U nas zapłacisz kartą
Pęcherzyki na stopach - Przyczyny, Leczenie i Zapobieganie
Wyprysk potnicowy – diagnostyka i leczenie
Różnicowanie odmian wyprysku stanowi trudność wynikającą z niejednorodnych, często sprzecznych definicji. Wyprysk potnicowy rozpoznaje się na podstawie obrazu klinicznego oraz wywiadu lekarskiego. Specjalista może również zaproponować przeprowadzenie testów alergicznych w celu ustalenia przyczyny choroby.
Leczenie wyprysku potnicowego polega na miejscowym stosowaniu maści zwalczających dermatozy. Na wyprysk potnicowy dostępne są w aptekach leki sprzedawane bez recepty, np. zawierające metyloprednizolon (aceponian metyloprednizolonu), syntetyczny glikokortykosteroid mający silne oraz długotrwałe działanie przeciwzapalne oraz immunosupresyjne. Dobre efekty daje ekstrakt z propolisu (np. w formie aerozolu, stosowany miejscowo na skórę), a także okłady z trzyprocentowego kwasu bornego (borowego).
Leczenie wyprysku potnicowego najlepiej przeprowadzać pod okiem dermatologa – choroba bardzo często współwystępuje z zakażeniem grzybiczym. Właściwa diagnoza jest kluczowa w celu rozpoczęcia skutecznej terapii. Dermatolog na wyprysk potnicowy może przepisać leki dostępne na receptę (jeśli bez recepty okażą się nieskuteczne) oraz leki przeciwalergiczne. W przypadku współwystępowania zakażenia grzybiczego specjalista zaproponuje ponadto środki przeciwgrzybicze. Może też zalecić stosowanie antybiotyków. Na czas leczenia należy unikać kontaktu z czynnikami mogącymi zaostrzyć objawy choroby.
Zobacz film: Jakie funkcje pełni skóra człowieka? Źródło: Bez skazy
Objawy – jak wyglądają i gdzie się pojawiają pęcherze
Wszystko zaczyna się dość niewinnie – od lekkiego zaczerwienienia i łuszczenia naskórka w newralgicznym miejscu na stopie. Przy chodzeniu czujemy dyskomfort. Potem pojawia się pieczenie, a każdy krok sprawia nam już ból. To ewidentny znak, że jest pęcherz (na pięcie lub u podstawy dużego palca – to najczęstsze, choć nie jedyne, lokalizacje bąbli na stopach). W kieszonce pomiędzy warstwami naskórka zebrał się płyn surowiczy. Przezroczysty świadczy o tym, że pęcherz jest „zdrowy”. Jeśli ma barwę żółtawą lub zielonkawą, rana jest zakażona.
Pęcherze na stopach mogą przybierać różne rozmiary. Są one tym bardziej bolesne, im skóra w danym miejscu jest twardsza i grubsza (pęcherz na pięcie boli zwykle bardziej, niż na przykład ten na małym palcu). Niezabezpieczone i – co ważne – niedrażnione oraz niezainfekowane znikają samoistnie po trzech, pięciu, maksymalnie siedmiu dniach. Jeśli gojenie trwa dłużej, należy rzecz skonsultować ze specjalistą. Niestety, raczej rzadko zdarza się sytuacja, w której możemy, leżąc w łóżku, spokojnie poczekać tydzień, aż bąble przyschną. Dlatego tak chętnie sięgamy po jeden ze sprawdzonych sposobów na pęcherze na stopach…
Pęcherze na stopach
Na skutek nadmiernego ucisku lub tarcia, a także zbyt wysokiej temperatury, na skórze mogą powstać pęcherze wypełnione płynem surowiczym. Jest to naturalna reakcja obronna skóry. Pęcherz ma bowiem zabezpieczać skórę przed dalszym uszkodzeniem.
Pęcherze najczęściej powstają na stopach. Są konsekwencją źle dobranego, niewygodnego oraz nierozchodzonego obuwia. Nie należy ich mylić z odciskami, które także często tworzą się na stopach. Odciski również są efektem tarcia lub ucisku, ale charakteryzują się twardymi zgrubieniami na skórze. Wyróżnia się dwa rodzaje odcisków:
- modzele, które przybierają postać dużych powierzchni zrogowaciałego naskórka
- oraz nagniotki w kształcie stożka.