U nas zapłacisz kartą
"Choroby rąk - Zdjęcia, Objawy i Leczenie"
Palce pałeczkowate - przyczyny
Pałeczkowatość palców może być wrodzona. Dużo częściej jednak palce pałeczkowate są objawem choroby.
Najczęściej palce pałeczkowate występują w chorobach układu oddechowego, takich jak rak płuca i inne nowotwory płuca, przewlekłe choroby zapalne: przewlekła obturacyjna choroba płuc, ropień płuca, ropniak opłucnej, rozstrzenie oskrzeli, gruźlica płuc, mukowiscydoza, sarkoidoza, śródmiąższowe choroby płuc.
Palce pałeczkowate mogą występować także w chorobach układu krążenia, takich jak: wrodzone wady serca (np. zespół Fallota), infekcyjne zapalenie wsierdzia (przy długo trwającym stanie zapalnym), choroby dużych naczyń tętniczych i żylnych (np. tętniak aorty).
Również choroby układu pokarmowego mogą przyczynić się do powstania palców pałeczkowatych. Należą do nich: choroba Leśniowskiego i Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie oraz marskość wątroby, nowotwory przewodu pokarmowego, zwłaszcza przełyku, żołądka, okrężnicy.
Palce pałeczkowate mogą także towarzyszyć chorobom endokrynologicznym, jak: choroba Gravesa i Basedowa, nadczynność przytarczyc, akromegalia (choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu) oraz reumatycznym, jak osteoartropatia przerostowa i łuszczycowe zapalenie stawów.
Inne możliwe przyczyny występowania palców pałeczkowatych to: hiperwitaminoza A, zaburzenia odżywiania, narkomania (haszysz, heroina), syringomyelia, zatrucia, np. fosforem, arsenem, rtęcią, berylem czy alkoholem, liszaj rumieniowaty.
Palce pałeczkowate występujące obustronnie są charakterystyczną cechą tzw. sinicy centralnej, czyli niedotlenienia organizmu. Z kolei gdy dotyczą tylko jednej kończyny, są najprawdopodobniej wynikiem upośledzenia krążenia tętniczego w tej kończynie wskutek np. przetrwałego przewodu tętniczego, tętniaka (np. aorty lub tętnicy podobojczykowej) lub zapalenia tętnicy.
Palce pałeczkowate mogą być składową tzw. osteoatropatii przerostowej (bolesnego podokostnowego tworzenia nowej kości), w której dodatkowo występują: zgrubienia okostnej wyczuwalne na powierzchniach kości niepokrytych mięśniami (okolice stawów skokowych, nadgarstków) i bolesność uciskowa tych miejsc, obrzęk, bolesność, objawy obecności płynu w stawach (najczęściej kolanowych, skokowych i łokciowych), w postaci pierwotnej może wystąpić uogólnione pogrubienie skóry, która układa się w fałdy. Najczęstszą (>90%) przyczyną wtórnej osteodystrofii przerostowej jest rak płuca.
Łuszczyca paznokci – objawy
Zmiany paznokciowe są charakterystyczne i dlatego stanowią ważny element w diagnostyce łuszczycy. W wyniku nieprawidłowego procesu rogowacenia w płytce paznokciowej dochodzi do powstania punktowych wgłębień. Dołki te mogą mieć układ linijny lub są ułożone przypadkowo. Objaw ten zwany jest naparstkowaniem. W wyniku zajęcia łożyska widoczne jest żółtawe przebarwienie, dające obraz jakby kropli oleju pod płytką paznokcia. Zaawansowane zmiany paznokciowe polegają na odklejeniu płytek paznokciowych, czyli onycholizy. Paznokcie są zgrubiałe, matowe, białawożółte, kruche i poprzecinane poprzecznymi bruzdami. W ciężkich postaciach choroby dochodzi do całkowitego oddzielenia się płytki paznokcia.
W przypadku pojawienia się wymienionych powyżej objawów należy się zgłosić do dermatologa.
Budowa i choroby paznokci: grzybica paznokci, wrastający paznokieć, zanokcica, liszaj płaski, łuszczyca paznokci, inne Przyczyny, objawy i leczenie
Paznokcie są zabudowane z wielu struktur i mogą dotyczyć ich różne zaburzenia, zarówno będące wynikiem urazów i nieprawidłowej higieny, jak również zakażeń oraz chorób ogólnoustrojowych – wtedy zamiany na paznokciach towarzyszą objawom choroby podstawowej. Częstymi zaburzeniami są: wrastający paznokieć, który dotyczy palucha oraz zanokcica, czyli zakażenie aparatu paznokcia wywołane zwykle przez bakterie. Może dotyczyć każdego paznokcia, zarówno u rąk, jak i u stóp. Na paznokciach mogą manifestować się także choroby, takie jak łuszczyca lub łysienie plackowate. Leczenie zależy od przyczyny choroby, przy czym część zaburzeń ma tendencję do samoistnego ustępowania.
Paznokieć zbudowany jest z wielu struktur. Zrogowaciała płytka paznokciowa wyrasta z macierzy, która znajduje się w części bliższej płytki. Łożysko sięga do najbardziej wysuniętej do przodu części obłączka, czyli widocznego pod płytką jasnego półksiężyca. Tylne i boczne brzegi płytki paznokcia tkwią w fałdzie skóry zwanym wałem paznokciowym. Dodatkowo tylny brzeg paznokcia jest pokryty przez skórkę, czyli przedłużenie naskórka ze skóry grzbietu palca. Paznokieć spoczywa na łożysku, do którego jest ściśle przytwierdzony.
W prawidłowych warunkach paznokcie rąk odrastają około 5 miesięcy, a paznokcie stóp dwa razy dłużej. Grubość i kształt paznokci są cechami indywidualnymi.
Objawy raka prącia
Choroba na wstępnym etapie może się rozwijać w sposób niezauważalny. Pierwsze objawy, jakie notuje się w jej przebiegu to z reguły niewielkie płaskie stwardnienia lub plamy na powierzchni żołędzi lub napletka, rzadziej na trzonie penisa. Wraz z upływem czasu zmiany te zaczynają się powiększać i uwypuklać, powstają kalafiorowate guzki. Możliwe są też owrzodzenia i krwawienia. Odczuwane jest również pieczenie w cewce w czasie oddawania moczu. Na tym etapie większość chorych zgłasza się do lekarza.
W dalszej kolejności rak atakuje kolejne struktury członka, w tym tzw. powięź Bucka oraz ciała jamiste. Ewentualny ból penisa świadczy o znacznym zaawansowaniu choroby.
Rak prącia daje szybkie przerzuty do sąsiednich pachwinowych węzłów chłonnych, najpierw powierzchniowych, potem głębokich. Objawem tego często jest guz w pachwinie. Atakowane są też węzły znajdujące się w miednicy oraz przestrzeni zaotrzewnowej.
Jak rozpoznać raka prącia? Badania
Jak rozpoznać raka prącia? Wstępną diagnozę lekarz stawia już na podstawie występujących objawów i uwarunkowań. Oceniane są widoczne zmiany skórne, a także czynniki ryzyka (występowanie stulejki, przebyte zakażenie HPV i inne).
Aby wykonać różnicowanie nowotworu inwazyjnego ze stanami przedrakowymi czy innymi schorzeniami, wykonuje się biopsję gruboigłową lub wycinek chirurgiczny. Pobrany w ten sposób materiał poddawany jest analizie histologicznej pod mikroskopem.
Biopsję, tyle że cienkoigłową, lekarz może zlecić także w przypadku podejrzenia przerzutów do pachwinowych i biodrowych węzłów chłonnych. Węzły można też zobrazować podczas badania USG.
Przerzuty odległe wstępnie wyszukuje się za pomocą USG jamy brzusznej oraz RTG klatki piersiowej. Czasem, jeśli istnieje taka konieczność, niezbędna jest też tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny określonych narządów.
