U nas zapłacisz kartą
Blizna po postrzale - Piękno, które tkwi w historii i przeżyciach
Manualna terapia blizn pooperacyjnych – na czym polega? Jak dbać o blizny?
Blizna nie jest jedynie problemem estetycznym. Jej występowanie wiąże się również z dolegliwościami bólowymi, swędzeniem, czy powstawaniem zrostów. Dlatego, aby zapobiec niekorzystnym skutkom tworzenia się blizny, warto jak najwcześniej zwiększać jej ruchomość i odklejać ją od innych tkanek. Pomocne w osiąganiu tego celu będą wszelkiego rodzaju techniki manualne wykonywane przez fizjoterapeutę oraz automobilizacje podejmowane samodzielnie w domu.
Spis treści
- Czym jest blizna?
- Jak zadbać o bliznę, aby się dobrze goiła?
- Jak pielęgnować bliznę po cesarskim cięciu?
- Terapia manualna – dlaczego jest taka ważna?
- Rodzaje terapii manualnych
- Jakie jeszcze techniki mogą być pomocne w terapii blizny?
Manualna terapia blizn pooperacyjnych polega m.in. na delikatnym masowaniu lub rolowaniu blizny w celu zwiększenia jej ruchomości i odklejeniu od innych tkanek. Dzięki temu blizny stają się bardziej miękkie i elastyczne. Terapia blizn pozwala również uniknąć powstawania bliznowców lub blizn przerostowych.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Opatrunek na rany postrzałowe
Istnieje kilka metod opatrywania ran postrzałowych. Wiele zależy od tego, w jakim miejscu powstała rana. W przypadku rany postrzałowej ręki lub nogi, bez uszkodzenia tętnicy i obfitego krwawienia można zastosować zwykły opatrunek hamujący wypływ krwi. Jeśli dodatkowo przy postrzale doszło do złamania kości i towarzyszy mu silny ból, warto ustabilizować ranioną kończynę.
Problem pojawia się przy ranie postrzałowej klatki piersiowej, która skutkować może groźnymi dla życia konsekwencjami (odmą czy wstrząsem hipowolemicznym). Współcześnie jednak stosuje się skuteczną metodę w postaci specjalnego, nowoczesnego opatrunku zwanego opatrunkiem zastawkowym lub opatrunkiem Ashermana.
Znajduje się on w standardowym wyposażeniu pogotowia, policji czy straży pożarnej i dzięki swej konstrukcji pomaga uniknąć poważnych powikłań przy odniesionej ranie. Opatrunek zastawkowy jest samoprzylepny i trzyma się nawet mokrego ciała. Zaopatrzony jest w system jednokierunkowych zastawek, dzięki któremu odprowadza z płuc krew i powietrze, jednocześnie uniemożliwiając ich powrót i zasysanie przez ranę.
Zanim poszkodowanemu zostanie udzielona fachowa pomoc, na ranę postrzałową klatki piersiowej można zastosować opatrunek wentylowy (zwany też trójstronnym) wykonany samodzielnie. Robi się go, nakładając na ranę i jej okolice nieprzepuszczalny materiał, np. folię i przyklejając go plastrem do skóry z trzech stron, jedną pozostawiając wolną. Każdą otwartą ranę w obrębie klatki piersiowej należy opatrywać w ten sposób, ponieważ można tym uratować życie poszkodowanego.
Czym jest blizna?
Blizna jest to tkanka włóknista, która powstaje w miejscu, gdzie doszło do naruszenia dużej ilości błony podstawnej. Im głębsza rana, tym większe zniszczenie błony podstawnej i tym samym większe ryzyko pozostania blizny.
Proces powstawania blizny dzielony jest na etapy, które rozpoznać możemy m.in. po wyglądzie blizny. Świeża ma kolor czerwony, co wynika z tworzenia się naczyń włosowatych w miejscu zranienia. Później jaśnieje i przybiera kolor różowy, by w końcu stać się biała. Na ostatnim etapie zmienia się struktura tkanki bliznowatej – sztywnieje i robi się coraz mniej elastyczna.
Warto podkreślić, że fragment skóry objęty blizną nie posiada żadnych gruczołów. Nie ma więc tam ani mieszków włosowych, ani komórek, w których zwykle gromadzi się barwnik. Z tego też powodu na bliźnie nie wyrastają włosy, a ona sama nie zmienia koloru pod wpływem słońca.
Powstanie blizny to nie tylko problem natury estetycznej. Wiele z nich powoduje napięcie powięzi, co może powodować np. dysfunkcje pobliskich obszarów ciała i to nie tylko związanych ze skórą, ale i narządami, które znajdują się np. pod powłokami brzusznymi. Część z nich może też ograniczać ruchomość stawów, powodować swędzenie lub ból.