Choroby skóry głowy a wypadanie włosów - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia

Przyczyny problemu z wypadaniem włosów

Z problemem nadmiernie wypadających włosów, czyli po prostu łysieniem, spotyka się dziś coraz więcej osób. Są to w niemal równym stopniu i kobiety, i mężczyźni. W trychologii odnajduje się bardzo wiele przyczyn takiego stanu rzeczy. Czasami sami je dostrzegamy i stosunkowo łatwo możemy wyeliminować, a czasami źródło łysienia jest tak enigmatyczne (a jego objawy tak niepokojące), że niezbędna okazuje się pomoc specjalisty.

Zwiększone wypadanie włosów jest problemem nie tylko estetycznym, ale i zdrowotnym. Często oddziałuje również na naszą sferę psychiczną - powoduje obniżenie poczucia atrakcyjności, wzbudza poczucie wstydu, a niejednokrotnie wiąże się z alienacją społeczną i depresją. Dlatego też znalezienie przyczyny wypadających włosów powinno nastąpić jak najszybciej, aby jak najszybciej rozpocząć kurację, pozwalającą na odzyskanie zdrowej kondycji włosów.

Do przyczyn wypadania włosów i łysienia zaliczamy:

• uwarunkowania genetyczne,
• braki w diecie ,
• zatrucie,
• alergie i nietolerancje pokarmowe,
• zaburzenia hormonalne,
• zmiany związane z wiekiem (np. łysienie fizjologiczne),
• zbyt intensywne odchudzanie się,
• zażywanie niektórych leków,
• radio- i chemioterapię,
• silny stres,
• nieprawidłową pielęgnację ,
• niezdrowy tryb życia,
• choroby ogólnoustrojowe,
• i inne.

Jak widać lista jest długa, a to tylko przykładowe bodźce negatywnie wpływające na kondycję włosa. Jednak nie wspomnieliśmy tu o jeszcze jednej, aczkolwiek bardzo ważnej kwestii. Otóż nadmiernie wypadające włosy bardzo często są symptomem chorób skóry głowy - zwykle właśnie łupieżu (suchego lub mokrego).

Wypadanie włosów - przyczyny. Choroby tarczycy

Do wypadania włosów dochodzi w przebiegu nadczynności tarczycy. Gdy poziom hormonów wytwarzanych przez ten narząd wzrasta ponad normę, zwiększa się metabolizm, włosy szybciej przechodzą swój cykl wzrostowy, starzeją się, stają się bardzo cienkie i delikatne, a w końcu wypadają. W przebiegu nadczynności tarczycy łysienie może być zarówno uogólnione (dotyczy równomiernie całej skóry głowy) jak i plackowate (włosy wypadają kępkami, powstają pola bez włosów oddzielone od siebie prawidłowo owłosioną skórą głowy).

Toczeń układowy to choroba autoimmunologiczna, tzn. taka, w przebiegu której organizm atakuje sam siebie. Jednym z objawów choroby jest nasilone wypadanie i przerzedzenie włosów. Dla choroby typowe są nadwrażliwość na światło słoneczne oraz rumień na twarzy w kształcie motyla (zaczerwienienie policzków i nosa). Zmiany skórne mogą przybrać postać pokrzywki, czerwonych krążków. Częstymi objawami są bóle i obrzęki stawów, bóle mięśni i nadżerki w jamie ustnej.

Przyczyny łojotoku

Część badaczy uważa, iż problem jest związany z nadreaktywnością gruczołów łojowych oraz z niewłaściwym składem łoju wyprodukowanym przez nie. To właśnie przez nadmiar sebum dochodzi do podrażnień oraz nieprawidłowego złuszczania skóry. Łojotok stwarza idealne warunki dla rozwoju drożdżaków.

Łojotok dzielimy na wrodzony, związany z uwarunkowaniami genetycznymi oraz nabyty, wywołany przez niewłaściwą pielęgnację skóry głowy. Czym jest niewłaściwa pielęgnacja?

To wszystkie agresywne działania, które pozbawiają skóry bariery ochronnej, swoich naturalnych właściwości, jak na przykład częste mycie szamponami z wysoką zawartością agresywnie działających środków powierzchniowo czynnych. Dochodzi wtedy do tzw. błędnego koła łojotoku, ponieważ skóra w obronie przeciw wysuszeniu i pozbawieniu jej naturalnych tłuszczy wysyła sygnał gruczołom łojowym by przyspieszyły swoją pracę, ponieważ jest deficyt lipidów. Mimo znacznego zwiększenia ilości łoju przez pobudzenie gruczołów łojowych, co skutkuje pojawieniem się łojotoku, skóra nie zyskuje nawilżenia, jest sucha, pragnie wody. Nazywa się to pozornie przetłuszczona skóry głowy.

Czynniki torujące drogę do łojotoku:

• skłonności osobnicze
  • wrodzona ilość i rozmieszczenie receptorów androgenowych w obrębie komórek skóry i gruczołów łojowych w danych okolicach skóry, tzw. okolice łojotokowe
  • wpływ funkcji komórek gruczołu łojowego (sebocytów) oraz skłonności do rogowacenia, szczególnie w obrębie mieszków włosowych, na nasilenie łojotoku

  Łojotokowe zapalenie skóry głowy

  Łojotokowe zapalenie skóry głowy najczęściej dotyka młodzież w okresie dojrzewania, ale mogą cierpieć na nie osoby w każdym wieku. Charakteryzuje się łuszczycą, czyli nadmiernym złuszczaniem naskórka. Może objawiać się również swędzącymi strupkami. W przeciwieństwie do atopowego zapalenia skóry (które najczęściej uwarunkowane jest genetyką), pojawia się na skutek stanu zapalnego skóry oraz gruczołów łojowych. Łojotokowe zapalenie skóry głowy mogą też wywoływać drożdżaki Malassezia spp. Zmiany chorobowe nasilają również:

  • zaburzenia hormonalne,
  • zanieczyszczenia środowiska,
  • stres,
  • brak odpowiedniej higieny,
  • nieodpowiednia dieta,
  • brak ekspozycji na światło słoneczne.

  Leczenie łojotokowego zapalenia skóry głowy jest trudne i długotrwałe. Nawet, jeśli zauważymy poprawę, nie powinniśmy przerywać kuracji – schorzenie niestety często nawraca.

  

  ---

  wlosow wypadanie glowy