U nas zapłacisz kartą
Niebiesko-fioletowa plama na skórze - Objaw choroby, który warto poznać
Przyczyny białych plam
Przebarwienia i zła dieta
Jasne plamki i duże białe plamy na rękach mogą świadczyć o złej diecie. Szczególnie o niedoborze witaminy D czy wapnia. Najczęściej zdarza się to kiedy zapominamy o regularnym odżywianiu i zbyt długo żywimy się fast foodami. Odbarwienia skóry wywołane złą dietą nie są uznawane za chorobę. Jednak są wskazówką, że z naszym organizmem dzieje się coś niedobrego. Jeżeli białym plamom na rękach towarzyszą cienie pod oczami, zaburzenia trawienia, słabość, to bezwzględnie trzeba pomyśleć o zmianie diety. Żeby wykluczyć inne poważniejsze choroby skóry można też udać się do dermatologa.
Białe plamki na twarzy i cienie pod oczami mogą też oznaczać, że jemy za dużo nabiału lub mamy nietolerancję na laktozę. Jeżeli zauważasz u siebie te symptomy i wiesz, że spożywasz dużo produktów mlecznych, to spróbuj je odstawić. Być może poważniejsze leczenie nie będzie już potrzebne.
Wspomnieliśmy już o tym, że białe plamy na dłoniach i twarzy, a czasem w innych miejscach na ciele mogą wynikać z zażywania leków na cukrzycę. Przyczyny mogą być też dużo prostsze. Samo zaburzenie metabolizmu wywołane cukrzycą może wpływać na wygląd skóry. Zwykle staje się ona cienka i pomarszczona. Po prostu szybciej się starzeje i traci odporność. Objawy cukrzycy nie ograniczają się do zmian na skórze, więc warto udać się do lekarza i zrobić badania.
Poważne choroby skóry
Białe plamy na rękach, odbarwienia na łydkach czy na głowie mogą też oznaczać, że cierpimy na poważniejszą chorobę skóry. Oto kilka przykładów chorób powodujących odbarwienia skóry:
- Łupież pstry - Jedną z niegroźnych dla całego organizmu, ale wpływającą na wygląd i ogóle samopoczucie jest łupież pstry. To nie jest ten rodzaj łupieżu, który powoduje łuszczenie naskórka głowy, którego ślady znajdziemy na ramionach. Zamiast tego na ciele pojawiają się pstre plamki. Ta forma łupieżu jest wywołana przez grzyby, które żyją na ludzkim ciele. Jednak przy obniżonej odporności zaczynają atakować organizm.
- Łupież biały - Inna forma łupieżu powoduje białe plamy na rękach, na głowie i na ramionach. Dokładne przyczyny powstawania nie są znane. Bezpośrednim czynnikiem jest wystawienie ciała na słońce czy promienie ultrafioletowe w solarium. Charakterystyczne są duże białe plamy na dłoniach i twarzy, wyraźnie odróżnialne od zdrowego naskórka.
- Bielactwo nabyte – w przeciwieństwie do wrodzonego (albinizmu) nie objawia się równomiernym niedoborem pigmentu na skórze. W wyniku zaburzenia wytwarzania melaniny pojawiają się białe plamy na skórze. Zwłaszcza na grzbietach rąk, na łydkach, wokół otworów twarzy.
Rodzaje plam na skórze
Czym właściwie jest plama na skórze? Z dermatologicznego punktu widzenia, plamy na ciele to zmiany, które muszą spełniać określone kryteria diagnostyczne. Aby można było użyć nazwy „plama na skórze”, zmiana musi różnić się kolorem od zdrowej skóry, być wyraźnie ograniczona i niewyczuwalna w czasie badania palpacyjnego. Typowe plamy na ciele nie są wyniesione ponad powierzchnię skóry. Choć ich pojawieniu się mogą towarzyszyć dodatkowe objawy, to nie zawsze mamy z nimi do czynienia. Wśród często poddawanych diagnostyce zmian, wyróżniamy m.in.:
- czerwone plamy na skórze,
- znikające czerwone plamy na ciele,
- brązowe plamy na ciele,
- plamy naczyniowe wrodzone,
- swędzące plamy na ciele,
- czerwone plamki na skórze,
- czarne plamy na skórze o nieregularnym kształcie.
Plamy na ciele mogą utrzymywać się przez dłuższy czas lub pojawiać się jedynie okresowo, co wskazuje na działanie jakiegoś czynnika, który powoduje reakcję alergiczną. Czerwone plamy na ciele mogą pojawić się np. na skutek przyjmowania niektórych leków, a także ciągłego drażnienia skóry, co prowadzi do rozwoju stanu zapalnego.
Niezależnie od podłoża dolegliwości, konieczne jest skonsultowanie z lekarzem przewlekle utrzymujących się zmian na skórze oraz okresowo pojawiających się plam, bo mogą one świadczyć o mniej lub bardziej poważnych chorobach. Pierwsze kroki powinniśmy skierować do lekarza rodzinnego, który wystawi skierowanie do dermatologa.
Ważne! Jeżeli oprócz plam na ciele pojawiają się także inne objawy np. ogólne osłabienie, złe samopoczucie, ból brzucha, podwyższona temperatura, to nie należy czekać z wizytą u lekarza. Takie objawy mogą wskazywać na zagrażającą zdrowiu i życiu sepsę, która jest skutkiem m.in. zakażenia pneumokokami i meningokokami. W przypadku sepsy czerwone plamy na ciele, a następnie ciemniejsze wybroczyny, nie bledną pod naciskiem.
Na skórze pojawiają się nie tylko czerwone plamy, ale także plamy o różnych odcieniach koloru brązowego i inne zmiany skórne. W przypadku niegroźnych schorzeń, podrażnień lub nieprawidłowej pielęgnacji skóry, mamy do czynienia przede wszystkim z plamami rumieniowymi, które dość szybko ustępują po zastosowaniu leczenia. Nieco bardziej problematyczne są zmiany skórne o podłożu barwnikowym, które zwykle mają beżowy, brązowy, niebieskawy lub czarny kolor – mogą one być skutkiem działania m.in. promieniowania UV, reakcji fotouczulającej lub toczącego się w obrębie komórek barwnikowych procesu nowotworowego. Każda zmiana barwnikowa wymaga kontroli lekarza dermatologa w celu określenia jej podłoża.
Objawy chorób skóry: zmiany skórne, wykwity skórne
Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Wykwity skórne to zmiany na skórze będące objawami jej choroby. Podstawą diagnostyki dermatologicznej jest prawidłowa umiejętność ich oceny i różnicowania.
- pierwotne wykwity są zazwyczaj bezpośrednim wynikiem rozwoju procesu chorobowego w skórze
- wykwity wtórne na ogół rozwijają się z pierwotnych i są ich następstwem.
Nie jest to jednak reguła, ponieważ w niektórych przypadkach, nawet we wczesnym okresie choroby nie udaje się stwierdzić wykwitów pierwotnych, które mogą być krótkotrwałe.
- plama
- grudka
- guzek
- guz
- pęcherzyk
- pęcherz
- krosta
- bąbel.
- nadżerkę
- przeczos
- pęknięcie i rozpadlinę
- łuskę
- strup
- owrzodzenie a także
- bliznę.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Brązowe plamy na ciele mogą świadczyć o zaburzeniach pigmentacji i być spowodowane różnymi czynnikami. Należą do nich:
- Zbyt intensywne opalanie, które może doprowadzić do wytworzenia tak dużej ilości pigmentu, że barwi on ciało w sposób trwały.
- Niektóre rodzaje ziół lub leków stosowanych podczas opalania, wywołują nieprzyjemne zmiany skórne. Promieniowanie słoneczne może wywołać groźne reakcje, przypominające oparzenia czy uczulenie. Wysypka, pokrzywka, obrzęk, czy świąd to tylko niektóre z objawów reakcji fototoksycznych i fotoalergicznych. Zioła lub leki fotouczulające, które zwiększają podatność na działanie promieni UV to przede wszystkim: niektóre antybiotyki, leki psychotropowe, uspokajające, retinoidy, betablokery, glikokortykosteroidy, leki na padaczkę, moczopędne, przeciwcukrzycowe, środki antykoncepcji hormonalnej, leki przeciwgrzybiczne, przeciwłupieżowe i przeciwtrądzikowe, a nawet dziurawiec.
- Żeńskie hormony płciowe – estrogeny, które pobudzają aktywność melanocytów, szczególnie w ciąży lub podczas stosowania antykoncepcji hormonalnej.
