Blizna po postrzale - Piękno, które tkwi w historii i przeżyciach

Jak tamować krwawienie z rany?

W czasie, gdy czekasz na przyjazd karetki a chory oddycha, zajmij się zabezpieczeniem jego zdrowia. Nie przenoś go (chyba że jego życiu zagraża poważne niebezpieczeństwo!).

Jeśli krwawi, opatrz ranę postrzałową za pomocą bawełnianego opatrunku. Jeśli krwawi z kończyny, zaciśnij opaskę mocno powyżej rany. Jeśli rana postrzałowa dotyczy klatki piersiowej, postaraj się zamknąć ją za pomocą kawałka miękkiego plastiku. Jest to prewencja rozwinięcia się odmy płucnej. Jeśli jednak ofiara skarży się na pogarszającą się duszność, powinno się usunąć tę blokadę.

Poszkodowany świadomy powinien być w stanie przybrać optymalną dla siebie pozycję (leżącą, półsiedzącą lub siedzącą). Nie można jednak pozwolić mu się oddalić od miejsca zdarzenia.

Nieprzytomnego postrzelonego należy ułożyć w pozycji bocznej ustalonej.

Nie karm i nie pój ofiary zdarzenia, ponieważ konieczna może być operacja, a w przypadku zjedzenia pokarmu powikłania znieczulenia mogą być groźniejsze dla chorego niż samo postrzelenie.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Jak pielęgnować bliznę po cesarskim cięciu?

Oprócz wspomnianych wyżej wskazówek: czyli dbałości o higienę skóry, natłuszczania oraz szybkiego wprowadzania mobilizacji blizny, u kobiet po cc ważne jest również dbanie o właściwy ruchy, podnoszenie się, czy siadanie bezpośrednio po porodzie. Cięcie cesarskie to cięcie przez wiele powłok skórnych.

Zszywanie ich wiąże się z dużym ryzykiem sklejenia powięziowego, czy zrostów. Dlatego już w pierwszych dniach po operacji należy pamiętać o właściwym traktowaniu blizny i nie nadwyrężaniu jej w codziennym funkcjonowaniu poprzez niewłaściwe ruchy. Wstając z łóżka należy np. pamiętać, by nie podnosić się przy pomocy brzucha, bo to skutkować będzie w późniejszym czasie rozejściem się mięśnia prostego brzucha.

Prawidłowy wzorzec do podnoszenia się dla kobiet w połogu po cc, to przewrócenie się na bok, podparcie się ręką i dopiero wstanie z łóżka. Także pozycja przyjmowania podczas karmienia piersią jest niezwykle ważna, bo zbytnie przegięcie się do przodu spowoduje ucisk na powłoki brzuszne, a tym samym na samą bliznę.

Podczas karmienia malucha najlepiej siedzieć prosto, kładąc na kolana wysoką poduszkę, na której można ułożyć noworodka, by swobodnie sięgał do piersi.

Rana postrzałowa - rodzaje. Jak postępować?

Rany spowodowane przez czynniki zewnętrzne dzielą się na:

  • mechaniczne,
  • termiczne,
  • chemiczne.

Wśród ran mechanicznych wyróżnia się kilka ich typów:

Wśród wszystkich powyższych rodzajów stosuje się jeszcze inne podziały, ze względu na ich głębokość czy złożoność.

Czym jest rana postrzałowa? Definicja mówi o tym, że jest to rana powstała na skutek działania pocisku wystrzelonego z broni palnej lub odłamków pocisków materiałów wybuchowych, takich jak bomba, granat czy mina. Charakterystyka rany postrzałowej może być bardzo różna, w zależności od jej głębokości oraz rodzaju i kalibru broni, z której został wystrzelony pocisk. Ogromne znaczenie mają w tym wypadku również takie czynniki, jak:

  • odległość, z jakiej oddany był strzał,
  • prędkość pocisku,
  • mnogość obrażeń,
  • ich złożoność,
  • kształt pocisku.

Jak boli rana postrzałowa? W dużej mierze siła bólu zależy również od wymienionych wyżej czynników, jednak z reguły ból towarzyszący postrzałowi jest bardzo silny ze względu na gwałtowność powstawania uszkodzenia.

Opatrunek na rany postrzałowe

Istnieje kilka metod opatrywania ran postrzałowych. Wiele zależy od tego, w jakim miejscu powstała rana. W przypadku rany postrzałowej ręki lub nogi, bez uszkodzenia tętnicy i obfitego krwawienia można zastosować zwykły opatrunek hamujący wypływ krwi. Jeśli dodatkowo przy postrzale doszło do złamania kości i towarzyszy mu silny ból, warto ustabilizować ranioną kończynę.

Problem pojawia się przy ranie postrzałowej klatki piersiowej, która skutkować może groźnymi dla życia konsekwencjami (odmą czy wstrząsem hipowolemicznym). Współcześnie jednak stosuje się skuteczną metodę w postaci specjalnego, nowoczesnego opatrunku zwanego opatrunkiem zastawkowym lub opatrunkiem Ashermana.

Znajduje się on w standardowym wyposażeniu pogotowia, policji czy straży pożarnej i dzięki swej konstrukcji pomaga uniknąć poważnych powikłań przy odniesionej ranie. Opatrunek zastawkowy jest samoprzylepny i trzyma się nawet mokrego ciała. Zaopatrzony jest w system jednokierunkowych zastawek, dzięki któremu odprowadza z płuc krew i powietrze, jednocześnie uniemożliwiając ich powrót i zasysanie przez ranę.

Zanim poszkodowanemu zostanie udzielona fachowa pomoc, na ranę postrzałową klatki piersiowej można zastosować opatrunek wentylowy (zwany też trójstronnym) wykonany samodzielnie. Robi się go, nakładając na ranę i jej okolice nieprzepuszczalny materiał, np. folię i przyklejając go plastrem do skóry z trzech stron, jedną pozostawiając wolną. Każdą otwartą ranę w obrębie klatki piersiowej należy opatrywać w ten sposób, ponieważ można tym uratować życie poszkodowanego.


Jeśli taki zabieg nie daje właściwych wyników lub zwichnięcie trwa dłużej niż 5 dni, konieczna jest interwencja chirurgiczna w celu zainstalowania specjalnych stabilizatorów lub usunięcia głowy kości udowej.

Czytaj dalej...

Kiedy objawy swędzącego czoła z wysypką lub czerwonymi plamami lub bez nie reagują na leczenie lub środki zapobiegawcze takie jak wyeliminowanie substancji drażniących lub gdy objawy są na tyle poważne, że zakłócają codzienną rutynę, ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem dostawca.

Czytaj dalej...

Pourazowe następstwo urazów mechanicznych, również tych, gdzie nie była konieczna interwencja chirurgiczna szycie, stapler zszywanie rany, stripy sklejanie rany plastrem chirurgicznym, klejenie rany klej tkankowy.

Czytaj dalej...

Niekorzystnie działa długie unieruchomienie, nadwyrężenie świeżej rany, brak wystarczającej ilości tlenu docierającego do blizny, podrażnienia mechaniczne, niedobory żywieniowe, zbyt mała podaż wody oraz zbyt szybko wprowadzona i zbyt mocna mobilizacja.

Czytaj dalej...