U nas zapłacisz kartą
Choroby Twarzy na Zdjęciach - Poznaj Objawy, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Liszaje na twarzy – od czego?
Liszaj na twarzy może pojawić się na skutek różnych czynnikiem. Niekiedy przyczyniają się do nich choroby przenoszone drogą płciową, innym razem choroby autoimmunologiczne, toczeń układowy rumieniowaty, zaburzenia hormonalne. Liszajec może pojawić się również na skutek stresu.
Potencjalne przyczyny to:
- infekcje wirusowe
- alergeny
- stres
- genetyka.
Czasami liszaj płaski występuje wraz z chorobami autoimmunologicznymi. Chociaż może to być niewygodne, w większości przypadków liszaj płaski nie jest poważnym stanem. Nie jest też zaraźliwy.
Istnieją jednak rzadkie odmiany tego stanu, które mogą być poważne i bolesne. Stany te można leczyć miejscowymi i doustnymi lekami w celu złagodzenia objawów lub stosując leki hamujące układ odpornościowy.
Wysypka alergiczna
Spowodowana jest ekspozycją na bardzo różnorodne alergeny i może mieć zróżnicowany obraz kliniczny. W przypadku zmian o charakterze ostrym zwykle spotykamy grudki, pęcherzyki, bąble pokrzywkowe . Podostre lub przewlekłe zmiany mają zwykle postać zmian rumieniowo-złuszczających.
Za powstawanie wysypki alergicznej mogą odpowiadać wielorakie substancje: pokarmy, leki, składniki kosmetyków, barwniki, lakiery, farby, środki czyszczące, kolczyki, składniki oprawek do okularów, guzików, monety
– mówi dr Joanna Sułowicz.
Wysypka alergiczna nasila się w miarę ekspozycji i działania alergenu, a łagodnieje, gdy kontakt z alergenem zostaje zerwany. Zmianom skórnym zwykle towarzyszy świąd , co prowadzi do drapania, powstawania nadżerek i przeczosów, a nawet do nadkażenia skóry.
Wysypka alergiczna, fot. Adobe Stock
Wysypka grudkowo-plamista
Jest to rodzaj wysypki, w której równocześnie występują zarówno zmiany w postaci grudek, jak i plam. Może towarzyszyć opisywanej wcześniej trzydniówce, a także odczynom polekowym - te najczęściej towarzyszą antybiotykoterapii pochodnymi penicyliny lub sulfonamidami. Pojawia się zwykle po kilku dniach stosowania leków i zwykle z uwagi na nasilenie zmian wysypka wymaga interwencji lekarskiej.
Charakteryzuje się występowaniem wypełnionych płynem zmian ponad powierzchnią skóry. Często występuje w przebiegu zmian wirusowych takich jak opryszczka, półpasiec czy też ospa.
Pojawienie się zmian pęcherzykowych w przypadku opryszki czy tez półpaśca zwykle poprzedzone jest występowaniem tzw. objawów prodromalnych w postaci mrowienia, świądu czy też bólu. Ospa natomiast zwykle zaczyna się od objawów pseudogrypowych takich jak gorączka, ból gardła, złe samopoczucie.
Charakterystyczna jest także lokalizacja oraz układ zmian. W przypadku ospy pęcherzyki są rozsiane na całym ciele i przypominają „gwieździste niebo”, natomiast w opryszczce zwykle występują na wardze i mają tendencję do grupowania się. W półpaścu zazwyczaj pojawiają się w obrębie jednej połowy ciała i ułożone są na rumieniowym podłożu.
Wysypka pęcherzykowa może być także objawem uczulenia na promienie słoneczne czy też wyprysku dłoni i stóp. Gdy pęcherzykom towarzyszą podobne, ale większego rozmiaru zmiany zwane pęcherzami należy wykluczyć poważniejsze schorzenia takie jak pęcherzycę czy też pemphigoid.
Wysypka pęcherzykowa, fot. Adobe Stock
Wysypka przy półpaścu, fot. Adobe Stock
Liszaj – diagnoza
Za każdym razem, gdy zauważysz lub poczujesz wysypkę na skórze lub zmiany w jamie ustnej lub na genitaliach, powinieneś jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Twój lekarz pierwszego kontaktu może skierować cię do dermatologa, jeśli diagnoza liszaja płaskiego nie jest oczywista lub jeśli objawy sprawiają, że czujesz się bardzo niekomfortowo.
Twój lekarz pierwszego kontaktu lub dermatolog może stwierdzić, że masz liszaj płaski, po prostu patrząc na twoją wysypkę. Aby potwierdzić diagnozę, możesz potrzebować dalszych testów.
Testy mogą obejmować biopsję, co oznacza pobranie małej próbki komórek skóry do obejrzenia pod mikroskopem lub test alergiczny, aby dowiedzieć się, czy masz reakcję alergiczną. Jeśli lekarz podejrzewa, że przyczyną jest infekcja, może być konieczne wykonanie testu na wirusowe zapalenie wątroby typu C.
Skąd się biorą choroby łojotokowe?
Łój skórny, zwany inaczej: sebum, to naturalna bariera ochronna naskórka produkowana przez gruczoły łojowe na całej powierzchni skóry za wyjątkiem dłoni i stóp. (6) Zdarza się jednak, że gruczoły łojowe wydzielają łoju za dużo i zamiast chronić, staje się on przyczyną poważnych chorób skórnych – tzw. chorób łojotokowych.
Nadmierne wydzielanie łoju to łojotok. Najbardziej wyraźne jest ono w tych partiach skóry, gdzie gruczołów jest najwięcej (7), czyli na twarzy, owłosionej skórze głowy i górnych partiach tułowia. Aż 99% zmian chorobowych zlokalizowanych jest w eksponowanych okolicach skóry twarzy, dekoltu i ramion. (8) Skóra przy łojotoku jest tłusta, lśniąca, z rozszerzonymi ujściami gruczołów łojowych, wypełnionymi masami łojowo-rogowymi. (9)
Skłonność do łojotoku jest cechą genetyczną, ale też zależy od wpływu hormonów płciowych, a dokładnie niekorzystnego oddziaływania androgenów i progesteronu oraz korzystnego - estrogenów. Łojotok jest szczególnie nasilony w okresie pokwitania i przekwitania, przy zaburzeniach hormonalnych i zaburzeniach przemiany materii. (10)
Na regulację wydzielania łoju mają wpływ takie czynniki jak (11):
- stres,
- nadmiar androgenów
- oraz niedobór witamin: A, E, B2, PP, C.
Do najpowszechniejszych chorób łojotokowych zalicza się: trądzik oraz łojotokowe zapalenie skóry, którego łagodną formą jest łupież.
