Blizna po postrzale - Piękno, które tkwi w historii i przeżyciach

Jak tamować krwawienie z rany?

W czasie, gdy czekasz na przyjazd karetki a chory oddycha, zajmij się zabezpieczeniem jego zdrowia. Nie przenoś go (chyba że jego życiu zagraża poważne niebezpieczeństwo!).

Jeśli krwawi, opatrz ranę postrzałową za pomocą bawełnianego opatrunku. Jeśli krwawi z kończyny, zaciśnij opaskę mocno powyżej rany. Jeśli rana postrzałowa dotyczy klatki piersiowej, postaraj się zamknąć ją za pomocą kawałka miękkiego plastiku. Jest to prewencja rozwinięcia się odmy płucnej. Jeśli jednak ofiara skarży się na pogarszającą się duszność, powinno się usunąć tę blokadę.

Poszkodowany świadomy powinien być w stanie przybrać optymalną dla siebie pozycję (leżącą, półsiedzącą lub siedzącą). Nie można jednak pozwolić mu się oddalić od miejsca zdarzenia.

Nieprzytomnego postrzelonego należy ułożyć w pozycji bocznej ustalonej.

Nie karm i nie pój ofiary zdarzenia, ponieważ konieczna może być operacja, a w przypadku zjedzenia pokarmu powikłania znieczulenia mogą być groźniejsze dla chorego niż samo postrzelenie.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Blizny patologiczne po cesarce – postępowanie i zapobieganie

W przypadku pojawienia się niepokojących objawów, takich jak niewłaściwy wygląd blizny, gorączka czy złe samopoczucie, należy skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu lub ze szpitalem, w którym odbywał się poród. Z dużym prawdopodobieństwem zostanie wykonane badanie CRP w celu potwierdzenia lub wykluczenia ewentualnego stanu zapalnego toczącego się w organizmie.

Jeśli istnieją ku temu wyraźne wskazania, lekarz powinien włączyć antybiotykoterapię dostosowaną do stanu kobiety. Co to oznacza? Należy przede wszystkim uwzględnić, czy kobieta karmi piersią i dobrać taki antybiotyk, który nie będzie miał negatywnego wpływu na laktację.

Trzeba jednak pamiętać, że zdecydowanie łatwiej jest zapobiegać rozwojowi blizn patologicznych niż je leczyć. Warto więc jak najszybciej rozpocząć mobilizację blizny po cesarskim cięciu, która może zminimalizować ryzyko ich powstawania. Młode mamy powinny również dbać o gojącą się ranę, a później także o bliznę odpowiednio ją pielęgnując oraz dbając o higienę od pierwszych chwil po porodzie.

Dobrym rozwiązaniem, które ułatwi pielęgnację blizny po cesarskim cięciu będą preparaty do stosowania miejscowego, w tym leki dostępne bez recepty. Można stosować je systematycznie już około szóstego tygodnia po porodzie, najlepiej po wcześniejszej mobilizacji blizny.

Jeśli poświęcimy swojej bliźnie wystarczająco dużo uwagi, zadbamy o prawidłową higienę i będziemy bacznie ją obserwować, miejsce po cięciu cesarskim będzie zdecydowanie lepiej i szybciej się goić.

Rodzaje terapii manualnych

Rolowanie skóry

Bardzo korzystny wpływ na bliznę ma rolowanie skóry. Ten zabieg wykonuje zwykle fizjoterapeuta. Zwija on fałd skóry przy pomocy dłoni zupełnie tak, jakby zawijał ciasto. Robi to oczywiście z wyczuciem, pozostawiając ciału czas na odwinięcie się skóry. Dopiero potem kontynuuje zabieg.

Rolowanie odbywa się na obszarach skóry położonych z boku blizny, prostopadle do niej lub równolegle. Po tego typu masażu tkanki powinny być widocznie rozluźnione.

Drenaż limfatyczny

Drenaż limfatyczny polega na manualnej pracy fizjoterapeuty w okolicach blizny w celu lepszego przepływu chłonki i redukcji obrzęków. Ten zabieg obejmuje zarówno głaskanie, uciski, jak i różnego rodzaju rozcieranie skóry i tkanek np. rozcieranie koliste. Wykonuje się je zgodnie z ruchem oddechowym pacjenta, w określonej sekwencji oraz rytmie.

Tapping

Opukiwanie, czyli tapping, to kolejna metoda pomocna w mobilizacji blizny. Pozwala uwolnić system powięziowy oraz skórny i nie wymaga dużego wysiłku ze strony fizjoterapeuty, czy pacjenta. Czas trwania zabiegu bywa różny, wykonuje się go bowiem do momentu, aż skóra i tkanki poddane tappingowi staną się miękkie.

Opukiwanie nie odbywa się bezpośrednio na bliźnie, lecz wzdłuż jej boku. Pomaga w redukcji napięć skóry i zwiększeniu jej elastyczności.

Masaż poprzeczny według Cyrjaxa

James Cyrjax był to brytyjski ortopeda, który bardzo dużą uwagę przywiązywał do subiektywnych odczuć pacjenta i indywidualnej oceny stopnia bólu.

Uważał, że dzięki odpowiednio zebranemu wywiadowi, obserwacji, badaniom funkcjonalnym oraz dotykowym można dobrać do pacjenta taką technikę, która w jego przypadku przyniesie najlepsze rezultaty.

W przypadku blizn najlepiej sprawdza się masaż poprzeczny, który polega na masowaniu tkanek wzdłuż uszkodzonych tkanek. Pozwala to na usunięcie bólu oraz rozkurcz przykurczonych zanadto obszarów ciała.

Automobilizacja blizny

Bardzo ważnym elementem w przywracaniu ruchomości blizny jest automobilizacja, którą pacjent może i powinien wykonywać sam w domu. Dotyczy ona przede wszystkim blizn pooperacyjnych. Tego typu zabiegi manualne można rozpocząć od razu po zdjęciu szwów. W pierwszym etapie nie pracuje się jednak bezpośrednio na samej bliźnie, lecz na tkankach, które ją otaczają. Chodzi o to, aby doprowadzić do jak największej ruchomości tkanek okalających, by łatwiej było później mobilizować samą bliznę.


W przeciwnym razie dotyczy to zwłaszcza dzieci, które są doszczepiane zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych można odstąpić od podania szczepionki, gdyż osoba zaszczepiona jest już zabezpieczona i nie wymaga dodatkowej profilaktyki.

Czytaj dalej...

Kiedy objawy swędzącego czoła z wysypką lub czerwonymi plamami lub bez nie reagują na leczenie lub środki zapobiegawcze takie jak wyeliminowanie substancji drażniących lub gdy objawy są na tyle poważne, że zakłócają codzienną rutynę, ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem dostawca.

Czytaj dalej...

Pourazowe następstwo urazów mechanicznych, również tych, gdzie nie była konieczna interwencja chirurgiczna szycie, stapler zszywanie rany, stripy sklejanie rany plastrem chirurgicznym, klejenie rany klej tkankowy.

Czytaj dalej...

Niekorzystnie działa długie unieruchomienie, nadwyrężenie świeżej rany, brak wystarczającej ilości tlenu docierającego do blizny, podrażnienia mechaniczne, niedobory żywieniowe, zbyt mała podaż wody oraz zbyt szybko wprowadzona i zbyt mocna mobilizacja.

Czytaj dalej...