U nas zapłacisz kartą
Co pomaga na łysienie - Skuteczne sposoby na zahamowanie utraty włosów
Co może być przyczyną łysienia androgenowego?
Skłonność do nadmiernego wypadania włosów to problem genetyczny, często występujący rodzinnie. Odpowiedzialne za łysienie androgenowe uznaje się geny 5α-reduktazy, chromosomu Y, czynników wzrostowych oraz receptorów androgenowych i estrogenowych.
Wyjaśniając, czynnikiem uszkadzającym mieszek włosowy są androgeny, czyli hormony płciowe o budowie sterydowej. Występują u obu płci, ale u kobiet w mniejszej ilości. Za łysienie androgenowe odpowiada testosteron, a dokładniej związek, jaki z niego powstaje, czyli dihydrotestosteron (DHT). Do nadmiaru dihydrotestosteronu dochodzi m.in. przy udziale 5α-reduktazy.
Nieco bardziej złożone są przyczyny łysienia androgenowego u kobiet. W tym przypadku istotne znaczenie ma także aromataza cytochromu P-450, która przekształca testosteron w estradiol. Oznacza to, że łysienie androgenowe u kobiet może występować nawet pomimo prawidłowego poziomu testosteronu, gdy zostaną zaburzone proporcje pomiędzy testosteronem a estradiolem.
U kobiet testosteron wytwarzany jest głównie w jajnikach, natomiast u mężczyzn w jądrach. Łysienie androgenowe u kobiet jest więc konsekwencją zaburzeń hormonalnych. Może mieć związek z chorobami ogólnoustrojowymi, takimi jak np. zespół policystycznych jajników, schorzenia przysadki mózgowej, guzy jajników i nadnerczy, hiperandrogenizm idiopatyczny czy nawet otyłość.
Z kolei łysienie androgenowe u mężczyzn może mieć związek z chorobami zaburzającymi produkcję testosteronu, takimi jak np. przerost prostaty. Określono również związek z tym typem łysienia a chorobą niedokrwienną serca.
Jak powinno wyglądać leczenie łysienia plackowatego?
Łysienie plackowate, znane także jako łysienie areatowe, to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne mieszki włosowe, powodując utratę włosów na określonych obszarach skóry głowy lub ciała. Leczenie tej choroby może być trudne, ponieważ nie istnieje skuteczna metoda, która działa w każdym przypadku. Niemniej jednak istnieją różne opcje leczenia, które można rozważyć pod nadzorem lekarza. Oto ogólne zasady leczenia łysienia plackowatego:
Leczenie farmakologiczne:
- Lokalne kortykosteroidy: Lekarz może przepisać kremy, maści lub lotiony zawierające kortykosteroidy, które mają na celu zmniejszenie stanu zapalnego na skórze i hamowanie ataku układu odpornościowego na mieszki włosowe. Mogą być stosowane na obszarach dotkniętych łysieniem.
- Leki doustne: W niektórych przypadkach lekarz może zalecić leki doustne, takie jak prednizon, aby zmniejszyć stan zapalny w organizmie i kontrolować reakcję autoimmunologiczną. Jednak te leki mogą mieć skutki uboczne, dlatego są stosowane ostrożnie.
- Leki immunosupresyjne: W niektórych przypadkach stosuje się leki immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna czy metotreksat, aby hamować reakcję układu odpornościowego.
Terapie fototerapeutyczne: Niektórzy pacjenci z łysieniem plackowatym mogą odpowiedzieć na terapie fototerapeutyczne, takie jak PUVA (psoralen i ultrafiolet A) lub terapie światłem laserowym.
Iniekcje sterydowe: Lekarz może zalecić iniekcje sterydowe bezpośrednio w dotknięte obszary skóry głowy, szczególnie jeśli obszar łysienia jest niewielki. To może pomóc w odrostu włosów na tych obszarach.
Leczenie immunomodulacyjne: W niektórych przypadkach lekarz może zalecić leki immunomodulacyjne, takie jak diphenylcyclopropenone (DPCP) lub squaric acid dibutyl ester (SADBE), które mają na celu modyfikowanie reakcji układu odpornościowego.
Jak obchodzić się z finasterydem w recepturze?
Finasteryd występuje w postaci białego lub prawie białego, krystalicznego proszku, który praktycznie nie rozpuszcza się w wodzie, ale łatwo rozpuszcza w etanolu. W terapii zewnętrznej stosuje się go zazwyczaj w stężeniach od 0,25% do 1%. Podczas przygotowywania recepturowych preparatów z finasterydem należy zachować szczególną ostrożność. Odradza się przygotowywanie leku przez kobiety w ciąży lub ją planujące. Finasteryd, pokonując barierę naskórkową, może dostać się bowiem do krwioobiegu, co może być szkodliwe dla płodu płci męskiej. Konieczne jest więc stosowanie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak rękawiczki ochronne i maseczka. Ponadto finasteryd jest wrażliwy na działanie światła, dlatego surowiec należy przechowywać w ciemnym miejscu i szczelnie zamkniętych pojemnikach.
Finasteryd jest często łączony w lekach recepturowych z wspomnianym wcześniej minoksydylem. Często dodaje się również surowce olejowe, np. olej rycynowy, który działa łagodząco na podrażnienia i odżywczo na cebulki włosów. Przed użyciem preparatu należy go wstrząsnąć, ponieważ składa się on z dwóch warstw: etanolowej i olejowej:
Rp.
Finasteridi 0,5
Minoxidili 2,5
Ac. salicylici 0,5
Ol. Ricini 2,5
Vit. A liq. 0,5
Ethanoli 70% ad 50,0
M.f. mixture ad usum externum.
S. przed użyciem wstrząsnąć
Finasteryd w recepturze
Drugim surowcem wykorzystywanym w recepturach służących leczeniu łysienia androgenowego jest finasteryd (link do treści sponsorowanej).To syntetyczny związek 4-azasteroidowy, działający jako inhibitor 5-α-reduktazy steroidowej typu II. Ten enzym komórkowy przekształca testosteron w silniejszy 5-α-dihydrotestosteron (DHT), który jest odpowiedzialny za wiele objawów łysienia.
Poprzez hamowanie produkcji DHT, finasteryd zmniejsza rozmiar gruczołu krokowego, poprawiając przepływ moczu i zmniejszając ryzyko zatrzymania moczu. Ponadto redukuje stężenie DHT w skórze głowy, co pomaga zapobiec miniaturyzacji mieszków włosowych i hamuje proces łysienia.Finasteryd jest stosowany zazwyczaj u mężczyzn w terapii łysienia androgenowego. Może być również stosowany w łysieniu androgenowym u kobiet, ale jest to już stosowanie off-label.
DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ. KLIKNIJ PONIŻEJ I PRZEJDŹ:
Dowiedz się więcej dzięki naszym szkoleniom:
Łysienie plackowate jest chorobą autoimmunologiczną, która jest często trudna do przewidzenia i nie zawsze można skutecznie zapobiegać jej wystąpieniu. Jednak istnieją pewne czynniki ryzyka i strategie, które mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka zachorowania na łysienie plackowate:
- Dbaj o ogólną kondycję zdrowotną: Zachowanie zdrowego stylu życia może pomóc w utrzymaniu równowagi układu odpornościowego. To obejmuje zdrową, zrównoważoną dietę, regularną aktywność fizyczną i unikanie nadmiernego stresu.
- Unikaj palenia papierosów: Palenie papierosów może mieć negatywny wpływ na układ odpornościowy i zwiększać ryzyko wystąpienia chorób autoimmunologicznych, w tym łysienia plackowatego. Zrezygnuj z palenia, jeśli palisz.
- Ogranicz stres: Stres może wpływać na układ odpornościowy i zwiększać ryzyko chorób autoimmunologicznych. Warto stosować techniki relaksacyjne, takie jak joga czy medytacja, aby zmniejszyć stres.
- Pozostań na bieżąco z badaniami lekarskimi: Regularne wizyty u lekarza pozwalają na wczesne wykrycie ewentualnych problemów zdrowotnych, w tym chorób autoimmunologicznych. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów skonsultuj się z lekarzem.
- Unikaj urazów skóry: Urazy skóry, takie jak rany czy oparzenia, mogą być czynnikiem wyzwalającym dla wystąpienia łysienia plackowatego u osób podatnych na tę chorobę. Staraj się unikać urazów skóry i stosuj odpowiednią ochronę w przypadku potrzeby.
- Zdrowa dieta: Dieta bogata w składniki odżywcze, w tym witaminy i minerały, może pomóc w utrzymaniu ogólnego zdrowia i może mieć wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego. Jednak nie ma konkretnej diety, która jest znana jako zapobieganie łysieniu plackowatemu.
- Dietetyk lub suplementacja: W niektórych przypadkach zalecenia dotyczące diety lub suplementacji mogą być dostosowane do indywidualnych potrzeb, zwłaszcza w przypadku niedoborów witamin czy minerałów.
