U nas zapłacisz kartą
Pęcherzyki na stopach - Przyczyny, Leczenie i Zapobieganie
Leczenie – sposób na pęcherze na stopach
W pierwszym odruchu, aby poradzić sobie z bolącym pęcherzem na pięcie (lub w innym miejscu stopy), sięgamy po igłę, ale… Czy przebijać pęcherze ? Otóż – nie. Robi się to tylko w ostateczności, gdy bąble na stopie są bardzo duże i/lub gdy pęcherz już jest uszkodzony i mocno prawdopodobne jest jego rozerwanie w trakcie chodzenia. Przebijanie pęcherza powinno jednak być przeprowadzone sterylnie – jednorazową igłą, po zdezynfekowaniu skóry. Po całej „operacji” należy osuszyć ranę jałowym gazikiem, a następnie przykleić plaster na pęcherz.
Dość popularnym, domowym sposobem na pęcherze na stopach jest potraktowanie ich… okładem z cytryny, którą zwykle mamy gdzieś w kuchni. Jeśli pod ręką jest także na przykład aspiryna, można ją rozkruszyć i wymieszać z wodą oraz sokiem cytrynowym. Tak przygotowany specyfik nakłada się na dokuczające nam bąble. Najwygodniejszym i niezawodnym sposobem jest jednak specjalny plaster na pęcherze, który warto mieć zarówno w domowej apteczce, jak i zawsze przy sobie – w podręcznej torebce.
Plastry na pęcherze na stopach działają jak „skóra zastępcza”. Są miękkie, elastyczne, skutecznie osłaniają ranę i osłabiają też ucisk na skórę (w bolącym miejscu) podczas chodzenia. Absorbują wydzielinę z pęcherza, tworząc swego rodzaju żelową poduszeczkę ochronną, zapobiegają jego rozerwaniu i powiększaniu się. Pozwalają ranie „oddychać”, co przyspiesza jej gojenie. Doskonałym wyborem jest miedzy innymi hydrokoloidowy plaster na pęcherze
Wyprysk potnicowy – przyczyny
Wyprysk potnicowy (ang. dyshidrotic eczema, pompholyx) należy do najczęściej występujących chorób skóry (dermatoz). Potnica to charakterystyczne zapalenie skóry zlokalizowane na dłoniach oraz stopach, będące reakcją alergiczną organizmu na kontakt z którąś z uczulających substancji. Alergeny mogą być pochodzenia wewnętrznego (endogennego), jak i zewnętrznego (egzogennego). Najczęstszymi alergenami są metale ciężkie (m.in. nikiel, kobalt, chrom) oraz bakterie. Wyprysk potnicowy może się też ujawnić pod wpływem stosowanych leków. Choć nazwa tej dermatozy kojarzy się z potem, to powstające w przebiegu choroby pęcherzyki nie są związane z gruczołami potowymi.
Wyprysk potnicowy ma formę niedużych (maksymalna średnia to ok. 2–3 mm), bezbarwnych pęcherzy wypełnionych surowiczym płynem. Pęcherze powstają w skupiskach. Wyprysk potnicowy czasem, chociaż nie zawsze, powoduje ból. Charakterystyczne dla wyprysku potnicowego jest uporczywe swędzenie. Zmiany skórne pojawiają się głównie na dłoniach (w ok. 70% przypadków), na dłoniach i podeszwach stóp (20% przypadków) albo tylko na podeszwach (10%). Wyprysk potnicowy może mieć związek z zakażeniem grzybiczym (np. obecność pęcherzy na dłoniach może oznaczać grzybicę stóp). Choroba bardzo często występuje u osób z atopowym zapaleniem skóry.
Jakie są metody leczenia wyprysku potnicowego?
Wyprysk potnicowy to choroba trudno poddająca się leczeniu. Najczęściej leczenie rozpoczyna się od stosowania silnie działających miejscowo glikokortykosteroidów. Doustne leki przeciwhistaminowe pomagają zmniejszyć świąd. W często nawracającej chorobie opcję terapeutyczną stanowi fototerapia PUVA. W przypadku stwierdzenia grzybicy stóp lub innych czynników przyczynowych należy wdrożyć odpowiednie leczenie.
Wyprysk potnicowy to choroba, w której alergeny mogą być zarówno pochodzenia zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Nikiel, kobalt i niektóre leki mogą powodować wystąpienie lub zaostrzenie zmian, więc unikanie ekspozycji na nie może zapobiec rozwojowi wyprysku potnicowego. Niemniej w większości przypadków trudno wykryć czynnik przyczynowy i profilaktyka nie jest możliwa. W przypadku odczynów na zakażenia grzybicze zmiany w obrębie dłoni cofają się po wyleczeniu grzybicy stóp.
Zobacz także
Wyprysk pieniążkowaty Wyprysk pieniążkowaty jest szczególną odmianą wyprysku kontaktowego. W części przypadków zmiany chorobowe związane są z nadwrażliwością komórkową na alergeny bakteryjne, zwłaszcza paciorkowcowe. Do czynników zaostrzających zmiany skórne należą nadmierne kąpiele i stosowanie wysuszających mydeł.
Objawy chorób skóry (wykwity skórne) Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Spis treści:
Aby móc poradzić sobie z problemem pękającej skóry, powinniśmy zacząć od znalezienia źródła problemu. Bardzo często jest to wynik naszych codziennych zajęć i przyzwyczajeń. Czasami jednak zdarza się, że pękająca skóra dłoni ,,mówi’’ nam o poważniejszych problemach związanych z niedoborem witamin, zaburzeniami gospodarki hormonalnej czy dermatologicznym dolegliwościami skórnymi, takimi jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, grzybica.
Skłonność do przesuszania się i pękania skóry na naszych dłoniach wynika przede wszystkim z jej budowy. Skóra dłoni jest bardzo delikatna, praktycznie nie posiada gruczołów łojowych oraz tkanki tłuszczowej, co dodatkowo wpływa na możliwość podrażnienia. Płaszcz lipidowy skóry odpowiedzialny za jej ochronę niezwykle szybko ulega zniszczeniu, dlatego tak ważna jest dodatkowa pielęgnacja przy pomocy kremów nawilżających, które pomagają wzmacniać i odbudowywać barierę ochronną skóry. W przypadku niesprzyjających warunków atmosferycznych, takich jak mróz, suche powietrze czy silny wiatr, powinniśmy pamiętać o ciepłych rękawiczkach, które będą chronić wrażliwą skórę dłoni przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi.
Na stan naszych dłoni mają również wpływ wszelkie substancje chemiczne, z którymi mamy kontakt. Częste mycie rąk, dezynfekcja silnymi środkami antybakteryjnymi, wykonywanie prac w laboratoriach, kuchni czy w czasie sprzątania - wszystko to narusza barierę ochronną skóry. Powinniśmy więc pamiętać o dodatkowych zabezpieczeniach w postaci rękawiczek ochronnych, które nie pozwolą na bezpośredni kontakt naszych dłoni z silnymi chemikaliami.
