U nas zapłacisz kartą
Lek na łysienie androgenowe - Skuteczne strategie zwalczania wypadania włosów
Łysienie androgenowe - czy przeszczep włosów jest skuteczny?
Łysienie androgenowe to najczęstsza przyczyna utraty włosów u osób dorosłych, dotyczy zarówno mężczyzn jak i kobiet. Zmiany nasilone są szczególnie w okolicy czołowo-skroniowej i ciemieniowej czyli w obszarach największej koncentracji receptorów androgenowych.
Łysienie androgenowe jest to przewlekła choroba dermatologiczna, która polega na stopniowej utracie włosów na głowie bez pozostawiania blizn .
Łysienie spowodowane jest nadmierną aktywacją receptorów androgenowych u osób do tego predysponowanych. Skutkuje to postępującą miniaturyzacją mieszka i ostatecznie utratą zdolności produkcji włosa. Choroba może objawiać się nagłym wypadnięciem dużej ilości włosów, długoletnim wypadaniem niewiele większej (100-300 sztuk) od standardowej ilości (50 sztuk) włosów lub przebiegać z okresami zaostrzeń i remisji.
Łysienie androgenowe jest najczęstszą przyczyną utraty włosów u osób dorosłych, zarówno mężczyzn, jak i kobiet - dotyczy do 80% męskiej populacji i do 50% damskiej. Pierwsze początki choroby mogą być zauważalne już w wieku dojrzewania (około 13 roku życia), jednak choroba najczęściej rozpoczyna się w 3 dekadzie życia lub w okresie andro- i menopauzy. Prawdopodobieństwo zachorowania wzrasta wraz z wiekiem , bardziej narażone są osoby należące do rasy kaukaskiej.
Leczenie łysienia androgenowego należy rozpocząć na wczesnym etapie choroby, gdyż proces degradacji mieszka ma charakter nieodwracalny . Rolą terapii jest zahamowanie patologicznego procesu, w tym celu stosuje się leki działające protekcyjnie na mieszki włosowe lub hamujące produkcję szkodliwego do włosów dihydrotestosteronu. Jeśli choroba jest już zaawansowana, dobrym kosmetycznym efektem cieszy się autoprzeszczep włosów.
Jak sprawdzić, czy mam łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe jest najczęstszą przyczyną utraty włosów u mężczyzn. Proces łysienia androgenowego może rozpocząć się już po zakończeniu procesu dojrzewania. Szacuje się, że dotyka ono nawet połowy mężczyzn przed 50. rokiem życia. Mówimy więc o chorobie, która występuje często i w młodym wieku. Łysienie androgenowe u mężczyzn polega przede wszystkim na skróceniu czasu wzrostu włosa oraz czasu jego spoczynku. Tym samym włos znacznie szybciej przechodzi w fazę wypadania.
Jeśli więc wpasowujesz się w grupę, której często dotyka ten problem, a po wypadaniu nie następuje wzrost włosów – możliwe, że doskwiera Ci właśnie androgenowe łysienie. Jeżeli więc chcesz dowiedzieć się, czy Twoje łysienie jest z pewnością na podłożu androgenowym – skonsultuj się z lekarzem.
Przyczyny łysienia androgenowego
Badania wykazują że głównym czynnikiem powodującym łysienie androgenowe jest testosteron a jeszcze bardziej pochodna testosteronu – dihydrotestosteron (DHT). Są to męskie hormony – androgeny, które występują u mężczyzn ale również u kobiet.
Androgeny odgrywają ważną rolę w rozwoju seksualnym mężczyzn od urodzenia do dojrzewania. Regulują pracę gruczołów łojowych, wzrost apokrynowych włosów oraz libido. Wraz z wiekiem, androgeny stymulują wzrost włosów na twarzy, ale powstrzymują na skroniach i wierzchołku głowy, stan ten został nazwany „paradoksem androgennym”.
Hormony te w organizmie kontrolują one głównie funkcje układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Podstawowym hormonem z grupy androgenów jest testosteron. Produkowany on jest przez komórki Laydiga, ale może on pochodzić także z nadnerczy, chociaż w mniejszej ilości. Testosteron rozkładany jest przez enzym 5αreduktazę do 5α-dihydrotestosteronu (DHT). Ta forma hormonu wykazuje silniejsze działanie androgenne. Istnieją dwa różne typu enzymy 5αreduktazy jednak w mieszkach włosowych testosteron mediowany głównie przez typ II 5αreduktazy. Chociaż to nie skóra jest głównym źródłem syntezy androgenów, krążące w niej prohormony także wykazują zdolności androgenne. Mowa o DHEA i androstendionie, które w gruczołach potowych i brodawkach włosów mogą być transformowane do DHT i testosteronu. Mężczyźni z łysieniem androgenowym zazwyczaj mają wyższe stężenie 5α reduktazy. Najwyższe stężenie 5α reduktazy występuje na skórze głowy. Wspomniane hormony, jako androgeny o silnym działaniu, regulują procesy fizjologiczne, prawidłowo stymulują produkcję włosów terminalnych w różnych okolicach ciała ( okolice pachwin, broda), wywierają odmienny efekt na wzrost włosów w genetycznie predysponowanych miejscach takich jak okolice czoła i szczytu owłosionej skóry głowy. W okolicach łysiejących zwiększone jest stężenie DHT dlatego też hormon ten jest najbardziej istotnym androgenem w patogenezie AGA. Potwierdzają to badania na mężczyznach z wrodzonym niedoborem 5αreduktazy u których nie dochodzi do łysienia.
Przyjęto, że głównym miejscem działania androgenów w mieszku jest brodawka włosa. Komórki te mają małą ilość receptorów AR o wysokim powinowactwie. Receptory te odpowiedzialne są za wrażliwość komórek na androgeny. Na owłosionej skórze głowy wrażliwość na androgeny i i rozmieszczenie AR są ograniczone do konkretnych regionów. Na tej podstawie tłumaczy się zazwyczaj słaby efekt androgenny w okolicy potylicznej.
Leczenie łysienia androgenowego – Minoksydil
Minoksydil to preparat, który początkowo miał służyć leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zauważono jednak, że jego podawanie powoduje nadmierny porost włosów. Wydaje się, że wynika to z faktu rozszerzania lokalnych naczyń krwionośnych, a tym samym poprawy ukrwienia danej części skóry, co pobudza pracę mieszków włosowych. Ponadto wydaje się, że minoksydil wzmaga wydzielanie lokalnych czynników wzrostu. Stąd naukowcy doszli do wniosku, że można stosować go we wcierkach do włosów.
Minoksydil jest lekiem skutecznym w leczeniu łysienia androgenowego i powoduje odrastanie włosów. Niemniej jednak należy stosować go dwa razy dziennie, a na efekty trzeba czekać od 4 do 6 miesięcy. Warto także zaznaczyć, że najsilniejsze efekty pojawiają się po 12 miesiącach stosowania minoksydilu. Ponadto zaprzestanie jego stosowania powoduje powrót łysienia.
