U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Chorób Skóry Narządów Płciowych - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Grzybica narządów płciowych - leczenie
Jak w przypadku wszystkich chorób narządów rozrodczych grzybica jest problemem obojga partnerów i leczeniu powinna poddać się zarówno kobieta, jak i mężczyzna. Partnerzy seksualni płci męskiej, u których nie występują objawy choroby, nie powinni być leczeni. Kandydozę o dużym nasileniu oraz kandydozę nawrotową, związaną z cukrzycą, spadkiem odporności np. w zakażeniu wirusem HIV czy długotrwałą sterydoterapią leczy się intensywniej.
Leczenie grzybicy pochwy
W leczeniu grzybicy pochwy stosuje się różne formy leków przeciwgrzybiczych tzw. fungicydów, mogą być to kremy, czopki, globulki, tabletki doustne lub dopochwowe. Podstawową rolę w leczeniu kandydozy pochwy i sromu odgrywają pochodne azolowe:
- klotrimazol,
- ekonazol,
- tiokonazol,
- mykonazol,
- terkonazol,
- ketokonazol,
- flukonazol,
- fentikonazol,
- itrakonazol.
Leki z tej grupy dają poprawę kliniczną w około 80-95% przypadków grzybicy pochwy. Jednak w przypadku tych leków stosowanie ogranicza się do grzybic wywołanych przez C. albicans. Ponadto istnieje niewielkie ryzyko rozwoju zapalenia wątroby spowodowanego reakcją nadwrażliwości na azole, dlatego w przypadku przewlekłego leczenia doustnego raz w miesiącu należy wykonywać badania czynnościowe wątroby.
W zakażeniach wywołanych przez gatunki inne niż Candida albicans leki azolowe są nieskuteczne. Zaleca się wówczas stosowanie kwasu borowego w postaci kapsułek żelatynowych stosowanych dopochwowo przez 14 dni.
Do leczenia grzybic używana jest także nystatyna – jej skuteczność leczenia jest znacznie niższa w porównaniu z preparatami azolowymi, a wskaźnik wyleczeń szacuje się na 70-90%.
Leczenie niepowikłanej kandydozy jest krótkotrwałe. Do najczęściej stosowanych schematów leczenia zaliczamy:
- klotrimazol, krem 1%, 5 g dziennie dopochwowo przez 7-14 dni
- klotrimazol, krem 2 %, 5 g dziennie dopochwowo przez 3 dni
- mikonazol kre,m 2 %, 5 g dziennie dopochwowo przez 7 dni
- mikonazol, krem 4 %, 5 g dziennie dopochwowo przez 3 dni
- mikonazol, 100 mg, globulka dopochwowa 1 x dziennie przez 7 dni
- mikonazol, 200 mg, globulka dopochwowa 1 x dziennie przez 3 dni
- mikonazol, 1200 mg, globulka dopochwowa jednorazowo
- tiokonazol, maść 6,5 %, 5 g dopochwowo w jednorazowej aplikacji
Grzybica narządów płciowych - dieta
Zmiany żywieniowe są niezbędne w leczeniu infekcji drożdżakami. Należy wzbogacić dietę w produkty tj.:
- świeże warzywa i owoce,
- ryby i drób,
- produkty pełnoziarniste, bogate w błonnik, siemię lniane i otręby,
- produkty zawierające niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, takie jak oliwa z oliwek, orzechy,
- produkty zawierające pałeczki kwasu mlekowego, tj. jogurty, mleko acydofilne,
- należy pic dużo wody,
- można wzbogacać dietę poprzez suplementowanie probiotyków, czyli preparatów zawierających bakterie kwasu mlekowego, tj. Trilac, Tribiotic itp.
Powinno się natomiast unikać:
- alkoholu,
- tłuszczy zwierzęcych,
- kofeiny,
- dużych ilości nabiału z wyjątkiem jogurtów,
- jedzenia typu fast food,
- utwardzonych margaryn i oleju,
- żywności wysoce przetworzonej, tzw. „śmieciowego" jedzenia (chipsy, parówki, batony),
- ograniczyć spożycie cukru, białej mąki i produktów pszennych.
Grzybica narządów płciowych - objawy
Ponieważ objawy choroby są mało specyficzne, przed wdrożeniem leczenia wskazane jest przeprowadzenie testów i potwierdzenie laboratoryjne kandydozy. Ustalenie czynnika etiologicznego zapalenia błony śluzowej pochwy i identyfikacja gatunku grzyba jest konieczne dla powodzenia terapii. Taka diagnostyka polega na bezpośrednim badaniu mikroskopowym wydzieliny z pochwy z dodatkiem soli fizjologicznej i 10% roztworu KOH lub potwierdzeniu obecności pączkującego grzyba po wybarwieniu preparatu metodą Gramma. Gdy badanie mikrobiologiczne wychodzi nam ujemne, a mamy silne podejrzenie grzybicy narządów rodnych należy wykonać posiewy z pochwy. Objawy kandydozy narządów płciowych u kobiet mogą się różnić, od bardzo łagodnych do ciężkich i obejmują:
- podrażnienie błony śluzowej pochwy,
- zaczerwienienie i obrzęk sromu, czasem z widocznymi liniowymi pęknięciami nabłonka,
- uczucie świądu w obrębie narządów płciowych (sromu),
- dyskomfort, bolesność w trakcie lub po stosunku płciowym,
- upławy (nie zawsze występują), które mogą być obfite lub niezbyt obfite, bez nieprzyjemnego zapachu, oraz przyjmować różną postać: gęste, białe do żółtych, serowate, tj. niejednorodne z grudkami.
W przypadku przewlekłej, nie leczonej kandydozy, jej obraz staje się mniej jasny. Dolegliwości są zmienne, na ogół niezbyt dokuczliwe. W koincydentalnym przeniesieniu choroby mogą pojawić się objawy ze strony układu moczowego tj.
- pieczenie przy oddawaniu moczu,
- częstomocz,
- uczucie nie do końca opróżnionego pęcherza.
Bardzo ważne jest to, że w przypadku braku objawów klinicznych i potwierdzenia obecności patogenów z rodzaju Candida w pochwie, nie należy wdrażać leczenia, gdyż ok 20 % kobiet może być jego bezobjawowymi nosiecialmi.
U mężczyzn objawy zakażenia występują stosunkowo rzadko, jeżeli jednak są obecne mogą one obejmować:
Choroby narządów płciowych: zapalenie jądra i najądrza
Najczęściej jest następstwem nieleczonego zapalenia cewki moczowej, skąd stan zapalny rozprzestrzenia się na najądrze lub jądro. Ale bywa, że choroba jest powikłaniem wirusowego zapalenia ślinianek przyusznych (świnki). Chorobie zwykle towarzyszy bardzo silny ból i obrzęk jądra z zaczerwienieniem skóry oraz gorączka. Z takimi objawami nie wolno zwlekać. Leczenie trzeba rozpocząć jak najszybciej, aby uniknąć groźnych powikłań (ropień jądra, zanik jądra). Warto pamiętać, że powikłaniem może być nawet bezpłodność.
To infekcja, za którą odpowiadają drobnoustroje chorobotwórcze, które przedostają się do prostaty nawet z odległych miejsc ciała, np. zainfekowanych zatok czy ucha. Początek choroby jest nagły: pojawia się silny ból w kroczu, pieczenie cewki moczowej, częste oddawanie moczu, nierzadko wysoka gorączka. Aby stwierdzić zapalenie, lekarz musi przeprowadzić badanie przez odbyt oceniające stan gruczołu. Pomocny w doborze właściwego leczenia jest posiew moczu, rzadziej bada się wydzielinę ze stercza. Potrzebne jest także USG gruczołu. Kuracja polega na przyjmowaniu antybiotyków, środków przeciwzapalnych i przeciwbólowych. Ulgę przynosi nagrzewanie krocza.
