typu zabiegi manualne można rozpocząć od razu po zdjęciu szwów. W pierwszym etapie nie pracuje się jednak bezpośrednio na samej bliźnie, lecz na tkankach, które ją otaczają. Chodzi o to, aby doprowadzić do jak największej ruchomości tkanek okalających, by łatwiej było później mobilizować samą bliznę.
Jak pielęgnować bliznę po cesarskim cięciu?
Oprócz wspomnianych wyżej wskazówek: czyli dbałości o higienę skóry, natłuszczania oraz szybkiego wprowadzania mobilizacji blizny, u kobiet po cc ważne jest również dbanie o właściwy ruchy, podnoszenie się, czy siadanie bezpośrednio po porodzie. Cięcie cesarskie to cięcie przez wiele powłok skórnych.
Zszywanie ich wiąże się z dużym ryzykiem sklejenia powięziowego, czy zrostów. Dlatego już w pierwszych dniach po operacji należy pamiętać o właściwym traktowaniu blizny i nie nadwyrężaniu jej w codziennym funkcjonowaniu poprzez niewłaściwe ruchy. Wstając z łóżka należy np. pamiętać, by nie podnosić się przy pomocy brzucha, bo to skutkować będzie w późniejszym czasie rozejściem się mięśnia prostego brzucha.
Prawidłowy wzorzec do podnoszenia się dla kobiet w połogu po cc, to przewrócenie się na bok, podparcie się ręką i dopiero wstanie z łóżka. Także pozycja przyjmowania podczas karmienia piersią jest niezwykle ważna, bo zbytnie przegięcie się do przodu spowoduje ucisk na powłoki brzuszne, a tym samym na samą bliznę.
Podczas karmienia malucha najlepiej siedzieć prosto, kładąc na kolana wysoką poduszkę, na której można ułożyć noworodka, by swobodnie sięgał do piersi.
