U nas zapłacisz kartą
Lek na łysienie androgenowe - Skuteczne strategie zwalczania wypadania włosów
Łysienie androgenowe – jak leczyć?
Jak leczyć łysienie androgenowe? Czy łysienie androgenowe jest odwracalne? W krótszej perspektywie owszem – dalszy wzrost włosów jest możliwy, nawet jeśli istnieją predyspozycje genetyczne do ich utraty. Leczenie łysienia androgenowego jednak znacząco zmieniło się w ostatnich latach.
Choć kuracje na androgenowe łysienie istnieją, to na pytanie „czy łysienie androgenowe można wyleczyć?”, odpowiedź brzmi nie. Niestety, obecny stan wiedzy nie pozwala na całkowite i trwałe wyleczenie łysienia androgenowego. Niemniej jednak leki na łysienie androgenowe pozwalają na skuteczne powstrzymanie wypadania włosów, a nawet na odwrócenie tego procesu. Dlaczego więc uznaje się dalej łysienie androgenowe za nieodwracalne? Niestety, zaprzestanie przyjmowania leków na łysienie androgenowe sprawia, że włosy znowu zaczynają wypadać.
Co na łysienie androgenowe?
Co stosuje się na łysienie androgenowe? Obecnie wykorzystuje się głównie dwa leki:
Łysienie androgenowe - czy przeszczep włosów jest skuteczny?
Łysienie androgenowe to najczęstsza przyczyna utraty włosów u osób dorosłych, dotyczy zarówno mężczyzn jak i kobiet. Zmiany nasilone są szczególnie w okolicy czołowo-skroniowej i ciemieniowej czyli w obszarach największej koncentracji receptorów androgenowych.
Łysienie androgenowe jest to przewlekła choroba dermatologiczna, która polega na stopniowej utracie włosów na głowie bez pozostawiania blizn .
Łysienie spowodowane jest nadmierną aktywacją receptorów androgenowych u osób do tego predysponowanych. Skutkuje to postępującą miniaturyzacją mieszka i ostatecznie utratą zdolności produkcji włosa. Choroba może objawiać się nagłym wypadnięciem dużej ilości włosów, długoletnim wypadaniem niewiele większej (100-300 sztuk) od standardowej ilości (50 sztuk) włosów lub przebiegać z okresami zaostrzeń i remisji.
Łysienie androgenowe jest najczęstszą przyczyną utraty włosów u osób dorosłych, zarówno mężczyzn, jak i kobiet - dotyczy do 80% męskiej populacji i do 50% damskiej. Pierwsze początki choroby mogą być zauważalne już w wieku dojrzewania (około 13 roku życia), jednak choroba najczęściej rozpoczyna się w 3 dekadzie życia lub w okresie andro- i menopauzy. Prawdopodobieństwo zachorowania wzrasta wraz z wiekiem , bardziej narażone są osoby należące do rasy kaukaskiej.
Leczenie łysienia androgenowego należy rozpocząć na wczesnym etapie choroby, gdyż proces degradacji mieszka ma charakter nieodwracalny . Rolą terapii jest zahamowanie patologicznego procesu, w tym celu stosuje się leki działające protekcyjnie na mieszki włosowe lub hamujące produkcję szkodliwego do włosów dihydrotestosteronu. Jeśli choroba jest już zaawansowana, dobrym kosmetycznym efektem cieszy się autoprzeszczep włosów.
Przebieg choroby
Fizjologiczny cykl włosowy
Każdy mieszek włosowy przechodzi w ciągu całego naszego życia około 25-30 cykli włosowych , czyli okresów od początku rozwoju włosa aż do jego wypadnięcia. Cykl przebiega w określonych fazach, w sposób asynchroniczny tzn. włosy na głowie w danym momencie znajdują się na innym etapie rozwoju, co zapobiega sytuacji ich jednoczasowego wypadnięcia.
Generalnie włos nie powinien opuścić mieszka włosowego do momentu aż kolejny twór nie osiągnie fazy wczesnego anagenu. Niekiedy zdarza się jednak, że anagen nie jest jeszcze zainicjowany, a włos już wypadł. Taki etap nazywany kenogenem . Może on trwać od 3 miesięcy do roku.
Jakim zmianom poddawany jest mieszek włosowy podczas łysienia androgenowego?
Po aktywacji receptorów androgenowych mieszków włosowych za pomocą hormonu z grupy androgenów - dihydrotestosteronu dochodzi do dezorganizacji przebiegu cyklu włosowego. Najbardziej zauważalne jest skrócenie fazy anagenu , tym samym włos krócej pozostaje żywy i aktywnie rośnie. Równolegle dochodzi do zmiany głębokości umiejscowienia mieszka włosowego do bardziej powierzchownych warstw skóry - z warstwy siateczkowatej do brodawkowatej. Wszystko to powoduje, że włos staje się coraz krótszy i cieńszy.
Ponadto w łysieniu androgenowym obserwujemy również wydłużenie fazy kenogenu oraz zwiększenie odsetka mieszków znajdujących się w danej chwili w tej fazie. Taka sytuacja przyczynia się do zainicjowania łysienia i stopniowego zmniejszania się i później obumierania mieszków włosowych.
Objawy u mężczyzn
Łysienie androgenowe u mężczyzn rozpoczyna się zazwyczaj od kątów czołowo-skroniowych (tzw. zakola ), a później w okolicy ciemieniowej (tzw. tonsura - łysy krążek na czubku głowy). Z czasem linia włosów przesuwa się stopniowo ku tyłowi, oszczędzając zwykle włosy na potylicy i częściowo na skroni. Ten charakterystyczny obraz związany jest z nierównomiernym rozmieszczeniem receptorów androgenowych na różnych obszarach głowy (włosy okolicy potylicznej są ich prawie pozbawione).
Łysienie androgenowe – co to jest i co warto o nim wiedzieć?
Łysienie androgenowe to trwała utrata włosów, występująca najczęściej u mężczyzn – niezależnie od miejsca, w którym znajdują się mieszki włosowe. Łysienie androgenowe u kobiet występuje znacznie rzadziej. Mężczyźni łysieją nie tylko częściej, ale także szybciej – proces utraty włosów rozpoczyna się często już w wieku 20 lat.
Łysienie androgenowe – objawy
Samo androgenowe łysienie zaczyna się zazwyczaj od przerzedzenia włosów oraz nieznacznego powiększenia naturalnych zakoli. Utrata włosów okazuje się nie tylko trwała, ale także postępująca w czasie. Zauważono także, że łysienie androgenowe znacznie częściej pojawia się u mężczyzn, którzy wcześniej cierpieli z powodu łupieżu. Pierwsze objawy łysienia androgenowego mogą pojawić się już w wieku nastoletnim.
Genetyka – najczęstsza przyczyna utraty włosów
Łysienie androgenowe jest chorobą o uwarunkowaniu genetycznym, powodującym nadmierną reakcję na naturalnie występujące androgeny. Warto zaznaczyć jednak, że penetracja genów u każdej osoby może być inna. Oznacza to, że jeżeli objawy łysienia androgenowego wystąpiły w Twojej rodzinie, niekoniecznie musi ono pojawić się u Ciebie.
