U nas zapłacisz kartą
Blizna po postrzale - Piękno, które tkwi w historii i przeżyciach
Stało się. Co robić?
Jeśli je posiadasz, załóż rękawiczki jednorazowe, by ochronić siebie przed zagrożeniem infekcyjnym ze strony ofiary zdarzenia. Oceń stan poszkodowanego, czyli sprawdź, czy oddycha, a następnie:
- jeśli oddycha: oceń rozległość obrażeń,
- jeśli nie oddycha: przejdź do resuscytacji krążeniowo-oddechowej.
Poproś inną osobę uczestniczącą w zdarzeniu, by zadzwoniła po pogotowie ratunkowe i przekazała informacje na temat miejsca pobytu i stanu chorego.
Według badań naukowych szansę na przeżycie w największym stopniu mają ci poszkodowani, którzy w ciągu jak najkrótszego czasu zostaną przewiezieni do szpitala. W sytuacji idealnej czas ten nie powinien przekroczyć 10 minut.
Jakie objawy powinny wzbudzić nasz niepokój?
Pierwszym sygnałem wskazującym, że z blizną dzieje się coś niedobrego jest pojawienie się gorączki lub stanu podgorączkowego. To może świadczyć o zakażeniu i toczącym się stanie zapalnym. Zdarza się, że już podczas pobytu w szpitalu świeżo upieczona mogła zarazić się jakąś bakterią szpitalną.
Sygnałem ostrzegawczym jest też zmiana wyglądu blizny. Na samym początku blizna twardnieje (może to być także pojedyncze zgrubienie), a z czasem zauważamy również nacieki ropne, które mogą zbierać się pod skórą lub pękać. W takim przypadku konieczna będzie wizyta u lekarza i interwencja w postaci antybiotykoterapii.
Często występującym objawem, który powinien zwrócić naszą uwagę jest również swędzenie blizny. Jest to normalny objaw na samym początku, ale gdy przedłuża się i jest to coraz bardziej intensywny świąd, może to świadczyć o tworzeniu się bliznowca, czyli blizny patologicznej.
Rana pooperacyjna i blizna wymagają naszej uwagi! Powinniśmy obserwować miejsce po nacięciu każdego dnia i w porę reagować, jeśli dzieje się coś niepokojącego.
Czy pocisk zawsze leci prosto?
Rany z broni palnej są nieprzewidywalnymi w swych skutkach ranami o punktowym wlocie, które powodują ogromne zniszczenie tkanek. Ciężkość rany determinują czynniki takie jak:
- umiejscowienie rany (inne implikacje będzie mieć postrzał kończyny górnej a inne głowy),
- rozmiar (masa) i prędkość pocisku.
Energia jaka przedostaje się do tkanek jest proporcjonalna do masy i kwadratu prędkości pocisku. Oznacza to, że podwajając prędkość pocisku, energia przez niego wyzwolona w tkance (a przez to rozmiar szkód) będzie czterokrotnie większa. Wiąże się to dalej z przestrzałem na wylot lub draśnięciem oraz niewielkim lub rozległym urazem.
Trajektoria lotu pocisku przez ciało człowieka wcale nie musi być linią prostą.