U nas zapłacisz kartą
Lek na łysienie androgenowe - Skuteczne strategie zwalczania wypadania włosów
Jakie są metody leczenia łysienia androgenowego typu żeńskiego?
W łysieniu androgenowym typu żeńskiego stosuje się leczenie miejscowe i leczenie ogólne. W leczeniu miejscowym najszersze zastosowanie znalazł minoksydyl dostępny w dwóch stężeniach: 2% i 5%. Skuteczność minoksydylu potwierdzono w licznych badaniach klinicznych. Wywiera on efekt rozszerzający naczynia mieszków włosowych, powoduje stymulację mitoz komórek mieszka włosowego, przedłuża okres wzrostu włosów. Lek ten nie działa na drodze hormonalnej i należy go stosować w sposób ciągły. W leczeniu ogólnym wykorzystuje się blokery receptorów androgenowych w skojarzeniu z estrogenami po wykluczeniu przeciwwskazań ginekologicznych i internistycznych. Inną alternatywą jest chirurgiczne przeszczepienie włosów.
Ze względu na patomechanizm tej choroby trudno podjąć działania, które miałyby na celu zmniejszenie ryzyka rozwoju łysienia androgenowego.
Zobacz także
Łysienie androgenowe typu męskiego Utrata włosów u mężczyzn rozpoczyna się zwykle w okolicy czołowo-skroniowej, a następnie ciemieniowej. Następnie przerzedzenie włosów rozprzestrzenia się w kierunku szczytu głowy, pozostawiając koronę włosów na potylicy i częściowo w okolicach skroniowych.
Łysienie bliznowaciejące Łysienie bliznowaciejące to rodzaj łysienia prowadzący do trwałej i nieodwracalnej utraty włosów. Klasyfikacja opiera się na obrazie klinicznym i wyniku badania histopatologicznego.
Łysienie plackowate Choroba najczęściej dotyczy osób młodych, poniżej 25 roku życia, zdarzają się również przypadki późniejszego pojawienia się zmian. Przyczyny łysienia plackowatego są niejasne. Najczęściej rozważa się tło autoimmunologiczne zależne od limfocytów T.
Diagnostyka łysienia androgenowego
Rozpoznanie łysienia androgenowego w głównej mierze opiera się na dobrze przeprowadzonym wywiadzie medycznym - należy ustalić kiedy nastąpił początek choroby, jaka jest jej dynamika, czy w rodzinie były już przypadki łysienia.
Trycholog lub dermatolog przeprowadza także trichoskopię - rodzaj badania wideodermatoskopowego, który umożliwia zobrazowanie skóry głowy w dużym przybliżeniu, wykonuje się ją w okolicy czołowo-skroniowej, ciemieniowej oraz potylicznej.
Ocenia się w niej całkowitą liczbę oraz grubość łodyg włosów, ilość jednostek włosowo-łojowych zawierających jeden, dwa lub trzy mieszki, obecność włosów meszkowych, przebarwień okołomieszkowych, czopów rogowych i pustych ujść mieszków.
Diagnostyka obejmuje także wykonanie badań laboratoryjnych w celu wykluczenia zaburzeń predysponujących do wypadania włosów - morfologia krwi i ocena gospodarki żelazowej, ocena funkcji tarczycy, badania stężenia kortyzolu, prolaktyny, estradiolu i progesteronu oraz testosteronu i jego metabolitów.
Łysienie może przebiegać także na podłożu grzybiczym, w uzasadnionych przypadkach warto wykonać badanie mykologiczne.
Niekiedy zasadne jest wykonanie trichoskopii - oceny mikroskopowej 50-100 cebulek włosowych, wcześniej pobranych z różnych obszarów głowy. Ostatecznie wykonać można także biopsję i badanie histopatologiczne skóry okolicy skroniowo-ciemieniowej.
Leczenie łysienia androgenowego – Minoksydil
Minoksydil to preparat, który początkowo miał służyć leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zauważono jednak, że jego podawanie powoduje nadmierny porost włosów. Wydaje się, że wynika to z faktu rozszerzania lokalnych naczyń krwionośnych, a tym samym poprawy ukrwienia danej części skóry, co pobudza pracę mieszków włosowych. Ponadto wydaje się, że minoksydil wzmaga wydzielanie lokalnych czynników wzrostu. Stąd naukowcy doszli do wniosku, że można stosować go we wcierkach do włosów.
Minoksydil jest lekiem skutecznym w leczeniu łysienia androgenowego i powoduje odrastanie włosów. Niemniej jednak należy stosować go dwa razy dziennie, a na efekty trzeba czekać od 4 do 6 miesięcy. Warto także zaznaczyć, że najsilniejsze efekty pojawiają się po 12 miesiącach stosowania minoksydilu. Ponadto zaprzestanie jego stosowania powoduje powrót łysienia.