U nas zapłacisz kartą
Kiedy zaczyna się łysienie? Poznaj pierwsze objawy
Jakie są objawy łysienia androgenowego u mężczyzn?
Łysienie androgenowe typu męskiego opisuje 7-stopniowa klasyfikacja wg Hamiltona i Norwood . Pierwszym charakterystycznym objawem jest stopniowa, trwała utrata włosów rozpoczynająca się na czubku głowy oraz w kątach czołowych. W kolejnych etapach pojawiają się coraz większe zakola na czole oraz brak wypadania włosów w części potylicznej głowy, a w następnych stadiach dochodzi już do cofania się linii włosów. Końcowym stopniem tej postępującej choroby jest całkowite wyłysienie z niewielkim pasmem włosów znajdujących się po bokach głowy.
Na początku można zacząć od dokładnego oczyszczania skóry głowy i miejscowego aplikowania preparatów hamujących miniaturyzację mieszków włosowych oraz stymulujących odrastanie włosów . Warto szybko wdrożyć odpowiednią dietę , bogatą w substancje zmniejszające aktywność enzymy 5α-reduktazy.
Zaliczamy do nich:
- kwas alfa-linolenowy (ALA) zawarty w oleju lnianym,
- kwas gamma-linolenowy (GLA) występujący w oleju w wiesiołka oraz ogórecznika.
Ponadto spożywanie jabłek, żurawiny, kakao, czekolady, zielonej herbaty czy suplementacja preparatami zawierającymi L-karnitynę może zwiększyć wydajność pracy mieszków włosowych.
Do zdrowego stylu życia wzbogaconego odpowiednią dietą warto włączyć po wcześniejszej konsultacji lekarskiej odpowiednie leczenie farmakologiczne . Specjalista w zależności od kondycji włosów oraz stopnia rozwoju choroby zaleci leki doustne hamujące aktywność enzymu 5-alfa reduktazy lub leki o działaniu miejscowym w postaci wcierek, szamponów czy odżywek wzmacniających mieszki włosowe oraz strukturę włosów. Dość często lekarze zalecają łączenie leków doustnych z lekami działającymi miejscowo.
Wcześnie zdiagnozowane łysienie androgenowe typu męskiego można spowolnić. W wielu przypadkach przy pomocy odpowiedniego leczenia można przywrócić wzrost włosów, nawet w już przerzedzonych rejonach głowy. Dlatego w razie pojawienia się pierwszych objawów łysienia należy szybko udać się do specjalisty, by dłużej cieszyć się tym atrybutem męskości.
Jak zapobiegać i leczyć łysienie typu żeńskiego?
Jeśli zauważymy pierwsze objawy wskazujące na łysienie androgenowe, warto jak najszybciej udać się do specjalisty, który po przeprowadzeniu dokładnych badań nakreśli szczegółowy schemat leczenia. Im wcześniej rozpoczniemy leczenie, tym większa szansa na lepsze efekty. Najczęściej jest to leczenie miejscowe poprzez stosowanie różnych ampułek, lotionów, koncentratów czy wcierek do włosów, których celem jest zapobieganie miniaturyzacji mieszków włosowych i w konsekwencji zwiększenie odrostu nowych włosów.
Ponadto lekarze włączają leczenie hormonalne polegające na przyjmowaniu preparatów zawierających octan cyproteronu oraz estradiole. Pozwala to uregulować poziom androgenów w surowicy. W zaawansowanych stadiach tej choroby lekarz może dołączyć doustne leki hamujące łysienie androgenowe. Niestety kuracja nimi niesie ze sobą spore ryzyko działań ubocznych. Leki te są przeciwwskazane dla kobiet będących w ciąży lub planujących poczęcie dziecka.
Warto zadbać także o odpowiednią dietę lub suplementację bogatą w składniki odżywcze i mineralne wzmacniające włosy oraz odżywiające skórę głowy.
Podsumowując, łysienie androgenowe typu żeńskiego poprzez stosowanie odpowiednich preparatów do pielęgnacji włosów, dietę, suplementację oraz zdrowy tryb życia można efektywnie leczyć. Dlatego warto zadbać o swoje włosy, a w razie niepokojących objawów udać się do specjalisty.
Farmakologiczne leczenie łysienia
Podczas leczenia łysienia, oprócz przeprowadzenia szczegółowego wywiadu i badania, istotna jest klasyfikacja rodzaju łysienia, odnalezienie przyczyny i określenie stopnia zaawansowania. Jedną z metod stosowaną w walce z łysieniem jest leczenie farmakologiczne opierające się na stosowaniu specjalistycznych leków o działaniu miejscowym i ogólnym w postaci wcierek. Cieszącym się dużą skutecznością działania jest minoksydyl w stężeniu 2% i 5%. Stosowany miejscowo na owłosioną skórę głowy pobudza porost włosów, zwiększając przepływ krwi przez łożysko naczyniowe. Pierwsze efekty stosowania są widoczne po około 2 miesiącach. Do innych skutecznych leków wykorzystywanych w terapii łysienia androgenowego należy finasteryd w dawce 1 mg. W wyższych dawkach substancja ta jest stosowana w terapii rozrostu prostaty. Mechanizm działania tego leku polega na blokowaniu enzymu 5-α-reduktazy, a tym samym zmniejszeniu produkcji DHT – aktywnej postaci testosteronu, który jest głównym winowajcą łysienia androgenowego. Zapobiega to miniaturyzacji istniejących mieszków włosowych i powoduje zwiększenie liczby włosów, wstrzymuje wypadanie i korzystnie wpływa na ich wygląd. Ze względu na jego szkodliwy wpływ na rozwój męskich narządów płciowych u płodów (a także cewki moczowej i gruczołu krokowego) stosowanie finasterydu jest przeciwwskazane u kobiet w wieku rozrodczym. W terapii łysienia plackowatego zastosowanie mają leki o działaniu przeciwzapalnym zawierające kortykosteroidy np. prednizolon.
Wiele osób borykających się z nadmierną utratą włosów zadaje sobie pytanie: „w jaki sposób powstrzymać łysienie”. Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Główną drogą w leczeniu i zapobieganiu przerzedzaniu włosów jest znalezienie przyczyny problemu, co daje spory procent szans na wyleczenie. Zapobieganie łysieniu wymaga dużego samozaparcia i systematyczności podczas stosowania różnego rodzaju wcierek, szamponów i odżywek, których głównym zadaniem jest oczyszczenie skóry głowy, wzmocnienie łodygi włosa oraz wydłużenie ich żywotności. Samodzielny masaż skóry głowy wykonywany konsekwentnie przynosi duże korzyści. Wpływamy tym na poprawę ukrwienia skalpu, a dzięki szybszemu krążeniu krwi do mieszków włosowych trafia więcej składników odżywczych i tlenu. Aby pojawiły się efekty, potrzebna jest jednak regularność.
Co może być przyczyną łysienia androgenowego?
Skłonność do nadmiernego wypadania włosów to problem genetyczny, często występujący rodzinnie. Odpowiedzialne za łysienie androgenowe uznaje się geny 5α-reduktazy, chromosomu Y, czynników wzrostowych oraz receptorów androgenowych i estrogenowych.
Wyjaśniając, czynnikiem uszkadzającym mieszek włosowy są androgeny, czyli hormony płciowe o budowie sterydowej. Występują u obu płci, ale u kobiet w mniejszej ilości. Za łysienie androgenowe odpowiada testosteron, a dokładniej związek, jaki z niego powstaje, czyli dihydrotestosteron (DHT). Do nadmiaru dihydrotestosteronu dochodzi m.in. przy udziale 5α-reduktazy.
Nieco bardziej złożone są przyczyny łysienia androgenowego u kobiet. W tym przypadku istotne znaczenie ma także aromataza cytochromu P-450, która przekształca testosteron w estradiol. Oznacza to, że łysienie androgenowe u kobiet może występować nawet pomimo prawidłowego poziomu testosteronu, gdy zostaną zaburzone proporcje pomiędzy testosteronem a estradiolem.
U kobiet testosteron wytwarzany jest głównie w jajnikach, natomiast u mężczyzn w jądrach. Łysienie androgenowe u kobiet jest więc konsekwencją zaburzeń hormonalnych. Może mieć związek z chorobami ogólnoustrojowymi, takimi jak np. zespół policystycznych jajników, schorzenia przysadki mózgowej, guzy jajników i nadnerczy, hiperandrogenizm idiopatyczny czy nawet otyłość.
Z kolei łysienie androgenowe u mężczyzn może mieć związek z chorobami zaburzającymi produkcję testosteronu, takimi jak np. przerost prostaty. Określono również związek z tym typem łysienia a chorobą niedokrwienną serca.
Przyczyny łysienia
Do nadmiernego wypadania włosów może przyczynić się wiele czynników. Utrata włosów może być efektem przebytej lub aktywnej choroby, przewlekłego stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków oraz nieodpowiedniej pielęgnacji włosów. Do chorób ogólnoustrojowych, które często wiążą się z wypadaniem włosów, należą:
- choroby tarczycy – niedoczynność, nadczynność, hashimoto,
- choroby zakaźne,
- cukrzyca,
- schorzenia tkanki łącznej i owłosionej skóry głowy – łuszczyca, grzybica, łojotokowe zapalenie skóry głowy,
- zaburzenia hormonalne – hormony androgenowe oddziałują na mieszki włosowe powodując łysienie androgenowe, występujące w kątach czołowych (u mężczyzn) lub na szczycie głowy (u kobiet),
- zatrucie metalami ciężkimi (najgroźniejsza piątka dla włosów w skrócie: „TOBAR”, czyli tal, ołów, bizmut, arsen, rtęć).
Wśród stosowanych leków na wypadanie włosów wpływ mogą mieć:
- leki przeciwzakrzepowe,
- leki reumatologiczne (metotreksat, takrolimus),
- środki kardiologiczne (statyny, fibraty, inhibitory angiotensyny, leki blokujące kanały wapniowe),
- leki przeciwtarczycowe (pochodne tiouracylu),
- środki antykoncepcyjne (w zależności od przewagi estrogenowej w stosunku do gestagenów).