U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia rzadkich chorób skóry - Piękno w nauce i diagnozie
Jakie są objawy chorób skóry?
Najczęstsze i trudne do przeoczenia objawy chorób skóry to różnego rodzaju wykwity skórne. To właśnie zmiany chorobowe zazwyczaj umożliwiają rozpoznanie rodzaju dermatozy, z jakim mamy do czynienia - zazwyczaj konkretny wykwit jest charakterystyczny dla danej jednostki chorobowej. Wykwity skórne dzielimy na pierwotne (krosty, bąble, pęcherze, plamki, grudki, guzki) oraz wtórne - będące następstwem wykwitów pierwotnych (pęknięcia skóry, blizny, przeczosy, owrzodzenie, łuski, strupy).
W podejmowanym leczeniu bierze się pod uwagę etiologię schorzenia. Zazwyczaj przy chorobach postępujących w obrębie skóry zaleca się leki przeciwhistaminowe oraz glikokortykosteroidy do stosowania miejscowego. Czasami konieczne mogą jednak okazać się leki przeciwwirusowe, antybiotyki lub leki immunosupresyjne. Dodatkowe leczenie zazwyczaj stosuje się w przypadku zakażeń bakteryjnych i innych, bardziej złożonych przypadłości.
Choroby skóry - najczęstsze przyczyny
Przyczyny chorób skórnych są bardzo zróżnicowane. Liczne dermatozy mają wieloczynnikowe podłoże, co oznacza, że do ich rozwoju przyczynić mogło się kilka czynników. Jedna z częściej występujących chorób dermatologicznych - trądzik pospolity, rozwija się w wyniku nadmiernego namnażania się bakterii Propionibacterium acnes, zaburzonego procesu złuszczania się komórek naskórka oraz zwiększonej aktywności gruczołów łojowych. Nie bez znaczenia są też predyspozycje genetyczne. Czynniki genetyczne mają istotne znaczenie również przy AZS. Atopowe zapalenie skóry to schorzenie, na którego rozwój wpływa także nieprawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego oraz zaburzona bariera hydro-lipidowa naskórka. U pacjentów cierpiących na łuszczycę, zapalenie opryszczkowate skóry, a także bielactwo nabyte jedną z przyczyn choroby również są predyspozycje genetyczne.
Przy łuszczycy występuje nadmierne rogowacenie naskórka. Jest to choroba o podłożu genetycznym i immunologicznym. Wpływ na jej rozwój mogą mieć też czynniki środowiskowe. Aby zgłębić temat łuszczycy, warto przeczytać artykuł: Łuszczyca – co ją wywołuje i jak ją leczyć?
Objawy skórne mogą być powodowane również przez infekcje grzybicze, zakażenia bakteryjne lub wirusowe. Choroby bakteryjne skóry to np. liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, a także rzadkie choroby skóry takie jak promienica czy różyca. Wirusy odpowiedzialne są natomiast za opryszczkę, ospę wietrzną i półpaśca oraz brodawki wirusowe. Inną wirusową chorobą skóry jest mięczak zakaźny. Wszystkie wymienione schorzenia wirusowe to zakaźne choroby skóry, które mogą rozprzestrzeniać się między kolejnymi osobami. Powszechnie występują też grzybicze zakażenia skóry. Grzybica stóp, grzybica paznokci czy grzybica błon śluzowych to kolejne choroby zakaźne, dotyczące znacznej części populacji.
Przyczyną zmian skórnych może być też wyprysk kontaktowy. Pojawiająca się wówczas egzema jest wynikiem kontaktu skóry z czynnikiem drażniącym. Może być nim składnik kosmetyków, środków czyszczących czy chociażby materiał z którego wykonana została biżuteria. Różnego rodzaju wykwity skórne mogą pojawić się również wskutek przyjmowania niektórych leków, np. antybiotyków, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, doustnych środków antykoncepcyjnych czy szczepionek.
Trądzik: czym jest i jak się go leczy?
Trądzik jako choroba występuje w wielu odmianach, jednak najczęściej pod postacią trądziku pospolitego i trądziku różowatego.
Trądzik pospolity ( z łac. Acne vulgaris) dotyczy ok. 80 proc. populacji, a dotyka najczęściej młodzież w okresie dojrzewania płciowego, czyli ok. 11-17 roku życia. Najczęstszą przyczyną trądziku pospolitego są bowiem zmiany hormonalne zachodzące w organizmie w tym okresie życia. Przy czym chłopcy częściej przechodzą tę chorobą w cięższej postaci, niż dziewczęta. (12)
Trądzik pospolity definiowany jest jako przewlekła gruczołów łojowych i ujść mieszków włosowych. Głównymi objawami tej choroby są: łojotok, tworzenie się zaskórników, krostek i grudek, a także pozostające po zmianach skórnych blizny. (13)
Trądzik różowaty jest z kolei przewlekłą i nieuleczalną chorobą, dotykającą ok. 10. proc. populacji, przeważnie w przedziale wiekowym 30-60 lat. (14)
Podłoże tej choroby nie jest do końca znane. Podejrzewa się, że u jej źródeł mogą leżeć czynniki autoimmunologiczne oraz tzw. zaburzenia naczynioworuchowe, a także zakażenia bytującymi na skórze pajęczakami. Jest także wiele czynników, które mogą stymulować występowanie objawów choroby. Należą do nich m.in.:
- wilgoć, wiatr, promieniowanie słoneczne,
- stres i silne emocje,
- zmiany hormonalne,
- palenie papierosów i picie alkoholu. (15)
W przebiegu trądziku różowatego na twarzy pojawiają się nieestetyczne wykwity rumieniowe, a także grudkowate i krostkowe. Dodatkowe możliwe objawy to: obrzęk powiek i przekrwienie spojówek, a także subiektywne odczucia pacjentów np. pieczenie, kłucie, świąd. (16)
Choroby łojotokowe: postępowanie i pielęgnacja skóry
Łojotoku i będących jego konsekwencją chorób łojotokowych nie można całkowicie wyeliminować, ale można poprzez zastosowanie odpowiedniego leczenia zmniejszyć ich nasilenie.
Aby leczenie było skuteczniejsze powinniśmy odpowiednio zareagować już wtedy, gdy wystąpią pierwsze objawy choroby. Zaleca się wtedy:
- modyfikację diety – na taką z dużą ilością witamin, białka, soli mineralnych, z ograniczoną ilością tłuszczów, cukrów, ostrych przypraw i używek,
- zmianę stylu życia – unikanie sytuacji stresowych. (21)
Jeśli powyższe starania nie przyniosą efektu powinniśmy skonsultować się z lekarzem dermatologiem. Odpowiedni sposób żywienia jest także elementem leczenia chorób łojotokowych, więc najpewniej lekarz zaleci, aby kontynuować zmienioną dietę. Może także wprowadzić do terapii witaminy, leki doustne, a także preparaty przeciwgrzybicze. (22) Preparaty te to różnego rodzaju kremy i szampony lecznicze dedykowane specjalnie pielęgnacji łojotokowej przy trądziku, lub leczeniu łupieżu na różnych stopniach jego zaawansowania.
