U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Chorób Skóry Narządów Płciowych - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Rozpoznawanie i leczenie chorób skóry miejsc intymnych
Źródło: Vecteezy
Grzybica narządów płciowych - objawy
Ponieważ objawy choroby są mało specyficzne, przed wdrożeniem leczenia wskazane jest przeprowadzenie testów i potwierdzenie laboratoryjne kandydozy. Ustalenie czynnika etiologicznego zapalenia błony śluzowej pochwy i identyfikacja gatunku grzyba jest konieczne dla powodzenia terapii. Taka diagnostyka polega na bezpośrednim badaniu mikroskopowym wydzieliny z pochwy z dodatkiem soli fizjologicznej i 10% roztworu KOH lub potwierdzeniu obecności pączkującego grzyba po wybarwieniu preparatu metodą Gramma. Gdy badanie mikrobiologiczne wychodzi nam ujemne, a mamy silne podejrzenie grzybicy narządów rodnych należy wykonać posiewy z pochwy. Objawy kandydozy narządów płciowych u kobiet mogą się różnić, od bardzo łagodnych do ciężkich i obejmują:
- podrażnienie błony śluzowej pochwy,
- zaczerwienienie i obrzęk sromu, czasem z widocznymi liniowymi pęknięciami nabłonka,
- uczucie świądu w obrębie narządów płciowych (sromu),
- dyskomfort, bolesność w trakcie lub po stosunku płciowym,
- upławy (nie zawsze występują), które mogą być obfite lub niezbyt obfite, bez nieprzyjemnego zapachu, oraz przyjmować różną postać: gęste, białe do żółtych, serowate, tj. niejednorodne z grudkami.
W przypadku przewlekłej, nie leczonej kandydozy, jej obraz staje się mniej jasny. Dolegliwości są zmienne, na ogół niezbyt dokuczliwe. W koincydentalnym przeniesieniu choroby mogą pojawić się objawy ze strony układu moczowego tj.
- pieczenie przy oddawaniu moczu,
- częstomocz,
- uczucie nie do końca opróżnionego pęcherza.
Bardzo ważne jest to, że w przypadku braku objawów klinicznych i potwierdzenia obecności patogenów z rodzaju Candida w pochwie, nie należy wdrażać leczenia, gdyż ok 20 % kobiet może być jego bezobjawowymi nosiecialmi.
U mężczyzn objawy zakażenia występują stosunkowo rzadko, jeżeli jednak są obecne mogą one obejmować:
Grzybica narządów płciowych - przyczyny
Chorobę wywołują grzyby z rodzaju Candida, tzw. drożdżaki. Występują one powszechnie na powierzchni skóry i błon śluzowych, będąc elementem tzw. mikroflory pochwy u ponad 20% kobiet. W skład tej mikroflory wchodzą przede wszystkim bakterie saprofityczne, które stanowią naturalną formę obrony organizmu przed patogenami.
W przypadku błony śluzowej pochwy najistotniejsze znaczenie odgrywają pałeczki kwasu mlekowego zakwaszające środowisko pochwy i uniemożliwiające rozwój bakterii chorobotwórczych i grzybów. Zaburzenia równowagi mikroflory (leki, nie prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego, zasadowe pH pochwy itd.), ale także uszkodzenie mechaniczne błony śluzowej, zła dieta, czy zaburzenia równowagi hormonalnej (ciąża) lub węglowodanowej (cukrzyca), sprzyjają nadmiernemu namnożeniu się drożdżaków na powierzchni śluzówki.
W ostatnich latach częstość występowania kandydozy pochwy wzrasta, szczególnie w krajach wysokorozwiniętych. Wiąże się to ze sprzyjającym rozwojowi grzybicy:
- siedzącym trybem życia,
- noszeniem obcisłych, nieprzewiewnych ubrań i bielizny,
- korzystaniem z basenów i sauny,
- powszechnym stosowaniem antybiotyków
- oraz co może być zaskakujące, ze zbytnią higienizacją życia (stosowanie agresywnych detergentów do mycia ciała i niszczenie tym samym naturalnej flory bakteryjnej).
Leki przeciwgrzybicze mogą być stosowane w postaci kremów, tabletek lub globulek dopochwowych. O powodzeniu leczenia decyduje usunięcie dodatkowych przyczyny sprzyjających rozwojowi grzybicy tj.
- zła dieta,
- nieprawidłowa higiena,
- oraz wyrównanie poziomu cukru,
- zmniejszenie dawki stosowanych leków steroidowych itd.
W przypadku niepowikłanej kandydozy narządu rodnego nie ma konieczności leczenia partnerów seksualnych. Gdy dochodzi do nawrotów kandydozy, lub występuje jej ciężki i powikłany przebieg to wtedy istotne jest podjęcie leczenia przez oboje partnerów seksualnych.
Grzybica narządów płciowych - drogi zakażenia
Zmiany flory bakteryjnej spowodowane różnymi wyżej wymienionymi czynnikami ryzyka, powodują rozwój stanu zapalnego błony śluzowej pochwy. Wywołany jest on przez patogenne bakterie lub grzyby, które w niekontrolowany sposób namnażają się w pochwie. Rozrostowi drożdżaków towarzyszą objawy tj, upławy, świąd, podrażnienia, które czynią chorobę bardzo uciążliwą.
Ponieważ objawy grzybicy często przypominają objawy wywołane bakteryjnymi zapaleniami pochwy, prawidłowa diagnoza jest niezbędna w celu określenia czynnika infekcyjnego i wykluczenia diagnozy znacznie poważniejszych chorób przenoszonych drogą płciową (chlamydioza, rzeżączka itd.).
Wiele osób uważa, że źródłem zakażeń grzybiczych są przede wszystkim stosunki seksualne, jednak wbrew pozorom nie jest to główna przyczyna infekcji. Częstym źródłem przewlekłej kandydozy jest układ pokarmowy i samozakażenie grzybami pochodzącymi z dolnego odcinka jelita. Sposób i przyczyny przeniesienia grzybów z jelita grubego i okolic odbytu do dróg moczowo-płciowych nie są do końca wyjaśnione, ale znaczenie mają tutaj głównie czynniki anatomiczne – bliska odległość pochwy i odbytu. Stosunki analne oraz oralno-genitalne stanowią istotny czynnik ryzyka rozwoju grzybicy pochwy.
U niektórych osób mimo leczenia dochodzi do ciągłych nawrotów choroby, co według niektórych naukowców może wiązać się z osobniczym upośledzeniem odporności przeciwgrzybicznej lub z niewielkimi zaburzeniami tolerancji glukozy. Nie bez znaczenia jest także modyfikacja stylu życia.
Leczenie grzybic dodatkowo utrudnia fakt, iż grzyby w warunkach niesprzyjających mogą tworzyć formy przetrwalnikowe, oporne na leki przeciwgrzybicze. Przetrwalniki mogą bytować na śluzówkach w formie nieaktywnej metabolicznie do czasu pojawienia się warunków sprzyjających ich rozwojowi. Wówczas grzyb ponownie namnaża się i dochodzi do rozwoju grzybicy nawrotowej.
Czym jest opryszczka penisa?
Opryszczka miejsc intymnych przenoszona jest między innymi drogą płciową. Szacuje się jednak, że nawet 90% populacji może nosić w sobie wirusa, natomiast jedynie niewielka część z nich doświadcza objawów i może zarażać. Dotknąć może zarówno kobiet, jak i mężczyzn.
U mężczyzn opryszczka zazwyczaj występuje na penisie i w okolicy okołoodbytniczej, a dokładniej na napletku, skórze prącia, żołędzi i cewce moczowej. Typowym symptomem jest również śluzowy wyciek i częste oddawanie moczu.
Mężczyźni z reguły przechodzą opryszczkę łagodniej niż kobiety. Okres leczenia tej dolegliwości u płci męskiej także jest krótszy i wynosi ok. 10 dni. Najbardziej uciążliwa jest opryszczka jąder, ponieważ objawia się natężonym bólem i w efekcie długim okresem leczenia. Jaka jest natomiast przyczyna opryszczki męskich narządów płciowych?
Chorobę wywołuje wirus HSV, a zarażenie nim powoduje uczucie ogólnego dyskomfortu. U większości ludzi jednak pozostaje on uśpiony. Leczenie może trwać nawet do kilku tygodni, choć jeśli szybciej nastąpi odpowiednia reakcja, czas ten zostanie skrócony.
Wirus niestety pozostaje w organizmie i może pojawiać się co kilka miesięcy. Zazwyczaj są to te same miejsca.
