U nas zapłacisz kartą
Lek na łysienie na receptę - Skuteczne Metody Leczenia
Leki na łysienie androgenowe do stosowania miejscowego
Można pokonać łysienie androgenowe, leki odznaczające się pewną skutecznością to Loxon, Piloxidil, Regaine. Zawierają 2% stężenie minoksidolu (bez recepty) albo 5% (na receptę). Minoxidil stosowany miejscowo, zwiększa przepływ krwi, udrażnia kanały odpowiedzialne za odżywienie i dotlenienie mieszków włosowych. Co więcej, odwraca proces miniaturyzacji mieszków włosowych.
Minusem tych leków jest to, że tylko część substancji aktywnej dociera do mieszków włosowych. I tak naprawdę efekty są niewielkie. A do tego często się „cofają”. Nie rozwiążą one problemu łysienia androgenowego. A o to przecież nam chodzi. Do tego część z nich posiada skutki uboczne. Popularność wyżej wymienionych słabła z czasem. Przede wszystkim dlatego, że pojawiły się nowe rozwiązania na łysienie androgenowe. Oparte o liczne badania i testy.
Leczenie łysienia - popularne metody
Metody leczenia łysienia można podzielić na bardziej i mniej radykalne. Techniki chirurgiczne (przeszczepy włosów, implanty) mają na celu przywrócenie dawnej gęstości włosów w sytuacji, gdy naturalnie nie będą one w stanie odrosnąć. Sposoby bardziej naturalne (preparaty do stosowania zewnętrznego, leczenie doustne, mezoterapia, laser) eliminują przyczyny łysienia, regenerują mieszki włosowe i pobudzają je do pracy.
1. Przeszczep włosów
Najbardziej radykalna metoda, która polega na pobraniu włosów z miejsc dawczych pacjenta i wstawieniu w okolice, które wyłysiały. Ma wysoką skuteczność, przy czym trzeba pamiętać, że przeszczepem nie zwiększamy liczby włosów, a jedynie robimy kamuflaż – w okolicach, z których włosy są pobierane, ubywa ich. Włosy pobiera się w taki sposób, żeby te, które rosną wyżej, opadały na miejsca, z których zostały zabrane. Metoda jest kosztowna, nie pobudza cebulek włosowych do pracy i nie działa hamująco na dihydrotestosteron, a więc nie zatrzymuje procesu łysienia. Istnieje niewielkie ryzyko, że przeszczepione włosy (lub jakaś ich część) się nie przyjmą alo że powstaną blizny.
2. Implanty włosów
Metoda podobna do przeszczepu, tyle że wszczepia się sztuczne włosy, a nie własne. Niegdyś była bardziej popularna, jednak nie przyjęła się powszechnie (mimo wysokiej skuteczności), gdyż efekt zabiegu jest nieco sztuczny. Nadzieją są tutaj implanty BioFibre, które swym wyglądem bardzo przypominają ludzkie włosy.
3. Wcierki do włosów
Szampony, odżywki, ampułki i inne preparaty wciera się miejscowo w skórę głowy. Najpopularniejszym lekiem do stosowania zewnętrznego jest minoksydyl, który wciera się we włosy dwa razy dziennie. W czasie stosowania stymuluje on wzrost włosów, jednak po zakończonej kuracji efekty znikają.
Łysienie androgenowe – jak je zdiagnozować?
Przed przystąpieniem do leczenia konieczna jest dokładna diagnoza, aby poznać przyczynę tego procesu. Pozwoli to uniknąć błędów w doborze odpowiedniego leku, a także zwiększy efektywność leczenia.
Zarówno u mężczyzn, jak i kobiet lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad w celu dokładnego rozpoznania specyfiki i przyczyn łysienia . Wykonane badanie przedmiotowe obejmuje ocenę lokalizacji i wzoru łysienia.
Badania laboratoryjne są wykonywane w celu diagnostyki różnicowej i są szczególnie istotne w przypadku kobiet, gdyż obraz kliniczny nie jest tak charakterystyczny, jak u mężczyzn. Diagnostyka obejmuje następujące badania:
- morfologia z rozmazem,
- poziom ferrytyny i żelaza,
- OB, CRP, białko całkowite,
- glukoza na czczo,
- TSH, FT4, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej i tyreoglobulinie,
- progesteron, prolaktyna, estradiol, testosteron.
Badaniem diagnostycznym, które zaleca się wszystkim chorym, jest trichoskopia . Zostają nią objęte trzy okolice – czołowo-ciemieniowa, skroniowa i potyliczna. Specjalista ocenia:
- grubość włosów (znaczenie ma mniejsza grubość w okolicy czołowej w porównaniu z potyliczną i powyżej 10% cienkich włosów w okolicy czołowej),
- odsetek włosów meszkowych,
- przebarwienia okołomieszkowe,
- liczba jednostek włosa z pojedynczą łodygą,
- liczba żółtych kropek będących pustymi ujściami mieszków włosowych [2,3].