U nas zapłacisz kartą
"Choroby rąk - Zdjęcia, Objawy i Leczenie"
Jak powinna wyglądać macierz paznokcia?
U nasady pod skórą znajduje się macierz, czyli warstwa komórek, z której paznokieć wyrasta. Biały półksiężyc, zwany obłączkiem paznokcia, to miejsce, w którym część żywa zamienia się w martwą płytkę rogową. Możemy ją bezboleśnie skracać nożyczkami. Paznokieć leży na podściółce, czyli łożysku. Całość jest otoczona przez wały paznokciowe. Skórki, czyli obrąbek naskórkowy, narastają na płytkę, chroniąc paznokieć przed wysychaniem oraz infekcjami. Czytaj też: Leczniczy pedicure - na czym polega i jakie daje efekty?
- Podłużne rowki czasem oznaczają zaburzenia przewodu pokarmowego lub osteoporozę. Mogą też mówić o starzeniu się paznokci. Są odpowiednikiem zmarszczek na skórze. Takie zmiany miewają podłoże genetyczne i pojawiają się już u niektórych trzydziestolatków. Bywają również skutkiem częstych urazów paznokci, np. podczas mało delikatnego manicure z użyciem metalowych cążek.
- Poprzeczne bruzdy w kształcie półksiężyca , najczęściej na wszystkich paznokciach, to objaw niedożywienia lub dolegliwości neurologicznych. Są charakterystyczne dla osób poddanych chemioterapii. Nieregularne bruzdy bywają pamiątką po wyniszczających chorobach, np. zapaleniu płuc. Towarzyszą także łuszczycy i egzemom. Jeśli je zauważysz, idź do lekarza.
Dbaj o paznokcie
- Nie obgryzaj paznokci – to osłabia płytki.
- Chroń paznokcie przed detergentami.
- Nie wycinaj skórek – łatwo wtedy o uszkodzenie płytki.
- Używaj podkładów pod lakier kolorowy.
- Wzmacniaj paznokcie odżywkami.
- Jedz produkty bogate w witaminę A, witaminy z grupy B, wapń, krzem, cynk i miedź – utrzymują paznokcie w doskonałej kondycji.
Łuszczyca paznokci – objawy
Zmiany paznokciowe są charakterystyczne i dlatego stanowią ważny element w diagnostyce łuszczycy. W wyniku nieprawidłowego procesu rogowacenia w płytce paznokciowej dochodzi do powstania punktowych wgłębień. Dołki te mogą mieć układ linijny lub są ułożone przypadkowo. Objaw ten zwany jest naparstkowaniem. W wyniku zajęcia łożyska widoczne jest żółtawe przebarwienie, dające obraz jakby kropli oleju pod płytką paznokcia. Zaawansowane zmiany paznokciowe polegają na odklejeniu płytek paznokciowych, czyli onycholizy. Paznokcie są zgrubiałe, matowe, białawożółte, kruche i poprzecinane poprzecznymi bruzdami. W ciężkich postaciach choroby dochodzi do całkowitego oddzielenia się płytki paznokcia.
W przypadku pojawienia się wymienionych powyżej objawów należy się zgłosić do dermatologa.
Przyczyny raka prącia
Bezpośrednie przyczyny raka prącia nie są dobrze znane, wyróżnia się natomiast czynniki ryzyka, które predestynują do zapadnięcia na tę chorobę. W największym stopniu na ten rodzaj nowotworu są narażeni mężczyźni, którzy nie dbają właściwie o higienę miejsc intymnych, z powodu zarówno zwykłych zaniechań, jak też ograniczeń anatomicznych.
Zauważa się, że szczególnie duży odsetek zachorowań notowany jest u panów ze stulejką, a więc nieprawidłowym zwężeniem napletka, uniemożliwiającym jego swobodne zsuwanie z żołędzi. Defekt ten nie tylko komplikuje współżycie seksualne, ale też utrudnia dokładne mycie miejsc zlokalizowanych pod napletkiem, wskutek czego gromadzą się tam zabrudzenia, osady złuszczonego naskórka, resztki ejakulatu i moczu, bakterie i wirusy.
Inne czynniki ryzyka, to:
- zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (typ HPV 16),
- zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV),
- przewlekłe stany zapalne miejsc intymnych,
- wczesny wiek inicjacji seksualnej,
- duża liczba partnerek seksualnych,
- palenie papierosów.
W jakim wieku można zachorować na raka prącia? W szczególności dotyka on mężczyzn między 50 a 70 rokiem życia, ale w ostatnich latach notuje się coraz więcej przypadków w młodszych grupach wiekowych. Współcześnie już co czwarty chory ma mniej niż 50 lat.
Wspomnieć należy, że chorobę w pełnej, złośliwej postaci często poprzedzają zmiany przednowotworowe, takie jak:
- erytroplazja Queyrata (rogowacenie czerwone) - rak przedinwazyjny błon śluzowych samej żołędzi,
- choroba Bowena - inna z odmian raka przedinwazyjnego ograniczająca się do błony podstawnej naskórka,
- grudkowatość bowenoidalna (bowenoid papulosis) - rzadka choroba błon śluzowych narządów rozrodczych objawiająca się zmianami grudkowymi.
Zanokcica - sposoby leczenia
W leczeniu zwykle wystarczy zastosować środki miejscowo odkażające lub maści z antybiotykami miejscowo. Dodatkowo zaleca się moczenie palca w czystej, ciepłej wodzie (niektórzy specjaliści zalecają z dodatkiem szarego mydła) co kilka godzin (6–8 h). Powoduje to oczyszczenie miejsca zakażenia i umożliwia odpływ nagromadzonej ropy, zmniejszając obrzęk. Jeśli istnieje ryzyko rozwoju poważnej infekcji, np. stan zapalny jest nasilony, pacjent choruje na cukrzycę, zaburzenia krążenia lub upośledzenie odporności lekarz może zalecić przyjmowanie antybiotyków doustnie. Jeśli zmiany nie ustąpią lub ulegną nasileniu mimo takiego leczenia, wskazana jest konsultacja chirurgiczna, podczas której lekarz wykona chirurgiczne nacięcie i drenaż, czyli odprowadzenie ropy. Jeśli infekcja toczy się pod płytką paznokciową, niezbędne może się okazać usunięcie całej płytki.
Rzadziej lekarz może zalecić także inne leczenie – leki przeciwgrzybicze (jeśli infekcja jest spowodowana grzybem) lub steroidy.
Grzybica paznokci – leczenie
W przypadku podejrzenia grzybicy paznokcia konieczne jest wykonanie badania mykologicznego. W tym celu pobiera się właściwą ilość materiału z paznokcia lub spod niego. Następnie po odpowiednim przygotowaniu ogląda się preparat pod mikroskopem i zakłada hodowlę grzyba.
W leczeniu stosuje się doustne leki przeciwgrzybiczne – terbinafinę, itrakonazol lub flukonazol. Płytka paznokciowa jest praktycznie nieprzepuszczalna z zewnątrz, a komórki grzyba wrastają w nią głównie od wewnętrznej strony paznokcia, dlatego łatwiej do nich dotrzeć przez naczynia krwionośne. Jeśli jednak grzybica dotyczy niewielu (1–3) paznokci i nie przekracza połowy powierzchni paznokcia, początkowo lekarz może zalecić leczenie miejscowe lakierem nakładanym na paznokcie z cyklopiroksem lub amorolfiną. Zwykle stosuje się go 1–2 razy w tygodniu przez 6 miesięcy w przypadku grzybicy paznokci rąk lub do 12 miesięcy w przypadku grzybicy paznokci stóp.
Jeżeli leczenie to okaże się nieskuteczne, lekarz zleci leczenie doustne lub chirurgiczne usunięcie zajętych płytek. Leczenie grzybicy jest trudne, wymaga dyscypliny i cierpliwości ze strony pacjenta.
